Шбоҳнгом каз анбӯҳи ахтар
شباهنگام کز انبوه اختر
Фалак чун чеҳра ман шуд мҷдр
فلک چون چهرهٔ من شد مجدّر
Даромад аз дирами он тарки Фархор
درآمد از درم آن ترک فرخار
Гулаши пари жолаи хуршедаши пурахтар
گلش پر ژاله خورشیدش پراختر
зи ҷузи айнаши равони лўлўии сайёл
ز جز عینش روان لولوی سیال
Дар алмосаши ниҳони ёқӯти аҳмар
در الماسش نهان یاقوت احمر
Ту гФии хуфта дар чашмонаши афъӣ
تو گفی خفته در چشمانش افعی
ТўгФтии руста аз мижгонаши ханҷар
توگفتی رسته از مژگانش خنجر
Ду чашмаши хира ҳамчун ҷони ъФрит
دو چشمش خیره همچون جان عفریت
Ду зулфаши тира ҳамчун қалби кофар
دو زلفش تیره همچون قلب کافر
Давидами каши нишонам то фишонам
دویدم کش نشانم تا فشانم
Ғубори роҳаш аз ҷаъди мънбр
غبار راهش از جعد معنبر
Чаҳ гуфтам гуфтам эй хуршеди нўшод
چه گفتم گفتم ای خورشید نوشاد
Чаҳ гуфтам гуфтам эй шмшодкшмр
چهگفتمگفتم ای شمشادکشمر
Рахт бар қад чу бар шамшоди сӯрӣ
رخت بر قد چو بر شمشاد سوری
Лабат бар рух чу дар фирдавси кавсар
لبت بر رخ چو در فردوس کوثر
Асири барги шамшодати замирон
اسیر برگ شمشادت ضمیران
Ғуломи сарви озодати санавбар
غلام سرو آزادت صنوبر
Чаро бар моҳи резии ақди парвин
چرا بر ماه ریزی عقد پروین
Чаро бар сими бории ганҷи гавҳар
چرا بر سیم باری گنج گوهر
Чаҳ хоҳии кон туро набӯд мусаллам
چه خواهیکان ترا نبود مسلم
Чаҳ ҷӯии кон туро набӯд муяссар
چه جویی کان ترا نبود میسر
?герати сими ормонҳо ашки ман сим
گرت سیم آرمانها اشک من سیم
?герати ззи орзӯҳо чеҳри ман зар
گرت زز آرزوها چهر من زر
Чу ин гуфтам зи хашм онсон барошуфт
چو این گفتم ز خشم آنسان برآشفت
Ки аз буҳрони сқим . Аз боди озар
که از بحران سقیم. از باد آذر
Гусаст он гӯнаи тори гесувон ро
گسست آنگونه تار گیسوان را
Ки гуфтӣ бар раги ҷон кӯфт нашутур
که گفتی بر رگ جان کوفت نشتر
Чунон бар бод дод он тори зулфон
چنان بر باد داد آن تار زلفان
Ки гетӣ аз шамемаш шуд муаттар
که گیتی از شمیمش شد معطّر
Бигуфто эй фасеҳи ъшқбозон
بگفتا ای فصیح عشقبازان
Ки ҳеҷат нест ҷузи қавлии музаввар
که هیچت نیست جز قولی مزور
Фасоҳатро бҳли базмии бёро
فصاحت را بهل بزمی بیارا
Балоғатро бунаи хуонеи бгстр
بلاغت را بنه خوانی بگستر
Фасоҳат дархур пандасту таълим
فصاحت درخور پندست و تعلیم
Балоғат лоиқ ваъзасту минбар
بلاغت لایق وعظست و منبر
Чаро худро чунин ошиқи шуморӣ
چرا خود را چنین عاشق شماری
Бад-ӣни халқи карӣау халқи мункир
بدین خَلق کریه و خُلق منکر
Ба тарки ишқи гӯй ва ишва мафруш
به ترک عشق گوی و عشوه مفروش
Ки ошиқ менишоед ҷузи тавонгар
که عاشق مینشاید جز توانگر
На ҷузи бикри сухани бикрят дар базм
نه جز بکر سخن بکریت در بزم
На ҷузи фикри ҳунари фикрят дар сар
نه جز فکر هنر فکریت در سر
Сқими ин фикрат аз таҳсили асбоб
سقیم این فکرت از تحصیل اسباب
Ақими он ?бакарат аз таътили шавҳар
عقیم آن بکرت از تعطیل شوهر
Ту низ аз хон яғмо ғоратӣ кун
تو نیز از خوان یغما غارتی کن
Ту низ , аргнҷи неъмати қисматӣ бар
تو نیز، ارگنج نعمت قسمتی بر
Бигуфтам хон яғмои хўдкдомст
بگفتم خوان یغما خودکدامست
Бигуфто ҷӯади султони Музаффар
بگفتا جود سلطان مظفر
Бигӯ мадҳии маликро малики бустон
بگو مدحی ملک را ملک بستان
Биёи ранҷии бабр ганҷӣ биовар
بیا رنجی ببر گنجی بیاور
Муҳамади шоҳи ғозӣ каз ҳаросаш
محمد شاه غازی کز هراسش
Бгриди Тифл дар заҳдони модар
بگرید طفل در زهدان مادر
Шаҳаншоҳӣ ки дар зотши худованд
شهنشاهیکه در ذاتش خداوند
Ниҳон кард офаринишро саросар
نهانکرد آفرینش را سراسر
Чаҳ дебои пеши шамшераш чаҳ хуфтон
چه دیبا پیش شمشیرش چه خفتان
Чаҳ хорои пеши самсомаш чаҳ мғФр
چه خارا پیش صمصامش چه مغفر
Нўолш бо ду сад дарёи муқобил
نوالش با دو صد دریا مقابل
Ҷалолаш бо ду сад дунёи баробар
جلالش با دو صد دنیا برابر
Ҳамаи ганҷи вуҷӯд ӯро мусаллам
همهگنج وجود او را مسلّم
Ҳамаи малики шуҳуд ӯро мусаххар
همه ملک شهود او را مسخر
Зкохши буқъа ӣӣ ҳар ҳафт гардун
زکاخش بقعهیی هر هفتگردون
зи маликаши рқъаҳ ӣӣ ҳар ҳафт кишвар
ز ملکش رقعهیی هر هفت کشور
Таъолии ҳимматаш аз зикри берун
تعالی همتش از ذکر بیرون
Тақаддуси ҳишматаш аз фикри бартар
تقدّس حشمتش از فکر برتر
Дар иқлӣмаши ҷаҳони кохии мсдс
در اقلیمش جهان کاخی مسدس
Ба чавгонаши фалаки гӯйии мудаввар
به چوگانش فلکگویی مدور
Ҷаҳон бечеҳр ӯ тангаст дар чашм
جهان بیچهر او تنگست در چشم
Равон бемеҳр ӯ тангаст дар бар
روان بیمهر او تنگست در بر
Гуҳари андари садаф май рақсад аз шавқ
گهر اندر صدف میرقصد از شوق
Ки шоҳаш бар наад рӯзӣ бар афсар
که شاهش بر نهد روزی بر افسر
Ба лангари номи азмаш гар нигоранд
به لنگر نام عزمشگر نگارند
Хавоси бодбони хезади зи лангар
خواص بادبان خیزد ز لنگر
Бномизди саманди боди поиш
بنامیزد سمند باد پایش
Ки бо ӯ ёл накушояд кабӯтар
که با او یال نگشاید کبوتر
Згрдши ҳркҷои даштии муҳаддаб
زگردش هرکجا دشتی محدب
зи наълаш ҳар куҷои кӯҳии муқаъар
ز نعلش هر کجا کوهی مقعّر
Муваққар бо такаш боди мухаффаф
موقر با تکش باد مخفّف
Муҳақар бо таниши кӯҳи муваққар
محقر با تنش کوه موقر
Аннани байн бар сараш то ме нагӯйӣ
عنان بین بر سرش تا مینگویی
Нишоед бодро бастан ба чанбар
نشاید باد را بستن به چنبر
Чу хуии резади зи андомаши Тогое
چو خوی ریزد ز اندامش توگویی
зи чархи ҳимматаш май боради ахтар
ز چرخ همتش میبارد اختر
Чу хусравро бар он бинӣ аҷаб нест
چو خسرو را بر آن بینی عجب نیست
Ки гӯйӣ он барроқаст ин паямбар
که گویی آن براقست این پیمبر
Ва ёгўиии яке дарёии зхор
و یاگویی یکی دریای زخّار
Ниҳод сетанд бркўҳони сарсар
نهاد ستند برکوهان صرصر
Шҳо эй лашкарат дар обу оташ
شها ای لشکرت در آب و آتش
Ҳам?или моҳӣу ҷуфти самандар
همال ماهی و جفت سمندر
Фано бо тири длдўзт банӣ ъам
فنا با تیر دلدوزت بنی عم
Қазо бо теғи хўнризти бародар
قضا با تیغ خونریزت برادر
Ба кохати хонаи рӯбии хону фағфур
بهکاخت خانه روبی خان و فغفور
Ба қасрати раҳи нишинии ройу қайсар
به قصرت ره نشینی رای و قیصر
Бар онстм ки кони зосиби ҷавдат
بر آنستم که کان زاسیب جودت
Тавонгар менагардад то ба маҳшар
توانگر مینگردد تا به محشر
Сабо дар пўиаҳи Рахши ту мдғм
صبا در پویهٔ رخش تو مدغم
Фано дар қабзаи теғи ту мзмр
فنا در قبضهٔ تیغ تو مضمر
Туегар мкрмт гардад муҷассам
توییگر مکرمتگردد مجسم
Туегар муъаддилат ояд мусаввир
تویی گر معدلت آید مصور
Шҳншоҳои ду чашм хӯн фишонам
شهنشاها دو چشم خونفشانم
Ки пар хӯнанд чун аз май ду соғар
که پر خونند چون از می دو ساغر
Ду ма бешаст то бо ман ба кинанд
دو مه بیشست تا با من به کینند
Бидон ойин ки бо дорои Сикандар
بدان آیین که با دارا سکندر
Ҳаме гӯйанд к-эй бе меҳри бадаҳд
همی گویند کای بیمهر بدعهد
Ҳаме гӯйанд к-эии мискини музтар
همیگویند کای مسکین مضطر
На охири мо дуро аз лутфи яздон
نه آخر ما دو را از لطف یزدان
Раиси узвҳо фармӯда яксар
رئیس عضوها فرموده یکسر
Чрогўшу забони хештан ро
چراگوش و زبان خویشتن را
Мақдами дорӣ ва моро мўхр
مقدم داری و ما را مؤخر
Забонат башмурд ахлоқи хусрав
زبانت بشمرد اخلاق خسرو
Ду гӯшт башнавад авсофи довар
دو گوشت بشنود اوصاف داور
Забон аз гуфтану гӯш аз шнФтн
زبان از گفتن و گوش از شنفتن
Буд ҳамвора тавфиқаши муқарар
بود همواره توفیقش مقرر
На охири мо ду соли афзӯни нхФтим
نه آخر ما دو سال افزون نخفتیم
зи шавқ рӯй шоҳи малик парвар
ز شوق روی شاه ملک پرور
Чаҳ бошад ҷурми мо иҷҳоф бигзор
چه باشد جرم ما اجحاف بگذار
Ҷинояти бозгуи з инсоф магзар
جنایت بازگو ز انصاف مگذر
Надонамашон ҷавоб айдун чаҳ гӯям
ندانمشان جواب ایدون چه گویم
Магар ҳукмӣ кунад шоҳи фалаки фар
مگر حکمیکند شاه فلک فر
Париро то буд нафрати зи оҳан
پری را تا بود نفرت ز آهن
Арзро то буд улфат ба ҷавҳар
عرض را تا بود الفت به جوهر
Адуятро хски борад ба болин
عدویت را خسک بارد به بالین
Халилатро самани раведи зи бистар
خلیلت را سمن روید ز بستر