Лаболаб кун эй меҳрбони моҳи соғар

لبالب کن ای مهربان ماه ساغر

Аз он оби гулгун аз он оташ тар

از آن آب‌گلگون از آن آتش تر

Казон оташ тар бисӯзем девон

کزان آتش تر بسوزیم دیوان

Вази он об гулгун бишӯйем дафтар

وز آن آب‌گلگون بشوییم دفتر

эй ман эй бози тӯтии такаллум

همای من ای باز طوطی تکلم

Тзрўи ман эй Кебеки товуси пайкар

تذرو من ای ‌کبک طاووس پیکر

Чу мурғи шбоҳнг бе зоғи зулфат

چو مرغ شباهنگ بی‌زاغ زلفت

Пурди каркаси оҳам аз чархи бартар

پرد کرکس آهم از چرخ برتر

Чу дмсиҷаҳ бисёр дам лоба кардам

چو دمسیجه بسیار دم لابه‌کردم

Нгшӣ чу анқои дамии сояи густар

نگشی چو عنقا دمی سایه‌گستر

Агар хоҳеми ҳамчуи сории нўохўон

اگر خواهیم همچو ساری نواخوان

Агар хоҳеми ҳамчуи қамарии навогар

اگر خواهیم همچو قمری نواگر

Чу булбули буруновар аз ноӣ ово

چو بلبل برون آور از نای آوا

Чу тӯтии фурӯи рез аз коми шукр

چو طوطی فرو ریز از کام شکر

Чу товус бархез ҳ аз бт биафшон

چو طاووس برخیز ه از بط بیفشان

Ба соғар меӣ ҳамчуи хӯни кабӯтар

به ساغر میی همچو خون‌کبوتر

Шаробӣ кигар дар бен хори резӣ

شرابی که گر در بن خار ریزی

Гулу сунбул ва арғавон оварад бар

گل و سنبل و ارغوان آورد بر

Шавад съўаҳ аз вай эй ҳумоюн

شود صعوه از وی همای همایون

Шавад ъкаҳ аз он уқоби диловар

شود عکه از آن عقاب دلاور

Шаробӣ азон ҷони офоқи зинда

شرابی ازان جان آفاق زنده

Чу аз нор сӯзанда ҷони самандар

چو از نار سوزنده جان سمندر

Бадви чашми бинандаи тобандаи аксаш

بدو چشم بیننده تابنده عکسش

Чу хуршеди рахшон ба бурҷи ду пайкар

چو خورشید رخشان به برج دو پیکر

Чаҳ насутӯда мари дастӣ эй боғи пиро

چه نستوده مر دستی ای باغ پیرا

Чаҳ ошуфтаи мғзстӣ эй кӣмёгар

چه آشفته مغزستی ای‌ کیمیاگر

На шдёр хоҳад на тимори деҳқон

نه شدیار خواهد نه تیمار دهقان

На фирор бояд на гӯгирди аҳмар

نه فرار باید نه گوگرد احمر

Аз он май ки чун барг гул ҳаст ҳмро

از آن‌می‌که چون‌برگ‌‌گل‌ هست حمرا

Аз он май ки чун ранг зар ҳаст асФр

از آن‌ می ‌که چون‌ رنگ‌ زر هست اصفر

Ба гули пош то гул шавад мунаббати гул

به‌گل پاش تا گل شود منبت‌ گل

Ба миси рез то мис шавад шӯшаи зар

به مس ریز تا مس شود شوشهٔ زر

Муроди ман эй чашми ъобдФрибт

مراد من ای چشم عابدفریبت

Ҷаҳонии худоҷӯии рокрдаҳи кофар

جهانی خداجوی راکرده‌کافر

Шунидам ки симаст дар санги пинҳон

شنیدم‌ که سیمست در سنگ پنهان

Туро санг хорост дар сими мзмр

ترا سنگ خاراست در سیم مضمر

Мукаррар аз онаст қанди лбонт

مکرر از آنست قند لبانت

Ки мадҳ ҷаҳондор хонд мукаррар

که مدح جهاندار خواند مکرر

АбўолФтҳи фатҳъалии шоҳ кӣ фар

ابوالفتح فتحعلی شاه‌کی فر

Ки гирдгаҳи разм аз чархи кайфар

که‌گیردگه رزم از چرخ‌کیفر

Ба гоҳ сахо чист ҷўдии муҷассам

به‌گاه سخا چیست جودی مجسم

Ба рӯзи вғокисти маргии мусаввир

به روز وغاکیست مرگی مصور

Тулӯъи Суҳайл аз Яман гар надидӣ

طلوع سهیل از یمن ‌گر ندیدی

Бибин бар яминаши фурӯзандаи соғар

ببین بر یمینش فروزنده ساغر

Ба киштӣ нигоранд агар номи ҳлмш

به‌ کشتی نگارند اگر نام حلمش

Нахоҳад ба гоҳи сукӯни ҳеҷ лангар

نخواهد به‌گاه سکون هیچ لنگر

Муқорин шавад чун ба хасми сияҳи дил

مقارن شود چون به خصم سیه دل

Қирони Зуҳали бинӣу саъди Акбар

قران زحل بینی و سعد اکبر

Ба айвони хиромади имии гўҳроФшон

به ایوان خرامد یمی‌ گوهرافشان

Ба майдони шитобади ҷамии кӣна овар

به میدان شتابد جمی‌کینه‌آور

Рақам карда калакаши яке нағзи нома

رقم‌کرده‌کلکش یکی نغز نامه

Фурӯзанда бар сони хуршеди анвар

فروزنده بر سان خورشید انور

Мураттаб зада ҳарфи номаш ки бошад

مرتب زده حرف نامش‌ که باشد

Ба ҳар ҳафт аз он даҳ ҳавоси суханвар

به هر هفت از آن ده حواس سخنور

Нахуст аз ҳама боки тояш набинӣ

نخست از همه باکه تایش نبینی

Биҷузи бои бисмии аллоҳ аз ҳеҷ дафтар

بجز بای بسم الله از هیچ دفتر

Яке сўлҷони зоб нўсаст гӯйӣ

یکی صولجان زاب نوس است گویی

Аз он гашта партоби гӯйии зи анбар

از آن‌گشته پرتاب‌گویی ز عنبر

Дуюми ҳарф ӯ чорумини ҳарфи зебо

دویم حرف او چارمین حرف زیبا

Ба зебандагӣ чун дарахти санавбар

به زیبندگی چون درخت صنوبر

Ду чизаст онро ба гетии ммосл

دو چیز است آن را به گیتی مماثل

Яке қади ҷонони яке сарви кшмр

یکی قد جانان یکی سرو کشمر

Сими ҳарфи он аввалин ҳарфи девон

سیم حرف آن اولین حرف دیوان

Валикин ба ҳафтод девони баробар

ولیکن به هفتاد دیوان برابر

Ду нақшаст ӯро ба даврони мушобеҳ

دو نقشست او را به دوران مشابه

Яке қомати ман яке зулфи дилбар

یکی قامت من یکی زلف دلبر

Варои ҳарфи чорами сари ҳуш ва ҳастӣ

ورا حرف چارم سر هوش و هستی

Ки ҳушёрро ҳаст аз он ҳуш дар сар

که هشیار را هست از آن هوش در سر

Ду шакласт онро ба гиҳони мшокл

دو شکل است آن را به‌‌گیهان مشاکل

Яке шакли ҳолаи яке шакли чанбар

یکی شکل هاله یکی شکل چنبر

зи ҳарфи нахустин шаш шеъри шево

ز حرف نخستین شش شعر شیوا

Шавам рмзпрдози шаш ҳарфи дигар

شوم رمزپرداز شش حرف دیگر

Бар он хома кин нома кардаст иншо

بر آن خامه‌کاین نامه‌کردست انشا

Ҳазор офарин аз ҷаҳондори довар

هزار آفرین از جهاندار داور

Яке нағзи ташбеҳи матбӯъи дилкаш

یکی نغز تشبیه مطبوع دلکش

Сароем аз он хомау нома эдар

سرایم از آن خامه و نامه ایدر

Худ он хомаи ду забон гар набошад

خود آن خامهٔ دو زبان‌گر نباشد

Паии назми дайни нойиби теғи ҳайдар

پی نظم دین نایب تیغ حیدر

Мари ин нома дар зери ин тунди хома

مر این نامه در زیر این تند خامه

Чаро ҳамчуи ҷбрили густардаи шҳпр

چرا همچو جبریل گسترده شهپر

Агар танги Монии чунин нағз будӣ

اگر تنگ مانی چنین نغز بودی

Бимонадӣ баҷои дайни Монии муқарар

بماندی بجا دین مانی مقرر

Равони хирадманд аз он ҷуфти шодӣ

روان خردمند از آن جفت شادی

Чу ҷони Муғони зи оташини оби хлр

چو جان مغان ز آتشین آب خلر

Аз ин чордаҳи бурҷи дарии номаш

از این چارده برج دری نامش

Битобад чу моҳи ду ҳафтаи зи ховар

بتابد چو ماه دو هفته ز خاور

Агар номи ин номаи номвар ро

اگر نام این نامهٔ نامور را

Нигоранд бар шҳпри мурғи шбпр

نگارند بر شهپر مرغ شبپر

Чу исо ба хуршед ҳамсоя гардад

چو عیسی به‌خورشید همسایه گردد

Касеро ки аз он фитад соя бар сар

کسی را که از آن فتد سایه بر سر

Вар аз ҳшўи авроқ ӯ як варақ ро

ور از حشو اوراق او یک ورق را

Бабанданд бар пару боли кабӯтар

ببندند بر پر و بال‌کبوتر

Диловар уқобӣ шавад сидоФкн

دلاور عقابی شود صیدافکن

Ҳумоюн ҳумое шавад сояи густар

همایون همایی شود سایه‌گستر

Ба аз танги лўшоу артнги Монӣ

به از تنگ لوشا و ارتنگ مانی

Ба аз нақши шопӯру бирнги озр

به از نقش شاپور و بیرنگ آزر

Аз он рӯҳи лўшоўи Монӣ ба мӯя

از آن روح لوشاو مانی به مویه

Вази он ҷони шопӯру озр дар озар

وز آن جان شاپور و آزر در آذر

Аз он нуру зулмот бо ҳам млФқ

از آن نور و ظلمات با هم ملفق

Дар он машку кофур бо ҳам мухаммир

در آن مشک و کافور با هم مخمر

Тогое ки дар тири маи ҷяши зангӣ

توگویی‌ که در تیر مه جیش زنگی

Здстнд дар соҳати рӯми чодар

زدستند در ساحت روم چادر

Шнидстм аз ъшқбозони гетӣ

شنیدستم از عشقبازان‌گیتی

Ки глчҳргони рости расмии муқарар

که‌گلچهرگان‌راست رسمی مقرر

Ки ҳангоми перояу шонаи мӯе

که هنگام پیرایه و شانه مویی

Ки май бгслдшони зи ҷаъди мънбр

که می‌بگسلدشان ز جعد معنبر

Бипечанд онро ба покизаи барадӣ

بپیچند آن را به پاکیزه بردی

Чунон машки таббат ба дебои шаштар

چنان مشک تبت به دیبای ششتر

Фиристанд зии дӯстони армағонӣ

فرستند زی دوستان ارمغانی

Чунон нофаи чини чунон машки азФр

چنان نافهٔ چین چنان مشک اذفر

Ҳамоно ки дар хулди ҳури бҳшӣ

همانا که در خلد حور بهشی

Длсш гашта мафтӯни шоҳи суханвар

دلثش گشته مفتون شاه سخنور

зи тори хами турраи ънброФшон

ز تار خم طرهٔ عنبرافشان

Дар астбрқи афканди як таблаи анбар

در استبرق افکند یک طبله عنبر

Ба дунёи фиристодаи зии шоҳ чунон

به دنیا فرستاده زی شاه چونان

Ҳудоат ба даргоҳи хоқони зи қайсар

هدیت به درگاه خاقان ز قیصر

Спҳристи он номаи фархундаи моҳаш

سپهریست آن نامه فرخنده ماهش

Фурӯзандаи номи хдиўи Музаффар

فروزنده نام خدیو مظفر

АбўолФтҳи фатҳъалии шоҳи ғозӣ

ابوالفتح فتحعلی شاه غازی

Ки ғозон маликасту қоони кишвар

که غازان ملکست و قاآن ‌کشور

Кафши абри абрикаҳи боронаши лўлў

کفش ابر ابریکه بارانش لولو

Дилаши баҳри баҳрӣ ки тӯфонаши гавҳар

دلش بحر بحری‌ که طوفانش‌ گوهر

Чу гардад ниҳон дар чаҳ дар дръи рӯмӣ

چو گردد نهان در چه در درع رومی

Чўгирди макон бар чаҳ бар пушти ашқр

چوگیرد مکان بر چه بر پشت اشقر

Наҳангии дмонсат дар баҳри қулзум

نهنگی دمانست در بحر قلزم

Палангии жёнсти бркўаҳи барбар

پلنگی ژیانست برکوه بربر

Нзорст аз бскаҳ хӯн хӯрд ниғш

نزارست از بسکه خون خورد نیغش

Балии шахс бисёр хораст лоғар

بلی شخص بسیار خوارست لاغر

Ба рӯзи вғои барқи теғаши дурахшон

به روز وغا برق تیغش درخشان

Бдонсон ки андари шаби тираи ахгар

بدانسان‌ که اندر شب تیره اخگر

Вуҷӯди вайу соҳати офариниш

وجود وی و ساحت آفرینش

Мкинии муаззами маконеи муҳақар

مکینی معظم مکانی محقر

Бар Албурзи бинии дамованд ки ро

بر البرز بینی دماوند کُه را

Бибинӣ агар торакаши зери мғФр

ببینی اگر تارکش زیر مغفر

зи зулмоти ҷӯии зулоли Хизр ро

ز ظلمات جویی زلال خضر را

Биҷӯе агар чеҳраши азгрди лашкар

بجویی اگر چهرش ازگرد لشکر

Чу тираи шаб аз қуллаи кӯҳи оташ

چو تیره شب از قلهٔ‌ کوه آتش

Фурӯзонаш аз пушти шабдизи ханҷар

فروزانش از پشت شبدیز خنجر

Ду табъаст дар тинати раҳи навардаш

دو طبعست در طینت ره‌نوردش

Яке табъи кӯҳ ва яке табъи сарсар

یکی طبع‌کوه و یکی طبع صرصر

Чу ҷавлон кунад тафти бодии мъҷл

چو جولان ‌کند تفت بادی معجل

Чу сокин шавад зафти кӯҳии муваққар

چو ساکن شود زفت کوهی موقر

Буд расм агар модари меҳрбонӣ

بود رسم اگر مادر مهربانی

Диҳад духтари хештанро ба шавҳар

دهد دختر خویشتن را به شوهر

Гар он духтро сар ба меҳраст махзан

گر آن دخت را سر به مهرست مخزن

Бар обоӣ алавӣ кунад фахри модар

بر آبای علوی‌کند فخر مادر

Кунун назми ман духтару Подшаҳи шӯ

کنون نظم من دختر و پادشه شو

Гузин хотирами модари мҳрпрўр

گزین خاطرم مادر مهرپرور

Сазад модари табъам ар чун арӯсон

سزد مادر طبعم ار چون عروسان

Биболад аз он каш буд бикри духтар

ببالد از آن‌کش بود بکر دختر

Бар он номаи қоонё чун сурӯдӣ

بر آن نامه قاآنیا چون سرودی

Саное на лоиқи сипосӣ на дархур

ثنایی نه لایق سپاسی نه درخور

Сӯии поки яздон бар он нағзи нома

سوی پاک یزدان بر آن نغز نامه

Дуоро яке дасти ҳоҷати баровар

دعا را یکی دست حاجت برآور

Бмоноди ин номаи хусравоне

بماناد این نامهٔ خسروانی

Чунон номи Маҳмӯд то рӯзи маҳшар

چنان نام محمود تا روز محشر