Ганҷи пинҳон буд яздон хост коед ошкор

گنج پنهان بود یزدان خواست کاید آشکار

Офаринишро фузуд аз ҳастӣ худ эътибор

آفرینش را فزود از هستی خود اعتبار

Водмиро зоФринши баргузед онгаҳ зи адл

وادمی را زافرینش برگزید آنگه ز عدل

Хости қонӯнӣ ниҳодан то нахезад гиру дор

خواست قانونی نهادن تا نخیزد گیر و دار

Баҳри он қонӯни баҳри аҳдии расӯлии офарид

بهر آن قانون بهر عهدی رسولی آفرید

Ва зи расӯлони Аҳмади мухторро кард ихтиёр

و ز رسولان احمد مختار را کرد اختیار

Ҳам бар он қонӯни мҳмдшоаҳи одили дил ки ҳаст

هم بر آن قانون محمدشاه عادل دل ‌که هست

Партави парвардгору пайрави парвардгор

پرتو پروردگار و پیرو پروردگار

Дар баҳри мулкии зи Эрони малики дории баргузед

در بهر ملکی ز ایران ملک‌داری برگزید

То ба фар ӯ низом малик монад барқарор

تا به فر او نظام ملک ماند برقرار

Ҳукмрони малик ҷам фармуд шоҳиро ки ҳаст

حکمران ملک جم فرمود شاهی را که هست

Малики хоҳу малики бахшу малики гиру малики дор

ملک‌خواه و ملک‌بخش‌ ‌و ملک‌گیر و ملک‌دار

Шоҳи шери авжани Фаридуни шоҳи комади теғ ӯ

شاه شیر اوژن فریدون شاه‌کامد تیغ او

Барги ҷони дӯстдору марги ҷони нобакор

برگ جان دوستدار و مرگ جان نابکار

Он ҷҳондорӣ ки аз ФрФрост башмурд

آن جهانداری‌که از فرفراست بشمرد

Мавҷҳоӣ ракаи хезади рӯзи боди андари баҳор

موج‌هایی راکه خیزد روز باد اندر بحار

Шоҳаш аз ҳар малики рон дар малики ронии баргузед

شاهش از هر ملک‌ران در ملک‌رانی برگزید

Зон баҳр рӯзаш фиристад хлътии гавҳар нигор

زان بهر روزش فرستد خلعتی‌گوهر نگار

Хлътии нокарда дар бар кордаши пайкӣ дигар

خلعتی ناکرده در بَر کارَدَش پیکی دگر

Хлътӣ гетӣ фурӯз аз хусрави гетии мадор

خلعتی ‌گیتی‌فروز از خسرو گیتی مدار

Ман мборкбоди он халъат ҳанузам бар лабаст

من مبارکباد آن خلعت هنوزم بر لبست

Кандар ояд хлътии дигари зи шоҳи комгор

کاندر آید خلعتی دیگر ز شاه‌کامگار

Рости пиндории зарӣ то Форс дар ҳар манзилӣ

راست پنداری زری تا فارس در هر منزلی

Ҳомилони халъати устодаи қатори андари қатор

حاملان خلعت استاده قطار اندر قطار

Он бад-ӣни гӯи яди ту озими шӯ ки ман рафтам зи даст

آن ‌بدین ‌گو‌ید تو عازم شو که من رفتم ز دست

Ин бидон гуяд ту мураккаби рон ки ман мондам зи кор

این بدان‌گوید تو مرکب ران که من ماندم ز‌کار

Ман бад-ӣни табъи равони ҳайрон ки ёрб чун кунам

من بدین طبع روان حیران ‌که یارب چون‌ کنم

Таҳният гӯям кадоминро ба табъи обдор

تهنیت‌گویم‌کدامین را به طبع آبدار

Онки он дирузи бад каз тахтгоҳи малики рай

آنک آن دیروز بد کز تختگاه ملک ری

Теғ ва ташрифӣ фиристодаш хдиўи рӯзгор

تیغ و تشریفی فرستادش خدیو روزگار

Инак ин имрӯз каш бахшед шоҳи малики бахш

اینک این امروز کش بخشید شاه ملک‌بخش‌

Хлътии гўҳрншони каши меҳр ва ма пудасту тор

خلعتی ‌گوهرنشان کش مهر و مه پودست و تار

Хлътии рухшанда чун гардуни зи нури офтоб

خلعتی رخشنده چون گردون ز نور آفتاب

Хлътии оканда чун дарёи з дар шоҳвор

خلعتی آکنده چون دریا ز در شاهوار

Ёрб эй Ни халъати ҳумоюни боди барӣни тоҷўр

یارب ای‌ن خلعت همایون باد براین تاجور

Ёрб ин ташрифи маймуни боди барӣни тоҷдор

یارب این تشریف میمون باد براین تاجدار

То туе каз чаҳ рӯи шоҳаши чунин май пурвирд

تا تویی‌کز چه رو شاهش چنین می‌پرورد

Коинчнини парвардаро бояд чунин парвардгор

کاینچنین ‌پرورده‌ را باید چنین پروردگار

Он ба рأФти мустадом ва ин ба тоъати мстҳом

آن به رأفت مستدام و این به طاعت مستهام

Он ба наъти дастгир ва ин ба хизмати пойдор

آن به نعت دستگیر و این به خدمت پایدار

Ин ба гоҳи срФшонӣ бар ясори оради ямин

این به ‌گاه سرفشانی بر یسار آرد یمین

Он ба гоҳи зарфишонӣ аз ямини оради ясор

آن به‌گاه زرفشانی از یمین آرد یسار

Ин кашад ранҷи он наад ганҷ ин диҳад ҷон ӯ ҷаҳон

این‌ کشد رنج آن نهد گنج این دهد جان او جهان

Он накӯ хизмат шиносаст ин накӯи хидматгузор

آن نکو خدمت شناسست این نکو خدمتگزار

Он чу бинад ин кашад заҳмат дар афзоед ба меҳр

آن چو بیند این‌ کشد زحمت در افزاید به مهر

Ин чу бинад кон кунад раҳмат наёсоед зи кор

این چو بیند کان کند رحمت نیاساید ز کار

Боди он як бар замини эмини зкиди осмон

باد آن یک بر زمین ایمن زکید آسمان

Боди ин як дар ҷаҳони шодони зи даври рӯзгор

باد این یک در جهان شادان ز دور روزگار