Шабӣ ба одати рӯзи шабоби айш овар

شبی به عادت روز شباب عیش آور

Шабӣ ба сирати субҳи висоли ҷон парвар

شبی به سیرت صبح وصال جان‌پرور

Шайъи зи бскаҳи замини равшан аз фурӯғи нуҷум

شی ز بسکه زمین روشن از فروغ نجوم

Чу брки лолаи аён аз даруни санги шарар

چو برک لاله عیان از درون سنگ شرر

Шабии згнбди нилӯфарии аёни парвин

شبی زگنبد نیلوفری عیان پروین

Чу ҳафт наргиси Шаҳлои зи шохи нилӯфар

چو هفت نرگس شهلا ز شاخ نیلوفر

Шабӣ ба гӯнаи машшотагон ба гирди арӯс

شبی به ‌گونهٔ مشاطگان به‌ گرد عروس

Ҳуҷум карда з ҳар сӯи нуҷуми гирди қамар

هجوم‌کرده ز هر سو نجوم‌ گرد قمر

Расӯли уммӣ мшгўӣам ҳоне ро

رسول امّی مشگوی ام هانی را

Намӯда аз руху лаби рашки ҷинату кавсар

نموده از رخ و لب رشک جنت و کوثر

Ки Ҷабраили амини фари хуҷастаи пайки худоӣ

که جبرئیل امین فر خجسته پیک خدای

Ба амри эзади додар ҳалқа зад бар дар

به امر ایزد دادار حلقه زد بر در

зи бонги ҳалқаи сари ҳалқаи аноми зи шавқ

ز بانگ حلقه سر حلقهٔ انام ز شوق

Басон ҳалқа надонист пойро азср

بسان حلقه ندانست پای را ازسر

Чу ҳалқаи сохт дил аз ёди мосўои холӣ

چو حلقه ساخت دل از یاد ماسوا خالی

Ки то зи ҳалқаи ҷайби фанои براردи сар

که تا ز حلقه جیب فنا برآرد سر

Даруни ҳалқа имкон намонад ҳеҷ мақом

درون حلقهٔ امکان نماند هیچ مقام

Казу чу ришта накард аз даруни ҳалқаи гузар

کزو چو رشته نکرد از درون حلقه‌ گذر

Хитоб кард ба ҷбрили к-эии амини худоӣ

خطاب‌ کرد به جبریل‌ کای امین خدای

Бигӯ паём чаҳ дории зи ҳазрати довар

بگو پیام چه داری ز حضرت داور

Ҷавоб додаш ҷбрили к-эии паямбари пок

جواب دادش جبریل‌ کای پیمبر پاک

Ту худ паёми диҳӣ ва ту худ паём овар

تو خود پیام‌دهی و تو خود پیام‌آور

Сухани зи дил ба забони вази забон ба дил гузарад

سخن ز دل به زبان وز زبان به دل گذرد

Дарин миёна забон манеҳӣасту фармон бар

درین میانه زبان منهی است و فرمان‌بر

Агарчӣ оинаи холӣ буд зи сӯрати шахс

اگرچه آینه خالی بود ز صورت شخص

Буд ба воситаи шахси шахсро мазҳар

بود به واسطهٔ شخص شخص را مظهر

Бар аз шукуфа бурун ояду шукуфаи зи шох

بر از شکوفه برون آید و شکوفه ز شاخ

Гумони халқи чунон каз шукуфаи хезад бар

گمان خلق چنان کز شکوفه خیزد بر

Самари наҳуфтаи з асласту ошкори зи фаръ

ثمر نهفته ز اصل است و آشکار ز فرع

Кунун ту аслӣ ва ман фаръу сари ваҳии самар

کنون تو اصلی و من فرع و سرّ وحی ثمر

?герати ҳавас ки з ман бишинавӣ ҳикояти хеш

گرت هوس‌ که ز من بشنوی‌ حکایت خویش

Даруни оина ҳақ намой ман бингар

درون آینهٔ حق‌نمای من بنگر

Вале чу оинаи ман муҳӣти зот ту нест

ولی چو آینهٔ من محیط ذات تو نیست

Ҳикояташи зи ту ноқиси намояду абтар

حکایتش ز تو ناقص نماید و ابتر

Ману млоики суккони осмону замин

من و ملایک سکان آسمان و زمین

Тамоми мазҳар зот тӯйем эй сарвар

تمام مظهر ذات توییم ای سرور

Ҳазор оина биниҳодааст хираду бузург

هزار آینه بنهاده است خرد و بزرگ

Дарин ҳазор якеро ҳзоргўнаҳи сувар

درین هزار یکی را هزارگونه صور

Якеаст айни ҳазор арча ҳаст ғайри ҳазор

یکیست عین هزار ارچه هست غیر هزار

Ки мухталиф ба зуҳӯранду муттафиқ ба гуҳар

که مختلف به ظهورند و متفق به‌گهر

Якеаст соқӣ ва ҳар лаҳза дар яке маҷлис

یکیست ساقی و هر لحظه در یکی مجلس

Якеаст шоҳид ва ҳар лаҳза дар яке зевар

یکیست شاهد و هر لحظه در یکی زیور

Кунун маҷол сухан нест брншин ба барроқ

کنون مجال سخن نیست برنشین به براق

Каз интизори ту бас дидааст дар маъбар

کز انتظار تو بس دیده است در معبر

Ҳамеи баромад чун барқ бар барроқу нахуст

همی برآمد چون برق بر براق و نخست

Ба байти муқаддас чун пайки ваҳми крдгзр

به بیت مقدس چون پیک وهم‌کردگذر

Вазон ба масҷид ақсо чамед ва шуд зи карам

وزان به مسجد اقصی چمید و شد ز کرم

Хуҷастаи рӯҳи русулро ба сӯии ҳақи раҳбар

خجسته روح رسل را به سوی حق رهبر

Фузуд поя ва бахшед моя дод фурӯғ

فزود پایه و بخشید مایه داد فروغ

Ба ҳар фиришта ба ҳар осмон ба ҳар ахтар

به هر فرشته به هر آسمان به هر اختر

Ба сидра монад зи раҳи Ҷабраилу зонгўнаҳ

به سدره ماند ز ره جبرئیل و زانگونه

Ки бозмонд аз пайки ақли пайки назар

که بازماند از پیک عقل پیک نظر

Расӯл гуфташ к-эии тоири ҳзираҳи қудс

رسول‌ گفتش‌ کای طایر حظیرهٔ قدس

Сабаб чаҳ буд ки кардӣ ба шохи сидраи мақар

سبب چه بود که‌ کردی به شاخ سدره مقر

Ҷавоб додаш к-эии муҳаррами ҳарими висол

جواب دادش‌ کای محرم حریم وصال

Ман ар фаротари пурми бсўздми шҳпр

من ار فراتر پرم بسوزدم شهپر

Туе ки дорӣ дар кохи лии маъаи аллоҳи ҷой

تویی که داری در کاخ لی مع‌الله جای

Туе ки дорӣ аз тоҷи ло ба сари афсар

تویی‌که داری از تاج لا به سر افسر

Ту шаҳи нишоне ва мо шаҳи ту шоҳ ва мо банда

تو شه‌نشانی و ما شه تو شاه و ما بنده

Ту офтобӣ ва мо маи ту моҳ ва мо ахтар

تو آفتابی و ما مه تو ماه و ما اختر

Ту низ ҳастӣ хеши андарин маҳал бигзор

تو نیز هستی خویش اندرین محل بگذار

Басӣҷи базм бақо кун вазин фано бигузар

بسیج بزم بقا کن وزین فنا بگذر

Барроқи ақл раҳо кун бро ба рФрФи ишқ

براق عقل رها کن برآ به رفرف عشق

Ки ақлро набӯд бо фурӯғи ишқи асар

که عقل را نبود با فروغ عشق اثر

Ба пушти рФрФи буришади набии зи пушти барроқ

به پشت رفرف برشد نبی ز پشت براق

Чунон ки мурғи зи шохи нигун ба шохи зибр

چنان‌که مرغ ز شاخ نگون به شاخ زبر

з сидра шуд ба мақомӣ ки буд бегона

ز سدره شد به مقامی‌که بود بیگانه

Дар он мақоми тан аз ҷону ҷонаш аз пайкар

در آن مقام تن از جان و جانش از پیکر

Суъӯд кард ба авҷӣ каз он намӯд ҳубут

صعود کرد به اوجی کز آن نمود هبوط

р * ъ ёфт ба мулкии з . Он намӯд си ҳур

ر*‌ع یافت به ملکی‌‌ز. آن نمود س‌حر

зи сидраи сад раҳ бартар чамед аз паии онк

ز سدره صد ره برتر چمید از پی آنک

з сидра ояд ва аз ҷайби лои براردи сар

ز سدره آید و از جیب لا برآرد سر

Ду қавси доира дар млтқои нуқтаи амр

دو قوس دایره در ملتقای نقطهٔ امر

Сар аз дўсў баҳам оварад чун хат пургар

سر از دوسو بهم آورد چون خط پرگر

Ба олимӣ шуд конҷо на исм буд ва на расм

به عالمی شد کانجا نه اسم بود و نه رسم

Ба маҳфилӣ шуд конҷо на хоб буд ва на хур

به‌محفلی شد‌ کانجا نه خواب بود و نه خور

Вуҷӯди шоҳиду машҳӯди атҳодгзид

وجود شاهد و مشهود اتحادگزید

Чу иттиҳоди фурӯғи басар ба зоти басар

چو اتحاد فروغ بصر به ذات بصر

На иттиҳоду ҳулӯлӣ ки рои сўФсто

نه اتحاد و حلولی که رای سوفسطا

Буд ба назд хари дманди зишту жожу ҳадар

بود به نزد خر‌دمند زشت و ژاژ و هدر

Бали иттиҳоди вуҷӯдӣ ки нест ҳастӣ васф

بل اتحاد وجودی که نیست هستی وصف

Бғир ҳастӣ мавсуфи ҳеҷ чиз дигар

بغیر هستی موصوف هیچ چیز دگر

Миён ҳастӣ мавсуфу васфи фарқи ин бас

میان‌هستی‌موصوف و وصف فرق این بس‌

Ки муттаҳид ба вуҷӯданду мухталиф ба сувар

که متحد به وجودند و مختلف به صور

Якеаст асл ва ҳақиқат якеаст фаръу муҷоз

یکیست‌ اصل ‌و حقیقت ‌یکیست ‌فرع‌و مجاز

Якеаст айн ва ҳувият якеаст теғу асар

یکیست عین و هویت یکیست تیغ و اثر

Камол ва нуқсон кард аз яке мақоми зуҳӯр

کمال و نقصان کرد از یکی مقام ظهور

Вуҷуб ва имкон кард аз яке гиребони сар

وجوب و امکان کرد از یکی گریبان سر

Ба як хазина даромехт қурсаи зару сим

به یک خزینه درآمیخت قرصهٔ زر و سیم

зи як даричаи аёни гашти тобиши мау хур

ز یک دریچه عیان‌گشت تابش مه و خور

Нишаста нозиру манзур дар яке болин

نشسته ناظر و منظور در یکی بالین

Ғунудаи ошиқу маъшӯқ дар яке бистар

غنوده عاشق و معشوق در یکی بستر

Ду моҳтоби фурӯзанда аз яке матлаъ

دو ماهتاب فروزنده از یکی مطلع

Ду офтоби дарахшнда аз яке ховар

دو آفتاب درخشنده از یکی خاور

Ду тоҷдор макон карда дар яке авранг

دو تاجدار مکان کرده در یکی اورنگ

Ду глъзор ниҳон гашта дар яке чодар

دو گلعذار نهان گشته در یکی چادر

Шунидаам ки набии он шаб аз варои ҳиҷоб

شنیده‌ام که نبی آن شب از ورای حجاب

Ба гӯ шаш омад овози ҳайдари сафдар

به گو‌شش آمد آواز حیدر صفدر

Ва дигари онкӣ ба ҳангоми бозгашти бадв

و دیگر آنکه به هنگام بازگشت بدو

Намӯд ҳамлаи яке шарзаи шери аждар дар

نمود حمله یکی شرزه شیر اژدر در

Ба коми шер сулаймон фиканд хотам ва дод

به ‌کام شیر سلیمان فکند خاتم و داد

Пас аз нузули алиро аз он ҳадиси хабар

پس از نزول علی را از آن حدیث خبر

з гуфт хотами пайғамбарони зи хотами лаъл

ز گفت خاتم پیغمبران ز خاتم لعل

Фишонд ҳайдари каррори танги танги шукр

فشاند حیدر کرار تنگ تنگ شکر

Ис аз табассуми ҷони бахши хотамӣ ки сипеҳр

یس از تبسم جان‌بخش خاتمی ‌که سپهر

Буд чу ҳалқаи ҳотами зи шарм ӯ чанбар

بود چو حلقه حاتم ز شرم او چنبر

Зкон ҷайб баровард ва кард гўҳрўор

زکان جیب برآورد و کرد گوهروار

Нисори хотами пайғамбарони бшири башар

نثار خاتم پیغمبران بشیر بشر

зи наъти ҳайдари каррори лаби фурӯбандам

ز نعت حیدر کرار لب فروبندم

зи бими онкии мусулмони нхўондми кофар

ز بیم آنکه مسلمان نخواندم ‌کافر

Манам саногари оли расӯлу ҳосиди ман

منم ثناگر آل رسول و حاسد من

Хараст агар бифурӯшад ҳазор ишваи мхр

خرست اگر بفروشد هزار عشوه مخر

Марои зи кини харон бок нест зонка буд

مرا ز کین خران باک نیست زانکه بود

Се гази Фсор ва ду чанбари чдори чораи хар

سه گز فسار و دو چنبر چدار چارهٔ خر

Ба пеши душмани ёҷўҷи хуи кшидстм

به پیش دشمن یاجوج‌ خو کشیدستم

Азин қасидаи стўори сади Искандар

ازین قصیدهٔ ستوار سدّ اسکندر

Барин саҳифаи дилкаш ба ҷои назми дарӣ

برین صحیفهٔ دلکش به جای نظم دری

зи нӯки хома броФшондаҳам ъқуди дрр

ز نوک خامه برافشانده‌ام عقود دُرر

Агар қабул малик уфтад ин чакомаи нағз

اگر قبول ملک افتد این چکامهٔ نغز

Ба оби сими нгормш бар саҳифаи зар

به آب سیم نگارمش بر صحیفهٔ زر

Писанди ҳосид агар нест гӯ мабош ки ҳаст

پسند حاسد اگر نیست گو مباش که هست

Гунаҳ ба шаръи нигорандаи не ба шеъри андар

گنه به شرع نگارنده نی به شعر اندر

Ба холиқӣ ки даманд ба саъии боди баҳор

به خالقی که دماند به سعی باد بهار

зи нофи сахраи смои шақоӣқи аҳмар

ز ناف صخرهٔ صمّا شقایق احمر

Ба қодирӣ ки зи пистони абри Нитсаоне

به قادری‌ که ز پستان ابر نیسانی

Ба коми кӯдак дар дояи сони намояд дар

به کام کودک دُر دایه‌سان نماید دَر

Бдонкаҳ гашта зи сунъаши ду фалаки чарху замин

بدانکه گشته ز صنعش دو فلک چرخ و زمین

Равону сокин бебодбон ва бе лангар

روان و ساکن بی‌بادبان و بی‌لنگر

Ба ҷони шоҳи ҳлогў ки ҳар дўгитӣ ро

به جان شاه هلاگو که هر دوگیتی را

БёФридаҳи худованд дар яке пайкар

بیافریده خداوند در یکی پیکر

Кигар хдиўи ҷаҳон илтифот нанамояд

که‌ گر خدیو جهان التفات ننماید

Барин қасида ки пероя бар арӯси ҳунар

برین قصیده‌که پیرایه بر عروس هنر

Дигар на назмнигорам зклк дар девон

دگر نه نظم نگارم زکلک در دیوان

Дигар на наср нивисам зи хома дар дафтар

دگر نه نثر نویسم ز خامه در دفتر

Шунидаам ки ҳасудӣ ба шаҳ чунин гуфта

شنیده‌ام‌ که حسودی به شه چنین‌ گفته

Ки бастааст раҳе бар ҳиҷои шоҳи камар

که بسته است رهی بر هجای شاه‌کمر

Чигуна мункир бошам ки дар мҳомди ту

چگونه منکر باشم‌که در محامد تو

Санои ноқиси ман чун ҳиҷо буд мункир

ثنای ناقص من چون هجا بود منکر

Ҳар он мдиҳ ки мамдуҳро сазо набӯд

هر آن مدیح‌ که ممدوح را سزا نبود

Ба кеши ман зи ду сад қадаҳ носазост бтар

به کیش من ز دو صد قدح ناسزاست بتر

Чигуна кӯр кунад мадҳи чашмаи хуршед

چگونه‌ کور کند مدح چشمهٔ خورشید

Чигуна кари шимурди васфи нолаи мзҳр

چگونه‌ کر شمرد وصف نالهٔ مزهر

Ҳамеша то набӯд ҷисмро зи рӯҳи гзир

همیشه تا نبود جسم را ز روح‌گزیر

Ҳамора то набӯд масти рози роҳи гузар

هماره تا نبود مست راز راح‌گذر

Ба қалби гетии амрат чу рӯҳ дар қолаб

به قلب‌ گیتی امرت چو روح در قالب

Ба ҷисми гиҳони ҳикмат чу роҳ дар соғар

به جسم گیهان حکمت چو راح در ساغر

Ҳавои хизмати ту ҳамчуи рӯҳи роҳати бахш

هوای خدمت تو همچو روح راحت‌بخش

Сипоси ҳазрати ту ҳамчу роҳанда бар

سپاس حضرت تو همچو راح انده‌بر