Моҳ рамазон омад эй тарки смнбр

ماه رمضان آمد ای ترک سمنبر

Бархезу марои сбҳаҳ ва саҷҷода биовар

برخیز و مرا سبحه و سجاده بیاور

Восбоби тарабро бабр аз маҷлиси берун

واسباب طرب را ببر از مجلس بیرون

Зон пеши гуҳ ногоҳ сақилӣ расад аз дар

زان پیش گه ناگاه ثقیلی رسد از در

Ваон мусҳафи фарсӯда ки поринаи зи маҷлис

وان مصحف فرسوده‌که پارینه ز مجلس

Барадӣ ба шаби ид ва наёвардӣ дигар

بردی به شب عید و نیاوردی دیگر

Бози ор ва бидиҳ тока бихонам ду се сӯра

باز آر و بده تاکه بخوانم دو سه سوره

Ғуфрон падар хоҳаму омурзиши модар

غفران پدر خواهم و آمرزش مادر

Май хӯрдан ин моҳ раво нест ки ин моҳ

می خوردن این ماه روا نیست‌ که این ماه

Фармон худо дораду ирлиғи паямбар

فرمان خدا دارد و یرلیغ پیمبر

Дар рӯз ҳаромаст ба иҷмоъи валикин

در روز حرامست به اجماع ولیکن

Риндона тавон хӯрд ба шаби як ду се соғар

رندانه توان‌خورد به شب یک دو سه ساغر

Беш аз ду се соғар натавон хўрдкаҳ то субҳ

بیش از دو سه ساغر نتوان خوردکه تا صبح

Бӯяш равад азком ва хумораш равад аз сар

بویش رود ازکام و خمارش رود از سر

ё хӯрд бдонгўнаҳи ббоидкаҳи зи мастӣ

یا خورد بدانگونه ببایدکه ز مستی

То шом дигар брнтўон хост зи бистар

تا شام دگر برنتوان خاست ز بستر

То халқи нгўинд ки май хӯрдаи фулонӣ

تا خلق نگویند که می خورده فلانی

Оре чаҳ хабари касро аз рози мастир

آری چه خبر کس را از راز مُستّر

Ман мазҳабам инаст вале ваҷҳ мем нест

من مذهبم اینست ولی وجه میم نیست

Вена кор наёяд ба ҷуз аз марди тавонгар

وین‌کار نیاید به جز از مرد توانگر

Ночори ману мусҳафу саҷҷодау тасбеҳ

ناچار من و مصحف و سجاده و تسبیح

Ваон вирди шбонрўзӣ ва он зикри муқарар

وان ورد شبانروزی و آن ذکر مقرر

Ва он хуби дуое ки АбуҲамза ҳаме хонд

و آن خوب ‌دعایی‌که ابوحمزه همی‌خواند

Мо низ бўоним ба ҳар нимаи шаби андар

ما نیز بوانیم به هر نیمه شب اندر

эй дӯсти ҳадисии аҷабати бози намоям

ای دوست حدیثی عجبت باز نمایم

Аз ҳоли яке воъизи мҳтоли фусунгар

از حال یکی واعظ محتال فسونگر

Дай воъзкӣ омад дар масҷиди ҷомеъ

دی واعظکی آمد در مسجد جامع

Чун барфи ҳамаи ҷомаи сифед аз по то сар

چون برف همه جامه سفید از پا تا سر

Тсбиҳки зардӣ ба каф аз турбати холис

تسبیحک زردی به‌ کف از تربت خالص

Меҳрӣ ба бағали сад дирамаши вазни фузунтар

مهری به بغل صد درمش وزن فزونتر

Ду остии хирқаи ниҳодаи зи чапу рост

دو آستی خرقه نهاده ز چپ و راست

Зонгўнаҳ ки хартум наад пели тноўр

زانگونه ‌که خرطوم نهد پیل تناور

Таҳти алҳнкӣ аз бар дастор фиканда

تحت الحنکی از بر دستار فکنده

Чун ҷайби уфуқ аз бар гардуни мудаввар

چون جیب افق از بر گردون مدور

Доғӣ ба ҷубни барзада аз шохи ҳиҷомат

داغی به جبن برزده از شاخ حجامت

Кин ҷой суҷудаст бибинед саросар

کاین جای سجودست ببینید سراسر

Чашмяш ба сӯии чапу чашмӣ ба сӯии рост

چشمیش ‌به سوی ‌چپ و چشمی به ‌سوی راست

То худ ки саломаш кунад аз манъаму музтар

تا خود که سلامش‌ کند از منعم و مضطر

Зонсон ки хиромад ба расани марди расани боз

زانسان‌که خرامد به رسن مرد رسن‌باز

Оҳиста хиромедӣу мавзуну муваққар

آهسته خرامیدی و موزون و موقر

Дар маҳзар ом омаду таҷдид вузӯ кард

در محضر عام آمد و تجدید وضو کرد

Зонсон ки буд қоида дар мазҳаби ҷаъфар

زانسان‌که بود قاعده در مذهب جعفر

Вази об ба бинӣ задану мзмзаҳ ӯ

وز آب به بینی زدن و مضمضهٔ او

Гар мебидиҳам шарҳ дароз ояд дафтар

گر می‌بدهم شرح دراز آید دفتر

Борӣ ба шабистон шуд ва дар сафи нахустин

باری به شبستان شد و در صف نخستین

Бинишаст ва қирон хонд ва биҷунбанд ҳамеи сар

بنشست و قران خواند و بجنباند همی سر

Фориғ нашудаи халқи зи таслиму ташаҳҳуд

فارغ نشده خلق ز تسلیم و تشهد

Бурҷаст чу бузина ва бинишаст ба минбар

برجست چو بوزینه و بنشست به منبر

Вонгаҳ ба сари вгрдну ришу лабу бинӣ

وانگه به سر وگردن و ریش و لب و بینی

Бас ишва биоварад ва чунин кард сухани сар

بس عشوه بیاورد و چنین‌کرد سخن سر

К-эии қавми сари хори биёбон ки кунад тез

کای قوم سر خار بیابان‌که‌کند تیز

Вони бъраҳи бузи ракаи кндгрд ба маъбар

وآن بعرهٔ بز راکه‌کندگرد به معبر

Ваон гурзи гаронро ки супурдаст ба хашхош

وان گرز گران را که سپردست به خشخاش

Ваон қомати мавзун зкҷо ёфт санавбар

وان قامت موزون زکجا یافت صنوبر

Бар ҷайби шақоӣқ ки наад ткмаҳи ёқӯт

بر جیب شقایق که نهد تکمهٔ یاقوت

Бар тораки наргис ки наад қоби мзъФр

بر تارک نرگس‌که نهد قاب مزعفر

Алқсаҳ битарсед зи ғавғои қиёмат

القصه بترسید ز غوغای قیامت

Фӣ алҷмлаҳ бипурсед зи ҳангомаи маҳшар

فی‌الجمله بپرسید ز هنگامهٔ محشر

Ва он каждуму морон ки чунинанд ва чунонанд

و آن کژدم و ماران که چنینند و چنانند

Нешу дамашони тезтар аз ночху ханҷар

نیش و دمشان تیزتر از ناچخ و خنجر

Ва он гурзаи оташ ки занад бар сари осӣ

و آن‌ گرزهٔ آتش که زند بر سر عاصی

Он лаҳза ки дар қабр накир ояду мункир

آن لحظه ‌که در قبر نکیر آید و منکر

Зон мавъизаи мардуми ҳама аз ҳавли қиёмат

زان موعظه مردم همه از هول قیامت

Гирён ва ман аз хандаи чўгл бо рухи аҳмар

گریان و من از خنده چوگل با رخ احمر

Хандидам ва хандиданам аз баҳри худо буд

خندیدم و خندیدنم از بهر خدا بود

Зирокаҳи бади он мавъизаи мкзўбу музаввар

زیراکه بد آن موعظه مکذوب و مزور

Ваъзӣ ки буд баҳри худо бо асар уфтад

وعظی‌که بود بهر خدا با اثر افتد

Вази сФўт ӯ тоза шавад қалби мукаддар

وز صفوت او تازه شود قلب مکدر

Гуфтам барам ин қисса ба девони адолат

گفتم برم این قصه به دیوان عدالت

То зини хабар огоҳ шавад шоҳи Музаффар

تا زین خبر آگاه شود شاه مظفر

Дорои ҷўонбхти Муҳамади шаҳи ғозӣ

دارای جوانبخت محمد شه غازی

Султони аҷам моҳамам шоҳи суханвар

سلطان عجم ماه امم شاه سخنور

Давлати чамании тоза ва ӯ сарви сарафроз

دولت چمنی تازه و او سرو سرافراز

Шавкати фалакии равшан ва ӯ моҳи мунаввар

شوکت فلکی روشن و او ماه منور

Шоҳои ту сулаймонӣу бадхоҳи ту ҳудҳуд

شاها تو سلیمانی و بدخواه تو هدهد

Ҳудҳуд нашавад ҷуфти сулаймон ба як афсар

هدهد نشود جفت سلیمان به یک افسر

Ханҷар чаҳ занӣ бар тани бадхоҳ ки дар разм

خنجر چه زنی بر تن بدخواه‌ که در رزم

Ҳар мӯӣ занад бар таниш аз хашми ту ханҷар

هر موی زند بر تنش از خشم تو خنجر

Гар ояти ҳзм ту нигоранд ба киштӣ

گر آیت حزم تو نگارند به‌کشتی

Аз баҳр сукӯнаш набӯд ҳоҷати лангар

از بهر سکونش نبود حاجت لنگر

Ҳар боз ки бар соиди ҷӯад ту нишинад

هر باز که بر ساعد جود تو نشیند

Заррин шавадаш чнгл ва симин шавадаш бар

زرین شودش چنگل و سیمین‌ شودش بر

Ҳар нахл ки дар мғрни фазл ту нишонанд

هر نخل‌که در مغرن فضل تو نشانند

Зумуррад шавадаш шоху забарҷад будаш бар

زمرد شودش شاخ و زبرجد بودش بر

Қоонӣ то чндкнии ҳарза дарое

قاآنی تا چندکنی هرزه‌درایی

Ҳушдор ки озурда шавад шоҳи ҳнрўр

هشدار که آزرده شود شاه هنرور

Бас кун ба дъокўш ва бигӯ тока ҷаҳонаст

بس کن به دعاکوش و بگو تاکه جهانست

Солори ҷаҳони боди шаҳаншоҳи фалаки фар

سالار جهان باد شهنشاه فلک‌فر