Ростиро кас намедонад ки дар фасли баҳор

راستی را کس نمی‌داند که در فصل بهار

Аз куҷо гардад падедори ин ҳамаи нақш ва нигор

از کجا گردد پدیدار این همه نقش و نگار

Ақлҳо ҳайрон шавад каз хоки торики нижанд

عقلها حیران شود کز خاک تاریک نژند

Чун барояд ин ҳамаи гулҳои нағзи комгор

چون برآید این همه‌ گلهای نغز کامگار

Гар зи нақши об ва хокаст ин ҳамаи райҳону гул

گر ز نقش‌ آب ‌و خاکست این‌ همه ریحان و گل

Аз чаҳ бурноед гиёҳии зобу хоки шӯраи зор

از چه برناید گیاهی زآب و خاک شوره‌زار

Кист он суратгари моҳркаҳ бе тақлиди ғайр

کیست آن صورتگر ماهرکه بی‌تقلید غیر

Ин ҳамаи сӯрати барад беиллату олат ба кор

این همه صورت برد بی‌علت و آلت به‌ کار

Чун напурсӣ кин тамосил аз куҷо омад падед

چون نپرسی‌ کاین تماثیل از کجا آمد پدید

Чун наҷӯӣ кин тасовир аз куҷо шуд ошкор

چون نجویی ‌کاین ‌‌تصاویر از کجا شد آشکار

Хайрӣ аз меҳр ки шуд зишон ба гулшани зрдрўӣ

خیری از مهر که شد زیشان به‌ گلشن زردروی

Лола аз ишқ ки шуд зинсон ба бустони доғдор

لاله از عشق ‌که شد زینسان به بستان داغدار

Аз чаҳ безангор сабзаст аз раёҳини бӯстон

از چه بی‌زنگار سبزست از ریاحین بوستان

Аз чаҳ бешингарф сурхаст аз шақоӣқи кӯҳсор

از چه بی‌شنگرف سرخست از شقایق کوهسار

Бод беанбар чаро шуд инчунин ънбрФшон

باد بی‌عنبر چرا شد اینچنین عنبرفشان

Абр бегавҳар чаро гашт инчунин гавҳари нисор

ابر بی‌گوهر چرا گشت اینچنین‌ گوهر نثار

Баркафи ин тасбеҳи ёқӯт аз чаҳ гирад арғавон

برکف این تسبیح یاقوت از چه ‌‌گیرد ارغوان

Бар сари ин тоҷи зумуррад аз ки дорад кӯи канор

بر سر این تاج زمرد از که دارد کو کنار

Барқи азшўқ ки механдад бад-ӣни сони қоаҳи қоаҳ

برق ازشوق‌ که‌ می‌خندد بدین‌سان قاه‌قاه

Абр аз ҳиҷр ки мегиряд бад-ӣни сони зори зор

ابر از هجر که می‌گرید بدین‌سان زار زار

Чун маҷусони булбул аз завқ ки дорад замзама

چون مجوسان بلبل از ذوق‌ که دارد زمزمه

Чун арӯсони гулбун аз баҳр ки бандади гӯшвор

چون عروسان گلبن از بهر که بندد گوشوار

Абр ғаввосӣ надонад аз куҷои ордгҳр

ابر غواصی نداند از کجا آردگهر

Бод раққосӣ надонад аз чаҳ рақсад дар баҳор

باد رقاصی نداند از چه رقصد در بهار

Тока гуяд бодро бемақсадӣ чанде бпўӣ

تاکه‌ گوید باد را بی‌مقصدی چندی بپوی

То ки гуяд абрро бе мӯҷибии чандини бабор

تا که‌ گوید ابر را بی‌موجبی چندین ببار

Чҳрсўрӣ аз чаҳ шуд бе ғозаи зинсони сурхи ранг

چهرسوری از چه‌شد بی‌غازه زینسان سرخ رنگ

Зулфи сунбул аз чаҳ шуд бе шонаи зинсони тобдор

زلف سنبل از چه شد بی‌شانه زینسان تابدار

Ростӣ чун хоҷа бояд орифии яздони параст

راستی چون خواجه باید عارفی یزدان‌پرست

То шиносади қадари сунъу қудрати парвардгор

تا شناسد قدر صنع و قدرت پروردگار

Бдроирони садри имони ҳоҷии оқосӣ ки ҳаст

بدرایران صدر ایمان حاجی آقاسی ‌که هست

Ҳам мурӣди хоси яздони ҳам муроди шаҳриёр

هم مرید خاص یزدان هم مراد شهریار

Қиссаи кӯтаҳи дӯш чун хуршеди рахшон рух наҳуфт

قصه ‌کوته دوش چون خورشید رخشان رخ نهفت

Моҳи ман аз дар даромад бо рухии хўршидўор

ماه من از در درآمد با رخی خورشیدوار

Дар ду лаъл май фурушаш ҳарчӣ дар саҳбои сарвар

در دو لعل می‌ فروشش‌ هرچه در صهبا سرور

Дар ду чашми бодаи нӯшаш ҳар чаҳ дар мастии хумор

در دو چشم باده‌ نوشش هر چه در مستی خمار

Чеҳр ӯ як хулди ҳур ва рӯй ӯ як арши нур

چهر او یک ‌خلد حور و روی او یک‌ عرش نور

Хат ӯ як гилаи мўрўи зулф ӯ як силаи мор

خط او یک‌‌ گله مورو زلف او یک سلّه مار

Ҷодуӣ дар зулфи мафтӯлаши гуруҳи андари гуруҳ

جادویی در زلف مفتولش گروه اندر گروه

Соҳирӣ дар чашми мкҳўлши қатори андари қатор

ساحری در چشم مکحولش قطار اندر قطار

Арғавони оризашро ҳасану талъати рангу буи

ارغوان عارضش را حسن و طلعت رنگ و بوی

Парниёни пайкарашро , лутфу хӯбии пуду тор

پرنیان پیکرش را، لطف و خوبی پود و تار

Аз ду чашми кофараши як дудмони дили дардманд

از دو چشم ‌کافرش یک دودمان دل دردمند

Аз ду зулфи соҳираши як хонимони ҷон бе қарор

از دو زلف ساحرش یک خانمان جان بی‌قرار

Тӯдаи зулфи сияҳи пиромни рухсор ӯ

تودهٔ زلف سیه پیرامن رخسار او

Бурҷӣ аз машкаст гуфтӣ аз бар симини ҳисор

برجی از مشکست‌ گفتی از بر سیمین حصار

Чоҳи Юсуф тъбит кардаст гуфтӣ дар зқн

چاه یوسف تعبیت‌ کردست گفتی در ذقن

Моҳи гардун орият бастаст гуфтӣ бар изор

ماه گردون عاریت بستست‌ گفتی بر عذار

Не ғалат кардам хато гуфтам ки нишнидам ба умр

نی غلط کردم خطا گفتم که نشنیدم به عمر

Ҳеҷ чоҳии вожгӯн ва ҳеҷ моҳӣ бе мадор

هیچ چاهی واژگون و هیچ ماهی بی‌مدار

Риштаи андари риштаи зулфи ҳамчуи тори анкабут

رشته اندر رشته زلف همچو تار عنکبوت

Ҳалқаи андари ҳалқаи ҷаъдаши ҳамчуи пушти сусмор

حلقه اندر حلقه جعدش همچو پشت‌ سوسمار

Туррааш чун панҷаи бози шикории сайдгир

طره‌اش چون پنجهٔ باز شکاری صیدگیر

Мижааш чун чанги шери марғзории ҷони шикор

مژه اش چون چنگ شیر مرغزاری جان شکار

Ҳай лабаш бӯседам ва ҳай шуд даҳонами шаккарин

هی لبش بوسیدم و هی شد دهانم شکرین

Ҳаии хаташи бўиидм ва ҳай шуд машомами мшкбор

هی خطش بوییدم و هی شد مشامم مشکبار

Қанду шукри бад ки май хуи радам аз он лаби танги танг

قند و شکر بُد که ‌می‌خو‌ردم از آن لب ‌تنگ تنگ

Машку ънри бад ки май барадам аз он хати борбор

مشک و عنر بُد که می‌بردم از آن خط باربار

Гуфт даҳ бӯсам ба лаб афзӯн мазан гуфтам ба чашм

گفت‌ ده بوسم به‌ لب افزون مزن‌ گفتم به چشم

Ҳаии ҳамеи бўсидмши лаби ҳай ғалат кардам шумор

هی همی بوسیدمش لب ‌هی غلط‌کردم شمار

Ҳарчӣ гуфт аз даҳ фузунтар шуд ба рухӣ гуфтамаш

هرچه‌گفت از ده‌فزونتر شد به‌‌رخی‌گفتمش

Дар шумори даҳ ғалат кардам ту аз сар май шумор

در شمار ده غلط کردم تو از سر می‌شمار

Гуфт май хоҳии марои даҳ даҳ бабўсӣ то ба сад

گفت می خواهی مرا ده ده ببوسی تا به صد

Гуфтамаш неи хуи аҳамати сад сад бабўсам то ҳазор

گفتمش نی خو‌اهمت صد صد ببوسم تا هزار

Гуфт биллоҳ чун ту як ошиқи ндидстми ҳарис

گفت بالله چون تو یک عاشق ندیدستم حریص

Гуфтам аллоҳ чун ту як дилбар надидам бурдбор

گفتم الله چون تو یک دلبر ندیدم بردبار

зи ир лаб хандид ва гуфт эй шоърки тарсам ки ту

ز‌یر لب خندید و گفت ای شاعرک ترسم ‌که تو

Нарми нармак аз пай ҳар бӯса ӣӣ хоҳии канор

نرم نرمک از پی هر بوسه‌یی خواهی ‌کنار

Гуфтам ореи доъии шоҳстму маддоҳи мейр

گفتم آری داعی شاهستم و مداح میر

Аз паии бӯсу канорӣ чун зи мангирӣ канор

از پی بوس و کناری چون ز من ‌گیری ‌کنار

Алғрз бо икдгри гуфтем чун лухтии сухан

الغرض با یکدگر گفتیم چون لختی سخن

Ходими омдгФт эй Қоонӣ аз ҳақи шарми дор

خادم آمدگفت ای قاآنی از حق شرم‌دار

Суҳбати маъшӯқ ва май то чанд монои ғофилӣ

صحبت معشوق و می تا چند مانا غافلی

Зинкаҳи фардоаши шаб таҳвил ҳасту вақти ёр

زینکه فرداش شب تحویل هست و وقت‌یار

Гуфтам эй ходими магари наврӯз султонӣ расед

گفتم ای خادم مگر نوروز سلطانی رسید

Гуфт бахи бахи рои ноқиси байну ақли мустаъор

گفت بخ بخ رای ناقص بین و عقل مستعار

Як зимистон бртў рафту боз чун мисатон ҳануз

یک زمستان برتو رفت و باز چون‌ مستان هنوز

Рӯз аз шаб боз нашиносӣ зимистон аз баҳор

روز از شب باز نشناسی زمستان از بهار

Сабза шуд пирӯзаи пӯш ва лола шуд марҷони фуруш

سبزه شد پیروزه پوش و لاله شد مرجان فروش

Сурх мл омад ба ҷӯшу сурх гул омад бабор

سرخ مُل آمد به جوش و سرخ گل آمد ببار

Коргоҳ шштрӣ шуд аз шақоӣқи бӯстон

کارگاه ششتری شد از شقایق بوستان

Пари зи моҳ ва муштарӣ шуд аз шукуфаи шохсор

پر ز ماه و مشتری شد از شکوفه شاخسار

Хезу сӯй бӯстон бигузар ки гӯйии ҳўръин

خیز و سوی بوستان بگذر که گویی حورعین

Анбарин гесуи пришидсти андари марғзор

عنبرین گیسو پریشیدست اندر مرغزار

Зер ҳар шохии зарифӣ бо зарифии бодаи нӯш

زیر هر شاخی ظریفی با ظریفی باده‌نوش

Пой ҳар сарвии ҳарифӣ бо ҳарифӣ май гусор

پای هر سروی حریفی با حریفی می‌‌گسار

Як тарафи ғавғои авду барбату мзмору чанг

یک‌طرف غوغای عود و بربط و مزمار و چنگ

Як тарафи овои Кебеку слслу дроҷу бор

یک‌ طرف آوای ‌کبک و صلصل و دراج و بار

Сӯфии ӣнҷо дар самоъу мутриби онҷо дар сурӯд

صوفی اینجا در سماع و مطرب آنجا در سرود

Ошиқи ӣнҷои шодмону дилбари онҷои шодхўор

عاشق اینجا شادمان و دلبر آنجا شادخوار

Чашмҳо дар чашми соқии комҳо бар ҷом май

چشمها در چشم ساقی‌ کامها بر جام می

Гӯшҳо бар лаҳни мутриби рӯйҳо дар рӯй ёр

گوشها بر لحن مطرب رویها در روی یار

Шакли наргис чун булӯрӣни соғарии пари зар ва май

شکل نرگس چون بلورین ساغری پر زر و می

ё фурӯзони бута ӣӣ аз сими пари зари айёр

یا فروزان بوته‌یی از سیم پر زر عیار

Гуҳ ба пои сарви бен аз ваҷд май рақсади тзрў

گه به پای سرو بن از وجد می‌رقصد تذرو

Гуҳ ба шохи сурх аз шавқ механдад ҳазор

گه به شاخ سرخ از شوق می‌خندد هزار

Марзҳо аз абри озории пар аз дар адан

مرزها از ابر آذاری پر از در عدن

Мағзҳо аз боди фарвардини пар аз машки ттор

مغزها از باد فروردین پر از مشک تتار

Ходмк ҳарчанд бо ман дар ибодат тунд шуд

خادمک هرچند با من در عبادت تند شد

Ҳақ чу бо ӯ буд алҳақ гаштам аз ваии шармсор

حق چو با او بود الحق ‌‌گشتم از وی شرمسار

Гуфтам эй ходими бҳли он хомау дафтар ба пеш

گفتم ای خادم بهل آن خامه و دفتر به پیش

То димоғӣ тар кунам з аввал бидиҳ ҷомии ъқор

تا دماغی تر کنم ز اول بده جامی عقار

Гуфт то кӣ май хурии тарсами ?герат зоянда равад

گفت تا کی می خوری ترسم‌ گرت زاینده رود

Ҷой ҷом мебиорам бозгуе ме биор

جای جام می بیارم بازگویی می بیار

Бодаи хорон дигарро қисматӣ ҳам лозимаст

باده خواران دگر را قسمتی هم لازمست

Неи насиби тест танҳо ҳарчӣ май дар рӯзи гор

نی نصیب تست تنها هرچه می در روز‌گار

Гуфтам эй ходими ту май донеи забони дркоми ман

گفتم ای خادم تو می‌دانی زبان درکام من

Ҳаст дар барандагии нойиби мноби зулфиқор

هست در برندگی نایب مناب ذوالفقار

намебидиҳ комрўз дар гетии манам халлоқи назм

می بده‌ کامروز در گیتی منم خلاق نظم

Ва озмўдстии маро дар айни мастӣ чанд бор

و آزمُودستی مرا در عین مستی چند بار

Маст чун гирдами маъонӣ дар дилам ҳозир шаванд

مست چون ‌گردم معانی در دلم حاضر شوند

Вази дилам ғоиб шаванд онгаҳ ки гирдами ҳӯшёр

وز دلم غایب شوند آنگه که گردم هوشیار

Ходмк дар хашм рафту зирлб оҳиста гуфт

خادمک در خشم رفت و زیرلب آهسته ‌گفت

Бош комшб мехӯрд фардо занад мейраш ба дор

باش کامشب می‌خورد فردا زند میرش به دار

Рафт ъмдо бар сари майхонаи вази срҷўши хам

رفت عمدا بر سر میخانه وز سرجوش خُم

Зон шароб оварад каз аксаш замин шуд лолаи зор

زان شراب آورد کز عکسش زمین شد لاله‌زار

Зон меӣ каз вай агар як ҷуръаи пошӣ бар замин

زان میی ‌کز وی اگر یک جرعه پاشی بر زمین

Аз сар мастӣ кунад ҳафт осмонро сангсор

از سر مستی کند هفت آسمان را سنگسار

Алғрзи ҷомии ду чун хӯрдам қалами бардоштам

الغرض جامی دو چون خوردم قلم برداشتم

Гуфтам андари як ду соъати ин қасидаи обдор

گفتم اندر یک دو ساعت این قصیدهٔ آبدار