Баҳор омаду дайро гирифт ва кард маҳор

بهار آمد و دی را گرفت و کرد مهار

Чунин кунанд бузургон чу кард бояд кор

چنین‌ کنند بزرگان چو کرد باید کار

Намӯд рангини шамшери худ ба хӯни хазон

نمود رنگین شمشیر خود به خون خزان

Чунин намояди шамшери хусравони осор

چنین نماید شمشیر خسروان آثار

Ду ҳафтаи пештар аз онкии подшоҳи хутан

دو هفته پیشتر از آنکه پادشاه ختن

зи бурҷи ҳут ба кохи ҳамли кушояди бор

ز برج حوت به‌ کاخ حمل‌ گشاید بار

Баҳорро ки бадви пушти ъшртсти қавӣ

بهار را که بدو پشت عشرتست قوی

Бихонад ва гуфт ки эй ҷяши айшро солор

بخواند و گفت که ای جیش عیش را سالار

Шунида ӣӣ ба гулистон чаҳ зулм карда хазон

شنیده‌ای به ‌گلستان چه ظلم‌ کرده خزان

Ки шохи шӯи кат ӯ хушки боду зард ва назор

که شاخ شو‌کت او خشک ‌باد و زرد و نزار

Кафидаи ҳнҷри булбули даридаи мъҷри гул

کفیده حنجر بلبل دریده معجر گل

Гусастаи турраи сунбули шикастаи пушти чанор

گسسته طرهٔ سنبل شکسته پشت چنار

Радоӣ сабза рабӯдасту гӯшвори саман

ردای سبزه ربوده‌ست و گوشوار سمن

Азор лола даридасту тилсони баҳор

ازار لاله دریده‌ست و طیلسان بهار

Рабӯдааст ва гирифтаст ва бардааст ба унф

ربوده‌است و گرفته‌ست‌ و برده‌است ‌به عُنف

зи лолаи тоҷу згли ёра аз самани дастор

ز لاله تاج و ز گل یاره از سمن دستار

зи фарқи ғунчаи дроФкндаҳи бсдини мғФр

ز فرق غنچه درافکنده بسدین مغفر

зи соқи сабза бурун карда зумуррадин шалвор

ز ساق سبزه برون‌ کرده زمردین شلوار

Даҳон Кебек гирифтаст то нахандад хуш

دهان‌ کبک‌ گرفته‌ست تا نخندد خوش

Гулӯӣ абр кушодаст то бгриди зор

گلوی ابر گشاده‌ست تا بگرید زار

Баҳор хӯрд ба иқболи подшои савганд

بهار خورَد به اقبال پادشا سوگند

Ки ман сипоҳи хазонро барафканам зи диёр

که من سپاه خزان را برافکنم ز دیار

Сипаҳи кашами зи раёҳину созам аз паии ҷанг

سپه‌ کشم ز ریاحین و سازم از پی جنگ

Ҳрони силҳ ки бояд набардро ночор

هرآن سلیح‌ که باید نبرد را ناچار

Камони зи қавси қзҳи созаму табираи зи раъд

کمان ز قوس قزح سازم و تبیره ز رعد

Дирафши азгли сӯрии тилоия аз анҳор

درفش ازگل سوری طلایه از انهار

зи абри ронами ҷмозҳои оташи сайр

ز ابر رانم جمّازهای آتش سیر

зи барқи созами занбӯрҳои оташбор

ز برق سازم زنبورهای آتشبار

Пиёдагони зи раёҳин барам гуруҳи гуруҳ

پیادگان ز ریاحین برم گروه گروه

Саворагони зи дарахтони кашами қатори қатор

سوارگان ز درختان ‌کشم قطار قطار

Қлоўзони зи ғизолону раҳбарони зи насим

قلاوزان ز غزالان و رهبران ز نسیم

Мунодӣони зи тзрўону човашони зи ҳазор

منادیان ز تذروان و چاوشان ز هزار

Изки зи боди баҳорони қаровул аз борон

یزک ز باد بهاران قراول از باران

Илми зи барги шақоӣқи ҷнибт аз ашҷор

علم ز برگ شقایق جنیبت از اشجار

Синони зи лолаи каманд аз бунафшаи худ аз гул

سنان ز لاله‌ کمند از بنفشه خود از گل

Зираи зи сабзаи тбрзини зи ғунчаи тир аз хор

زره ز سبزه تبرزین ز غنچه تیر از خار

Бигуфт ин ва ба таъҷили нома ӣӣ ба хазон

بگفت این و به تعجیل نامه‌یی به خزان

Навишт пари шағабу шуъӯру фитнау пайкор

نوشت پر شغب و شعور و فتنه و پیکار

Ки эй хазон ба ту етер хабар диҳанд ки ту

که ای خزان به تو اتُر خبر دهند که تو

Ба малики модар туғён задӣ ба суннати пор

به ملک مادر طغیان زدی به سنت پار

Шудам ҳмўл ва гузидам хмўли бӯ ки зи шарм

شدم حمول و گزیدم خمول بو که ز شرم

Басои таҳаммули биҷо ки хории оради бор

بسا تحمّل بیجا که خواری آرد بار

Ба гӯшмоли ту инак ду асба омада ам

به ‌گوشمال تو اینک دو اسبه آمده‌ام

Яке бимон ки барорам зи лашкари ту дамор

یکی بمان ‌که برآرم ز لشکر تو دمار

Хазон чу нома фурӯ хонд бо ҳавошии хеш

خزان‌ چو نامه فرو خواند با حواشی خویش

Чаҳ гуфт гуфт ки бояд фирори ҷусти фирор

چه ‌گفت ‌گفت ‌که باید فرار جست فرار

Бурид боди сабо дар миёна буд ва шунид

برید باد صبا در میانه بود و شنید

Давони давони ҳамаи ҷо раҳ бурид то кҳсор

دوان دوان همه جا ره برید تا کهسار

Ба абргФт чаҳ ғофил нишастае ки хазон

به ابر گفت چه غافل نشسته‌ای‌ که خزان

Гурехт хоҳад ва фардо бипурсад аз ту баҳор

گریخت خواهد و فردا بپرسد از تو بهار

зи кӯҳи абр фурӯд омаду блорки барф

ز کوه ابر فرود آمد و بلارک برف

Кашиду хӯни хазонро бирехт дрглзор

کشید و خون خزان را بریخت در گلزار

Ҳануз азуи рамақии монда буд каз дар боғ

هنوز ازو رمقی مانده بود کز در باغ

Баҳор омаду дайро гирифт ва кард маҳор

بهار آمد و دی را گرفت و کرد مهار

Бад-ӣни баҳонаи ҳам аз абр тарҷумон бигирифт

بدین بهانه هم از ابر ترجمان بگرفت

Ки аз чаҳ кишташу новирди зинда дар сафи бор

که از چه‌ کشتش‌ و ناورد زنده در صف بار

Надода абри магари тарҷумони ҳнўзкаҳи раъд

نداده ابر مگر ترجمان هنوز که رعد

Ба тозӣонаи қаҳраш ҳаме кунад озор

به تازیانهٔ قهرش همی کند آزار

Гумон барам гуҳ бахиласт абр зонка ҳаме

گمان برم گه بخیلست ابر زآنکه همی

Ба тозӣонаи ҷавоҳир ҳаме кунад эсор

به تازیانه جواهر همی‌کند ایثار

Ҷавоҳирӣ ки бибояд ба тозӣона гирифт

جواهری‌ که بباید به تازیانه‌ گرفت

Ба ростӣ ки ман аз он ҷавоҳирами безор

به‌راستی‌ که من از آن جواهرم بیزار

Ҷавоҳири азкФи садр замона хоҳаму бас

جواهر از کف صدر زمانه خواهم و بس

Ки тозӣона ба соил зндкаҳ ме бурдор

که تازیانه به سائل زند که می‌ بردار

Амони малики амини малики ҷаҳони карам

امان ملک امین ملک جهان‌ کرم

Саҳоби ҷӯади муҳӣти шарафи сипеҳри виқор

سحاب جود محیط شرف سپهر وقار

Нигини хотами иқболи ҳоҷии оқосӣ

نگین خاتم اقبال حاجی آقاسی

Ки ҳаст ҳомии дайни Муҳамади мухтор

که هست حامی دین محمد مختار

Вуҷӯд бе мадади ҷӯад ӯ раҳин адам

وجود بی‌مدد جود او رهین عدم

Ҳаёт бе асари зот ӯ қарини бўор

حیات بی‌اثر ذات او قرین بوار

Сурӯди мадҳат ӯ мурдаро кунад зинда

سرود مدحت او مرده را کند زنده

Нишоти хизмат ӯ хуфтаро кунад бедор

نشاط خدمت او خفته را کند بیدار

Ба сарсар ар нигарад ҳзм ӯ шавад сокин

به صرصر ار نگرد حزم او شود ساکن

Ба собити аргзрди азм ӯ шавад сайёр

به ثابت ار گذرد عزم او شود سیار

Зиҳии даричаи табъи ту махзани алоёт

زهی دریچهٔ طبع تو مخزن الایات

Зиҳии натиҷаи фикри ту матлаъи алонвор

زهی نتیجهٔ فکر تو مطلع الانوار

Ба меҳри дӯсти навозӣ ба қаҳри хасми гудоз

به مهر دوست‌نوازی به قهر خصم‌گداز

Ба азми малики сетоне ба ҷӯад малик сипор

به عزم ‌ملک‌ستانی به جود ملک‌سپار

Шарафи зи халқ ту зояд чу аз шари аби сарвар

شرف ز خلق تو زاید چو از شر‌اب سرور

Карами зи табъи ту хезад чу аз баҳори бухор

کرم ز طبع تو خیزد چو از بحار بخار

Бҳсти базми турои нонбшаҳи зиллу ҳрўр

بهشت بزم ترا نانبشه ظل و حرور

Ҷаҳони ҷоҳи турои носупурдаи лайл ва наҳор

جهان جاه ترا ناسپرده لیل و نهار

Ба хокпоӣ ту хӯрдат рӯзгори ямин

به خاکپای تو خورده‌ست روزگار یمین

зи файзи даст ту барадаст коиноти ясор

ز فیض دست تو برده‌ست کاینات یسار

Чу бо ризои ту аз марг кас наёрад нанг

چو با رضای تو از مرگ‌ کس نیارد ننگ

Чу бо влои ту аз нор кас надорад ор

چو با ولای تو از نار کس ندارد عار

Ниҳоли қадари турои ҷӯади бору ҳиммати барг

نهال قدر ترا جود بار و همت برگ

Нсиҷи бахти турои маҷди пуду шавкати тор

نسیج بخت ترا مجد پود و شوکت تار

Қарор ёфта ҳар чиз дар замонаи ту

قرار یافته هر چیز در زمانهٔ تو

Бғири моли каши андркФ ту нест қарор

به‌غیر مال‌ که‌ش اندر کف تو نیست قرار

Касе ки шахс ту бинад гумони барад ки худоӣ

کسی‌که شخص تو بیند‌ گمان برد که خدای

Ба гирд арса ҳастӣ кашидааст ҳисор

به‌گرد عرصهٔ هستی‌ کشیده است حصار

Танӣ ки кох ту ёбад яқин кунанд ки қазо

تنی ‌که ‌کاخ تو یابد یقین‌ کنند که قضا

Банно фиканда бар атрофи осмони девор

بنا فکنده بر اطراف آسمان دیوار

Буруни зи ҷоҳи ту ҷое хирад надода нишон

برون ز جاه تو جایی خرد نداده نشان

Фузуни зи қадари ту нақшӣ қазо набарда ба кор

فزون ز قدر تو نقشی قضا نبرده به‌ کار

Муониди ту зи нафрат ба худ кунад нафрин

معاند تو ز نفرت به خود کند نفرین

Мухолифи ту зи даҳшати зи худ буд безор

مخالف تو ز دهشت ز خود بود بیزار

Ҷаҳони ҷоҳи турои номмҳдсти карон

جهان جاه ترا ناممهدست ‌کران

Муҳӣти ҷӯад туро номуайянаст канор

محیط جود ترا نامعینست‌ کنار

Кифоят ту диҳад назми малику равнақи дайн

کفایت تو دهد نظم ملک و رونق دین

Кафолати ту наад ризқи мўрўи рӯзии мор

کفالت تو نهد رزق مور و روزی مار

Ба вақти хашми ту аз об менахезад нам

به وقت خشم تو از آب می‌نخیزد نم

Ба рӯзи меҳри ту аз санг меназояд нор

به روز مهر تو از سنگ می‌نزاید نار

Ту айни адлии охир чаҳ хоҳӣ аз дарҳам

تو عین عدلی آخر چه خواهی از درهم

Ту маҳзи фазлии охир чаҳ ҷӯӣ аз динор

تو محض فضلی آخر چه جویی از دینار

Касе муониди худро чунон насозад паст

کسی معاند خود را چنان نسازد پست

Касе мухолифи худро чунин нахоҳад хор

کسی مخالف خود را چنین‌ نخواهد خوار

Гар он намӯд гуноҳии бад-ӣн ғулом бубахш

گر آن نمود گناهی بدین غلام ببخش

Вар ин намӯда хатоеи бад-ӣн раҳе бисипор

ور این نموده خطایی بدین رهی بسپار

Табораки аллоҳ азон калаки маликпарвар ту

تبارک الله ازآن‌ کلک ملک‌پرور تو

Ки доимаши кафи ҷӯади ту пурвирд ба канор

که دایمش کف جود تو پرورد به کنار

Бурид ақлу расӯли камолу пайки ҳунар

برید عقل و رسول کمال و پیک هنر

Амӯди дайну имоди ҷаҳону асли Фхор

عمود دین و عماد جهان و اصل فخار

Сутуни амну калиди амону рояти адл

ستون امن و کلید امان و رایت عدل

Минори фаслу тарозуии ҷӯади вкони ясор

منار فصل و ترازوی جود و کان یسار

Ниҳоли фикрату бехи сахоу шоху карам

نهال فکرت و بیخ سخا و شاخ و کرم

Саҳоби ҳикмату баҳри атои вгнҷи нисор

سحاب حکمت و بحر عطا و گنج نثار

Димоғи нотиқаи пистони фазли дояи файз

دماغ ناطقه پستان فضل دایهٔ فیض

Амини ҳофизаи дастури фаҳми Каҳфи кбор

امین حافظه دستور فهم‌ کهف‌ کبار

эй хўонмш ар худ эйро бошад

همای خوانمش ار خود همای را باشد

Камоли болу хиради мхлбу ҳунари минқор

کمال بال و خرد مخلب و هنر منقار

Замонаи ист ки ӯро ба ҳукми тести масир

زمانه‌ایست‌که او را به حکم تست مسیر

Ситорааст ки ӯро ба дасти тести мадор

ستاره‌ایست‌ که او را به دست تست مدار

Гуҳӣ ба сафҳаи кофури брФшонди машк

گهی به صفحهٔ‌ کافور برفشاند مشک

Гуҳӣ ба тӯдаи симоби дрншонди қор

گهی به تودهٔ سیماب دَرنشاند قار

Зафари дарави мутаҳоҷими карами дарави мамлу

ظفر درو متهاجم‌ کرم درو مملو

Хиради дарави мутарокими ҳунари дарави анбор

خرد درو متراکم هنر درو انبار

Мисли бўдкаҳ нагӯяд сари бурӣдаи сухан

مثَل بود که نگوید سر بریده سخن

Бурӣдаи сари з чаҳ ояд ҳамораи дргФтор

بریده سر ز چه آید هماره در گفتار

Сараш ба узри хушии ррнду турфаи тизи онк

سرش به ‌عذر خوشی ررند و طرفه ‌تز آنک

зи бим гуфтан хоҳад сар аз забони зинҳор

ز بیم ‌گفتن خواهد سر از زبان زنهار

Бзргўоро аз даврии ту бар тани ман

بزرگوارا از دوری تو بر تن من

Шудаст ҳар сари мӯи аждаҳои ҷони аўбор

شده‌ست هر سر مو اژدهای جان اوبار

Ҷудои тўгноҳии азим буду маро

جدایی تو گناهی عظیم بود و مرا

Аз он гуноҳ ҳаме кард бояд истиғфор

از آن‌ گناه همی‌ کرد باید استغفار

Вале ба ҷоҳи ту сўгндкзкмоли хулӯс

ولی به جاه تو سوگند کز کمال خلوص

Мҳомди ту шаб ва рўзкрдаҳам такрор

محامد تو شب و روز کرده‌ام تکرار

Замони умри ту бод аз шумору ҳасри бурун

زمان عمر تو باد از شمار و حصر برون

Чунонкии ҷӯад туро нест дар замонаи шумор

چنانکه جود ترا نیست در زمانه شمار