Теғии гҳрнгори фиристодаи шаҳриёр

تیغی گهرنگار فرستاده شهریار

То созадаш тарози камари соҳиби ихтиёр

تا سازدش طراز کمر صاحب اختیار

Теғӣ кигар ба оташи сӯзон гузар кунад

تیغی‌ که‌ گر به آتش سوزان‌ گذر کند

Чандон буд барандаи ки ҳи гармии баради зи нор

چندان بود برنده‌ ک ه‌گرمی برد ز نار

Теғӣ ки бар ҳарир агар нақш ӯ кашанд

تیغی که بر حریر اگر نقش او کشند

Пудаш чу умри хасми малики бугсалади зи тор

پودش چو عمر خصم ملک بگسلد ز تار

Теғӣ кигар ба кӯҳ нигоранд ном ӯ

تیغی ‌که‌ گر به ‌کوه نگارند نام او

Фарёд алғёс барояд зи кӯҳсор

فریاد الغیاث برآید ز کوهسار

Теғӣ кигар ба арса ҳастӣ дароваранд

تیغی‌که‌گر به عرصهٔ هستی درآورند

Лоҳўли гӯ ба малик адам мекунад фирор

لاحول ‌گو به ملک عدم می‌کند فرار

Теғаст он на ҳошои миғисти хўнФшон

تیغست آن نه حاشا میغیست خونفشان

Теғаст он на виҳк барқӣаст фитнаи бор

تیغست آن نه ویحک برقیست فتنه بار

Зонсон буд баранда ки ёрад ки бугсалад

زانسان بود برنده‌ که یارد که بگسلد

Пайванди истиораи зи алфози мустаъор

پیوند استعاره ز الفاظ مستعار

Аз бас ки узви узви ҷаҳон дар ҳарос азуаст

از بس که عضو عضو جهان در هراس ازوست

Монад ҷаҳони азу ба тани шахси раъшаи дор

ماند جهان ازو به تن شخص رعشه‌دار

Шерозаи саҳифаи ман хости бугсалад

شیرازهٔ صحیفهٔ من خواست بگسلد

Дишаб ки гаштам аз сафи ваии сухани гузор

دیشب‌که‌گشتم از صف وی سخن‌گذار

Ман ҷодуӣ намӯдау шерозаи бстмш

من جادویی نموده و شیرازه بستمش

Боз аз санои адли шаҳаншоҳи комгор

باز از ثنای عدل شهنشاه ‌کامگار

Ҳаии сӯхти дафтари ман аз авсоф ӯ ва ман

هی سوخت دفتر من از اوصاف او و من

Ҳай об мезадам буи аз шеъри оби дор

هی آب می‌زدم بوی از شعر آب دار

Чандон барандааст дамаш каз хаёли он

چندان بُرنده است دمَش‌ کز خیال آن

Косад шудаст кори руфӯгари дарин диёр

کاسد شدست‌ کار رفوگر درین دیار

Оҳангар аз хаёлаши бирнҷи газу путк

آهنگر از خیالش بیرنج ‌گاز و پتک

Савҳон ва арра созад ҳар соъатии ҳазор

سوهان و ارّه سازد هر ساعتی هزار

Дар мағз ҳӯшёргар уфтад хаёли он

در مغز هوشیارگر افتد خیال آن

Ошуфта вгсстаҳ шавад мағзи ҳӯшёр

آشفته وگسسته شود مغز هوشیار

Дар баҳри дасти шоҳи басии ғӯта хӯрда аст

در بحر دست ‌شاه بسی غوطه ‌خورده است

з онаст доманаши ҳама пурдар шоҳвор

ز آنست دامنش همه پردر شاهوار

Дасти малик чу баҳр Аммонаст пургуҳар

دست ملک چو بحر عمانست پرگهر

Ин теғ аз он шудаст бад-инсон гуҳар нигор

این تیغ از آن شدست بدینسان‌ گهر نگار

Об ар з худ надоштӣ ин теғи оташин

آب ار ز خود نداشتی این تیغ آتشین

Зу ҳаст ва нест сӯхта будӣ ҳазор бор

زو هست و نیست سوخته بودی هزار بار

Ҳамчун мшъбдӣ ки ҷаҳди оташ аз даҳонаш

همچون ‌مشعبدی ‌که جهد آتش ‌از دهانش

Чун номак ӯ барам зи даҳонами ҷаҳди шарор

چون نامک او برم ز دهانم جهد شرار

Гар нақш ӯ касе ба мисли бар замин кашад

گر نقش او کسی به مثل بر زمین‌ کشد

Аз пушти гову сина моҳӣ кунад гузор

از پشت‌ گاو و سینهٔ ماهی‌ کند گذار

Ин теғ нест оина нусратаст аз онк

این تیغ نیست آینهٔ نصرتست از آنک

Нусрат дар ӯ шамоил худ дид ошкор

نصرت در او شمایل خود دید آشکار

Гар ҳар чаҳ ҳаст зинда ба обаст дар ҷаҳон

گر هر چه هست زنده به آب است در جهان

Бе ҷони з об ӯст чаро хасми нобакор

بی‌جان ز آب اوست چرا خصم نابکار

Он ракаи таби набард агар ном ӯ барад

آن راکه تب نبرد اگر نام او برد

Зу таб ҷудо шавад чу ғам аз васли ғмгсор

زو تب جدا شود چو غم از وصل غمگسار

Нашигифт агар наҳанги нуҳуми ном ӯ аз онк

نشگفت اگر نهنگ نهم نام او از آنک

Будаст дар муҳӣти кафи хусраваши қарор

بودست در محیط‌ کف خسروش قرار

Моно ки шох каргаданаст ӯ ба рӯзи разм

مانا که شاخ ‌کرگدنست او به روز رزم

Каз боди захм ӯ тан пелон шавад Фкор

کز باد زخم او تن پیلان شود فکار

Маънии зи лафзи нгслд ва ӯ ҷудо кунад

معنی ز لفظ نگسلد و او جدا کند

Аз лафзи муайянӣ ки бар ӯ дорад иштиҳор

از لفظ معینی‌ که بر او دارد اشتهار

Наздики он расида ки андар ҷаҳон шавад

نزدیک آن رسیده‌که اندر جهان شود

Оби баҳори яксара аз туфи он бухор

آب بحار یکسره از تف آن بخار

Он теғро агар малик аламут бингарад

آن تیغ را اگر ملک‌الموت بنگرد

Гуяд зи ман баси ин халафи алсдқи ёдгор

گوید ز من بس این خلف‌الصدق یادگار

Монад ба Ҷабраил ки бар шаҳри тоғён

ماند به جبرئیل‌ که بر شهر طاغیان

Биравӣ равад хитоби харобии зи кирдигор

بروی رود خطاب خرابی ز کردگار

Гар дар биҳишти нақшӣ аз он бар замини кашанд

گر در بهشت نقشی از آن بر زمین‌کشند

Сар то қадам биҳишт бисӯзад ҷҳими вор

سر تا قدم بهشت بسوزد جحیم‌وار

Хурро ба зарб зарра кунад гоҳи дор вагир

خور را به ضرب ذره‌ کند گاه دار وگیر

Киро ба захм дарра кунад вақти гиру дор

که را به زخم دره ‌کند وقت ‌گیر و دار

Зон теғ зинҳор нахоҳад аду аз онк

زان تیغ زینهار نخواهد عدو از آنک

Фурсат намедиҳад ки баради ном зинҳор

فرصت نمی‌دهد که برد نام زینهار

Чун аждаҳо ки ҳорс ганҷаст рӯзу шаб

چون اژدها که حارس‌ گنجست روز و شب

Гар лоғараст лоғарӣ аз ваии аҷаби мадор

گر لاغرست لاغری از وی عجب مدار

Шаҳи офтоби олам ва ин теғи моҳи ту

شه آفتاب عالم و این تیغ ماه تو

Аз қурби офтоб буд моҳ нав назор

از قرب آفتاب بود ماه نو نزار

Вар низ лоғараст зи ҳиҷрон шаҳ равост

ور نیز لاغرست ز هجران شه رواست

Лоғар шавад бадан чу ба ҳиҷрони Фтодкор

لاغر شود بدن چو به‌هجران فتادکار

Ин теғро ба ҷабри шаҳ аз худ ҷудо намӯд

این تیغ را به جبر شه از خود جدا نمود

Кови дил ба ихтиёр накундӣ зи шаҳриёр

کاو دل به اختیار نکندی ز شهریار

Чун соҳиб ихтиёраш овехт бар камар

چون صاحب اختیارش آویخت بر کمر

Маълуми шдкаҳ ҳосил ҷабраст ихтиёр

معلوم شدکه حاصل جبرست اختیار

Ин теғ ҳамнишин малик буд рӯзу шаб

این تیغ همنشین ملک بود روز و شب

Ин теғ буд ҳорси шоҳи бузургвор

این تیغ بود حارس شاه بزرگوار

Оварад оби чашмаи шшпиру Подшаҳ

آورد آب چشمهٔ ششپیر و پادشه

Афзудаши обрӯии бад-ӣни теғи обдор

افزودش آبروی بدین تیغ آبدار

Ин теғро ба чашмаи он об агар баранд

این تیغ را به چشمهٔ آن آب اگر برند

Обии баранда тар набӯд зу ба рӯзгор

آبی برنده‌تر نبود زو به روزگار

Шаҳи нойиби Муҳамад ва ӯ ходими алӣ

شه نایب محمد و او خادم علی

Иқлӣми ҷами Мадина ва ин теғи зулфиқор

اقلیم جم مدینه و این تیغ ذوالفقار

Шмшри шоҳу чашмаи шшпиру шеъри ман

شمشر شاه و چشمه ششپیر و شعر من

Ин ҳар се обдортр аз баҳр бе канор

این هر سه آبدارتر از بحر بی‌کنار

Азшўқи ин се оби аҷаби не ки аҳли Форс

ازشوق این سه‌ آب عجب نی‌ که‌ اهل فارس

Обӣ кунанд ҷомаи худро спҳрўор

آبی ‌کنند جامهٔ خود را سپهروار

Онгаҳ ки теғи шоҳи ббўсидгФтмш

آنگه‌که تیغ شاه ببوسیدگفتمش

зи алмоси лаъл суда шавад гуфт ғами мадор

ز الماس لعل سوده شود گفت غم مدار

Шамшери шоҳи оташи сӯзон буд ба феъл

شمشیر شاه آتش سوزان بود به فعل

Лабҳои ман ду донаи ёқӯти обдор

لبهای من دو دانهٔ یاقوت آبدار

Ёқӯтро газанди з оташ наме расад

یاقوت را گزند ز آتش نمی‌رسد

Зон бар ҷавоҳир дигараш ҳаст ифтихор

زان بر جواهر دگرش هست افتخار

Хуршед шояд ар маи навро кунад суҷуд

خورشید شاید ار مه نو را کند سجود

Кондк буд шабиҳи бад-ӣни теғи зарнигор

کاندک بود شبیه بدین تیغ زرنگار

Аз шавқ шакл ӯст ки ҳрмоҳии осмон

از شوق شکل اوست‌که هرماهی آسمان

Бар моҳи нўкўокб худ мекунад нисор

بر ماه نوکواکب خود می‌کند نثار

Шаҳи қадрдон ва банда шиност лоҷарам

شه قدردان و بنده شناست لاجرم

Ҳар соъаташи зи лутф фузун созад эътибор

هر ساعتش ز لطف فزون سازد اعتبار

Ин низ бандаи иисти худои тарсу шоҳу дӯст

این نیز بنده ییست خدا ترس و شاه و دوست

Дар язд ва Форс карда ҳунарҳои бе шумор

در یزد و فارس‌ کرده هنرهای بی‌ شمار

На гунбадӣ ки гнбдгрдўн ба умри хеш

نه‌گنبدی‌که‌گنبدگردون به عمر خویش

Обии надида буд дар он хоки шӯраи зор

آبی ندیده بود در آن خاک شوره‌ زار

Перӣ ба язд дид шабии Хизрро ба хоб

پیری به یزد دید شبی خضر را به خواب

Дар дасти дасти хоҷаи роди бузургвор

در دست دست خواجهٔ راد بزرگوار

Гуфташ ке бигуфт манам Хизр ва он дигар

گفتش ‌کیی بگفت منم خضر و آن دگر

Хоҷааст кам ба Макка бародар шудасту ёр

خواجه است کم به مکه برادر شدست و یار

Рўбо ҳусайн бигӯ ки баровар аз он замин

روبا حسین بگو که برآور از آن‌زمین

Монандаи Фуроти яке оби хушгувор

مانندهٔ فرات یکی آب خوشگوار

Дай рафт ва гуфт ва об бароварду биркаи сохт

دی‌ رفت و گفت ‌و آب ‌برآورد و برکه ساخت

Чӯпони вглаҳи бараду нигаҳбону брзёр

چوپان وگله برد و نگهبان و برزیار

Дар Форси дафъи фитнаи яксола дар се рӯз

در فارس دفع فتنهٔ یکساله در سه روز

Кард ва ду моҳаи сохт чу гардуни яке ҳисор

کرد و دو ماهه ساخت چو گردون یکی حصار

Ёсо навишту Фннаҳи нишонду шриркшт

یاسا نوشت و فننه نشاند و شریرکشت

Бустон фузуду қарияу гулгашту марғзор

بستان فزود و قریه و گلگشت و مرغزار

Кориз кунад ва наҳр баровард варавад сохт

کاریز کند و نهر برآورد و رود ساخت

Сади басти вкаҳи шикаст ва равон кард ҷӯйбор

سد بست وکه شکست و روان‌کرد جویبار

Бунёни ниҳоду бирка банно карду гирди шаҳр

بنیان نهاد و برکه بنا کرد و گرد شهر

Сад боғи тозаи сохт ба аз боғи Қандаҳор

صد باغ تازه ساخت به از باغ قندهار

Оварад оби чашмаи шаш перро ба шаҳр

آورد آب چشمهٔ شش پیر را به شهر

Обӣ чу оби Хизри равони бахшу созгор

آبی چو آب خضر روان‌بخش و سازگار

Аз бас ки об омаду сероби гашти шаҳр

از بس‌ که آب آمد و سیراب‌ گشت شهر

Трдомнисти муфтии ин шаҳрро шиор

تردامنیست مفتی این شهر را شعار

Ҷашнӣ азим карду чароғонеи ончнонк

جشنی عظیم‌کرد و چراغانی آنچنانک

Бар рӯзи ҳамчу субҳ бихандед шоми тор

بر روز همچو صبح بخندید شام تار

Восон ба як ҳаволаи маноли ду сола дод

واسان به یک حواله منال دو ساله داد

Бе миннати мубоширу уммолу пешкор

بی‌منت مباشر و عمال و پیشکار

Шодони азуи раияту мамнӯни азуи сипаҳ

شادان ازو رعیت و ممنون ازو سپه

Хўшнўди азуи худоу хилоиқи умедвор

خوشنود ازو خدا و خلایق امیدوار

Султони рؤўФу хоҷаи муайяни толеъаши баланд

سلطان رؤوف و خواجه‌ معین طالعش بلند

Инсофи пешаи азми қавии ҳзмши устувор

انصاف پیشه عزم قوی حزمش استوار

ӯро чаҳ мояи беҳтару бартари азин ки ҳаст

او را چه مایه بهتر و برتر ازین ‌که هست

Аз ҷони кҳинаҳи бандаи султони тоҷдор

از جان کهینه بندهٔ سلطان تاجدار

Шоҳои Маҳмадии ту замини ғору осмон

شاها محمدی تو زمین غار و آسمان

Монанди анкабут ба гирдати танидаи тор

مانند عنکبوت به‌گردت تنیده تار

Ту пӯри отбинӣу солори малики ҷам

تو پور آتبینی و سالار ملک جم

Ковааст Бурзуи бозуии аўгрзгоўсор

کاوه است برزو بازوی اوگرزگاوسار

Ёрб баҳори давлати шаҳи бод бе хазон

یارب بهار دولت شه باد بی‌خزان

То дар ҷаҳон буд сипас ҳар хазони баҳор

تا در جهان بود سپس هر خزان بهار

Бахташи ҷавону ҳукми равону адуи навон

بختش جوان و حکم روان و عدو نوان

Нусрати қарину чархи муайяну замонаи ёр

نصرت قرین و چرخ معین و زمانه یار