Шуд косаам аз бодаи тиҳӣ кӣсаам аз зар

شد کاسه‌ام از باده تهی کیسه‌ام از زر

Зон рӯ накунад ёди ман он тарки ситамгар

زان رو نکند یاد من آن ترک ستمگر

Поринаи марои баргу наво буд фаровон

پارینه مرا برگ و نوا بود فراوان

Восбоби фароғат ба ҳамаи ҳоли муяссар

واسباب فراغت به همه حال میسر

Шаҳду шукру шишау шмомаҳу шоҳид

شهد و شکر و شیشه و شمّامه و شاهد

Раваду дафу тнбўру неу барбату мзҳр

رود و دف و طنبور و نی و بربط و مزهر

Ҳам бўдкбоби барраи ҳам нақли мҳно

هم بودکباب بره هم نقل مهنا

Ҳам буд таоми сираи ҳам оши мзъФр

هم بود طعام سره هم آش مزعفر

Ҳам содаи симини бадви ҳам бодаи рангин

هم سادهٔ سیمین بدو هم بادهٔ رنگین

Ҳам ҷўзи мнқои бад ва ҳам лўзи мқшр

هم جوز منقا بد و هم لوز مقشر

Ҳеҷ аз бар ман ёр нарафтӣ ба дигар ҷой

هیچ از بر من یار نرفتی به دگر جای

Зонсон ки зани солеҳа аз хонаи шавҳар

زانسان‌که زن صالحه از خانهٔ شوهر

Ки турраи мишкӣнаши серумро шудаи болин

که طرهٔ مشکینش سرم را شده بالین

Гуҳи синаи симинаш барамро шудаи бистар

گه سینهٔ سیمینش برم را شده بستر

Бар соқи сипедаш чу фарои ?бардамии ангушт

بر ساق سپیدش چو فرا بردمی انگشت

Зону бикшодӣ ки барам дасти фаротар

زانو بگشادی‌ که برم دست فراتر

Бар синаи симинаш чу бар миздмии пушт

بر سینهٔ سیمینش چو بر میزدمی پشت

Бозу бикшодӣ ки маро гирад дар бар

بازو بگشادی ‌که مرا گیرد در بر

Гуҳи ришки рашкин ман аз рӯй тамаллуқ

گه ریشک رشکین من از روی تملق

Бўиидкаҳи бах бах бингар машки муаттар

بوییدکه بخ بخ بنگر مشک معطّر

Гуҳи чеҳраи парчини ман аз фарти таъаллуқ

گه چهرهٔ پرچین من از فرط تعلق

Бӯсед ки ҳай ҳай бингар моҳи мунаввар

بوسید که هی هی بنگر ماه منوّر

Гуҳи обилаи гавани сӯрат ман дидӣ вагуфтӣ

گه آبله‌گون صورت من دیدی وگفتی

Хўршидкаҳ дидаст бад-ӣни гӯнаи пари ахтар

خورشیدکه دیدست بدین‌گونه پر اختر

Ҳрўқт ки хамёза кашидам зи пай май

هروقت‌که خمیازه‌کشیدم ز پی می

Брҷстӣ ва май рехтӣ аз шиша ба соғар

برجستی و می ریختی از شیشه به ساغر

Ҳргаҳ ки таманнои яке бӯса намудем

هرگه‌ که تمنای یکی بوسه نمودم

Лаб бар лаб ман дӯхтӣ он тарки смнбр

لب بر لب من دوختی آن ترک سمنبر

Сад бӯса агар май здмши боз ба шухӣ

صد بوسه اگر می‌زدمش باز به شوخی

Лаб ғунча намӯдӣ ки бизан бӯсаи дигар

لب غنچه نمودی‌که بزن بوسهٔ دیگر

Шеърам чу шунидӣ мутамойил шудӣ аз завқ

شعرم چو شنیدی متمایل شدی از ذوق

Кин шеър на шеъраст ки қандӣаст мукаррар

کاین شعر نه شعرست که قندی است مکرر

Насрам чу шунидӣ мутаҳаррик шудӣ аз завқ

نثرم چو شنیدی متحرک شدی از ذوق

Кин наср на насраст ки ақдӣаст зи гавҳар

کاین نثر نه نثر است‌ که عقدی است ز گوهر

Вомсол ки ҳам кӣса ва ҳам коса тиҳӣ шуд

وامسال‌که هم‌کیسه و هم‌کاسه تهی شد

Он аз май полуда ва ин аз зари аҳмар

آن از می پالوده و این از زر احمر

Моҳам шудаи дмсоз ба таркони сипоҳӣ

ماهم شده دمساز به ترکان سپاهی

Ёрам шуда ҳам роз ба риндони қаландар

یارم شده هم راز به رندان قلندر

Ҳргаҳ ки маро бинад дркўчаҳу бозор

هرگه‌که مرا بیند درکوچه و بازار

Чашмак занад аз давр ба сад таънау тсхр

چشمک زند از دور به صد طعنه و تسخر

Кинаст ҳамон шоърки хоми тамаъи кор

کاینست همان شاعرک خام طمع‌ کار

Кинаст ҳамон мФлски зишти бдохтр

کاینست همان مفلسک زشت بداختر

Бар буии бут сода равонаст ба ҳркўӣ

بر بوی بت ساده روانست به هرکوی

Брёди бт бода давонаст баҳр дар

بریاد بط باده دوانست بهر دَر

Шеъраши ҳамаи жожсти вкломши ҳамаи ёва

شعرش همه ژاژست وکلامش همه یاوه

Насраш ҳама хомаст ва беонаш ҳамаи абтар

نثرش همه خامست و بیانش همه ابتر

Ҳо сӯрати зишташи нигару қади хамида

ها صورت زشتش نگر و قد خمیده

Ҳо ҳайкали наҳсаши нигар ва рӯй мҷдр

ها هیکل نحسش نگر و روی مجدر

Бекортар аз ин набӯд дар ҳамаи иқлӣм

بیکارتر از این نبود در همه اقلیم

Биъортр аз ин набӯд дар ҳамаи кишвар

بیعارتر از این نبود در همه ‌کشور

Ёрб ба дилаш чист зи ман ёри ҷФокор

یارب به دلش چیست ز من یار جفاکار

Каз карда ман ҳаст бад-ӣни гӯнаи мукаддар

کز کردهٔ من هست بدین‌گونه مکدر

Ҳоле чу ҳилолӣ шудам аз ғуссаи азирок

حالی چو هلالی شدم از غصه ازیراک

Ангушт намо карда марои таънаи дилбар

انگشت‌نما کرده مرا طعنهٔ دلبر

Он ба ки намоями сафари андари талаби сим

آن به‌ که نمایم سفر اندر طلب سیم

Токори ман аз сим шавад сохта чун зар

تاکار من از سیم شود ساخته چون زر

эй сим надонам ту ба иқбол ки зодӣ

ای سیم ندانم تو به اقبال‌که زادی

Каз меҳри ту фарзанд кашад кӣнаи зи модар

کز مهر تو فرزند کشد کینه ز مادر

Мақсӯди салотинӣу маҳсуди асотин

مقصود سلاطینی و محسود اساطین

Ороиши шоҳонеу осоиши лашкар

آرایش شاهانی و آسایش لشکر

Бе ёди ту зоҳид накунад рӯй ба миҳроб

بی‌ یاد تو زاهد نکند روی به محراب

Бе меҳри ту воъиз наниҳад пой ба минбар

بی‌مهر تو واعظ ننهد پای به منبر

Шухӣ ки ба дияем шаҳон нанигарад азкбр

شوخی‌که به دیهیم شهان ننگرد ازکبر

Пеши ту саҷдаи орад ва бар хок наад сар

پیش تو سجده آرد و بر خاک نهد سر

эй сими ту хезии здли санг ва ҳам аз ту

ای سیم تو خیزی زدل سنگ و هم از تو

Ҳар сангдилӣ симбрӣ гашта мусаххар

هر سنگدلی سیمبری‌ گشته مسخر

эй сим чу ҷони сахти азизии ту ба ҳарҷоӣ

ای‌سیم‌چو جان‌سخت‌عزیزی تو به ‌هرجای

Ҷуз дар кафи шамси аломрои мейри Музаффар

جز در کف شمس‌الامرا میر مظفر

Солори набии исму набии расм ки теғаш

سالار نبی اسم و نبی رسم‌که تیغش

Омдгаҳи кин бо малики аламути баробар

آمدگه‌کین با ملک‌الموت برابر

Тасхири ҷаҳони рокрмши меҳри сулаймон

تسخیر جهان راکرمش مهر سلیمان

Ёҷўҷи замонро схтши сади Сикандар

یاجوج زمان را سخطش سد سکندر

Ҷӯӣаст зи бҳрнъмши лаҷаи Аммон

جوییست ز بحرنعمش لجهٔ عمّان

Гӯйӣаст зи ҷайби шарафаши чархи мудаввар

گوییست ز جیب شرفش چرخ مدوّر

эй барги ду олам ба кафи ҷӯади ту мдғм

ای برگ دو عالم به‌کف جود تو مدغم

Ваии марги дўгитӣ ба дами теғи ту мзмр

وی مرگ دوگیتی به دم تیغ تو مضمر

Аз дӯзаху маҳшари хабарӣ буд ва аён шуд

از دوزخ و محشر خبری بود و عیان شد

Теғати сифати дӯзаху размати сафи маҳшар

تیغت صفت دوزخ و رزمت صف محشر

Аз ҷинату кавсари суханӣ буд баён шуд

از جنت و کوثر سخنی بود بیان شد

Аз маҷлиси ту ҷинат ва аз ҷоми тўкўср

از مجلس تو جنت و از جام توکوثر

Девони дағоро хами фитроки ту зиндон

دیوان دغا را خم فتراک تو زندان

Нюони вғоро дами шамшер ту нашутур

نیوان وغا را دم شمشیر تو نشتر

Бо ҳзми тўкўҳисти гарони коҳи мухаффаф

با حزم توکوهیست‌ گران‌ کاه مخفف

Бо азми тўкоҳисти сабки кӯҳи муваққар

با عزم توکاهیست سبک‌کوه موقر

Тадбир туаст ар хурдӣ ҳаст муҷассам

تدبیر تو است ار خردی هست مجسم

Шамшер туаст ар зафарӣ ҳаст мунаввар

شمشیر تو است ار ظفری هست منور

Тафтида шавад чун шарар аз теғи ту дарё

تفتیده شود چون شرر از تیغ تو دریا

КФтидаҳ шавад чун зира аз тири ту мғФр

کفتیده شود چون زره از تیر تو مغفر

Дар базми бнонт ба гуҳи разми синонат

در بزم بنانت به ‌گه رزم سنانت

Он ризқи муқарар буд ин марги муқаддар

آن رزق مقرر بود این مرگ مقدر

Бадхоҳ ту ёбад зи ҳисомат ба вғои тоҷ

بدخواه تو یابد ز حسامت به وغا تاج

Бдкиши тўгирди зи саҳҳомати гуҳи кини пар

بدکیش توگیرد ز سهامت ‌گه ‌کین پر

эй душмани бибоки парии теғи ту оҳан

ای دشمن بیباک پری تیغ تو آهن

эй ҳастӣ афлоки арзи зоти ту ҷавҳар

ای هستی افلاک عرض ذات تو جوهر

Дерӣаст ту доне ки маро дар дил вҷон ҳаст

دیریست تو دانی‌که‌مرا در دل وجان هست

Оҳанги замини бӯси шаҳаншоҳи фалаки фар

آهنگ زمین بوس شهنشاه فلک فر

Чандон ки иҷозати зи ту ҷустами ҳаме аз меҳр

چندان ‌که اجازت ز تو جستم همی از مهر

Гуфтӣ ки бимони тот далел оему раҳбар

گفتی‌ که بمان تات دلیل آیم و رهبر

Худ воситаи кори ту гирдам бар хусрав

خود واسطهٔ‌ کار تو گردم بر خسرو

Худ робитаи мадҳ ту бошам бар довар

خود رابطهٔ مدح تو باشم بر داور

Аз лутфи ту осӯда ва бо хеши сурӯдам

از لطف تو آسوده و با خویش سرودم

Алҳмди худоро ки амирам шудаи ёвар

الحمد خدا را که امیرم شده یاور

Биллоҳ ки агар қарзи марои афканд аз пой

بالله که اگر قرض مرا افکند از پای

Аз амри амироломро май нкшми сар

از امر امیرالامرا می‌نکشم سر

Дар ин ду се маи фии алмисл аз ҷўъи бмрм

در این دو سه مه فی‌المثل از جوع بمرم

Бо меҳр амирам набӯд ғам ба дили андар

با مهر امیرم نبود غم به دل اندر

Шуд панҷ ма айдун ки ба Широз бимонадам

شد پنج مه ایدون ‌که به شیراز بماندم

Бо хотири ошуфта ва бо айши муҳақар

با خاطر آشفته و با عیش محقر

Акнӯн ки сипаҳ ронад шаҳ аз рай ба сипоҳон

اکنون ‌که سپه راند شه از ری به سپاهان

Ар ҷӯ ки маро бор диҳад мейри диловар

ار جو که مرا بار دهد میر دلاور

То бӯ ки зи хоки қадами шоҳи ҷаҳондор

تا بو که ز خاک قدم شاه جهاندار

Дар чашми кашами серума ва бар сари нуҳуми афсар

در چشم‌ کشم سرمه و بر سر نهم افسر

То пайки ма ва меҳр бигарданд шабу рӯз

تا پیک مه و مهر بگردند شب و روز

Иқболи ту ҳар рӯзи зи даии боди фузун тар

اقبال تو هر روز ز دی باد فزون تر