Ҳимматӣ мардона мехоҳам ки асмъили вор
همتی مردانه میخواهمکه اسمعیلوار
Бар халили хештани имрӯзи ҷони созами нисор
بر خلیل خویشتن امروز جان سازم نثار
Ид қурбонаст ва ман қурбони он идӣ ки ҳаст
عید قربانست و من قربان آن عیدی که هست
Кӯй ӯ доими биҳишт ва рӯй ӯ доими баҳор
کوی او دایم بهشت و روی او دایم بهار
Зон сабаби қурбони асмъил бояд шдкаҳ ӯ
زان سبب قربان اسمعیل باید شدکه او
Гашти қурбон касе ковро з қурбонӣаст ор
گشت قربان کسی کاو را ز قربانیست عار
Ор дорад оре аз қурбонии он ёрӣ ки ҳаст
عار دارد آری از قربانی آن یاری که هست
Нур ҳастӣ аз фурӯғи зоти покаши мустаъор
نور هستی از فروغ ذات پاکش مستعار
Дар чунин рӯзӣ ки асмъил шуд қурбони дӯст
در چنین روزی که اسمعیل شد قربان دوست
Беҳтар аз имрӯз рӯзӣ набӯд андари рӯзгор
بهتر از امروز روزی نبود اندر روزگار
Ман ба ҳақи қурбон асмъил хоҳам шдкаҳ ӯ
من به حق قربان اسمعیل خواهم شدکه او
Ошиқи ҳақ буду ошиқи рости қурбонии шиор
عاشق حق بود و عاشق راست قربانی شعار
Куштаи кӯии муҳаббатро дуои нафрин буд
کشتهٔکوی محبت را دعا نفرین بود
Зини дуои биллоҳ каз асмъил ҳастам шармсор
زین دعا بالله کز اسمعیل هستم شرمسار
Ман чаҳ ҳад дорам шавам қурбони қурбонӣ ки ӯ
من چه حد دارم شوم قربان قربانیکه او
Баси эмоми поки зоду баси Халифаи номдор
بس امام پاکزاد و بس خلیفهٔ نامدار
Ҳамчи р абмъил манеҳам ҷон кунам қурбони дӯст
همچر ابمعیل منهم جانکنم قربان دوست
Гӯи марои душман дар озари афкани иброҳӣми вор
گو مرا دشمن در آذر افکن ابراهیموار
Мардум асмъилим хонанд ва ҳақ доранд аз онк
مردم اسمعیلیم خوانند و حق دارند از آنک
Номи асмъили ронам бар забон бе ихтиёр
نام اسمعیل رانم بر زبان بیاختیار
Ихтиёрӣ нест ошиқро ба зикри номи дӯст
اختیاری نیست عاشق را به ذکر نام دوست
Ишқ аввал ихтиёраст ишқи охири изтирор
عشق اول اختیارست عشق آخر اضطرار
То напиндорӣ ки асмъили ҷон қурбон накард
تا نپنداری که اسمعیل جان قربان نکرد
Кови гузашт аз ҷоли ширин дар ҳақиқат чанд бор
کاو گذشت از جال شیرین در حقیقت چند بار
Вақти гуфтани вақт рафтани вақт хуфтани зери теғ
وقت گفتن وقت رفتن وقت خفتن زیر تیغ
Кард ҷони таслим ва дар сар бохтани бади пойдор
کرد جان تسلیم و در سر باختن بد پایدار
Вари дилашро рои он будӣ ки бҳросди зи марг
ور دلش را رای آن بودی که بهراسد ز مرگ
Ҳафт раҳи Иблисро дар раҳ накардӣ сангсор
هفت ره ابلیس را در ره نکردی سنگسار
Кори ошиқи ин буд каз ҷон ширин бугзарад
کار عاشق این بود کز جان شیرین بگذرد
Ваон дигар маъшӯқ донад куштанаш ё зинҳор
وان دگر معشوق داند کشتنش یا زینهار
Ҳамчуи асмъили ков ҷон дод агар ёраш накишт
همچو اسمعیل کاو جان داد اگر یارش نکشت
наменабояд кишти асмъилро бар рағми ёр
می نباید کشت اسمعیل را بر رغم یار
ӯ ба маънии ҷони Фдокрд арча дар сӯрати худо
او بهمعنی جان فداکرد ارچه در صورت خدا
Кард мяш ӯро фидо кин кеш монад барқарор
کرد میش او را فدا کاین کیش ماند برقرار
Ҳурмат ӯ рост кандар иди қурбон то ба ҳашар
حرمت او راست کاندر عید قربان تا به حشر
Ин ҳама қурбон кунанд аз баҳри қурби кирдигор
این همه قربان کنند از بهر قرب کردگار
Ростиро иди қурбон беҳтарин идаст аз онк
راستی را عید قربان بهترین عیدست از آنک
Дар нишот оянд ҷонбозони ишқ аз ҳар канор
در نشاط آیند جانبازان عشق از هر کنار
Мяшро омӣ кунад қурбону мақсӯдаши риё
میش را عامی کند قربان و مقصودش ریا
Хешро ориф кунад қурбону азмаши инкисор
خویش را عارف کند قربان و عزمش انکسار
Он ба байъи куштаи худ хўнбҳо хоҳад зи дӯст
آن به بیعکشتهٔخود خونبها خواهد ز دوست
Он ба риъи куштаи худ бархӯрд аз киштзор
آن به ریع کشته خود برخورد از کشتزار
Ростӣ гӯям касе то сар набозад пеши дӯст
راستی گویم کسی تا سر نبازد پیش دوست
Душман ёраст агар худро шуморади дӯстдор
دشمن یارست اگر خود را شمارد دوستدار
Ишқ туғён кард боз эй дили фурӯкаши сар ба ҷайб
عشق طغیان کرد باز ای دل فروکش سر به جیب
ё агар бар сидқи даъвии ҳуҷҷатӣ дорӣ биор
یا اگر بر صدق دعوی حجتی داری بیار
ё биё чун шери мардони сари буна дар пеши теғ
یا بیا چون شیر مردان سر بنه در پیش تیغ
ё бирав чун наварӯсон ё бикаш аз неши хор
یا برو چون نوعروسان یا بکش از نیش خار
Рустами комуси банди Ашкбӯс афкан расед
رستم کاموس بند اشکبوس افکن رسید
Ҷангрогар марди ҷангии зостин дастӣ барор
جنگ را گر مرد جنگی زاستین دستی برآر
Ишқ Суҳробаст бар ваии ҳамла кам кун эй ҳҷир
عشق سهرابستبر وی حملهکمکن ای هجیر
Равад ғарқобаст дар ваии бора кам рон эй савор
رود غرقابست در وی بارهکم ران ای سوار
Пашша ӣӣ дар коҳдон хаз хртми пелони мгз
پشهیی در کاهدان خز خرطم پیلان مگز
Рӯбаҳӣ дар лона биншин гардани шерони мхор
روبهی در لانه بنشین گردن شیران مخار
Ростигар ошиқии ҷони ошкорои даҳ ба дӯст
راستی گر عاشقی جان آشکارا ده به دوست
Пеш аз он кати марги мавъӯд аз камӣн созад шикор
پیش از آن کت مرگ موعود از کمین سازد شکار
Гар на муфтии ҷҳўлии пеш аз астФто бигӯ
گر نه مفتی جهولی پیش از استفتا بگو
Ва ренеи абри хушки солии пеш аз истисқои бабор
ورنه ابر خشکسالی پیش از استسقا ببار
Ақлро бунён бикун чун ишқ шуд фармонраво
عقل را بنیان بکن چون عشق شد فرمانروا
Шамъро рдн бизан чун субҳ радед ошкор
شمع راردن بزن چون صبحردید آشکار
Ранҷу роҳат ҳар ду ҳмснгнд дар мизони ишқ
رنج و راحت هر دو همسنگند در میزان عشق
Шеру Қатарон ҳар ду ҳмрнгнд дар шабҳои тор
شیر و قطران هر دو همرنگند در شبهای تار
Пшкро анбари шимур чун гашт бо мағзи ошно
پشک را عنبر شمر چون گشت با مغز آشنا
Заҳрро шукри шимур чун гашт бо тани созгор
زهر را شکر شمر چون گشت با تن سازگار
Марди афюн хор менандешад аз афюни талх
مرد افیون خوار مینندیشد از افیون تلخ
Шахси афсун кор менаҳаросад аз дандони мор
شخص افسونکار می نهراسد از دندان مار
Зишту зебо ҳар ду матбӯъаст назд ҳақи параст
زشت و زیبا هر دو مطبوعست نزد حقپرست
Шӯру ширин ҳар ду мамдуҳанд назд ҳақи гузор
شور و شیرین هر دو ممدوحند نزد حق گزار
Айби мардуми пеш азин мегуфтам андари чашми халқ
عیب مردم پیش ازین میگفتم اندر چشم خلق
Ва риққатем ойӣнаи гуфтои охир аз худ шарми дор
ورقتیم آیینهگفتا آخر از خود شرمدار
Бо чунин пастӣ ки дории лоф раъное мазан
با چنین پستی که داری لاف رعنایی مزن
Бо чунин зиштӣ ки дории тухми зебои макор
با چنین زشتی که داری تخم زیبایی مکار
Айби ҷӯиро бҳли ҳеҷ ар ҳунар дорӣ бигӯ
عیبجویی را بهل هیچ ار هنر داری بگو
Ғайби гӯйиро бунаи ҳеҷ ар хабар дорӣ биор
غیبگویی را بنه هیچ ار خبر داری بیار
Як хабар дорам балии яздон буд пӯзиш пазир
یک خبر دارم بلی یزدان بود پوزش پذیر
Як ҳунар дорам балӣ ҳастам ба ҳақи умедвор
یک هنر دارم بلی هستم به حق امیدوار
эй дил аз сар бохтани гардани макаш дар пеши дӯст
ای دل از سر باختن گردن مکش در پیش دوست
Конкаҳ бар ҷонон сипорад ҷон иваз гирад ҳазор
کانکه بر جانان سپارد جان عوض گیرد هزار
Мяши қурбонии каш инак куштаи бинӣ ҳар тараф
میش قربانی کش اینک کشته بینی هر طرف
Боз ҳар луқма аз он гардад равонии ҳӯшёр
باز هر لقمه از آن گردد روانی هوشیار
Луқма ӯ сангро монад каз аввал тира аст
لقمهٔ او سنگ را ماند کز اول تیره است
Чун гудозади оина равшан шавад анҷоми кор
چونگدازد آینهٔ روشن شود انجامکار
Қадари сарбозии шиносади он касе каз рӯй шавқ
قدر سربازی شناسد آنکسیکز روی شوق
Ҷон фишонд ҳамчуи мирмлки ҷам бар шаҳриёр
جانفشاند همچو میرملک جمبر شهریار
Мейри дарёи дили ҳусайни хони осмони мкрмт
میر دریا دل حسینخان آسمان مکرمت
Садри дайни бадари ҳудои баҳри карами кӯҳи виқор
صدر دین بدر هدی بحر کرم کوه وقار
Дасти гўҳрбхш ӯ ҳргаҳ ки биншинад ба Рахш
دست گوهربخش او هرگه که بنشیند به رخش
Баҳр Аммонаст гӯйӣ бар Фрозкўҳсор
بحر عمانستگویی بر فرازکوهسار
Шаш ҷиҳат аз соҳати ҷоҳаши яке кӯтаҳ араш
شش جهت از ساحت جاهش یکیکوته ارش
На сипеҳр аз киштии ҷўдши яке тории бухор
نه سپهر از کشتی جودش یکی تاری بخار
Бо сари пайкони тираш чун буд андаки шабиҳ
با سر پیکان تیرش چون بود اندک شبیه
Ром кунад аз ткмаҳ ӣ пистони модари ширхор
رم کند از تکمه ی پستان مادر شیرخوار
Чеҳр ӯ танро тавону меҳр ӯ дилро навон
چهر او تن را توان و مهر او دل را نوان
Ҷӯад ӯ ҷонро амону теғ ӯ дайнро ҳисор
جود او جان را امان و تیغ او دین را حصار
Кӯҳ бо фикраш буд дар донаи арзани ниҳон
کوه با فکرش بود در دانهٔ ارزن نهان
Чарх бо ҳзмш кунад дар чашмаи сӯзани мадор
چرخ با حزمش کند در چشمهٔ سوزن مدار
Гар хаёли азм ӯ гирад муҳосиб дар замир
گر خیال عزم او گیرد محاسب در ضمیر
Ҷамъу харҷ ҳар ду гетии як дами орад дар шумор
جمع و خرج هر دو گیتی یک دم آرد در شمار
Қадараш ар гаштии муҷассами ҷо дар ӯ кардӣ ҷаҳон
قدرش ار گشتی مجسم جا در او کردی جهان
Ҷўдш ар будӣ мусаввири мавҷ ӯ будӣ баҳор
جودش ار بودی مصور موج او بودی بحار
Рӯзии андар боғ гуфтам бахт ӯ пояндаи бод
روزی اندر باغ گفتم بخت او پاینده باد
Донаи зери хок омин гуфту барг аз шохсор
دانه زیر خاک آمین گفت و برگ از شاخسار
Вақте омад бар забонам аз сахоӣ ӯ сухан
وقتی آمد بر زبانم از سخای او سخن
Моҳӣ аз дарё ситоиш карду мурғ аз марғзор
ماهی از دریا ستایش کرد و مرغ از مرغزار
Номи қаҳр ӯ ту пиндорӣ ки бод сарсараст
نام قهر او تو پنداری که باد صرصرست
То барам бар лаби замин ва осмон гирад ғубор
تا برم بر لب زمین و آسمان گیرد غبار
Дӯш дидам соҳириро бар канори ҷӯии хушк
دوش دیدم ساحری را بر کنار جوی خشک
Хонд чизеи коби ҷории гашти андари ҷӯйбор
خواند چیزی کاب جاری گشت اندر جویبار
Гуфтам ин афсун ки бар хондӣ чаҳ буд эй бўолҳил
گفتم این افسون که بر خواندی چه بود ای بوالحیل
Коби ҷории гашт ва туғён кард сайл аз ҳар канор
کاب جاری گشت و طغیان کرد سیل از هر کنار
Гуфт ҳукми мейри малики ҷами зи баси ҷорӣ буд
گفت حکم میر ملک جم ز بس جاری بود
Чун ҳадисаш бар лаби орм об ҷӯшад аз қФор
چون حدیثش بر لب آرم آب جوشد از قفار
Гуфтам афсун дигар доне ки бахшад ин асар
گفتم افسون دگر دانی که بخشد این اثر
Гуфт ореи шеъри Қоонии з бас ҳаст обдор
گفت آری شعر قاآنی ز بس هست آبدار
Чун фурӯи хуоне ҳамоно шеър ӯ бар кӯҳу дашт
چون فرو خوانی همانا شعر او بر کوه و دشت
Рости гӯйии сайл хез омад мдргоаҳи мадор
راست گویی سیلخیز آمد مدرگاه مدار
Гуфтамам аи ҷи раии равонро ҳам ти ронии ри ради хушк
گفتمما جری روان را هم ترانیررد خشک
Гуфт месӯзам мапурс ин ҳарф куллан зинҳор
گفت میسوزم مپرس این حرفکلا زینهار
Аҷз кардам лоба кардам кин сухан саҳласт саҳл
عجز کردم لابه کردم کاین سخن سهلست سهل
Ин амалро низ ҳўоҳм каз ту монад ёдгор
این عمل را نیز حواهمکز تو ماند یادگار
Ъҷзмн чун дид ҳрзӣ хонд ва аз ҳар сӯ дамид
عجزمن چون دید حرزی خواند و از هر سو دمید
Рӯ ба гардун кард кам ҳофизи шӯ эй парвардгор
رو به گردون کرد کم حافظ شو ای پروردگار
Вонгаҳеи оҳиста чун мӯрӣ каз ӯ хезади нафас
وانگهی آهسته چون موری کز او خیزد نفس
Гуфт дргўшм ки номи теғи мейри комгор
گفت درگوشم که نام تیغ میر کامگار
Ҳркҷои нҳрист бепоёну баҳрии бекарон
هرکجا نهریست بیپایان و بحری بیکران
Чун барии ин номи обаши сар ба сар гардад бухор
چون بری این نام آبش سر به سر گردد بخار
эй киин сарбози хусрав эй маин солори даҳр
ای کهین سرباز خسرو ای مهین سالار دهر
эй зи ту давлати қавӣами вои зи ту дайни пойдор
ای ز تو دولت قویم وای ز تو دین پایدار
Бо ршоди ҳзми ту ҳушёрии оради ҷом май
با رشاد حزم تو هشیاری آرد جام می
Босҳоди бахти ту бедории оради кӯкнор
باسهاد بخت تو بیداری آرد کوکنار
Бас ки аз ҳрсўгар язд марг бинад пеш рӯй
بس که از هرسو گریزد مرگ بیند پیش روی
Шояд аз майдони кинат хасм нанамояд фирор
شاید از میدان کینت خصم ننماید فرار
Дрбёбон дай навиштам номи ҳлмт бар замин
دربیابان دی نوشتم نام حلمت بر زمین
Ногҳм аз пеш рӯ бурҷаст кӯҳии устувор
ناگهم از پیش رو برجست کوهی استوار
Дӯш гуфтам вазъӣ аз ҷавдати намоями мухтасар
دوش گفتم وضعی از جودت نمایم مختصر
Ақли гуфтои шармии охири ҷўдш онгаҳ ихтисор
عقل گفتا شرمی آخر جودش آنگه اختصار
Чун ба ҳашари аъмоли некӯӣ туро натавон шимурд
چون به حشر اعمال نیکوی ترا نتوان شمرد
Пас чаро хонд аҷами он рӯзро рӯзи шумор
پس چرا خواند عجم آن روز را روز شمار
Ҳар куҷои номии зи нутқати қанду шукри танги танг
هر کجا نامی ز نطقت قند و شکر تنگ تنگ
Ҳар куҷои ёдии зи хилқати машку анбари борбор
هر کجا یادی ز خلقت مشک و عنبر باربار
Васфи ҷавдат зон кунам пеш аз ҳамаи авсофи ту
وصف جودت زان کنم پیش از همه اوصاف تو
То ба васфаш низ сомъро намонад интизор
تا به وصفش نیز سامع را نماند انتظار
Ҳилтӣ кардам ки то шуд сяти фазлами мштҳр
حیلتی کردم که تا شد صیت فضلم مشتهر
Номӣ аз ҷӯади ту барадам ёфт фазлами иштиҳор
نامی از جود تو بردم یافت فضلم اشتهار
То буд рмҳт назор ва то буд гурзати самин
تا بود رمحت نزار و تا بود گرزت سمین
Дайни азин бодои самин вкФр аз он бодо назор
دین ازین بادا سمین وکفر از آن بادا نزار
Шеъри Қоонии барин нисбат агар боло равад
شعر قاآنی برین نسبت اگر بالا رود
ё ба курсӣ менишинад ё ба арши кирдигор
یا بهکرسی مینشیند یا به عرش کردگار