Аз хиҷлати теғи малику абрӯии дилдор

از خجلت تیغ ملک و ابروی دلدار

Дӯшинаи ма ид нигарадед намӯдор

دوشینه مه عید نگردید نمودار

ё мавкиби шаҳи гирди барангехти зи ҳомӯн

یا موکب شه‌گرد برانگیخت ز هامون

Ваон парда ӣӣ аз гирд барафканад ба рухсор

وان پرده‌یی از گرد برافکند به رخسار

ё нақши сами диўнжоди абраш шаҳ дид

یا نقش سم دیونژاد ابرش شه دید

Вази шарм ниҳон кард рух аз халқи приўор

وز شرم نهان‌کرد رخ از خلق پریوار

ё аз қад хам гашта зӯҳҳоди зи рӯза

یا از قد خم‌ گشتهٔ زهاد ز روزه

Хиҷлат зада гардид ва нигарадед падедор

خجلت‌زده‌ گردید و نگردید پدیدار

Гуфтам ба хирад кин ҳамаи жожи сет баён кун

گفتم به خرد کاین همه ژاژ ست بیان ‌کن

Кохри з чаҳ маи дӯши ниҳон буд зи абсор

کاخر ز چه مه دوش نهان بود ز ابصار

Фармуд ки даии наъли саманди шаҳи ғозӣ

فرمود که دی نعل سمند شه غازی

Фарсӯда шуд аз садумати ҷавлон ва шуд азкор

فرسوده شد از صدمت جولان و شد ازکار

Аз рӯй зарурат ба сад икроҳ ба самаш

از روی ضرورت به صد اکراه به سمش

Бастанди варои бихбр аз шоҳ ба ночор

بستند ورا بیخبر از شاه به‌ناچار

Гар дӯши маи иди ниҳон буд ниҳони бод

گر دوش مه عید نهان بود نهان باد

То ҳаст ба гетии асар аз собиту сайёр

تا هست به ‌گیتی اثر از ثابت و سیار

Фардост ки аз машриқ нусрат кунад ишроқ

فرداست ‌که از مشرق نصرت ‌کند اشراق

Моҳичаи тобони илми шоҳи ҷаҳондор

ماهیچهٔ تابان علم شاه جهاندار

Дорои ҷавони бахти ҳасани шоҳ ки теғаш

دارای جوان بخت حسن‌شاه‌که تیغش

Дар лаҷаи новирди нҳнгисти ъдўхўор

در لجهٔ ناورد نهنگیست عدوخوار

Он шери джоҳнҷ ки дар сафҳаи новирд

آن شیر دژاهنج‌ که در صفحهٔ ناورد

Гирад малики аламути зи қаҳраши хати зинҳор

گیرد ملک‌الموت ز قهرش خط زنهار

Шоҳӣ ки ба шоҳини шаҳомати зи шаҳонаш

شاهی که به شاهین شهامت ز شهانش

Ҳам каффа варо нест пас аз ҳидркрор

هم‌کفه ورا نیست پس از حیدرکرار

Аз ҳайбат ӯ ҳарфӣу ғавғо ба Самарқанд

از هیبت او حرفی و غوغا به سمرقند

Аз савлат ӯ зикрӣу ошӯб ба Фархор

از صولت او ذکری و آشوب به فرخار

эй гавҳари теғи ту нтоҷши ҳамаи марҷон

ای‌گوهر تیغ تو نتاجش همه مرجان

Ваии сабзаи шамшери ту бориши ҳамаи гулнор

وی سبزهٔ شمشیر تو بارش همه‌گلنار

Теғи ту ба майдони вғои барқ ба хурдод

تیغ تو به میدان وغا برق به خرداد

Дасти ту дар айвони атои абр дар озор

دست تو در ایوان عطا ابر در آذار

Неи не ки аз он барқ ба хурдод дар озар

نی‌نی‌که از آن برق به خرداد در آذر

Неи не ки аз ин абр дар озор дар озор

نی‌نی ‌که از این ابر در آذار در آزار

Бо грзни рахшони ту каз ма будаш нанг

با گرزن رخشان تو کز مه بودش ننگ

Бо афсари тобони ту каз хур будаш ор

با افسر تابان تو کز خور بودش عار

Сад грзн лҳросб наярзад ба як арзан

صد گرزن لهراسب نیرزد به یک ارزن

Сад афсар гуштосб наярзад ба як афсор

صد افسر گشتاسب نیرزد به یک افسار

Як ҷилваи з рӯй туу гетии ҳамаи хлх

یک جلوه ز روی تو و گیتی همه خلخ

Як нафхаи зи халқи туу олами ҳамаи тотор

یک نفخه ز خلق تو و عالم همه تاتار

Чун Рахши ту дар пўиаҳи ҳавои ғайрати гулхан

چون رخش تو در پویه هوا غیرت‌گلخن

Чун теғи ту дар ҷилваи замини ҳасрати гулзор

چون تیغ تو در جلوه زمین حسرت‌گلزار

Дар дасти тўклки ту ба тавсифи ту нотиқ

در دست توکلک تو به توصیف تو ناطق

Монандаи ҳсбо ба кафи Аҳмади мухтор

مانندهٔ حصبا به‌کف احمد مختار

Аз қаҳри ту бодии вазад аз ҷониби гулшан

از قهر تو بادی وزد از جانب گلشن

Гул чок кунад ҷайби ғам аз сарзаниши хор

گل چاک‌کند جیب غم از سرزنش خار

Гар номи ҷҳонсўзи ту баробар нависанд

گر نام جهانسوز تو برابر نویسند

То рӯз қиёмат шавад албата шррбор

تا روز قیامت شود البته شرربار

Вази лафзи саманди ту бар Албурз нигоранд

وز لفظ سمند تو بر البرز نگارند

То ҳашар занад қаҳқаҳа бар барқи зи рафтор

تا حشر زند قهقهه بر برق ز رفتار

Ҳам каффа хилқат набӯд оҳӯии ҷӯҷу

هم‌کفهٔ خلقت نبود آهوی جوجو

Кин машк ба ҷӯҷу диҳад он нофа ба харвор

کاین مشک به‌جوجو دهد آن نافه به خروار

Зикрии зи хаданги туу зилзол ба сқсин

ذکری ز خدنگ تو و زلزال به سقسین

Ҳарфии зи прнги туу влўол ба булғор

حرفی ز پرنگ تو و ولوال به بلغار

Тири ту ки длдўзтр аз ғамзаи ҷонон

تیر تو که دلدوزتر از غمزهٔ جانان

Теғи тўкаҳи хўнризтр аз абрӯии дилдор

تیغ توکه خونریزتر از ابروی دلدار

Пайванд кунад бо аҷали ин даргаи новирд

پیوند کند با اجل این درگه ناورد

Савганд хӯрд бо зафари он дар сафи пайкор

سوگند خورد با ظفر آن در صف پیکار

Гар соъиқаи теғи ту бркўаҳ битобад

گر صاعقهٔ تیغ تو برکوه بتابد

Аз ҳайбат ӯ зард шавад лола ба кҳсор

از هیبت او زرد شود لاله به‌ کهسار

Май шояд агар бар ту кунад хасми ту тшнъ

می‌شاید اگر بر تو کند خصم تو تشنع

Май зебад агар маст занад таъна ба ҳушёр

می‌زیبد اگر مست زند طعنه به هشیار

эй ҷинси карами рокФи файёзи ту мизон

ای جنس‌کرم راکف فیاض تو میزان

эй нақди ҳунарро дили вқоди ту меъёр

ای نقد هنر را دل وقاد تو معیار

Длдўзи хаданги ту ъқобисти равони балъ

دلدوز خدنگ تو عقابیست روان بلع

Ҷонсӯзи прнги ту нҳнгисти тани аўбор

جانسوز پرنگ تو نهنگیست تن اوبار

Он гуҳ ба сидқи пинҳон чун дол ба лона

آن‌گه به صدق پنهان چون دال به لانه

Венаи гуҳ ба қроби андар чун танин дар ғор

وین‌گه به قراب اندر چون تنین در غار

Аз силми ту захмӣ ва ҷонҳо ҳамаи маҷрӯҳ

از صیلم تو زخمی و جانها همه مجروح

Аз сорми ту срмӣ ва танҳо ҳамаи афкор

از صارم تو صرمی و تنها همه افکار

Ҳар сар ки на дар роҳи ту бибрида ба аз теғ

هر سر که نه در راه تو ببریده به از تیغ

Ҳар тан ки на қурбони ту оўнг ба аз дор

هر تن که نه قربان تو آونگ به از دار

Ҷонҳо ҳама аз мӯри прнги ту ба мӯя

جانها همه از مور پرنگ تو به مویه

Танҳо ҳама аз мори синони ту ба тимор

تنها همه از مار سنان تو به تیمار

Пелони таҳам туъма моранд азин мӯр

پیلان تهم طعمهٔ مارند ازین مور

Шерони дижам маста мӯранд азин мор

شیران دژم مستهٔ مورند ازین مار

Ҳар сар ки баланд аз ту ба гетӣ нашавад паст

هر سر که بلند از تو به‌ گیتی نشود پست

Ҳар тан ки азиз аз ту ба олам нашавад хор

هر تن که عزیز از تو به عالم نشود خوار