Дар хоб дӯш дидам он сарви ростин ро
در خواب دوش دیدم آن سرو راستین را
Бар рух ҳиҷоб карда аз шухии остин ро
بر رخ حجابکرده از شوخی آستین را
Ҳайрони сифати ситодаи сари пурхумори бода
حیران صفت ستاده سر پرخمار باده
Баргарди маи ниҳодаи як таблаи машки чин ро
برگرد مه نهاده یک طبله مشک چین را
Пӯшида дар ду сунбули як дастаи сурхи гул ро
پوشیده در دو سنبل یک دسته سرخگل را
БнФтаҳ дар ду марҷони як кӯзаи ангабин ро
بنفته در دو مرجان یککوزه انگبین را
Баргарди моҳи куштаи як хӯшаи зимрон ро
برگرد ماهکشته یک خوشه ضیمران را
Бар шохи сарви ҳашта як дастаи ёсамин ро
بر شاخ سرو هشته یک دسته یاسمین را
Гуфтам бетаи нигорои срўои мҳо бҳоро
گفتم بتا نگارا سروا مها بهارا
Кофӣаст чин зулфат бигушо зи чеҳраи чин ро
کافیست چین زلفت بگشا ز چهره چین را
Чанд истода ҳайрон биншин ва рух мапуашон
چند ایستاده حیران بنشین و رخ مپوشان
Ҳо азкаҳ вом кардӣ ин хуии шармгин ро
ها ازکه وامکردی این خوی شرمگین را
Ту марҳами малолии махдуми аҳли ҳоле
تو مرهم ملالی مخدوم اهل حالی
Озурда дид натавон махдуми нозанин ро
آزرده دید نتوان مخدوم نازنین را
Симини сарин худ рогар бар замин гузорӣ
سیمین سرین خود راگر بر زمینگذاری
Бар дӯш то ба маҳшар миннат наҳй замин ро
بر دوش تا به محشر منت نهی زمین را
Бар дӯши ходимат нагар хастаи гаштии оре
بر دوش خادمت نهگر خستهگشتی آری
Тнҳокшид натавон панҷоҳ ман сарин ро
تنهاکشید نتوان پنجاه من سرین را
Ту он нӣӣ ки бар мо ҳршб ба кунҷи хилват
تو آن نئیکه بر ما هرشب بهکنج خلوت
Бар мезадӣ паии рақси он соиди самин ро
بر میزدی پی رقص آن ساعد سمین را
Чун гирди муҳраи сим дар дасти ҳуққаи бозон
چونگرد مهرهٔ سیم در دست حقهبازان
Ҳрлҳзаҳ чарх додӣ он ҷуфтаи рузин ро
هرلحظه چرخ دادی آن جفتهٔ رزین را
Аз акси соқу соъдкони блўркрдӣ
از عکس ساق و ساعدکان بلورکردی
Крёси остонро карбоси остин ро
کریاس آستان راکرباس آستین را
Оби даҳони ёрон ҷорӣ шудӣ чу борон
آب دهان یاران جاری شدی چو باران
Ҳргаҳ ки менамӯдӣ он соқи дилнишин ро
هرگهکه مینمودی آن ساق دلنشین را
Гуфтои зи аҳл ҳушӣ донам ки пардаи пӯшӣ
گفتا ز اهل هوشی دانمکه پرده پوشی
Узрии шнўкаҳ то лаб бигушое офарин ро
عذری شنوکه تا لب بگشایی آفرین را
Риндони шаҳри доне ҳамвора дркминнд
رندان شهر دانی همواره درکمینند
Бояд зи чашми риндон бастани раҳи камӣн ро
باید ز چشم رندان بستن رهکمین را
Вижа ки аз бузургони муштии қлндроннд
ویژهکه از بزرگان مشتی قلندرانند
Каз хулд мерубойанд ғулмону ҳури айн ро
کز خلد میربایند غلمان و حور عین را
Ҳрҷокаҳи содаи рўиисти афсуни кнндўҳилт
هرجاکهسادهروییست افسونکنندوحیلت
То бар наад ба саҷда чун зоҳидии ҷабин ро
تا بر نهد به سجده چون زاهدان جبین را
Ман шӯхи порсии гӯи доне ки порсоем
من شوخ پارسیگو دانیکه پارسایم
Омоҷи тир шаҳват натавон намӯд дайн ро
آماج تیر شهوت نتوان نمود دین را
Дар ҳуққаи дон нуқра дорам нигини лаълӣ
در حقهدان نقره دارم نگین لعلی
Зонгшти деви мардум май пӯшами он нигин ро
زانگشت دیو مردم میپوشم آن نگین را
Гуҳи гуҳ ба кунҷи хилватгар бо ту ҳолатӣ рафт
گهگه به کنجخلوتگر با تو حالتی رفت
Аз хоинони давлати фарқӣ буд амин ро
از خاینان دولت فرقی بود امین را
Охири ту зи аҳли роҳии маддоҳи подшоҳӣ
آخر تو ز اهل راهی مداح پادشاهی
Хурсанд дошт бояд маддоҳ инчунин ро
خرسند داشت باید مداح اینچنین را
Он нойиби Муҳамади он Меҳдии муаййид
آن نایب محمد آن مهدی مؤید
Каз сорм маанд багушӯд рӯму чин ро
کز صارم مهند بگشود روم و چین را
Шоҳони ҳафт кишвари бдрўи д тахт гӯйанд
شاهان هفتکشور بدرود تختگویند
Ҳар гуҳ ки аўгзорд бар пушти Рахши зин ро
هرگهکه اوگذارد بر پشت رخش زین را
Бо ҷоҳ ӯ мабар номи фарзанди зодшм ро
با جاه او مبر نام فرزند زادشم را
Бо адл ӯ магӯ васфи дилбанди отбин ро
با عدل او مگو وصف دلبند آتبین را
Калакаши зи ҷӯади фитрӣ чун ҳарф син нагорд
کلکش ز جود فطری چون حرف سین نگارد
Чун шини се нуқта бахшад аз фазли ҳарфи син ро
چون شین سهنقطه بخشد از فضل حرف سین را
Вази бухли душман ӯ ҳи рага ки шин нависад
وز بخل دشمن او هرگهکه شین نویسد
Дандонҳо рибоед аз мадаи ҳарфи шин ро
دندانها رباید از مده حرف شین را
Чун гавҳари вуҷӯдаш аз моء ва тин сириштанд
چونگوهر وجودش از ماء و طین سرشتند
Бар на сипеҳр фахраст то ҳашари моءу тин ро
بر نه سپهر فخر است تا حشر ماء و طین را
Гар номи азм ӯро бар бора ӣӣ нигоранд
گر نام عزم او را بر بارهیی نگارند
Нордгшўгрдўни он бораи ҳсин ро
ناردگشوگردون آنبارهٔ حصین را
Шоҳои зи хизмати ту ҳргаҳ ки даври монам
شاها ز خدمت تو هرگهکه دور مانم
Ҳаннонаи вори ҳрдм аз дили кашами ҳнин ро
حنانهوار هردم از دلکشم حنین را
Гӯйии зи модари имрӯзи зодстмии азирок
گویی ز مادر امروز زادستمی ازیراک
Ҷузи пӯсти ҷома ӣӣ нест ин ҳайкали матин ро
جز پوست جامهیی نیست این هیکل متین را
Дар давлати ту бояд ман бандаи ракаи ҳршб
در دولت تو باید من بنده راکه هرشب
Аз май нишоти бахшами ин хотири ҳазин ро
از می نشاط بخشم این خاطر حزین را
Гуҳ гӯямӣ ба мутриб бинавоз арғунун ро
گهگویمی به مطرب بنواز ارغنون را
Гуҳ гӯямӣ ба соқии пари сози соткин ро
گهگویمی به ساقی پر ساز ساتکین را
Бар фарқ ӯ фишонам ки зари шаш сиррӣ ро
بر فرق او فشانمکه زر شش سری را
Дар мушти ин гузорами гуҳи гавҳари смин ро
در مشت اینگذارمگهگوهر ثمین را
То он ба май тарозади он ҷоми зарфишон ро
تا آن به می طرازد آن جام زرفشان را
То ин накӯи навозади он чанги ромтӣн ро
تا این نکو نوازد آن چنگ رامتین را
Ташриф ҳарчӣ додӣ анъом ҳарчӣ кардӣ
تشریف هرچه دادی انعام هرچهکردی
Хозини надоди онро ҳоким накард ин ро
خازن نداد آن را حاکم نکرد این را
Такрори шоягонӣ гар рафт дар қўоФӣ
تکرار شایگانیگر رفت در قوافی
Узрӣ буд хуҷаста аз фикрати матин ро
عذری بود خجسته از فکرت متین را
Чун мадҳ шоҳ гӯям ҳайрон шавам ба ҳаддӣ
چون مدح شاهگویم حیران شوم به حدی
Каз лафз даврӣ уфтад ин рои дурбин ро
کز لفظ دوری افتد این رای دوربین را
Дркшти зори дониш хуррам марост як сар
درکشتزار دانش خرم مراست یک سر
Музд арча қисмат омад дуздони хӯшаи чин ро
مزد ارچه قسمت آمد دزدان خوشهچین را
Қоонёи дуъогӯи вена муддао бипардоз
قاآنیا دعاگو وین مدعا بپرداز
Заҳмати мадаи азин беш султони ростин ро
زحمت مده ازین بیش سلطان راستین را
Яздони синӣни мозӣ боз оварад дубора
یزدان سنین ماضی باز آورد دوباره
То бар бақои хусрави бФзоиди он синӣн ро
تا بر بقای خسرو بفزاید آن سنین را