Исм шуд машйаду дайни гашти устувор

اسم شد مشیّد و دین ‌گشت استوار

Аз бозуии ядуллоҳ ва аз зарби зулфиқор

از بازوی یدالله و از ضرب ذوالفقار

Он раҳмати худоӣ ки аз лутф ом ӯст

آن رحمت خدای ‌که از لطف عام اوست

Шайтон ҳануз бо ҳамаи исёни умедвор

شیطان هنوز با همه عصیان امیدوار

Он аввалин назар ки з раҳмат намӯд ҳақ

آن اولین نظر که ز رحمت نمود حق

Ваон охирин талаб ки з ҳақ кард рӯзгор

وان آخرین طلب‌که ز حق‌کرد روزگار

эй бартарин ътиаҳи эзад ки амри ту

ای برترین عطیهٔ ایزد که امر تو

Бар раду манъи ҳукм қазо дорад иқтидор

بر رد و منع حکم قضا دارد اقتدار

Аз кун ғарази ту будӣу пеш аз хитоби ҳақ

از کن غرض تو بودی و پیش از خطاب حق

Будӣ наҳуфтаи дрттқи нури кирдигор

بودی نهفته درتتق نور کردگار

Нобӯдаро хитоб ба бӯдан накард ҳақ

نابوده را خطاب به بودن نکرد حق

Венаи нағзи нуктаи гӯши хиради рости гӯшвор

وین نغز نکته‌ گوش خرد راست ‌گوشوار

Маънӣ амр кун ба ту ин буд дар ниҳон

معنیّ امر کن به تو این بود در نهان

К-эй бӯда ҷунбишӣ кун ва нобӯдаро биор

کای بوده جنبشی‌کن و نابوده را بیار

Маънӣ ҳар дарахт ки корӣ ба хок чист

معنی هر درخت ‌که ‌کاری به خاک چیست

Ҷуз инки бошу мива пинҳон кун ошкор

جز اینکه باش و میوهٔ پنهان‌کن آشکار

Дар зоти худ чу нур трокрдгор дид

در ذات خود چو نور تراکردگار دید

Бо ту хитоб кард зи алтоф бе шумор

با تو خطاب‌کرد ز الطاف بی شمار

К-эии донаи машйат вае решаи вуҷӯд

کای دانهٔ مشیت و ای ریشهٔ وجود

Бош ин замон ки аз ту падед оварам шумор

باش این زمان‌که از تو پدید آورم شمار

Аз ҳзми ту замин кунам аз азмати осмон

از حزم تو زمین‌ کنم از عزمت آسمان

Аз раҳмати ту ҷинат ва аз ҳайбати ту нор

از رحمت تو جنت و از هیبت تو نار

Унфат кунам муҷассаму номаши нуҳуми хазон

عنفت‌کنم مجسم و نامش نهم خزان

Лутфат кунам мусаввиру номаши нуҳуми баҳор

لطفت ‌کنم مصور و نامش نهم بهار

Аз талъати ту лолаи брўёнм аз замин

از طلعت تو لاله برویانم از زمین

Аз стўти ту мавҷи барангезам аз баҳор

از سطوت تو موج برانگیزم از بحار

Нақши дўкўни ракаи ниҳон дар вуҷӯди тест

نقش دوکون راکه نهان در وجود تست

Беруни кашам чу гавҳар аз он баҳр бе канор

بیرون‌ کشم چو گوهر از آن بحر بی‌کنار

Ту акси зоти ҳақӣу ҳақ ъоксаст ва нест

تو‌ عکس ‌ذات ‌حقی ‌و حق ‌عاکس است ‌و نیست

Фарқӣ дар ин миён ба ҷуз аз ҷабру ихтиёр

فرقی در این میان به جز از جبر و اختیار

Ъокс ба ихтиёр чу бинад дар оина

عاکس به اختیار چو بیند در آینه

Бихўд фитад дар оинаи аксаш ба изтирор

بیخود فتد در آینه عکسش به اضطرار

Мари сояро нигар ки ба ҷабр аз қафо равад

مر سایه را نگر که به جبر از قفا رود

Ҳарҷо ба ихтиёр буд шахси рогзор

هرجا به اختیار بود شخص راگذار

Як ҷунбишаст хомау ангуштро вале

یک جنبشست خامه و انگشت را ولی

Фрқист дар миёнаи ниҳони пос он бидор

فرقیست در میانه نهان پاس آن بدار

Бо ҳам агар чаҳ хезанд аз коми ҳарфу савт

با هم اگر چه خیزند از کام حرف و صوت

Лекин ба асли савт буд ҳарфи устувор

لیکن به اصل صوت بود حرف استوار

Оўх ки нақд маънӣ покаст дар замир

آوخ‌ که نقد معنی پاکست در ضمیر

Чун бар забон расад шавад он нақд кам айёр

چون بر زبان رسد شود آن نقد کم‌عیار

Баси мағзи мънёкаҳ ба дил пухтаасту нағз

بس مغز معنیاکه به دل پخته است و نغز

Чун қишр лафз гирад хомасту ногувор

چون قشر لفظ‌گیرد خامست و ناگوار

Лекини гуҳи баёни маъонии зи ҳарфу савт

لیکن‌گه بیان معانی ز حرف و صوت

Аз ваии табъ чора надорад сухани гузор

از وی طبع چاره ندارد سخن‌گذار

Аз баҳри онкӣ сим кунад сиккаро қабул

از بهر آنکه سیم‌کند سکه را قبول

Бар сим лозимаст ки аз мис зананд бор

بر سیم لازمست‌ که از مس زنند بار

Бории ту аз худо ба ҳақиқати ҷудои Не

باری تو از خدا به حقیقت جدا نیی

Гарчи ту офарӣда ӣӣ ӯ офаридагор

گرچه تو آفریده‌یی او آفریدگار

Чун аз азали ту будӣ бо кирдигори ҷуфт

چون از ازل تو بودی با کردگار جفت

Ҳам то абад ту бошӣ бокирдигори ёр

هم تا ابد تو باشی باکردگار یار

Зонсон ки хати доира дар сайри ҳмбрст

زانسان‌که خط دایره در سیر همبرست

Бо марказӣ ки доира бар вай кунад мадор

با مرکزی‌که دایره بر وی‌کند مدار

Фардаст кирдигори туе ҷуфти зот ӯ

فردست‌ کردگار تویی جفت ذات او

Лекин на ончунон ки буд пуди ҷуфти тор

لیکن نه آنچنان‌که بود پود جفت تار

Бо ӯе ва на ӯе ва ҳам ғайр ӯ Не

با اویی و نه اویی و هم غیر او نیی

Косбот ва нафй ҳаст дар ӣнҷо ба эътибор

کاثبات و نفی هست در اینجا به اعتبار

Як шахсро кунӣ ба мислигар ҳазор васф

یک شخص را کنی به مثل‌‌ گر هزار وصف

Зотш ҳамон якаст ва нахоҳад шудан ҳазор

ذاتش همان یکست و نخواهد شدن هزار

Ваҳдати зи зот як нашавад давр агар тўош

وحدت ز ذات یک نشود دور اگر تواش

Ҳафтод бори баршумурӣ ё ҳазор бор

هفتاد بار برشمری یا هزار بار

Хоҳад кас ар з рӯй ҳақиқат кунад баён

خواهد کس ار ز روی حقیقت‌ کند بیان

Дар як нафаси мдиҳи ду олам ба ихтисор

در یک نفس مدیح دو عالم به اختصار

Номи турои барад ба забон зонка номи тест

نام ترا برد به زبان زانکه نام تست

Дебочаи мадоеҳу феҳристи ифтихор

دیباچهٔ مدایح و فهرست افتخار

Ҳар мадҳу манқибат ки буд коинот ро

هر مدح و منقبت که بود کاینات را

Дар номи ту наҳуфта чу дар донаи барги нор

در نام تو نهفته چو در دانه برگ نار

Зирокаҳ ҳарчӣ буд ниҳон дар ду ҳарф кун

زیراکه هرچه بود نهان در دو حرف‌کن

Ҳам бар се ҳарфи ном ту ҷустаст инҳисор

هم بر سه حرف نام تو جسته‌ست انحصار

Зон зарбатӣ ки бар сар мрҳб задӣ ҳануз

زان ضربتی‌که بر سر مرحب زدی هنوز

Овоз марҳабост ки хезади з ҳар диёр

آواز مرحباست که خیزد ز هر دیار

Додӣ ривоҷи шаръи набиро зи қатли Амр

دادی رواج شرع نبی را ز قتل عمرو

Ковро з по фикандӣу дайни гашти пойдор

کاو را ز پا فکندی و دین‌گشت پایدار

Баъд аз набӣ расед хилофат ба чори тан

بعد از نبی رسید خلافت به چار تن

Будӣ ту як Халифаи барҳақ аз он чаҳор

بودی تو یک خلیفهٔ برحق از آن چهار

Мтсўди миваи ист ки охир диҳад дарахт

متصود میوه‌ایست‌که آخر دهد درخت

Наз баргҳо ки пеш бирӯяд зи шохсор

نز برگها که پیش بروید ز شاخسار

Мадҳи ту чун шуъоъи хур аз машриқи лабам

مدح تو چون شعاع خور از مشرق لبم

Ноҷуста дар басит замин ёбад интишор

ناجسته در بسیط زمین یابد انتشار

Ту абри раҳматӣу малики кишти умри малик

تو ابر رحمتی و ملک کشت عمر ملک

Баркашат умри малики зи раҳмати яке бабор

برکشت عمر ملک ز رحمت یکی ببار

Хатми вилоятии ту сздкзи влои ту

ختم ولایتی تو سزدکز ولای تو

Якбора хатм гардад шоҳӣ ба шаҳриёр

یکباره ختم‌ گردد شاهی به شهریار

Шоҳӣ ки ҳарчӣ буд зи адлаш қарор ёфт

شاهی‌که هرچه بود ز عدلش قرار یافت

Ғайр аз дилаш ки монад зи меҳри ту биқрор

غیر از دلش‌ که ماند ز مهر تو بیقرار

Фармонравои асри абўолнсри тоҷи бахш

فرمانروای عصر ابوالنصر تاج‌بخش

Ҷамшеди малики Носири дайни шоҳи комгор

جمشید ملک ناصر دین شاه کامگار

эй рмҳи ту сутуни саропардаи зафар

ای رمح تو ستون سراپردهٔ ظفر

Ваии ҳалами ту сҷли насаби номаи виқор

وی حلم تو سجل نسب‌نامهٔ وقار

Доне чаҳ вақт ёбад хасми ту бартарӣ

دانی چه وقت یابد خصم تو برتری

Рӯзӣ ки хок гардад хокаш шавад ғубор

روزی‌که خاک‌گردد خاکش شود غبار

Чанголи шери марги мгрҳсти теғи ту

چنگال شیر مرگ مگرهست تیغ تو

Каз ваии адуии малик чу рӯбаҳ кунад фирор

کز وی عدوی ملک چو روبه‌ کند فرار

Ҳргаҳ ки васфи теғ ту гӯям забони ман

هرگه‌ که وصف تیغ تو گویمُ زبان من

Гардад басони кӯраи ҳаддоди пари шарор

گردد بسان ‌کورهٔ حداد پر شرار

Шерозаи саҳифаи ман хости бугсалад

شیرازهٔ صحیفهٔ من خواست بگسلد

Дишаб ки гаштам аз сифати ваии сухани гузор

دیشب که‌ گشتم از صفت وی سخن‌گذار

Ҳаии сӯхти дафтари ман аз авсоф ӯ ва ман

هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من

Ҳай об мезадам ба вай аз шеъри обдор

هی آب می‌زدم به وی از شعر آبدار

Имшаб ба мҳдти ту ба ғаввосии замир

امشب به محدت تو به غواصی ضمیر

Орми зи баҳри табъи гуҳарҳои шоҳвор

آرم ز بحر طبع‌گهرهای شاهوار

То субҳи бҳрпишкши иди ҷумла ро

تا صبح بهرپیشکش عید جمله را

Дар маҷлиси атобак аъзам кунам нисор

در مجلس اتابک اعظم ‌کنم نثار

Аз донаи реша то дамад аз решаи шоху брк

از دانه ریشه تا دمد از ریشه شاخ و برک

Шох нишот бинишон тухми тараби бакор

شاخ نشاط بنشان تخم طرب بکار

Чун бахти ту зи бахти ту аъдои ту самин

چون بخت تو ز بخت تو اعدای تو سمین

Чун теғи ту зи теғи ту аъдоӣ ту назор

چون تیغ تو ز تیغ تو اعدای تو نزار