Миннати худоиро ки зи таъӣди кирдигор

منت خدای را که ز تأیید کردگار

Фармуд фатҳи бора бо хрзи шаҳриёр

فرمود فتح باره با خرز شهریار

Ҳснӣ ки бар канори Фсили ҳисор ӯ

حصنی ‌که بر کنار فصیل حصار او

Набӯд зи манҷаниқи фалаки санги рогзор

نبود ز منجنیق فلک سنگ راگذار

Ҳснӣ ки аз назораи бурҷаши зи фарқи чарх

حصنی‌ که از نظارهٔ برجش ز فرق چرخ

Аз фарт иртифоъ фитад тоҷи зарнигор

از فرط ارتفاع فتد تاج زرنگار

Ҳснӣ ки дар буюти буруҷи рафеъ ӯ

حصنی‌ که در بیوت بروج رفیع او

Сайёрагони чархи баринро буд мадор

سیارگان چرخ برین را بود مدار

Ҳснӣ ки рӯзгори зи як хишти бора аш

حصنی که روزگار ز یک خشت باره‌اش

Бар гирд на сипеҳр тавонад кашад ҳисор

بر گرد نُه سپهر تواند کشد حصار

Ҳснӣ ки авҷи конгресс ӯ чунон рафеъ

حصنی ‌که اوج‌ کنگرهٔ او چنان رفیع

Каз ваии ҳазор восита то арши кирдигор

کز وی هزار واسطه تا عرش‌ کردگار

Дар зери осмону фаротари зи осмон

در زیر آسمان و فراتر ز آسمان

Дар малики рӯзгор ва фузунтар зи рӯзгор

در ملک روزگار و فزونتر ز روزگار

Зонсўии қаъри хандақ ӯ ноФарида аст

زانسوی قعر خندق او نافریده است

Ҷое ба саъии қудрати хеши офаридагор

جایی به سعی قدرت خویش آفریدگار

Монандаи қавоиди шаръи набии қавӣам

مانندهٔ قواعد شرع نبی قویم

Чун бозувони ҳайдари каррори устувор

چون بازوان حیدر کرار استوار

Қоимтар аз қулӯби зарифони сангдил

قایم تر از قلوب ظریفان سنگدل

Муҳкамтар аз ъҳўди ҳарифони хоксор

محکم‌تر از عهود حریفان خاکسار

Болои хокрӣзи ваии ин нилгуни сипеҳр

بالای خاکریز وی این نیلگون سپهر

Чунон ки бар фарози қулали қиргўни ғубор

چونان‌که بر فراز قلل قیرگون غبار

Чун ақли бомтонт ва чун чархи сарбаланд

چون عقل بامتانت و چون چرخ سربلند

Чун арши борзонт ва чун кӯҳи пойдор

چون عرش بارزانت و چون‌کوه پایدار

Ҳошо ки мунҳадим кунадаш ҳеҷ ҳодиса

حاشا که منهدم کندش هیچ حادثه

Ҷузи трктози лашкари дорои номдор

جز ترکتاز لشکر دارای نامدار

Арғндаҳи шери бешаи мардии абўолшҷоъ

ارغنده شیر بیشه مردی ابوالشجاع

Каши мондаи теғ аз оташи намруди ёдгор

کش مانده تیغ از آتش نمرود یادگار

Фармондиҳи замона ки ҷонсӯзи ханҷараш

فرماندهٔ زمانه‌ که جانسوز خنجرش

Барқӣаст пари тарашшӯҳ ва абрӣаст пари шарор

برقیست پر ترشُح و ابریست پر شرار

Он ҳайдарӣ ки зодаи зи як пушт ва як шикам

آن حیدری‌ که زاده ز یک‌ پشت و یک شکم

Шамшери ҷонстонш бо теғи зулфиқор

شمشیر جانستانش با تیغ ذوالفقار

Дар теғаш ар табиат Урдӣбиҳишт нест

در تیغش ار طبیعت اردیبهشت نیست

Гардад чаро зи мақдам ӯ дашти лолаи зор

گردد چرا ز مقدم او دشت لاله‌زار

Чун рӯ наад ба арса дар айёми дору гир

چون رو نهد به عرصه در ایام دار و گیر

Чун ҷокнд ба паҳна ба ҳангоми гиру дор

چون جاکند به پهنه به هنگام‌گیر و دار

Гӯши смоку наъраи рустами зи мрзғн

گوش سماک و نعرهٔ رستم ز مرزغن

Шамъи сипеҳру нолаи рӯйин тан аз мазор

شمع سپهر و ناله رویین تن از مزار

Икрони кӯҳи сангаши пелии паланги хуй

یکران‌ کوه سنگش پیلی پلنگ خوی

Шамшери абри рангаши баҳрии наҳанги хор

شمشیر ابر رنگش بحری نهنگ خوار

Рӯйиш чу дар ғазаби фалаку дарди аломон

رویش چو در غضب فلک و درد الامان

Райш чу дар схти малику зикр зинҳор

رایش چو در سخط ملک و ذکر زینهار

Зикрии зи савлати вайу ғавғо ба Кошғар

ذکری ز صولت وی و غوغا به ‌کاشغر

Ҳарфии зи ҳайбати вайу афғон ба Қандаҳор

حرفی ز هیبت وی و افغان به قندهار

Чун теғ ӯ ба ҷилваи ҳўошорсони рӯм

چون تیغ او به جلوه هواشارسان روم

Чун Рахш ӯ ба пўиаҳи замини малики Зангбор

چون رخش او به پویه زمین ملک زنگبار

Дар баҳри жарф агар ба утуфат назар кунад

در بحر ژرف اگر به عطوفت نظر کند

Ҳар қатра аш шавад ба шабаҳ дар шоҳвор

هر قطره‌اش شود به شبه در شاهوار

Шоҳои туе ки чашмаи сӯзони теғи ту

شاها تویی‌ که چشمهٔ سوزان تیغ تو

Барқӣаст лаҷаовар ва абрӣаст шуълаи бор

برقیست لجه آور و ابریست شعله بار

Сервисати найзаи риштаи зи дарёии дасти ту

سرویست نیزه رشته ز دریای دست تو

Сарв ар чаҳ менаравед алои зи ҷӯйбор

سرو ار چه می‌نروید الا ز جویبار

Хўнризи ханҷари ту буд навбаҳори фатҳ

خونریز خنجر تو بود نوبهار فتح

Набӯд аҷаби зуҳӯри шақоӣқ ба навбаҳор

نبود عجب ظهور شقایق به نوبهار

Теғ назору бахти сминт ба хосият

تیغ نزار و بخت سمینت به خاصیت

Ин маликро самин кунад он хасмро назор

این ملک را سمین ‌کند آن خصم را نزار

Дар баҳри дасти роди ту куполи кӯҳи санг

در بحر دست راد تو کوپال ‌کوه سنگ

Дар разми бишиканади сари хасмони хоксор

در رزم بشکند سر خصمان خاکسار

Ореи сафинаи бишиканадаши таҳтаи лухти лухт

آری سفینه بشکندش تخته لخت لخت

Дар баҳр агар ба сахра смо кунад гузор

در بحر اگر به صخرهٔ صما کند گذار

Аз чист фитнаи рафтаи зи бأсш ба хоби марг

از چیست ‌فتنه رفته ز بأسش به ‌خواب مرگ

Гар нест дар ҳисоми ту таъсии кӯи канор

گر نیست در حسام تو تاثیر کو کنار

Тобад чу тоба , пайкари моҳии даруни об

تابد چو تابه‌، پیکر ماهی درون آب

Барқии з ханҷарат кунад ар ҷилва дар баҳор

برقی ز خنجرت‌کند ار جلوه در بحار

Дарё дар остини ту ё дасти дирафшон

دریا در آستین تو یا دست دُرفشان

Сҳлон ба зери зини ту ё хинги роҳвор

ثهلان به زیر زین تو یا خنگ راهوار

Симурғ дар бшсти ту ё тири доли пар

سیمرغ در بشصت تو یا تیر دال پر

Албурз бар ба дасти ту богрзгоўсор

البرز بر به دست تو باگرزگاوسار

Онҷо ки абри дасти ту арз сахо диҳад

آنجا که ابر دست تو عرض سخا دهد

Дарёӣ бекарон шавад аз қатраи шармсор

دریای بیکران شود از قطره شرمسار

Тобии зи барқи теғи туу кӯҳи кӯҳи хасм

تابی ز برق تیغ تو و کوه ‌کوه خصم

Туфии зи нори соъиқау дашти дашти хор

تفی ز نار صاعقه و دشت دشت خار

Хасмат агар зи бода пар нашава ғурур

خصمت اگر ز بادهٔ پر نشوهٔ غرور

Худро ба рӯзи разми шуморад чу зўолхмор

خود را به روز رزم شمارد چو ذوالخمار

Қаҳри ту чун хумори шикани бодаи бишиканад

قهر تو چون خمار شکن باده بشکند

Аз сурх нашава май хӯн аз сараши хумор

از سرخ نشوهٔ می خون از سرش خمار

Онҷокаҳи барқи теғи ту оташ фишон шавад

آنجاکه برق تیغ تو آتش‌فشان شود

Аз бأс аўгёҳ наравед зи марғзор

از بأس اوگیاه نروید ز مرغزار

Аз ту яке саворау гетии пар аз ркўб

از تو یکی سواره و گیتی پر از رکوب

Аз ту яке пиёдау гиҳони пар аз савор

از تو یکی پیاده و گیهان پر از سوار

Теғи тугар ба ҷониби дарё гузар кунад

تیغ تو گر به جانب دریا گذر کند

Аз саҳм ӯ наҳанги гурезад ба кӯҳсор

از سهم او نهنگ‌ گریزد به کوهسار

Дар шоҳроҳи пурҳи ҷишт ба рӯзи разм

در شاهراه پرهٔ جیشت به روز رزم

Хӯн ҷигар хӯрд зафар аз дарди интизор

خون جگر خورد ظفر از درد انتظار

Шоҳои маро аз гардиши айём шиква аст

شاها مرا از گردش ایام شکوه است

Як як фурӯи шуморам бар ваҷҳи ихтисор

یک یک فرو شمارم بر وجه اختصار

Аввали зи толеъи худу дувуми зи хашми ту

اول ز طالع خود و دوم ز خشم تو

Сими зи даври чарху чаҳоруми зи рӯзгор

سیم ز دور چرخ و چهارم ز روزگار

Панҷуми зи таъни хасму шашуми даврӣ аз ватан

پنجم ز طعن خصم و ششم دوری از وطن

Ҳафтуми зи тангдастӣу ҳаштуми зи изтирор

هفتم ز تنگدستی و هشتم ز اضطرار

Бечораи ман ки аз фан на боб ва чаҳор моам

بیچاره من ‌که از فن نه باب و چهار مام

Як бораи зини дўчор ба меҳнат шудам дўчор

یک‌باره زین‌ دوچار به محنت شدم دوچار

Ночори зини дўчор ба чории зи чорсўӣ

ناچار زین دوچار به چاری ز چارسوی

Бо чори мехи чораи ду чорам ба чортор

با چار میخ چاره دو چارم به چارتار

Чархи сиёҳ корам дорад сияҳи гилӣм

چرخ سیاه‌کارم دارد سیه‌گلیم

Бо онкӣ чун сипедаи дмстми спидкор

با آنکه چون سپیده دمستم سپیدکار

Дар айни навҷуонеи гаштами зи ғуссаи пер

در عین نوجوانی ‌گشتم ز غصه پیر

Бо васфи Комронии гаштами зи мӯяи хор

با وصف‌کامرانی‌گشتم ز مویه خوار

Хўшидаҳи шохи умрам дар мавсими шабоб

خوشیده شاخ عمرم در موسم شباب

Шох ар чаҳ май нхўшд дар фасли навбаҳор

شاخ ار چه می‌نخوشد در فصل نوبهار

Симурғи қофи донишу фазлам вале чаҳ суд

سیمرغ قاف دانش و فضلم ولی چه سود

Кам дорадӣ фалаки зи ҳақорат кам аз ҳқор

کم داردی فلک ز حقارت‌ کم از حقار

Ночида аз ҳдиқаҳи даврони гули мурод

ناچیده از حدیقهٔ دوران گل مراد

Дастами зи хори сарзаниши нокасони Фкор

دستم ز خار سرزنش ناکسان فکار

Ҳон эй малики манам ки фалаки ҳршб аз нуҷум

هان ای ملک منم ‌که فلک هرشب از نجوم

Бар фарқи ман ъқуд дрр мекунад нисор

بر فرق من عقود دُرر می‌کند نثار

Ҳон эй малики манам ки тунд бар дирами сипеҳр

هان ای ملک منم‌که تَنَد بر درم سپهر

Мнсўҷи ҷони ҳамора чу ҷўлоҳаҳи гирди ғор

منسوج جان هماره چو جولاهه‌ گرد غار

Ҳон эй малики манам ки баҳами чашмии сипеҳр

هان ای ملک منم ‌که بهم چشمی سپهر

Додӣ чу офтоби марои ҷой дар канор

دادی چو آفتاب مرا جای در کنار

Ҳон эй малики манам ки кунад малики ховарон

هان ای ملک منم‌که‌کند ملک خاوران

Имрӯз бар хуҷастаи вуҷӯди ман ифтихор

امروز بر خجسته وجود من افتخار

Ҳон то чаҳ шдкаҳи ҳамчуи ъзозили прғрўи р

هان تا چه شدکه همچو عزازیل پرغرو‌ر

Афкандем зи пояи миъроҷи эътибор

افکندیم ز پایهٔ معراج اعتبار

Ҳон то чаҳ шуд ки шукри шукри авотифат

هان تا چه شد که شکر شکر عواطفت

Шуд дар мазоқи роҳати ман заҳри ногувор

شد در مذاق راحت من زهر ناگوار

Ҳон то чаҳ шуд ки шуълаи сӯзони оҳи ман

هان تا چه شد که شعلهٔ سوزان آه من

Ангезад аз шарари зи мсомот ӣам бухор

انگیزد از شرر ز مسامات یم بخار

Қоонё алоҷ набинам ба ғайр аз онк

قاآنیا علاج نبینم به غیر از آنک

Аз хашми шаҳриёри гурезам ба шаҳри ёр

از خشم شهریار گریزم به شهر یار

Вази баҳри фикри бикри сухани санҷи фориёб

وز بحر فکر بکر سخن سنج فاریاب

Тазмин кунам ду дар ямини ҳардуи шоҳвор

تضمین ‌کنم دو در یمین هردو شاهوار

Барҳасби ҳоли худ сахтӣ чанд доштам

برحسب حال خود سختی چند داشتم

Лекини бад-ӣни яке калима кардам ихтисор

لیکن بدین یکی کلمه کردم اختصار

К-эии офтоби малики зи ман нури вомгир

کای آفتاب ملک ز من نور وامگیر

Ваии сояи худои зи ман сояи брмдор

وی سایهٔ خدای ز من سایه برمدار

Хатми мҳомд ту кунам зини ғазал ки ҳаст

ختم محامد تو کنم زین غزل ‌که هست

Чун риштаи лолии манзуму обдор

چون رشتهٔ لآلی منظوم و آبدار

Бар рухи ду зулф машк фишон чун Фкндпор

بر رخ دو زلف مشک‌فشان چون فکندپار

Шоҳидати лайлатаин алии тарафии алнҳор

شاهدت لیلتین علی طرفی النهار

Боз аз барои онкӣ парешон шаванд ҷамеъ

باز از برای آنکه پریشان شوند جمیع

Зад шона бар ду турраи мишкӣни тобдор

زد شانه بر دو طرهٔ مشکین تابدار

эй қавми азин ду ақраби ҷаррораи алҳзр

ای قوم ازین دو عقرب جراره الحذر

эй қавми азин ду афъии хунхори алФрор

ای قوم ازین دو افعی خونخوار الفرار

Хунин дил манаст ки оварда ӣӣ ба даст

خونین دل منست‌که آورده‌یی به دست

Аз тарси муддаии з чаҳ номаш наҳй нигор

از ترس مدعی ز چه نامش‌ نهی نگار

Ҳарҷо ки ранги хати ту рӯй замини ҳабаш

هرجا که رنگ خط تو روی زمین حبش

Ҳрҷокаҳи чини зулфи ту малики ҷаҳони ттор

هرجاکه چین زلف تو ملک جهان تتار

Ҷузи шоми зулф дар рух чун навбаҳори ту

جز شام زلف در رخ چون نوبهار تو

Нашунида кас дароз шавад шаб ба навбаҳор

نشنیده ‌کس دراز شود شب به نوبهار

Қоонӣ ар зи ҳиҷри рахт ноумед шуд

قاآنی ار ز هجر رخت ناامید شد

Хоҳад шудани зи лутфи ту рӯзии умедвор

خواهد شدن ز لطف تو روزی امیدوار

То ъдти вуҳуш ва туюраст бе қиёс

تا عدت وحوش و طیورست بی‌قیاس

То муддати шҳўр ва синӣнаст бе шумор

تا مدت شهور و سنین است بی‌شمار

Бодои давоми умри ту чндонкаҳи ҳашару нашр

بادا دوام عمر تو چندانکه حشر و نشر

Бошад ?бирти ҳикояти пирору нақли пор

باشد برت حکایت پیرار و نقل پار