Бо фоли неку ҳоли хушу бахти комгор

با فال نیک و حال خوش و بخت‌کامگار

Аз малики ҷам ба азм сипоҳон шудам савор

از ملک جم به عزم سپاهان شدم سوار

Дар зери рони ман фарсии коФридаҳ буд

در زیر ران من فرسی ‌کافریده بود

Авҳомро зи пўиаҳ ӯ офаридагор

اوهام را ز پویهٔ او آفریدگار

Шх бар ва ки наварду ҷаҳонгарду гарми сайр

شخ ‌برّ و که‌نورد و جهانگرد و گرم‌سیر

Кам хусбу партавону замини кӯбу раҳсипор

کم‌خسب و پرتوان و زمین‌کوب و رهسپار

Каз пай нигорам омаду тангам Аннан гирифт

کز پی نگارم آمد و تنگم عنان گرفت

Бо чашми ашкбору дўгисўии мшкбор

با چشم اشکبار و دوگیسوی مشکبار

Дар зери маи Фроштаҳ аз сими содаи сарв

در زیر مه فراشته از سیم ساده سرو

Бар барг гул гузошта аз машки судаи тор

بر برگ ‌گل‌ گذاشته از مشک سوده تار

Мӯе ба буии сунбулу рӯе ба ранги гул

مویی به بوی سنبل و رویی به رنگ‌ گل

Қадӣ ба лутфи тӯбоу хдӣ ба нури нор

قدّی به لطف طوبی و خدّی به نور نار

Гесуии тобдорши ҳамсоя ӣ биҳишт

گیسوی تابدارش همسایه ی بهشت

Зулфин ънбринши перояи баҳор

زلفین عنبرینش پیرایهٔ بهار

Лаълаши пари об бе мадади нури офтоб

لعلش پر آب بی‌مدد نور آفتاب

Чашмаш ба хоб бе асари барги кӯи канор

چشمش به خواب بی‌اثر برگ کو کنار

Бар сарви моҳи ҳашта ва бар моҳи ғолия

بر سرو ماه هشته و بر ماه غالیه

Бар рухи ситораи баста ва бар пушти кӯҳсор

بر رخ ستاره بسته و بر پشت‌کوهسار

Бар Зуҳраи Рахши мау хуршеди муштарӣ

بر زهرهٔ رخش مه و خورشید مشتری

Аз ҳасрати хаташи шабаҳу машки сӯгвор

از حسرت خطش شبه و مشک سوگوار

Дар рӯйу мӯӣ ӯ чу асирони рӯму занг

در روی و موی او چو اسیران روم و زنگ

Дилҳои доғи дидаи қатор аз паии қатор

دلهای داغ دیده قطار از پی قطار

Гесу гушӯду мағзам аз он гашти анбарин

گیسو گشود و مغزم از آن‌ گشت عنبرین

Ориз намӯду чашм аз он гашти лолаи зор

عارض نمود و چشم از آن گشت لاله‌زار

Чангӣ задам ба зулфаш ва аз тори тор ӯ

چنگی زدم به زلفش و از تار تار او

Чун тор чанг хост басии нолҳои зор

چون‌ تار چنگ خاست بسی نالهای زار

Ваз ҳар мкнҷ ӯ ки гушӯдам ба хоки рехт

وز هر مکنج او که گشودم به خاک ریخت

Чандини ҳазор силсилаи дилҳои биқрор

چندین هزار سلسله دلهای بیقرار

Вонгштҳои ман чу зираи гашти пургиреҳ

وانگشتهای من چو زره‌گشت پرگره

Аз печу тобу ҳалқаи зулфин он нигор

از پیچ و تاب و حلقهٔ زلفین آن نگار

Алқсаҳи норасидаи лаби шиква боз кард

القصه نارسیده لب شکوه باز کرد

Вони таблаи табла машк парешед бар изор

وآن طبله طبله مشک پریشید بر عذار

Гуфт Эй накарда ёди зи ёрону дӯстон

گفت ای نکرده یاد ز یاران و دوستان

Ин буд ҳақи суҳбати ёрони ҳақи гузор

این بود حق صحبت یاران حق‌گزار

Борӣ чаҳ рӯй дод надонам ки бе сабаб

باری چه روی داد ندانم‌که بی‌سبب

Мискини дилами шикастӣу бастии зи шаҳриёр

مسکین دلم شکستی و بستی ز شهریار

Ин гуфт ва аз тагарг бапушед лолаи барг

این‌گفت و از تگرگ بپوشید لاله برگ

Ваз наргисаш чакид ба гули донҳои нор

وز نرگسش چکید به‌ گل دانهای نار

Биҷодаҳи рогзид ба алмоси шаккарин

بیجاده راگزید به الماس شکرین

Ёқӯтро мазид ба лўлўии шоҳвор

یاقوت را مزید به لولوی شاهوار

Аз даҳ ҳилол миррӣх ангехт аз қамар

از ده هلال مرّیخ انگیخت از قمر

Вази хӯни дидаи басти даҳ ангуштро нигор

وز خون دیده بست ده انگشت را نگار

Аз ҷазаъи басти диҷлаи симоб бар саман

از جزع بست دجلهٔ سیماب بر سمن

Вази ашки рехти судаи алмос дар канор

وز اشک ریخت سودهٔ الماس در کنار

Гуфтам бетаи ммўӣу парешони мсози мӯӣ

گفتم بتا مموی و پریشان مساز موی

Каз мӯяи трсмт ки чу мӯе шӯй назор

کز مویه ترسمت‌که چو مویی شوی نزار

Ашк ту анҷумасту рахти меҳр вкс надид

اشک‌تو انجمست و رخت مهر وکس ندید

Конҷо ки ҳаст меҳр шавад анҷуми ошкор

کانجا که هست مهر شود انجم آشکار

Дидам басӣ ки хезад аз ҷӯйбори сарв

دیدم بسی ‌که خیزد از جویبار سرو

Нашунидаам ки хезад аз сарви ҷӯйбор

نشنیده‌ام‌که خیزد از سرو جویبار

Парвин буруз менанамояд туро чаҳ шуд

پروین بروز می‌ننماید ترا چه شد

Коидўни бурузи хӯша парвин кунӣ нисор

کایدون بروز خوشهٔ پروین‌کنی نثار

Ҷаррора аз чаҳ пӯшӣ бар моҳи нўрбхш

جراره از چه پوشی بر ماه نوربخش

Сайёра аз чаҳ пошӣ бар меҳри нури бор

سیاره از چه پاشی بر مهر نور بار

Бории қисм ба ҷавшани Довӯду меҳри ҷам

باری قسم به جوشن داود و مهر جم

Яъне ба зулфакони ту ваон лаъли обдор

یعنی به زلفکان تو وان لعل آبدار

Каз ҳарчӣ дар ҷаҳони гузарам дар ҳавои ту

کز هرچه در جهان‌گذرم در هوای تو

Алои зи хокбўсии садри бузургвор

الا ز خاکبوسی صدر بزرگوار

Солори даҳри мътмдолдўлаҳ онкӣ ҳаст

سالار دهر معتمدالدوله آنکه هست

Дебочаи ҷалолату унвони иқтидор

دیباچهٔ جلالت و عنوان اقتدار

Садрӣ ки бар ясори ваии афлокро ямин

صدری ‌که بر یسار وی افلاک را یمین

Бадарӣ ки аз ямини ваии офоқро ясор

بدری‌که از یمین وی آفاق را یسار

Ҳар чиз дар замона ба ҳастят муфтахар

هر چیز در زمانه به هستیت مفتخر

Ҷузи зоти вай ки ҳастӣ аз он дорад ифтихор

جز ذات وی ‌که هستی از آن دارد افتخار

Бар хоки шӯраи тобад агар нур рӯй ӯ

بر خاک شوره تابد اگر نور روی او

Хури ҷои хори равед аз хоки шӯраи зор

خور جای خار روید از خاک شوره‌زار

Як ноумед дар ҳамаи гетии надидаи чарх

یک ناامید در همه‌گیتی ندیده چرخ

Ковро накарда фазли ъмимши умедвор

کاو را نکرده فضل عمیمش امیدوار

Даврон ба даври давлат ӯ ҷӯяд ахттом

دوران به دور دولت او جوید اختتام

Гиҳони зи фари шавкат ӯ хоҳад эътибор

گیهان ز فر شوکت او خواهد اعتبار

Гетӣ ба адли шомили аўгштаҳи Мӯътасим

گیتی به عدل شامل اوگشته معتصم

Ҳастӣ ба зоти комил ӯ ҷустаи инҳисор

هستی به ذات‌ کامل او جسته انحصار

эй чун сипеҳри қасри ҷалоли ту бе қусӯр

ای چون سپهر قصر جلال تو بی‌قصور

Вай чун вуҷӯди лаҷаи ҷӯади ту бе канор

وی چون وجود لجهٔ جود تو بی‌کنار

Танро ҳавои меҳри ту чун умри сӯдманд

تن را هوای مهر تو چون عمر سودمند

Ҷони росмўми қаҳри ту чун марги ногувор

جان راسموم قهر تو چون مرگ ناگوار

Чун зоти ақли пояи ҷоҳат бар аз ҷиҳат

چون ذات عقل پایهٔ جاهت بر از جهت

Чун файзи рӯҳи мояи ҷавдат бар аз шумор

چون فیض روح مایهٔ جودت بر از شمار

Базли ту беқиёс чу адвори осмон

بذل تو بی‌قیاس چو ادوار آسمان

Фазли ту беҳисоб чу атвори рӯзгор

فضل تو بی‌حساب چو اطوار روزگار

Дар пеши хасми теғи ту саддести оҳанӣн

در پیش خصم تیغ تو سدیست آهنین

Баргарди малики ҳзми ту ҳснисти устувор

برگرد ملک حزم تو حصنیست استوار

Адлат ба китфи моҳи зи каттон наад расан

عدلت به‌ کتف ماه ز کتان نهد رسن

Ҳзмт ба гирди оби з оташ кашад ҳисор

حزمت به گرد آب ز آتش کشد حصار

Ногуфтаи донеи орзӯии Тифл дар раҳм

ناگفته دانی آرزوی طفل در رحم

Нодидаи ёбии обхўри ваҳш дар қФор

نادیده یابی آبخور وحش در قفار

Аз хоки гоҳи ҷӯади ту заррини дамади шаҷар

از خاک‌گاه جود تو زرین دمد شجر

Вази оби рӯзи меҳри ту мишкӣни ҷаҳди бухор

وز آب روز مهر تو مشکین جهد بخار

Хасми туро ба даҳр маҳоласт бартарӣ

خصم ترا به دهر محالست برتری

Ҷузи онкӣ хок гардад ва хокаш шавад ғубор

جز آنکه خاک‌ گردد و خاکش شود غبار

эй бар замини тоъати ту чархро суҷуд

ای بر زمین طاعت تو چرخ را سجود

Вай дар нигини хотами ту маликро мадор

وی در نگین خاتم تو ملک را مدار

Вақте барон шудам ки ба девон рақам кунам

وقتی بران شدم‌ که به دیوان رقم ‌کنم

зи авсофи теғи ҷони шукрати биткии се чор

ز اوصاف تیغ‌جان‌شکرت بیتکی سه‌چار

Нанавиштаи номи теғи тўкзи нӯки калаки ман

ننوشته نام تیغ توکز نوک‌کلک من

Ҷусти оташӣ ки то ба фалак рафт азон шарор

جست آتشی‌ که تا به فلک رفت ازان شرار

Ҳаии сӯхти дафтари ман аз авсоф ӯ ва ман

هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من

Ҳай об мезадам ба вай аз шеъри обдор

هی آب می‌زدم به وی از شعر آبدار

Зондоми аҳли занги сиёҳӣ бурун равад

زاندام اهل زنگ سیاهی برون رود

Гар офтоби теғи ту тобад ба Зангбор

گر آفتاب تیغ تو تابد به زنگبار

Рӯзии насими халқи ту бар мағзи ман вазид

روزی نسیم خلق تو بر مغز من وزید

Пар шуд канору доманам аз нофаи ттор

پر شد کنار و دامنم از نافهٔ تتار

Чун номи ҳиммати ту барам аз забони ман

چون نام همت تو برم از زبان من

Дар хӯшаи хӯшаи резаду динори бори бор

در خوشه خوشه ریزد و دینار بار بار

Чун васфи маҷлис ту кунам хезад аз лабам

چون وصف مجلس تو کنم خیزد از لبم

Овози чангу нағма ноӣ ва навой тор

آواز چنگ و نغمهٔ نای و نوای تار

Кӯҳӣаст ҳимматат ки чу баҳраст мавҷи хез

کوهیست همتت ‌که چو بحرست موج‌خیز

Баҳрӣаст раҳматат ки чўкўҳисти пойдор

بحریست رحمتت‌که چوکوهیست پایدار

ё ҳбзои зи теғи ту он посбони бахт

یا حبذا ز تیغ تو آن پاسبان بخت

Каз ваии асоси давлат ва дайнаст устувор

کز وی اساس دولت و دینست استوار

Гоҳаш чу ақл дар сргрднкшони мақар

گاهش چو عقل در سرگردنکشان مقر

Гоҳаш чу рӯҳ дар тан кунад ӯ зон қарор

گاهش چو روح در تن کند او زان قرار

Набӯд шигифт агар малики аламути хўонмш

نبود شگفت اگر ملک‌الموت خوانمش

Аз бскаҳ ҳаст чун малики аламути ҷони шикор

از بسکه‌ هست‌ چون‌ ملک‌الموت جان‌شکار

Ҷузи мӯри ҷавҳараш ки ба кини аждаҳо каш аст

جز مور جوهرش که به ‌کین اژدها کش است

Нодида дар замона касе мӯри морхўор

نادیده در زمانه کسی مور مارخوار

Виҳки зи чорбоғи сипоҳон ки саъии ту

ویحک ز چارباغ سپاهان‌ که سعی تو

Кардаш чунон ки оядаш аз ҳашт хулди ор

کردش چنان ‌که آیدش از هشت خلد عار

Доғи ҷинону боғи ҷнонсти соҳаташ

داغ جنان و باغ جنانست ساحتش

зи азҳори гӯнаи гӯнаи вази ашҷори пари смор

ز ازهار گونه ‌گونه وز اشجار پر ثمار

Боғи зиришк то ту даравеи зи рашки хулд

باغ زرشک تا تو درویی ز رشک خلد

Рӯй аз сиришк хунин дорад зи рашки вор

روی از سرشک خونین دارد ز رشک‌وار

Хӯн гардад аз зиришки мусаффоу хӯни чарх

خون ‌گردد از زرشک مصفا و خون چرخ

Дар дили зи доғи боғи зиришки ту гашти тор

در دل ز داغ باغ زرشک تو گشت تار

Садрои хдоигонои даҳ сол бе туам

صدرا خدایگانا ده سال بی‌توام

Ҷон буд дардманду ҷгрхўну дили Фкор

جان بود دردمند و جگرخون و دل‌فکار

Миннати худоиро ки бидидам ба коми дил

منت خدای را که بدیدم به ‌کام دل

Бозат ба садри қадари зафарманду Бахтиёр

بازت به صدر قدر ظفرمند و بختیار

То хосу ом гоҳ баланданду гоҳи паст

تا خاص و عام‌ گاه بلندند و گاه پست

То шайху шоб гоҳ азизанду гоҳи хор

تا شیخ و شاب ‌گاه عزیزند و گاه خوار

Аз чеҳри никхўоаҳи ту бодои шукуфтаи гул

از چهر نیکخواه تو بادا شکفته‌ گل

Дар чашми бадсиголи ту бодои халидаи хор

در چشم بدسگال تو بادا خلیده خار

То чор рубъ шонздаҳаст ва се сулс на

تا چار ربع شانزدهست و سه ثلث نه

То ҳафт нисфи чордҳст ва ду ҷазри чор

تا هفت نصف چاردهست و دو جذر چار

Ҳар ков ки ҳафт ва ҳашт кунад бо ту дар ҷаҳон

هر کاو که هفت و هشت‌ کند با تو در جهان

Бокед на сипеҳри се рӯҳаш буд ду чор

باکید نه سپهر سه روحش بود دو چار