Субҳ чун меҳри срзд аз ховар

صبح چون مهر سرزد از خاور

Меҳрбони моҳ ман расед аз дар

مهربان ماه من رسید از در

Ҷаъди чини чини фитода то ба миён

جعد چین چین فتاده تا به میان

Зулфи хами хами расида то ба камар

زلف خم خم رسیده تا به‌ کمر

Ҳон магӯ зулфи як чамани сунбул

هان مگو زلف یک چمن سنبل

Ҳон магӯ чашми як дмни ъбҳр

هان مگو چشم یک دمن عبهر

Омад аз дар чаҳ дид дид маро

آمد از در چه دید دید مرا

Зору бемори хуфта дар бистар

زار و بیمار خفته در بستر

Пўстинӣ чу қнФзи андари пушт

پوستینی چو قُنفُذ اندر پشت

Шаби кулоҳӣ чу ҳудҳуди андари сар

شب‌کلاهی چو هدهد اندر سر

Бинӣу чонаи рафтаи пасту баланд

بینی و چانه رفته پست و بلند

Сблт ва риш гашта зеру зибр

سبلت و ریش‌گشته زیر و زبر

Ҳамчуи бузинаи пўзу лаби борӣк

همچو بوزینه پوز و لب باریک

Ҳамчуи члпосаҳи дасту пои мункир

همچو چلپاسه دست و پا منکر

Нохунами ҳамчуи нохуни гурба

ناخنم همچو ناخن‌گربه

Чонаам ҳамчуи чонаи антар

چانه‌ام همچو چانهٔ عنتر

Мӯии ришами з рашк гашта сифед

موی ریشم ز رشک‌ گشته سفید

Чун пилос сияҳи зи хокистар

چون پلاس سیه ز خاکستر

Пайкарам аз урӯқи барҷаста

پیکرم از عروق برجسته

Дафтари дарду ранҷро мстр

دفتر درد و رنج را مسطر

Гуфт чунӣ чигуна ӣӣ чаҳ шудӣ

گفت چونی چگونه‌یی چه شدی

Ман бхўобстм эй шигифти магар

من بخوابستم ای شگفت مگر

Ту на онӣ ки чун сарин миннат

تو نه آنی‌ که چون سرین منت

Баданӣ буд балки фарбеҳ тар

بدنی بود بلکه فربه‌تر

Чаҳ шудӣ чун лабони ман борӣк

چه شدی چون لبان من باریک

Чаҳ шудӣ чун миёни ман лоғар

چه شدی چون میان من لاغر

Чашми бемори ман мгргФтт

چشم بیمار من مگرگفتت

Ки ба бемории андари ореи сар

که به بیماری اندر آری سر

ё даҳони миннат чу худ хоҳад

یا دهان منت چو خود خواهد

Ки намонад з ҳастӣ ту асар

که نماند ز هستی تو اثر

Гуфтам ин ҷумла ҳаст лек маро

گفتم این جمله هست لیک مرا

Чашми бади даври ълтист дигар

چشم بد دور علتیست دگر

Ҳашт на рӯзи монда аз рамазон

هشت نه روز مانده از رمضان

Шавқ май дар серум намӯда ҳашар

شوق می در سرم نموده حشر

Нзркрдм чу рӯз ид расад

نذرکردم چو روز عید رسد

Дод худ хоҳам аз май аҳмар

داد خود خواهم از می احمر

Ивази сҷаҳ май бгрдонм

عوض سجه می بگردانم

Ба сари ангушт ҳар замони соғар

به سر انگشت هر زمان ساغر

Шаби аввали ҳилоли нодида

شب اول هلال نادیده

Кунам андари ҳилоли ҷоми назар

کنم اندر هلال جام نظر

Ёркии доштами қлндрўор

یارکی داشتم قلندروار

Давр аз ҷони ту зи бандаи бтар

دور از جان تو ز بنده بتر

Ошиқ май чунон ки ташна ба об

عاشق می چنان ‌که تشنه به آب

То ба охири барин қиёси шимур

تا به آخر برین قیاس شمر

Шаби идам ба хонаи барад ва бидод

شب عیدم به خانه برد و بداد

Мекӣ нӯши ҷону нури басар

میکی نوش جان و نور بصر

Мекӣ кондрў ҳаме дидам

میکی‌کاندرو همی دیدم

Ҳолати коиноти сартосар

حالت کاینات سرتاسر

Субҳи ид аз гулоби шастам рӯй

صبح عید از گلاب شستم روی

Халъат шоҳ кардам андар бар

خلعت شاه‌کردم اندر بر

Рафтам ва бор ёфтам бар шоҳ

رفتم و بار یافتم بر شاه

Иззатам кард ва ҷоҳ доду хатар

عزتم‌کرد و جاه داد و خطر

Чун буруни омадами зи дарга ӯ

چون برون آمدم ز درگه او

Аз худ он пояи номдми бовар

از خود آن پایه نامدم باور

Серум аз нози пари зи аҷабу ғурур

سرم از ناز پر ز عجب و غرور

Танам аз фахри пари зкбру бтр

تنم از فخر پر زکبر و بطر

Худ ба худ гуфтам эй ҳакими замон

خود به‌خود گفتم ای حکیم زمان

Ин туе ё сулолаи санҷар

این تویی یا سلالهٔ سنجر

Нармакии ақли гӯш ман молида

نرمکی عقل ‌گوش من مالید

Кин ҳама поя ёфтӣ зи ҳунар

کاین همه پایه یافتی ز هنر

Рафтам алқсаҳ то ба хонаи хеш

رفتم القصه تا به خانهٔ خویش

Нрмгки ҳалқаи кӯфтам бар дар

نرمگک حلقه‌کوفتم بر در

Ходим омад ки кистӣ гуфтам

خادم آمد که کیستی گفتم

Сҳри хоқони набераи қайсар

صهر خاقان نبیرهٔ قیصر

Ходмк дар гушӯд ва бо худ гуфт

خادمک در گشود و با خود گفت

Хоҷа имрӯз сархушаст магар

خواجه امروز سرخوشست مگر

Чун маро дид бодҳо ба бирават

چون مرا دید بادها به بروت

Гашта ҳар мӯии рост чун нашутур

گشته هر موی راست چون نشتر

Гуфт эй хоҷаи бўолълӣ чунӣ

گفت ای خواجه بوالعلی چونی

Ки наганҷӣ зи кибр дар кишвар

که نگنجی ز کبر در کشور

Чашм махмур карда сари пари бод

چشم مخمور کرده سر پر باد

Гуфтам эй ходмк мапурс хабар

گفتم ای خادمک مپرس خبر

Хез ва дар даҳ салои ом ба май

خیز و در ده صلای عام به می

То даройанд муъмину кофар

تا درآیند مومن و کافر

То ман ин ҳафтаро ба ёди малик

تا من این هفته را به یاد ملک

Бигузаронам ба айши сартосар

بگذرانم به عیش سرتاسر

Ба яке чашм зад мҳёкрд

به یکی چشم زد مهیاکرد

Созу барги нишотро яксар

ساز و برگ نشاط را یکسر

Майу миноу шоҳиду соқӣ

می و مینا و شاهد و ساقی

Неу тнбўру барбату мзҳр

نی و طنبور و بربط و مزهر

Барраи вкбку тиҳуу дроҷ

بره وکبک و تیهو و دراج

Тарау нақлу шоҳиду шукр

تره و نقل و شاهد و شکر

Як тарафи соқёни мишкӣни мӯӣ

یک طرف ساقیان مشکین موی

Як тарафи мутрибони ромишгар

یک طرف مطربان رامشگر

Як тарафи шоирони ширини гӯй

یک طرف شاعران شیرین‌گوی

Як тарафи шоҳидони симин бар

یک طرف شاهدان سیمین‌بر

Чордаҳи солагони нави болиғ

چارده سالگان نو بالغ

Нағзу рангин чу миваи навбар

نغز و رنگین چو میوهٔ نوبر

Бртн аз чини зулфашони ҷавшан

برتن از چین زلفشان جوشن

Бар сар аз мӯии ҷаъдашони мғФр

بر سر از موی جعدشان مغفر

На фузуни сода на фузуни қлош

نه فزون ساده نه فزون قلاش

Ҳам вФоҷўӣ ва ҳам ҷФогстр

هم وفاجوی و هم جفاگستر

Меҳрашони ҳамчуи қаҳри зўдгсл

مهرشان همچو قهر زودگسل

Сулҳашони ҳамчуи ҷанги зудгузар

صلحشان همچو جنگ زودگذر

Ин ба кафи ҷоми додем ки бигир

این به‌ کف جام دادیم ‌که بگیر

Ваон зи лаби нақли додем ки бихӯр

وان ز لب نقل دادیم‌که بخور

Гуҳи зи рухсори он якум болин

گه ز رخسار آن یکم بالین

Гуҳи згисўии он якум бистар

گه زگیسوی آن یکم بستر

Қурби як ҳафта гуфтӣ аз хлор

قرب یک هفته‌گفتی از خلار

Силӣ омад зи бодаи аҳмар

سیلی آمد ز بادهٔ احمر

Бе худ он як фитода дар даҳлез

بی‌خود آن یک فتاده در دهلیز

Биҳши ин як ғунуда дар бистар

بیهش این یک غنوده در بستر

Он яке гуфт чашми анҷуми кӯр

آن یکی‌ گفت چشم انجم‌ کور

Вена яке гуфт гӯши гардуни кар

وین یکی ‌گفت ‌گوش ‌گردون ‌کر

Банда онҷо нишаста бо хоҷа

بنده آنجا نشسته با خواجه

Ошиқи ӣнҷои ғунуда бо дилбар

عاشق اینجا غنوده با دلبر

Додӣ он соғарам киҳо бустон

دادی آن ساغرم‌که ها بستان

Задӣ ин бӯсаам киҳо бшмр

زدی این بوسه‌ام‌ که ها بشمر

Он яке соқи он ниҳода ба дӯш

آن یکی ساق آن نهاده به دوش

Ваон дигар шахс ин кашида бабр

وان دگر شخص این‌کشیده ببر

Болаш аз ҷом карда бода гусор

بالش از جام‌کرده باده‌گسار

Такя бар чанг карда хунёгар

تکیه بر چنگ‌کرده خنیاگر

Ҷуфти ҷуфт аз даври рӯ батон хуфта

جفت جفت از دور رو بتان خفته

Чун ду кӯдак ба батни як модар

چون دو کودک به بطن یک مادر

Мутарокими сарин ба рӯй сарин

متراکم سرین به روی سرین

Мутаҳоҷими сипар ба рӯй сипар

متهاجم سپر به روی سپر

Куҳнаи риндони масти амради хор

کهنه رندان مست امرد خوار

Дркмин батон ба ҳар маъбар

درکمین بتان به هر معبر

Чун саги сайди рафта аз паии бӯ

چون‌ سگ صید رفته از پی بو

Вонгаҳ аз бӯ ба сайди бардаи асар

وانگه از بو به صید برده اثر

Қиссаи кӯтоҳи қурби як ҳафта

قصه‌ کوتاه قرب یک هفته

Дод худ додам аз май аҳмар

داد خود دادم از می احمر

Шудам охири чунон шароб зада

شدم آخر چنان شراب زده

Ки намудем зи буии бодаи ҳазар

که نمودم ز بوی باده حذر

Вази табу ларз пайкарам гуфтӣ

وز تب و لرز پیکرم‌گفتی

Шудаи мақҳури оташу сарсар

شده مقهور آتش و صرصر

Воинк аз бими хоҷаи ъзроӣил

واینک از بیم خواجه عزرائیل

Азгрибон бурун наёрам сар

ازگریبان برون نیارم سر

Гуфт азин хастагӣати нрҳонд

گفت ازین خستگیت نرهاند

Ҷузи санои хдиўгиҳони фар

جز ثنای خدیوگیهان‌فر