Бодаи ҷони бахшату дилкаши хосса аз даст нигор
باده جان بخشت و دلکش خاصه از دست نگار
Хоссаи ҳангоми сабӯҳии хосса дар сли баҳор
خاصه هنگام صبوحی خاصه در صل بهار
Хосса бар саҳни гулистони хосса бар атрофи боғ
خاصه بر صحنگلستان خاصه بر اطراف باغ
Хоссаи зери сояи гули хосса дар пои чанор
خاصه زیر سایه گل خاصه در پای چنار
Хосса бо ёри мусоиди хоссаи андари рӯзи ид
خاصه با یار مساعد خاصه اندر روز عید
Хосса бо амну фароғати хосса бо Яману ясор
خاصه با امن و فراغت خاصه با یمن و یسار
Хосса бо алҳонсору слслу дроҷи вкбк
خاصه با الحان سار و صلصل و درّاج وکبک
Хосса бо овози чангу барбату тнбўру тор
خاصه با آواز چنگ و بربط و طنبور و تار
Хоссаи он соъат ки хуб бар сабзаи миғлтди насим
خاصه آنساعت که خوب بر سبزه میغلطد نسیم
Хоссаи он дам коед аз глзои ри боди мшкбор
خاصه آن دم کاید از گلزار باد مشکبار
Хоссаи он соъат ки ёр аз бихўдӣ ояд ба рақс
خاصه آن ساعت که یار از بیخودی آید به رقص
Гоҳе уфтад бар ямин ва гоҳе уфтад бар ясор
گاهی افتد بر یمین و گاهی افتد بر یسار
Хоссаи он соъат ки аз ҳастинигор нозанин
خاصه آن ساعت که از هستی نگار نازنین
Ҳамчуи як харвори гули ғалатади миёни сабзаи зор
همچو یک خروار گل غلطد میان سبزهزار
Хонаи он соъат чун соғар тиҳӣ гардад з май
خانه آن ساعت چون ساغر تهی گردد ز می
Аз раҳ ояд бо ду минои бода туркӣ мегусор
از ره آید با دو مینا باده ترکی میگسار
Хоссаи андари малики Эрони хоссаи андари аҳди шоҳ
خاصه اندر ملک ایران خاصه اندر عهد شاه
Хосса дар Широз дар даврони соҳиби ихтиёр
خاصه در شیراز در دوران صاحب اختیار
Бандаи шоҳи аҷами фармонравои малики ҷам
بندهٔ شاه عجم فرمانروای ملک جم
Носир хайламам баҳри карами кӯҳи виқор
ناصر خیل امم بحر کرم کوه وقار
Онкӣ чун дар васфи теғаши хомаи гирам дар бенон
آنکه چون در وصف تیغش خامه گیرم در بنان
Чун забони шамъи зонгштони ман хезади шарор
چون زبان شمع زانگشتان من خیزد شرار
Даст ӯ дар базми манъам чун атои эзадӣ
دست او در بزم منعم چون عطای ایزدی
Қаҳр ӯ дар разми мубрам чун қазои кирдигор
قهر او در رزم مبرم چون قضای کردگار
Бухл аз ҷўдши сқиму даҳр аз қаҳраши ақим
بخل از جودش سقیم و دهر از قهرش عقیم
Амн дар аҳдаши муқӣму фитна дар асраши Фкор
امن در عهدش مقیم و فتنه در عصرش فکار
Ифтихор ҳар ки дар олам ба ахлоқ накӯаст
افتخار هر که در عالم به اخلاق نکوست
эй аҷаби ахлоқи некӯро бадв ҳаст ифтихор
ای عجب اخلاق نیکو را بدو هست افتخار
Эътибори ҳаркии дргитӣ ба мол ва кишвараст
اعتبار هرکه درگیتی به مال و کشورست
эй шигифтии молу кишвар зу гирифтаст эътибор
ای شگفتی مال و کشور زو گرفتست اعتبار
Интизори соилони зини пеш буд аз баҳри ҷӯад
انتظار سائلان زین پیش بود از بهر جود
Ҷӯад ӯ айдун кашад мари соилонро интизор
جود او ایدونکشد مر سائلان را انتظار
Иқтидор ҳар ки дар гетӣ ба ганҷ ва лашкараст
اقتدار هر که در گیتی به گنج و لشکرست
эй шигифтии ганҷу лашкар зу пазируфти иқтидор
ای شگفتی گنج و لشکر زو پذیرفت اقتدار
эй ки гӯйӣ аз замираши гашт ҳар тории мунир
ای که گویی از ضمیرش گشت هر تاری منیر
Пас чаро меҳри мунир аз шарми райши гашти тор
پس چرا مهر منیر از شرم رایش گشت تار
эй ки гӯ ӣӣ аз атояши гашт ҳар хории азиз
ای که گویی از عطایش گشت هر خواری عزیز
Пас чаро ганҷи азиз аз ҷӯади дасташи гашти хор
پس چرا گنج عزیز از جود دستش گشت خوار
Ёд ӯ ақласт азон дар ҳар сиррӣ дорад ватан
یاد او عقلست ازان در هر سری دارد وطن
Меҳр ӯ рӯҳаст азон дар ҳар дилӣ дорад қарор
مهر او روحست ازان در هر دلی دارد قرار
Қаҳр ӯ заҳраст азон танро науфтад сӯдманд
قهر او زهرست ازان تن را نیفتد سودمند
Хашм ӯ мари гасат азон ҷонро набошад созгор
خشماو مرگست ازان جان را نباشد سازگار
Рӯзи қаҳр ӯ ба базм андар нахандад бодаи нӯш
روز قهر او به بزم اندر نخندد باده نوش
Гоҳи меҳр ӯ ба маҳд андар нигаред ширхор
گاه مهر او به مهد اندر نگرید شیرخوار
Бас ки Зуҳраи прдлонро об созад теғ ӯ
بسکه زَهرهٔ پردلان را آب سازد تیغ او
Рӯзи размаш аз замини знгоргўни хезади бухор
روز رزمش از زمین زنگارگون خیزد بخار
Гар набӯдӣ мадҳ ӯ донои з дониш дошт нанг
گر نبودی مدح او دانا ز دانش داشت ننگ
Вар набӯдӣ шахс ӯ гетӣ з ҳастӣ дошт ор
ور نبودی شخص او گیتی ز هستی داشت عار
Лутф ӯ аз хор гул созад ба тарафи бӯстон
لطف او از خار گل سازد به طرف بوستان
Ҳзм ӯ аз боди пули бандад бар оби ҷӯйбор
حزم او از باد پل بندد بر آب جویبار
Гар насими лутф ӯ бар ҳафт дарё бугзарад
گر نسیم لطف او بر هفت دریا بگذرد
Ҳам баҳри табъи ман ширин шавад оби баҳор
هم بحر طبع من شیرین شود آب بحار
Ва р равад дар шӯраи зор аз нутқи ширинаши сухан
ور رود در شوره زار از نطق شیرینش سخن
То абади нахли рутаби раведи зи хоки шӯраи зор
تا ابد نخل رطب روید ز خاک شورهزار
Оят қаҳраш дамидам вақте андари баҳри вкўаҳ
آیت قهرش دمیدم وقتی اندر بحر وکوه
Баҳр шуд лухтии духон ва кӯҳ шуд муштии ғубор
بحر شد لختی دخان و کوه شد مشتی غبار
Рӯзӣ аз теғаши ҳадисӣ бар забонам май гузашт
روزی از تیغش حدیثی بر زبانم میگذشت
Аз замин ва осмон бархест бонг зинҳор
از زمین و آسمان برخاست بانگ زینهار
Як шаби андари кӯҳсор аз азм ӯ ронадам сухан
یک شب اندر کوهسار از عزم او راندم سخن
Хост чун мурғ аз сбкборӣ биппарад кӯҳсор
خواست چون مرغ از سبکباری بپرّد کوهسار
Дар чаман дидам дарахтони рака аз авсоф ӯ
در چمن دیدم درختان راکه از اوصاف او
Гирд ҳам ҷамъанд яксар бо забонии ҳақи гузор
گرد هم جمعند یکسر با زبانی حقگزار
Бо яке гуфтам шуморо ҳам магар аз ҷӯад ӯ
با یکی گفتم شما را هم مگر از جود او
Баҳра ӣӣ бошад ба посух гуфт оре бе шумор
بهره یی باشد به پاسخ گفت آری بی شمار
Гар набӯдӣ ҷӯад ӯ моро набӯдӣ рангу буи
گر نبودی جود او ما را نبودی رنگ و بوی
Вар набӯдӣ фазл ӯ моро набӯдӣ баргу бор
ور نبودی فضل او ما را نبودی برگ و بار
Срўро хонанд соҳиби ихтиёрат лек ман
سرورا خوانند صاحب اختیارت لیک من
Нек дар шаш чиз май байнами туро бе ихтиёр
نیک در شش چیز میبینم ترا بیاختیار
Дар ризои эзаду ахлоқи неку ҳукми шаръ
در رضای ایزد و اخلاق نیک و حکم شرع
Дар влои хоҷау инфоқи молу назми кор
در ولای خواجه و انفاق مال و نظم کار
Ҳбзо аз калаки сҳорт ки аз баси соҳирӣ
حبذا از کلک سحّارت که از بس ساحری
Гавҳари рахшони зи машки судасозӣ ошкор
گوهر رخشان ز مشک سوده سازی آشکار
Шукри мисрӣ ба чини оради гуҳ аз дарёии ҳинд
شکّرِ مصری به چین آرد گه از دریای هند
Гавҳари Аммон ба рӯми оради гуҳӣ аз Зангбор
گوهر عمان به روم آرد گهی از زنگبار
Гарчи не шукр диҳад он не гуҳар бахшад аз онк
گرچه نی شکر دهد آن نیگهر بخشد از آنک
АзкФи род ту дорад баҳри Аммон дар ҷавор
ازکف راد تو دارد بحر عمان در جوار
Низ агар анбар фишонд бас аҷаб набӯд ки ҳаст
نیز اگر عنبر فشاند بس عجب نبود که هست
Дасти ту дарёу анбари хезад аз дрёкнор
دست تو دریا و عنبر خیزد از دریاکنار
Ростӣ хоҳад магари оби ҳаёти орад ба даст
راستی خواهد مگر آبحیات آرد بهدست
Коинчнини пайваста дар зулмот пуед хзрўор
کاینچنین پیوسته در ظلمات پوید خضروار
Халқ мегуфтанд Искандар чу дрзлмот рафт
خلق میگفتند اسکندر چو درظلمات رفت
Бас гуҳар оварад мегуфтам надорам устувор
بس گهر آورد میگفتم ندارم استوار
Лек бовар шуд марои рӯзӣ ки дидам калаки ту
لیک باور شد مرا روزیکه دیدمکلک تو
Рафт дар зулмоту бозоўрд дар шоҳвор
رفت در ظلمات و بازآورد درّ شاهوار
Срўрои садро худовандо ҳаме донам ки ту
سرورا صدرا خداوندا همی دانم که تو
Нагзарад дар хотирати ҷузи номи шоҳи номдор
نگذرد در خاطرت جز نام شاه نامدار
Бар дуои Подшаҳ зонрў кунам хатми сухан
بر دعای پادشه زانرو کنم ختم سخن
То ту айдун бар муроди хеши гардии комгор
تا تو ایدون بر مراد خویش گردی کامگار
То буд хуршеди шоҳи ахтарон дар осмон
تا بود خورشید شاه اختران در آسمان
Шоҳи шоҳони боди шоҳаншоҳи мо дар рӯзгор
شاه شاهان باد شاهنشاه ما در روزگار
Шавкаташ чун нури анҷум то қиёмат бе қусӯр
شوکتش چون نور انجم تا قیامت بی قصور
Давлаташ чун даври гардун то ба маҳшари пойдор
دولتش چون دور گردون تا به محشر پایدار
Роҳати имрӯзааш ҳар рӯзи афзӯнтар зи дай
راحت امروزهاش هر روز افزونتر ز دی
Ъушрати имсолааш ҳарсоли некӯтар зи пор
عشرت امسالهاش هرسال نیکوتر ز پار