Мужда ки шуд дар чамани рояти гули ошкор
مژده که شد در چمن رایت گل آشکار
Мужда ки сар зад саман аз дмну марғзор
مژده که سر زد سمن از دمن و مرغزار
Ваҷди кунони шохи гул аз асари боди субҳ
وجد کنان شاخ گل از اثر باد صبح
Рақси кунони сарви ноз бар тарафи ҷӯйбор
رقص کنان سرو ناز بر طرف جویبار
Лола ба каф ҷом мегашта муҳайёии ишқ
لاله به کف جام می گشته مهیای عشق
Гарчи зи нуқсон умр ҳаст ба дили доғдор
گرچه ز نقصان عمر هست به دل داغدار
Гӯши Фрододаҳи гул то ба чаман башнавад
گوش فراداده گل تا به چمن بشنود
Аз даҳани андалеби шарҳи ғам бе шумор
از دهن عندلیب شرح غم بیشمار
Зон ба забон фасеҳ карда ривоёти шавқ
زان به زبان فصیح کرده روایات شوق
Қиссаи зи ҳиҷрони гули шикваи зи бедоди хор
قصه ز هجران گل شکوه ز بیداد خار
Вақти саҳари гашти бози дидаи наргиси зи хоб
وقت سحر گشت باز دیدهٔ نرگس ز خواب
Тока сабӯҳӣ занад аз паии дафъи хумор
تاکه صبوحی زند از پی دفع خمار
Ғунчаи кушояди даҳан то ки зи пистони абр
غنچه گشاید دهن تا که ز پستان ابر
Аз Қатароти мтр шер хӯрд Тифли вор
از قطرات مطر شیر خورد طفلوار
Бод ба рухсори боғи ғолия сое кунад
باد به رخسار باغ غالیهسایی کند
Зулфи саманро диҳад нФҳаҳи машки ттор
زلف سمن را دهد نفحهٔ مشک تتار
Чеҳр раёҳин равад дар арақ аз офтоб
چهر ریاحین رود در عرق از آفتاب
Мрўҳаҳ зонрў диҳад бод ба дасти чанор
مِروَحه زانرو دهد باد به دست چنار
Лола ба сони садафи абр дар ӯ чун гуҳар
لاله به سان صدف ابر در او چون گهر
Шох шавад борвар бод шавад машки бор
شاخ شود بارور باد شود مشکبار
Сӯсан аз он рӯ шудаст шуҳра ба озодагӣ
سوسن از آن رو شدست شهره به آزادگی
Каз дил ва ҷон мекунад мадҳи шаҳи комгор
کز دل و جان میکند مدح شه کامگار
Шоҳи Баҳодури лақаби мейри Сикандари насаб
شاه بهادر لقب میر سکندر نسب
Довари дорои ҳасби ҳурмузи касрии шиор
داور دارا حسب هرمز کسری شعار
Баҳмани ҷам эҳтишом коваст ҳасани шаҳ ба ном
بهمن جم احتشام کاوست حسن شه به نام
Меҳри сипеҳраши ғуломи ақди нуҷумаши нисор
مهر سپهرش غلام عقد نجومش نثار
Онкӣ ба айвони базми омадаи ҷамшеди азм
آنکه به ایوان بزم آمده جمشید عزم
Вонкаҳ ба майдон разм ҳаст чу соми савор
وانکه به میدان رزم هست چو سام سوار
Шуълаи теғаш дар об гар фиканд акси хеш
شعلهٔ تیغش در آب گر فکند عکس خویش
Зоб чу оташи ҷаҳди ҷои тарашшӯҳи шарор
زآب چو آتش جهد جای ترشح شرار