Мабош ғарра дило дар ҷаҳон ба фазлу ҳунар

مباش غره دلا در جهان به فضل و هنر

Ки шохи фазлу ҳунари фақру фоқаи орад бар

که شاخ فضل و هنر فقر و فاقه آرد بر

Ба хоки дониши ҳаргизи макори тухми умед

به خاک دانش هرگز مکار تخم امید

зи шохи оҳӯи ҳаргизи мадори чашми самар

ز شاخ آهو هرگز مدار چشم ثمر

Ба мард сифла макун дар ҳавои нони такрим

به مرد سفله مکن در هوای نان تکریم

Ба арақ мурда мазан аз барои хӯн нашутур

به عرق مرده مزن از برای خون نشتر

Карим агар набӯд баҳра кӣ баради доно

کریم اگر نبود بهره‌ کی برد دانا

Масеҳ агар набӯд зинда кӣ шавад ъозр

مسیح اگر نبود زنده‌کی شود عاذر

Чу род рафт зи гиҳон чаҳ ҳмқ ва чаҳ дониш

چو راد رفت ز گیهان چه حمق و چه دانش

Чу мард рафт зи майдон чаҳ худ ва чаҳ мъҷр

چو مرد رفت ز میدان چه خود و چه معجر

Замона нест магари разли ҷӯйу разли параст

زمانه نیست مگر رذل جوی و رذل‌پرست

Ситора нест магари дуни навозу дун парвар

ستاره نیست مگر دون‌نواز و دون‌پرور

Чунон буд талаби мардумии зи мардуми дун

چنان بود طلب مردمی ز مردم دون

Ки кас кунад тамаъи илтиём аз ханҷар

که ‌کس ‌کند طمع التیام از خنجر

Сҳри саҳми саодат наад ба шаст касе

سهر سهم سعادت نهد به شست‌ کسی

Ки фарқ менакунад қобу қавсро зутар

که فرق می نکند قاب و قوس را زَوتر

зи машк лхлхаҳ созад ҷаъли хисолӣ ро

ز مشک لخلخه سازد جعل خصالی را

Ки ихтиёр кунад пшкро ба машки ттар

که اختیار کند پشک را به مشک تتر

Касе ки боз надонад дахилро з рӯй

کسی‌که باز نداند دخیل را ز روی‌

Касе ки фарқ наёрад саҳлро зи қамар

کسی‌که فرق نیارد سهل را ز قمر

Забони таъни кушояд ба шеъри хоқонӣ

زبان طعن ‌گشاید به شعر خاقانی

Сҷл танз нагорд барои бўмъшр

سجل طنز نگارد برای بومعشر

Чаҳ рӯй меҳр ба қавмӣ ки меҳрашони ҳамаи кин

چه روی مهر به قومی ‌که مهرشان همه ‌کین

Чаҳ рои суди з хеле ки судашони ҳамаи зр

چه رای سود ز خیلی که سودشان همه ضر

Ба неши каждуми ҳаргиз буд зи меҳри нишон ?

به نیش ‌کژدم هرگز بود ز مهر نشان‌؟

Ба ноби афъии ҳаргиз буд зи суди асар ?

به ناب افعی هرگز بود ز سود اثر؟

Паии саломати худ дар тавотури ҳдсон

پی سلامت خود در تواتر حدثان

Ҳнўдўор надоранд бокӣ аз озар

هنودوار ندارند باکی از آذر

з хорбн накунад марди ормони рутаб

ز خاربن نکند مرد آرمان رطب

з поргин накунад шахси орзӯии гуҳар

ز پارگین نکند شخص آرزوی ‌گهر

Палид ҷуфт палидасту поки ҳамсари пок

پلید جفت پلیدست و پاک همسر پاک

зи ҷинс ҷинс надорад ба ҳеҷ рӯй гузар

ز جنس جنس ندارد به هیچ روی‌ گذر

з улувва қатра аз онҳо бтсти сӯии нишеб

ز علو قطره از آن‌ها بطست سوی نشیب

зи сФли шуъла аз о Н соидаст сӯии зибр

ز سفل شعله از آ‌ن ساعدست سوی زبر

Ба диўпои чакании мадҳи сабъаи алвон

به دیوپا چکنی مدح سبعهٔ الوان

Ба хнФсо чаҳ барии васфи нофаи азФр

به خنفسا چه بری وصف نافهٔ اذفر

Брозии инро хуштар зи дастаи сӯрӣ

برازی این را خوشتر ز دستهٔ سوری

Збобии онро беҳтари зи бастаи шукр

ذبابی آن را بهتر ز بستهٔ شکر

Мҷуи згнбди нилӯфарии вифоқи озонк

مجو زگنبد نیلوفری وفاق آزانک

Кас орзӯ накунад аз сароби нилӯфар

کس آرزو نکند از سراب نیلوفر

Азин мсдси гетии мадори чашми халос

ازین مسدس‌گیتی مدار چشم خلاص

Ки муҳраи роҳ раҳоӣ надорад аз шшдр

که مهره راه رهایی ندارد از ششدر

Хаданги ҳодисаро нест ба зъҷзи зира

خدنگ حادثه را نیست به زعجز زره

Прнги нойибаро нест ба зи фақри сипар

پرنگ نایبه را نیست به ز فقر سپر

Ба роҳи саъби фанои даргузари нахусти зи ҷон

به راه صعب فنا درگذر نخست ز جان

Ба баҳри жарфи ризои бршкни нахусти зи сар

به بحر ژرف رضا برشکن نخست ز سر

?герати саёҳат бояд бҳли асоси азбор

گرت سیاحت باید بهل اساس ازبار

Варати сбоҳт бояд бикун лабон аз бар

ورت سباحت باید بکن لبان از بر

Мазан ба гоми ҳавас дар тариқи фақри қадам

مزن به‌گام هوس در طریق فقر قدم

Макун ба пои ҳаво дар диёри ишқи сафар

مکن به پای هوا در دیار عشق سفر

Ту нарми нарми хиромӣу дашт бе поён

تو نرم نرم خرامی و دشت بی‌پایان

Ту ланги ланги сипорӣу роҳи пари крдр

تو لنگ لنگ سپاری و راه پر کردر

Ба паҳнае ки дар он роҳ гум кунад хӯришад

به پهنه‌ای‌که در آن راه‌گم‌کند خورشد

Ба лаҷае ки дар он гом насупурд сарсар

به لجه‌ای‌که در آن گام نسپرد صرصر

Ба тавсанӣ чаҳ бар ое ки несташ кома

به توسنی چه بر آیی‌ که نیستش ‌کامه

Ба заврақӣ чаҳ нишинӣ ки несташ лангар

به زورقی چه نشینی که نیستش لنگر

з ки суоли намоеи ҷавобати орад лек

ز که سوال نمایی جوابت آرد لیک

Ба ҷузи суол азон нашнавӣ ҷавоб дигар

به جز سوال ازان نشنوی جواب دگر

зи оре оре гуяд ҷавоб ва аз лоло

ز آری آری‌گوید جواب و از لالا

Муродаши онкӣ ба ҷзкрдаҳ набӯдат кайфар

مرادش آنکه به جزکرده نبودت‌کیفر

Ту бадсиголӣу некӣ тамаъ кунӣ ҳайҳот

تو بدسگالی و نیکی طمع ‌کنی هیهات

зи хайри хайри таровуши намояд аз шари шар

ز خیر خیر تراوش نماید از شر شرّ

Улувва манзалат аз нестӣ бихоҳ ва магӯӣ

علو منزلت از نیستی بخواه و مگوی

Ки хати рӯҳ кӣ аз нестӣ шавад аўФр

که خط روح‌کی از نیستی شود اوفر

Нигар ба сифр ки ҳеҷаст ва дар тариқи ҳисоб

نگر به ‌صفر که هیچست و در طریق حساب

Ақал ҳар адад аз ёряш шавад аксар

اقل هر عدد از یاریش شود اکثر

Туро ки чашми дўбин бо ҳзоргўнаҳи ҳавл

ترا که چشم دوبین با هزارگونه حول

Ба ганҷи хонаи тавҳид кӣ шавад раҳбар

به ‌گنج خانهٔ توحید کی شود رهبر

Дурбин чигуна диҳад фаръро зи асли тамиз

دوربین چگونه دهد فرع را ز اصل تمیز

Ду байн чисон диҳад аз фарқи кулу ҷузви хабар

دو بین چسان دهد از فرق کل و جزو خبر

Бихон фақри барии дасту орзӯ ба камӣн

بخوان فقر بری دست و آرزو به‌کمین

Ба роҳ ишқ наҳй пойу аҳриман ба асар

به راه عشق نهی پای و اهرمن به اثر

Ҳавои моидаи дорӣу заҳр дар скбо

هوای مائده داری و زهر در سکبا

Хаёли бодияи дорӣу дузд дар маъбар

خیال بادیه‌ داری و دزد در معبر

Ба баҳри фақри зи таслим боядат заврақ

به بحر فقر ز تسلیم بایدت زورق

Ба дашти ишқи зи тавҳид боядат рҳўр

به دشت عشق ز توحید بایدت رهور

Ки то рҳондти ин як зи сад ҳазор бало

که تا رهاندت این یک ز صد هزار بلا

Ки то ҷҳондти он як зи садҳазори хатар

که تا جهاندت آن یک ز صدهزار خطر

зи худ муҷаррад биншин на аз ъқору ҳашам

ز خود مجرد بنشین نه از عقار و حشم

зи худ тФрди багазин на аз диёру ҳашар

ز خود تفرد بگزین نه از دیار و حشر

Сабъи Не ки тҷнб кунӣ зи ёру диёр

سبع نیی‌که تجنب‌کنی ز یار و دیار

Збғи Не ки тнФркнии зи молу нафар

ضَبُغ نیی‌که تنفرکنی ز مال و نفر

Паии муҷоҳидаи нафас тан бааст назор

پی مجاهدهٔ نفس تن بهست نزار

Ки гоҳи маъракаи раҳвор ба буд лоғар

که گاه معرکه رهوار به بود لاغر

зи хештан чу гузаштӣ ба хештани мгроӣ

ز خویشتن چو گذشتی به خویشتن مگرای

зи ҷону тан чу рҳидӣ ба ҷону тани мангар

ز جان و تن‌ چو رهیدی به جان و تن منگر

Сутуни хонаи шикастии фурӯди он манишин

ستون خانه شکستی فرود آن منشین

Таноб хайма гусастӣ ба шеби о Н магзар

طناب خیمه ‌گسستی به شیب آ‌ن مگذر

Маи ҳақиқати ҷӯӣ ба боми ишқи броӣ

مه حقیقت جویی به بام عشق برآی

Раҳи тариқати пўиии тариқи фақри сипар

ره طریقت پویی طریق فقر سپر

Ба ҷанги хайбари хайли расӯлро сафи дор

به جنگ خیبر خیل رسول را صف‌دار

Ба сафи сафин ҷяши ҷҳўлро сафдар

به صف صفین جیش جهول را صفدر

Ҳазор ҷинат дар як ту ҷаҳиши мдғм

هزار جنت در یک تو جهش مدغم

Ҳазор дӯзах дар як таъаррузаши мзмр

هزار دوزخ در یک تعرضش مضمر

Ба назд ҳлмши алванд дар ҳисоби тсўҷ

به نزد حلمش الوند در حساب طسوج

Ба пеши ҷўдши арўнд дар шумори шимур

به پیش جودش اروند در شمار شمر

зи мкнтши пари коҳисти ганҷи аФридўн

ز مکنتش پر کاهیست گنج افریدون

зи млгш каф хокӣаст малики Искандар

ز ملگش‌کف خاکیست ملک اسکندر

Ба як ишораташи андари фанои сад иқлӣм

به یک اشارتش اندر فنای صد اقلیم

Ба як бишораташи андари бақои сдкшўр

به یک بشارتش اندر بقای صدکشور

Паранд мисрӣ ӯро қазо буд қабза

پرند مصری او را قضا بود قبضه

Каманди чинӣ ӯро фано буд чанбар

کمند چینی او را فنا بود چنبر

Каминаи ходими хизматгарон ӯ хоқон

کمینه خادم خدمتگران او خاقان

Кҳиаҳи бандаи хари бандагон ӯ қайсар

کهیه بندهٔ خر بندگان او قیصر

Муқӣми ҳазрат ӯ боҷ хоҳад аз снҷор

مقیم حضرت‌او باج خواهد از سنجار

Гадои дарга ӯ тоҷ гирад аз санҷар

گدای درگه او تاج‌گیرد از سنجر

Ба назд ҷўдш каз наҷми осмони афзӯн

به نزد جودش کز نجم آسمان افزون

Ба пеши райш каз ҷурми офтоби анвар

به پیش رایش‌ کز جرم آفتاب انور

Яке нФоиаҳ суфоласт ҷоми Кайхусрав

یکی نفایه سفالست جام‌کیخسرو

Яке шикаста кулӯхаст ганҷи бодоўр

یکی شکسته ‌کلوخست‌ گنج بادآور

Сабот хок набинӣ дигар ба зери сипеҳр

ثبات خاک نبینی دگر به زیر سپهر

Мадор чарх наёбӣ дигар ба гирди мдр

مدار چرخ نیابی دگر به ‌گرد مدر

Фалак надорад бо боди азм ӯ ҷунбиш

فلک ندارد با باد عزم او جنبش

Замин надорад бокӯҳи ҳзм ӯ лангар

زمین ندارد باکوه حزم او لنگر

Қазо ба ришта меҳвар кашад дўоли сипеҳр

قضا به رشتهٔ محور کشد دوال سپهر

Ки баҳри кӯдаки иқбол ӯ кунад ФрФр

که بهر کودک اقبال او کند فرفر

зи маслахи карамаши рӯзгори аҷрии хур

ز مسلخ‌ کرمش روزگار اجری‌خور

зи матбахи нъмши коиноти рӯзӣ бар

ز مطبخ نعمش‌کاینات روزی بر

Ба кохи шавкат ӯ ҳафт пардаи шодравон

به‌کاخ شوکت او هفت پرده شادُروان

Ба хон неъмат ӯ ҳашт равзаи хўолигр

به‌خوان نعمت او هشت روضه خوالیگر

Чаҳ моя дорад дар пеши табъ ӯ дарё

چه مایه دارد در پیش طبع او دریا

Чаҳ поя дорад дар назд оскўни Фрғр

چه پایه دارد در نزد آسکون فرغر

Ҳамон нишоти зи ҳзмши сипеҳри нилӣ ро

همان نشاط ز حزمش سپهر نیلی را

Ки ҳуши порсиёнро зи ҳасани нилӯфар

که هوش پارسیان را ز حسن نیلوفر

Ба зери пояи фазли андараш чаҳ кӯҳу ҷаи дашт

به زیر پایه فضل اندرش چه‌کوه و جه دشت

Ба зилли рояти адли андараш чаҳ хушк ва чаҳ тар

به ظل رایت عدل اندرش چه خشک و چه تر

Бонсроми замони қаҳраш ар диҳад фармон

بانصرام زمان قهرش ار دهد فرمان

Ба инҳидоми ҷаҳон хашмаш арканд маҳзар

به انهدام جهان خشمش ارکند محضر

Дигар набинӣ зини тахти чорпоиаҳи нишон

دگر نبینی زین تخت چارپایه نشان

Дигар наёбӣ зини кохи ҳафт пардаи асар

دگر نیابی زین‌کاخ هفت پرده اثر

Чунон гузар кунад аз на сипеҳри билк ӯ

چنان‌ گذر کند از نه سپهر بیلک او

Ки нӯки дрзни дарзии зи дибаҳи шаштар

که نوک درزن درزی ز دیبهٔ ششتر

Ба нӯки новак ӯ сами сад ҳазор афъӣ

به نوک ناوک او سم صد هزار افعی

Буноби ночх ӯ заҳри садҳазори аждар

بناب ناچخ او زهر صدهزار اژدر

Кноитсти зи дасти ту абр дар озор

کنایتست ز دست تو ابر در آذار

Ҳкоитисти зи теғи ту барқ дар озар

حکایتیست ز تیغ تو برق در آذر

Ҳам он дар озор аз ҳиммати ту дар озор

هم آن در آزار از همت تو در آزار

Ҳам ин дар озар аз ҳайбати ту дар озар

هم این در آذر از هیبت تو در آذر

Ба ҳарчӣ рой кунӣ чарх аз он нтобад рӯй

به هرچه رای‌ کنی چرخ از آن نتابد روی

Ба ҳарчӣ ҳукм кунӣ даҳр аз он напечад сар

به هرچه حکم کنی دهر از آن نپیچد سر

Парӣ ба амри ту тъўиз созад аз оҳан

پری به امر تو تعویذ سازد از آهن

Арз ба наҳй ту эъроз ҷӯяд аз ҷавҳар

عرض به‌نهی ‌تو اعراض ‌جوید از جوهر

Ҳужабри хашми турои даҳри хастаи чангол

هژبر خشم ترا دهر خستهٔ چنگال

Уқоби қаҳри турои чархи мастаи жоғр

عقاب قهر ترا چرخ مستهٔ ژاغر

Макорими ту чу асрори сармадӣ бе ҳад

مکارم تو چو اسرار سرمدی بی‌حد

Мҳомди ту чу авсофи Аҳмадии бимр

محامد تو چو اوصاف احمدی بیمر

Ба ҳасри он як ашҷор агар шавад хома

به حصر آن یک اشجار اگر شود خامه

Ба ъад ин як авроқ агар шавад дафтар

به عد این یک اوراق اگر شود دفتر

На як бдиҳаҳи онро мусаввираст ҳисоб

نه یک بدیههٔ آن را مصورست حساب

На як хулосаи инро муяссараст шимур

نه یک خلاصهٔ این را میسرست شمر

Пас аз набард банӣ алмстлқ ба соли шашуми а

پس از نبرد بنی‌المصطلق به سال ششم‌ا

Расӯл хост шавад бо яҳуди кини густар

رسول خواست شود با یهود کین‌گستر

Ҳазору чорсд аз баргузидагон багазед

هزار و چارصد از برگزیدگان بگزید

Ҳамаи ҳужабру тавоноу гирд ва кунад овар

همه هژبر و توانا و گرد و کند آور

Нигошти пўробии нома ӣӣ ба хайли яҳуд

نگاشت پورابی‌ نامه‌یی به خیل یهود

Вази ончии дидау дониста бад бидод хабар

وز آنچه دیده و دانسته بد بداد خبر

Азин хабари ҳамаи мўсоӣёни зи обу чашм

ازین خبر همه موسائیان ز آب و چشم

Чу риши фиръавни Омуади чеҳрашон ба дрр

چو ریش فرعون آمود چهرشان به دُرر

Сипас ба чора бад-инсон шуданд дастони зан

سپس به چاره بدینسان شدند دستان زن

Камони зи ёрии ғтФон гуруҳ нест гузар

کمان ز یاری غطفان گروه نیست گذر

Яке фириста фиристем пар фиристу фиреб

یکی فرسته فرستیم پر فرست و فریب

Магар ба ёрямон ёрад оварад ёвар

مگر به یاریمان یارد آورد یاور

Гар он гиреҳи нгшоинди ин гиреҳи азкор

گر آن‌ گره نگشایند این‌ گره ازکار

Дурусти хона ва хӯнмон шавад ҳбоу ҳадар

درست خانه و خونمان شود هبا و هدر

Яке зи хайли нзиру қризаҳ ёд оред

یکی ز خیل نضیر و قُریظه‌ یاد آرید

Кашон чаҳ омад азкини Мустафо бар сар

کشان چه آمد ازکین مصطفی بر سر

Сипас фириста шуд ва гирд кард чори ҳазор

سپس فرسته شد و گرد کرد چار هزار

Аз он гуруҳи ҳамаи номҷўӣу ном овар

از آن‌ گروه همه نامجوی و نام‌آور

Чу он гуруҳи ду фарсанг роҳ бибареданд

چو آن‌ گروه دو فرسنگ راه ببریدند

Ба амри яздони пурвойу ?вили шдкаҳи вдр

به امر یزدان پروای و ویل شدکه ودر

Бидон наҳиф ки дар хайлашон фитод наҳоб

بدان نهیب ‌که در خیلشان فتاد نهاب

Ба ҷуз аёб наҷустанд ҳеҷ чору чдр

به جز ایاب نجستند هیچ چار و چدر

Вазони карон ба шаби тираи офтоби русул

وزان ‌کران به شب تیره آفتاب رسل

Басони анҷуми пӯёнаш аз қафои лашкар

بسان انجم پویانش از قفا لشکر

Яке длиркаҳи бади ном ӯ ибоди бшир

یکی دلیرکه بد نام او عباد بشیر

Изк намӯд бшири ибоди хайри башар

یزک نمود بشیر عباد خیر بشر

Ибоди аҳриманиро ба раҳ гирифт ва гирифт

عباد اهرمنی را به ره‌ گرفت و گرفت

Хабари зи хайр ва шуд зии расӯли роҳспр

خبر ز خیر و شد زی رسول راهسپر

Чу рӯзи равшани хуршеди дай дар он шаби тор

چو روز روشن خورشید دی در آن شب تار

Ба пой бора барафрошт бар фалаки ахтар

به پای باره برافراشت بر فلک اختر

Яҳуд бе хабари андари криҷҳои хуфта

یهود بی‌خبر اندر کَریجها خفته

Яке ниҳодаи кулоҳ ва яке кушодаи камар

یکی نهاده ‌کلاه و یکی ‌گشاده‌ کمر

Ба амри бори худо то ба субҳи азин бора

به امر بار خدا تا به صبح ازین باره

Нишон наёфт касе аз садои як ҷонвар

نشان نیافت ‌کسی از صدای یک جانور

На аз нбоҳи клоб ва на аз нбўҳи яҳуд

نه از نباح‌کلاب و نه از نبوح یهود

На аз нҳиқи ҳмор ва на аз хори бақар

نه از نهیق حمار و نه از خوار بقر

Ба бомдод ба ҳангоми онкии фасли баҳор

به بامداد به هنگام آنکه فصل بهار

Ба шохи сурхи гул ово баровард тундар

به شاخ سرخ‌گل آوا برآورد تندر

Дамид меҳри ҷҳонтоби азкронаҳи чарх

دمید مهر جهانتاب ازکرانهٔ چرخ

Басони сӯсани зард аз канори сиснбр

بسان سوسن زرد از کنار سیسنبر

Фалак фиканд зи сари тилсони роҳиб ва дӯхт

فلک فکند ز سر طیلسان راهب و دوخت

Ба сифти ҳамчуи яҳудони зи хури қавораи зар

به سفت همچو یهودان ز خور قوارهٔ زر

Ҳазор пашшаи симин ба чархи гашти ниҳон

هزار پشهٔ سیمین به چرخ‌گشت نهان

Ба барги лола бадал шуд дарахти ломшгр

به برگ لاله بدل شد درخت لامشگر

Шубону зореъу деҳқону нахли банду акор

شبان و زارع و دهقان و نخل بند و اْکار

Бурун шуданд з дар ҳамчуи рӯзҳои дигар

برون شدند ز در همچو روزهای دگر

Кашида пел ба сифту гирифтаи доса ба даст

کشیده پیل به‌سفت و گرفته داسه به دست

Ниҳодаи хяш ба гов ва фиканда хура ба хар

نهاده خیش به‌گاو و فکنده خوره به خر

Ба дашти рондаи сросргўораҳи вглаҳ

به دشت رانده سراسرگواره وگله

Ба гови бастаи тнотни гўоҳну аимр

به‌گاو بسته تناتن‌گوآهن و ایمر

Паии дрўдни ғаллоти ҳамчуи гази гуроз

پی درودن غلات همچو گاز گراز

Ба дасти зореъашони достғолаҳу дстр

به دست زارعشان داستغاله و دَستَر

Чу хорпуштии оўнг аз дарахти чанор

چو خارپشتی آونگ از درخت چنار

Ба сифти роъишон аз пилос пораи гузар

به سفت راعیشان از پلاس پاره‌گذر

Ба киштманди тнотни чмону ғофили азин

به‌کشتمند تناتن چمان و غافل ازین

Ки ҷои гандуму ҷӯи рустаи новаку ханҷар

که جای‌ گندم و جو رسته ناوک و خنجر

Ба ҳртрФи нгрстнди гурз буду камон

به هرطرف نگرستند گرز بود و کمان

Баҳри куҷо ки гузаштанд теғ буду табар

بهر کجا که ‌گذشتند تیغ بود و تبر

Замини зи сами мрокби чўгўӣ дар тбтоб

زمین ز سم مراکب چوگوی در طبطاب

Фалаки зи туфи қўозб чу мум бар озар

فلک ز تف قواضب چو موم بر آذر

Ба дар шуданд барошуфта ҳол ва аз мӯя

به در شدند برآشفته حال و از مویه

Фишондаи судаи плпл ба дидагони андар

فشانده سودهٔ پلپل به دیدگان اندر

Саломи номи яке пери бад дар он бора

سلام نام یکی پیر بد در آن‌باره

Фаррошати бол ки ҷузи чанги чораи не эдар

فراشت بال ‌که جز چنگ چاره نی‌ایدر

Дар ар бар вай бабандем кор баста шавад

در ار بر وی ببندیم‌ کار بسته شود

Ба онкӣ дар бигушоӣем то кушояд дар

به آنکه در بگشاییم تا گشاید در

Гзир нест касеро зи ҳодисоти қазо

گزیر نیست ‌کسی را ز حادثات قضا

Халос нест таниро зи нойиботи қадар

خلاص نیست تنی را ز نایبات قدر

зи барги ъбҳргар сар занад ду сад пайкон

ز برگ عبهر گر سر زند دو صد پیکان

зи неши пайконгар брдмди ду сад ъбҳр

ز نیش پیکان‌گر بردمد دو صد عبهر

Чу сарнавишт зиён бошад ин надорад суд

چو سرنوشت زیان باشد این ندارد سود

Чўкрдгор амон бахшад он надорад зр

چوکردگار امان بخشد آن ندارد ضر

Ҳрончаҳи чораи сголиди ғайри азин ноқис

هرآنچه چاره سگالید غیر ازین ناقص

Ҳар ончӣ ёва саройед ғайри азин абтар

هر آنچه یاوه سرایید غیر ازین ابتر

Бигуфт он дади гӯсолаи хуии сомрён

بگفت آن دد گوساله خوی سامریان

Битофтанд дигарбора рӯй аз довар

بتافتند دگرباره روی از داور

Яке дарахти куҳани соли бад ба қурби ҳисор

یکی درخت‌کهن‌سال بد به قرب حصار

Стбри шохаи қавии бен зумуррадин пайкар

سطبر شاخه قوی بن زمردین پیکر

Бихуфт сояи яздони фурӯди сояи он

بخفت سایهٔ یزدان فرود سایهٔ آن

Зиҳии дарахт ки хулди муҷассами орад бар

زهی درخت‌که خلد مجسم آرد بر

Зиҳии дарахт ки ҳжзаҳи ҳазор олам ро

زهی درخت‌که هژذه هزار عالم را

Ба зери соя ӯ кирдигор дода мақар

به زیر سایهٔ او کردگار داده مقرّ

Чу шуд ба хоби яке аҳримани зи хайли яҳуд

چو شد به خواب یکی اهرمن ز خیل یهود

Кушод аз камар ҷам паранд хоро дар

گشاد از کمر جم پرند خارا در

Вале замини дирангии варои диранги надод

ولی زمین درنگی ورا درنگ نداد

Ки моҳ нав бирабоед зи осмони зафар

که ماه نو برباید ز آسمان ظفر

Дўгоми он дади оҳани ҷигар ба коми замин

دوگام آن دَدِ آهن جگر به‌ کام زمین

Чу хори чинаи оҳан ба гази оҳангар

چو خار چینهٔ آهن به‌گاز آهنگر

Набӣ нарехт варои хӯн аз онкии нолоид

نبی نریخت ورا خون از آنکه نالاید

Ба хӯни рӯбаҳи чанголи шери шарзаи нар

به خون روبه چنگال شیر شرزهٔ نر

Ки ногуҳ аз тарафи дизи яке ғубори бхост

که ناگه از طرف دز یکی غبار بخاست

Бар он сифат ки ниҳони гашти тӯдаи ағбр

بر آن صفت ‌که نهان‌گشت تودهٔ اغبر

Нишаста девӣ бар бодпо ва инат шигифт

نشسته دیوی بر بادپا و اینت شگفت

Ки дев гардад чун ҷами савор бар сарсар

که دیو گردد چون جم سوار بر صرصر

Расӯли хости Абубакрро ва дод бирав

رسول خواست ابوبکر را و داد برو

Дирафш ва гуфт ки киФрстони азин кофар

درفش و گفت که کیفرستان ازین کافر

Шунидае ки Абубакр рух битофт зи ҷанг

شنیده‌ای‌که ابوبکر رخ بتافت ز جنگ

Чунонкии рӯзи дувуми баҳри поси умри умр

چنانکه روز دوم بهر پاس عمر عُمر

з рӯй тиш чунин гуфт офтоби Қурайш

ز روی طیش چنین‌ گفت آفتاب قریش

Ки бомдод чу хури барзанади сар аз ховар

که بامداد چو خور برزند سر از خاور

Даҳуми ливо ба касе каши худои ҳардуи ҷаҳон

دهم لوا به‌کسی‌ کش خدای هردو جهان

Чу ман ситояд ва ӯ ҳар дуро ситойишгар

چو من ستاید و او هر دو را ستایشگر

Саҳаргаҳон ки шҳшоаҳи бохтар дар чашм

سحرگهان‌که شهشاه باختر در چشم

Ба майли хат шуъоъӣ кашид кӯҳли сҳр

به میل خط شعاعی کشید کحل سهر

Ҳазор шоҳиди чашмаки зан аз назора ӯ

هزار شاهد چشمک‌زن از نظارهٔ او

Наҳуфт чеҳраи симин ба нилгуни мъҷр

نهفت چهرهٔ سیمین به نیلگون معجر

зи бими тарки хутани рӯмёни зангии хуй

ز بیم ترک ختن رومیان زنگی خوی

Ниҳон шуданд араби вор дар сияҳи чодар

نهان شدند عرب‌وار در سیه چادر

зи хоби хатми русули чашми бргшўду сурӯд

ز خواب ختم رسل چشم برگشود و سرود

Куҷост чашми ман он тўтёии чашми зафар

کجاست چشم من آن توتیای چشم ظفر

Куҷост мардумаки дидагони ҳақи байнам

کجاست مردمک دیدگان حق بینم

Ки ҳаст серумаи каши дидаи ҷалолу хатар

که هست سرمه‌کش دیدهٔ جلال و خطر

Куҷост шери ҳақи он кӯ ба садҳазорони чашм

کجاست شیر حق‌ آن کو به صدهزاران چشم

Буд ба меҳри Рахши чархи хираи шому саҳар

بود به مهر رخش چرخ خیره شام و سحر

Ҷавоб дод яке к-эии фурӯғи чашми ҷаҳон

جواب داد یکی‌ کای فروغ چشم جهان

зи чашми захми сипеҳраши ду чашми дидаи хатар

ز چشم زخم سپهرش دو چشم دیده خطر

Ду чашми ҳақи нигари хеши баста аз олам

دو چشم حق نگر خویش بسته از عالم

Ки ҳеҷ кас ба ҷуз аз ҳақ наёядаш ба назар

که هیچ‌ کس به جز از حق نیایدش به نظر

Гушӯдаанд аз он рӯй съўгони пару бол

گشوده‌اند از آن روی صعوگان پر و بال

Ки аз чу боз фурӯбаста чашм , рости нигар

که از چو باز فروبسته چشم ، راست نگر

зи гирди роҳу туфи офтобу гармии рӯз

ز گرد راه و تف آفتاب و گرمی روز

Ду ъбҳрш шудаи тории ду наргисаши мғбр

دو عبهرش شده تاری دو نرگسش مغبر

Шуда ду ҷазаъи ямонии ду ҳуққаи ёқӯт

شده دو جزع یمانی دو حقهٔ یاقوت

Шуда ду наргиси Шаҳлои ду лолаи аҳмар

شده دو نرگس شهلا دو لالهٔ احمر

Касе ки Макка ғубораш кашад чу серума ба чашм

کسی ‌که مکه ‌غبارش کشد چو سرمه به چشم

Ба чашми серума ?маккей кашад зи бими ҳср

به چشم سرمهٔ مکی ‌کشد ز بیم حَسَر

Кас ки чашма оташ фишон ба чашмаши тор

کس که چشمهٔ آتش‌فشان به چشمش تار

зи чашми чашмаи обаши равони зи офати ҳур

ز چشم چشمهٔ آبش روان ز آفت حرّ

Расӯл гуфтгараш сӯии ман фароз оред

رسول گفت گرش سوی من فراز آرید

Маниши зи чашма ҳайвон кунам басири басар

منش ز چشمهٔ حیوان کنم بصیر بصر

Яке равон шуду даст алӣ гирифт ба даст

یکی‌روان شد و دست علی گرفت ‌به دست

зи дастгирӣ ӯ даст ёфт бар ахтар

ز دستگیری او دست یافت بر اختر

Алии зи чеҳр паямбар шудаш ҷаҳони байни боз

علی ز چهر پیمبر شدش جهان‌بین باز

Агарчӣ дида шавад зи аФтоби тору кидир

اگرچه دیده شود ز افتاب تار و کدر

Ба чашм об задаш мстии зи чашмаи нӯш

به چشم آب زدش مصطی ز چشمهٔ نوش

Чунонкии сӯхт чу оташи зи рашки оби Хизр

چنانکه سوخت چو آتش ز رشک آب خضر

Пас ахтарӣ ки бохтараши мҳчаҳи носиаҳи соӣ

پس اختری ‌که باخترش مهچه ناصیه‌سای

Бадви супурд ва саройед к-эии баланди ахтар

بدو سپرد و سرایید کای بلند اختر

Бпўи бпҳнаҳ ки ин размро туе шоён

بپو بپهنه‌که این رزم را تویی شایان

Бчм ба арса ки ин азмро туе аз дар

بچم به‌عرصه‌که این عزم را تویی از در

Вале бори худо бора ронад зии бора

ولی بار خدا باره راند زی باره

Дирафши кӣнаи ФрўкўФт бар дар хайбар

درفش کینه فروکوفت بر در خیبر

Ниҳодаи дил ба таваллои Аҳмади мухтор

نهاده دل به تولّای احمد مختار

Супурдаи ҷон ба ъаноёти холиқи Акбар

سپرده جان به عنایات خالق اکبر

Яке ситораи шимур буд дар даруни ҳисор

یکی ستاره شمر بود در درون حصار

Ки хонда буд зи тавроти рамзҳои сур

که خوانده بود ز تورات رمزهای سور

Чу бар шамоили ҳайдар назора кард зи сур

چو بر شمایل حیدر نظاره کرد ز سور

Чу гирдбод барошуфту хоки рехт ба сар

چو گردباد برآشفت و خاک ریخت به سر

Суолро лаб ҳасрат гушӯд ва гуфт ке

سؤال را لب حسرت گشود و گفت کیی

Сурӯд ҳайдараам шери ҳақи бшири башар

سرود حیدره‌ام شیر حق بشیر بشر

Марост духти набии ҷуфту сибти аҳмдпўр

مراست دخت نبی جفت و سبط احمدپور

Марост бинти асади моаму пӯри шабиҳи падар

مراست بنت اسد مام و پور شبیه پدر

Марони яҳуд аз он гуфта гашти ошуфта

مران یهود از آن گفته گشت آشفته

ЧўкФтаҳи нозаш бар рухи давиди хӯни ҷигар

چوکفته‌نازش بر رخ دوید خون جگر

Ба мӯя гуфт худ ин гирди аилёст казу

به مویه‌ گفت خود این‌ گرد ایلیاست‌ کزو

Ба пӯри умрони гиҳон худоӣ дод хабар

به پور عمران‌گیهان خدای داد خبر

Сипас зи бораи яке деви ном ӯ ҳорис

سپس ز باره یکی دیو نام او حارث

Ҷанобаи зодаи абои мрҳб аз яке мозр

جنابه زاده ابا مرحب از یکی ماذر

Ду асба ронад ба оҳанги кини шери худоӣ

دو اسبه راند به آهنگ‌ کین شیر خدای

Шаҳаши се асба фиристод аз ҷаҳон ба сқр

شهش سه اسبه فرستاد از جهان به سقر

Зхшм дар тани мрҳб стбр шуд рагу пай

زخشم در تن مرحب سطبر شد رگ و پی

Дилаши з кӣна барафрӯхт ҳамчуи нӯши озар

دلش ز کینه برافروخت همچو نوش آذر

Басони кӯҳи дамованди зери абри сиёҳ

بسان کوه دماوند زیر ابر سیاه

Ниҳод бар зибри тарки оҳанӣни мғФр

نهاد بر زبر ترک آهنین مغفر

Камон фиканд ба бозу ба азми разми хдиў

کمان فکند به بازو به عزم رزم خدیو

Ту гуфтӣ аз китф ки даҳони кушоди аждар

تو گفتی از کتف که دهان گشاد اژدر

Ниҳод бар зибри майли худ санги гарон

نهاد بر زبر میل خود سنگ گران

Басони гунбади даввор бар хати меҳвар

بسان ‌گنبد دوار بر خط محور

Рухони зи сӯги бародар ба раги сурхи бқм

رخان ز سوگ برادر به رگ سرخ بقم

Равони зи кини шҳншаҳи басони тунди шарар

روان ز کین شهنشه بسان تند شرر

Чунон ба паҳнаи барангехти Рахши оҳани сам

چنان به پهنه برانگیخت رخش آهن سم

Чунон зкинаҳи бромихти теғи хоро дар

چنان زکینه برآمیخت تیغ خارا در

Ки шуд зи ҷунбиши он ҷисми хок бе ором

که شد ز جنبش آن جسم خاک بی‌آرام

Ки шуд зи тобиши ин рӯй чархи пурахгар

که شد ز تابش این روی چرخ پراخگر

Ҳужабри бешаи дайни он замонаро млҷأ

هژبر بیشهٔ دین آن زمانه را ملجأ

Наҳанги лаҷаи кини он ситораро муфаххар

نهنگ لجهٔ کین آن ستاره را مفخر

Гирифт роҳ бирав чун ҳужабр бар рӯбоҳ

گرفت راه برو چون هژبر بر روباه

Гушӯд боли бадв чун уқоб бар кӯтар

گشود بال بدو چون عقاب بر کوتر

Чунон ба тораки он теғ ронад шери худо

چنان به تارک آن تیغ راند شیر خدا

Ки кард барқи прндши зи санги хораи гузар

که‌کرد برق پرندش‌ ز سنگ خاره‌گذر

Ба амри эзади додари Ҷабраили амин

به امر ایزد دادار جبرئیل امین

Агар нгстрдии зер теғ шуд шҳпр

اگر نگستردی زیر تیغ شد شهپر

Агарна Микоилаши бдоштии эмин

اگرنه میکائیلش بداشتی ایمن

Агар на исрофилаши бдоштии аиср

اگر نه اسرافیلش بداشتی ایسر

Барони мисол ки пайкон гузар кунад з паранд

برآن مثال که پیکان گذر کند ز پرند

Згоў ва моҳӣ бигузаштяш прндоаҳи рр

زگاو و ماهی بگذشتیش‌ پرنداه‌رر

зи қатли мрҳби овози мрҳбони маон

ز قتل مرحب آواز مرحبان مهان

Шуд аз замин ба фалак чун дуои пайғамбар

شد از زمین به فلک چون دعای پیغمبر

Гурозӣ аз кафи ширхдо ба гоҳи гурез

گرازی از کف شیرخدا به گاه گریز

Ба захми гурзаи хоро шикан фиканд сипар

به زخم ‌گرزهٔ خارا شکن فکند سپر

Фитод меҳри сулаймон ба хоку аҳриманӣ

فتاد مهر سلیمان به خاک و اهرمنی

Чу боди барад ва приўор шуд ниҳони зи назар

چو باد برد و پریوار شد نهان ز نظر

Хдиўи ню чу парони шаҳоб аз паии дев

خدیو نیو چو پران شهاب از پی دیو

Бишуд зи баҳри сипари сӯии бораи роҳспр

بشد ز بهر سپر سوی باره راهسپر

Дар ҳисор бибастанд чли яҳуди ънўд

در حصار ببستند چل یهود عنود

Барон ки бораи илми Маҳмадиро дар

برآن‌که بارهٔ علم محمدی را در

Магӯ ҳисори яке осмон каз афрозаш

مگو حصار یکی آسمان کز افرازش

Аён шудӣ чу яке гӯии тӯдаи ағбр

عیان شدی چو یکی گوی تودهٔ اغبر

зи баси метанати осеби гунбади ҳирмон

ز بس متانت آسیب‌ گنبد هرمان

зи баси рзонти ошӯби сади Искандар

ز بس رزانت آشوب سد اسکندر

зи борааш ки ду сад раҳ бар аз сипеҳри барин

ز باره‌اش‌‌که دو صد ره بر از سپهر برین

Ба як масоба намӯдӣ дўгоўи зери ҳи зибр

به یک مثابه نمودی دوگاو زیر ه زبر

Чунон рафеъ ки бар қаъри жарфи хандақи он

چنان رفیع ‌که بر قعر ژرف خندق آن

Натофтӣ зи баландии фараи рғи ҳафт ахр

نتافتی ز بلندی فره‌رغ هفت اخر

Аёни зи шеби Фсили ваии осмони кабӯд

عیان ز شیب فصیل وی آسمان کبود

Чу аз фурӯди дамованди тели хокистар

چو از فرود دماوند تل خاکستر

Ҳронкаҳи сокини он қалъа аз сағиру кабӣр

هرآنکه ساکن آن قلعه از صغیر و کبیر

Ҳамаи ситораи шиносу ҳамаи ситораи шимур

همه ستاره شناس و همه ستاره شمر

Аз онкии минтақаро бо муъаддил аз ду карон

از آنکه منطقه را با معدل از دو کران

Фурӯди чанбараи он ҳисор буд ммр

فرود چنبرهٔ آن حصار بود ممر

Ҳамаи хабири зи трбиъи ҳурмузи вкиўон

همه خبیر ز تربیع هرمز وکیوان

Ҳамаи басир ба таслиси Зуҳра ӣ азҳр

همه بصیر به تثلیث زهره ی ازهر

Фарози кангар ъолиш аматон кулем

فراز کنگر عالیش امتان کلیم

Ҳазор мартаба дар поя аз масеҳо бар

هزار مرتبه در پایه از مسیحا بر

зи ҳамли ҷуссаи он бораи хастаи гови замин

ز حمل جثهٔ آن‌باره خسته‌ گاو زمین

Барони мисол ки дар зери бори лошаи хар

برآن مثال ‌که در زیر بار لاشهٔ خر

Расед бар дар он бораи шарзаи шери худоӣ

رسید بر در آن‌ باره شرزه شیر خدای

Гирифт ҳалқа дарро ба чанги зӯровар

گرفت حلقهٔ در را به چنگ زورآور

Ба қудратӣ ки дар овехтӣ агар бо кӯҳ

به قدرتی که در آویختی اگر با کوه

Чу тори картон аз ҳам гусехтяш камар

چو تار کارتن از هم‌ گسیختیش‌ کمر

Ба неруе ки агар чанг дар задӣ ба сипеҳр

به نیرویی که اگر چنگ در زدی به سپهر

Шудӣ чунонкӣ ба санги андари аўФтди соғар

شدی چنانکه به سنگ اندر اوفتد ساغر

Ба қӯтӣ ки агргўӣ хок бигирифтӣ

به قوتی‌که اگرگوی خاک بگرفتی

Чу мағзи хасм парешон шудӣ зи якдигар

چو مغز خصم پریشان شدی ز یکدیگر

Дарии чунонро бо қӯтии чунин афканд

دری چنان را با قوتی چنین افکند

зи сатҳи ғбро бар авҷи гунбади ахзар

ز سطح غبرا بر اوج‌ گنبد اخضر

Ғариви сохт зи мард ва хурӯш хост зи зан

غریو ساخت ز مرد و خروش خاست ز زن

ЗФир хост зи бум ва нафир хост зибр

زفیر خاست ز بوم و نفیر خاست زبر

Бели вбилки вшмширу ханҷару хнҷир

بیل وبیلک وشمشیر و خنجر و خِنجیر

Ба хишту хорау сарпоашу гурзау ҷмдр

به خشت و خاره و سرپاش و‌ گرزه و جمدر

Ба пилгўшу дижи оҳнҷу новаку зубин

به پیلگوش و دژ آهنج و ناوک و زوبین

Ба пилпо ва як андозу даҳрау ткмр

به پیلپا و یک انداز و دهره و تکمر

Гирифтаи роҳ бар он шарзаи шеру ғофили азин

گرفته راه بر آن شرزه شیر و غافل ازین

Ки кас набандад бо хошаҳи сайлро маъбар

که‌کس نبندد با خاشه سیل را معبر

Чу тндсил ки ояд зкўҳсори фурӯд

چو تندسیل‌که آید زکوهسار فرود

Дмон ба бораи баромади хдиўи шери шукр

دمان به باره برآمد خدیو شیر شکر

зи офтоб ҳаводис наёфтанд яҳуд

ز آفتاب حوادث نیافتند یهود

Ба ғайри сояи зинҳори шоҳи ҳеҷ мФр

به غیر سایهٔ زنهار شاه هیچ مفر

зи дстўонаҳ ва хуфтон ва худу дръу зира

ز دستوانه و خفتان و خود و درع و زره

зи гӯшворау халхолу тавқу тоҷу камар

ز گوشواره و خلخال و طوق و تاج و ‌کمر

з дар вгнҷу зёъу ъқору молу ҳашам

ز در وگنج و ضیاع و عقار و مال و حشم

зи зару симу мроъу мўошу хайлу ҳашар

ز زر و سیم و مَراع و مواش و خیل و حشر

зи ноқҳои мурассаъи зимом аз ёқӯт

ز ناق‌های مرصع زمام از یاقوت

зи бораҳои мклли лагом аз гавҳар

ز باره‌های مکلل لگام از گوهر

Гузидаи газяту рустаи зи сад ҳазор бало

گزیده‌گزیت و رسته ز صد هزار بلا

Супурдаи ҷузяту ҷустаи зи садҳазори хатар

سپرده جزیت‌و جسته ز صدهزار خطر

Амини малик худо додашон амону сурӯд

امین ملک خدا دادشان امان و سرود

Ки ҳарки монад дар сур азу намонад сар

که هرکه ماند در سور ازو نماند سر

зи мол ончӣ сазад бори як стбрҳиўн

ز مال آنچه سزد بار یک سطبرهیون

Бурид ҳаряку зин ҷойгаҳ кунед сафар

برید هریک و زین جایگه ‌کنید سفر

Сафӣаи зодаи ҳии бен ахтби онкӣ ба ҳасан

صفیه زادهٔ حی‌بن اخطب آنکه به حسن

Набӯд дар ҳамаи олами чунуи яке ахтар

نبود در همه عالم چنو یکی اختر

Шаҳи оннигор шикархандаро ба дасти балол

شه آن نگار شکرخنده را به دست بلال

Ки анбарин қамараш буд оташи анбар

که عنبرین قمرش بود آتش عنبر

Равонаи сохт ба сӯии расӯл то созад

روانه ساخت به سوی رسول تا سازد

Муфарраҳии дил ӯро зи анбару шукр

مفرحی دل او را ز عنبر و شکر

Балоли баради париро зи размгоҳу парӣ

بلال برد پری را ز رزمگاه و پری

Бишуд басони парии дидаи тобиш аз манзар

بشد بسان پری دیده تابش از منظر

Расӯл шуд чу зи бирҳмии балоли огаҳ

رسول شد چو ز بیرحمی بلال آگه

Ҳилоли вори бкоҳидш аз малоли қамар

هلال‌وار بکاهیدش از ملال قمر

Сурӯд аз чаҳ з овардгоҳаш оварадӣ

سرود از چه ز آوردگاهش آوردی

Дилати зи оҳану пӯлод ва рӯй буд магар

دلت ز آهن و پولاد و روی بود مگر

Ту оҳанӣни дил ва ин моҳрӯи парии симо

تو آهنین دل و این ماهرو پری سیما

Балии намояди зи оҳани парӣ ба табъи ҳазар

بلی نماید ز آهن پری به طبع حذر

Пас аз замонӣ чун он парӣ ба ҳуш омад

پس از زمانی چون آن پری به هوش آمد

Шудаш зи меҳри расӯли худои дарун парвар

شدش ز مهر رسول خدا درون پرور

Бадви сурӯд ки эй моҳи ёсамини симо

بدو سرود که ای ماه یاسمین سیما

Сияҳ чарост рахти ҳамчуи барги лилўпр

سیه چراست رخت همچو برگ لیلوپر

Гушӯд басад ва ин гӯнаи гашти гавҳарбор

گشود بُسّد و این‌گونه گشت گوهربار

Ки чун бикунад дар аз бораи ҳайдари сафдар

که چون بکند در از باره حیدر صفدر

Бидам ба гӯша Тахтӣ нишаста чун билқис

بدم به‌گوشهٔ تختی نشسته چون بلقیس

Басони мурғи сулаймон ба тораками афсар

بسان مرغ سلیمان به تارکم افسر

Ки ногаҳон чу яке саръи дори ошуфта

که ناگهان چو یکی صرع‌دار آشفته

Ки аз мушоҳида дев ларзадаш пайкар

که از مشاهدهٔ دیو لرزدش پیکر

Замин бора билразед ва божгўн шуд бахт

زمین باره بلرزید و باژگون شد بخت

Чу заврақии муталотими миёни баҳри хазар

چو زورقی متلاطم میان بحر خزر

Чунонкии моҳи зи сбобаҳ ту ёфт шикоф

چنانکه ماه ز سبابهٔ تو یافت شکاف

Шикофти моҳи ҷабинами зи пояи кари кар

شکافت ماه جبینم ز پایهٔ‌ کر کر

Вазони каронаи ҳужабри худои эмоми ҳудо

وزان‌کرانه هژبر خدا امام هدی

Чу баста дид ба ёрони зкндаҳи роҳи гузар

چو بسته دید به یاران زکنده راه‌گذر

Фрўдкндаҳи яке жарф равад буд равон

فرودکنده یکی ژرف رود بود روان

Гузаштаи мавҷаш аз авҷи нилгуни манзар

گذشته موجش از اوج نیلگون منظر

Шикастаи раҳгузари сайлро яҳуди ънўд

شکسته رهگذر سیل را یهود عنود

Ки то зи оби намоянди дафъи тунди озар

که تا ز آب نمایند دفع تند آذر

Гирифт ҳалқа дарро ба чанги шери худоӣ

گرفت حلقهٔ در را به چنگ شیر خدای

з дар намӯд мрони жарфи кандаро маъбар

ز در نمود مرآن ژرف‌کنده را معبر

Аз он сабаб ки дар изоӣ дар ба қавли дуруст

از آن سبب‌که در ازای در به قول درست

Яке ба дасти зи паҳнои кандаи бади камтар

یکی به دست ز پهنای کنده بد کمتر

Миёни канда ба устоди Муртазои оўнг

میان‌کنده به استاد مرتضی آونگ

Кушодаи рӯҳи амини зери пои шаҳи шҳпр

گشاده روح امین زیر پای شه شهپر

Шуданд Ясрибёни паии сипар ба назд расӯл

شدند یثربیان پی سپر به نزد رسول

Ки ҳон назора намодаст соқии кавсар

که هان نظاره نمادست ساقی‌کوثر

Расӯл гуфт яке пой ӯ кунед ба чашм

رسول ‌گفت یکی پای او کنید به چشم

Ки ҳеҷ гӯши сароинро намекунад бовар

که هیچ‌گوش سراین را نمی‌کند باور

Чу аз навард бипардохт шоҳи хайбаргир

چو از نورد بپرداخت شاه خیبرگیر

Сӯии муҳӣтгароӣад баҳри паҳновар

سوی محیط ‌گرایید بحر پهناور

Набӣ чу моҳи нави оғӯши бргшўди зи меҳр

نبی چو ماه نو آغوش برگشود ز مهر

Ки то сипеҳри вафоро чу ҷон кашад дар бар

که تا سپهر وفا را چو جان‌کشد در بر

Алӣ ба сафҳаи коФўргшти лўлўбор

علی به صفحهٔ‌کافورگشت لولوبار

Ба машк ва ғолия омехт донҳои дрр

به مشک و غالیه آمیخت دان‌های دُرر

Набии сурӯдаши к-эии осмони ъзу ҷалол

نبی سرودش کای آسمان عز و جلال

Ки ҳаст зот ту ҳастӣ кунро масдар

که هست ذات تو هستی‌کون را مصدر

Чаро зи қурб ман омехтӣ ба моҳи нуҷум

چرا ز قرب من آمیختی به ماه نجوم

Чаро зи васл ман ангехтӣ зи ҷзғи ғрр

چرا ز وصل من انگیختی ز جزغ غرر

На рӯз чун ки барояд ниҳон шавад кавкаб

نه روز چون‌که برآید نهان شود کوکب

На меҳр чун ки битобад ниҳон шавад ахтар

نه مهر چون‌ که بتابد نهان شود اختر

Гушӯд лаъли гуҳарбори Муртазоу сурӯд

گشود لعل ‌گهربار مرتضی و سرود

Ки эй збори худои коинотро сарвар

که ای زبار خدا کاینات را سرور

На тарафи гулшан хуррам шавад зи ашки саҳоб

نه‌ طرف‌ گلشن خرم شود ز اشک سحاب

На саҳни бустон рён шавад зи саъии мтр

نه صحن بستان رَیّان شود ز سعی مطر

На ашки абр лолӣ шавад ба коми садаф

نه اشک ابر لآلی شود به‌کام صدف

На оби ҷӯй зумуррад шавад ба шохи шаҷар

نه آب جوی زمرد شود به شاخ شجر

На ҳарчӣ беш баборади саҳоб дар бустон

نه هرچه بیش ببارد سحاب در بستان

Фузун шавад фари насрину лолау нстр

فزون شود فر نسرین و لاله و نستر

Чу ъшртӣ ки ду чашми гуруснаро зи таом

چو عشرتی‌ که دو چشم‌ گرسنه را ز طعام

Шуданд шоди зи фатҳи падари шубайру шбр

شدند شاد ز فتح پدر شبیر و شبر

Сбокаҳи рӯҳаши шодони зиёд дар ҷинат

صباکه روحش شادان زیاد در جنت

Сабо ки ҷонаши хуррами бўод дар маҳшар

صبا که جانش خرم بواد در محشر

Ба махзанӣ ки худованди номаи онро ном

به مخزنی‌ که خداوند نامه آن را نام

Чунин фишондаи дарин достони зи калаки гуҳар

چنین فشانده درین داستان ز کلک گهر