Се чиз ҳаст казу мамлакат буд маъмур

سه چیز هست‌ کزو مملکت بود معمور

Вази он се оят раҳмат кунад зи ғайби зуҳӯр

وز آن سه آیت رحمت ‌کند ز غیب ظهور

Нахусти ёрии яздони дувуми анояти шоҳ

نخست یاری یزدان دوم عنایت شاه

Сими кифояти ҳукком дар низоми умӯр

سیم ‌کفایت حکام در نظام امور

Аз он се мамлакат аз мӯҳликат буд эмин

از آن سه مملکت از مهلکت بود ایمن

Бидон сифат ки қусӯри ҷинони зи нанги қусӯр

بدان صفت‌ که قصور جنان ز ننگ قصور

Чунонкии малики сипоҳон ба Авни бори худоӣ

چنانکه ملک سپاهان به ‌عون بار خدای

Буд зи ёрии меъмори адли шаҳи маъмур

بود ز یاری معمار عدل شه معمور

Ба саъии чокари хусрави парасти хсрўхон

به سعی چاکر خسرو پرست خسروخان

зи эминии ҳамаи диёри он диёри шакур

ز ایمنی همه دیار آن دیار شکور

зи Ямани толеъи бедори шаҳ ба соҳати он

ز یمن طالع بیدار شه به ساحت آن

Ба маҳди амну амони хуфтаи ҳофизони суғур

به مهد امن و امان خفته حافظان ثغور

Хдиўи хиттаи Эрони замини мҳмдшоаҳ

خدیو خطهٔ ایران زمین محمدشاه

Ки шуълаи исти зи шамшераши офтоби ҳрўр

که شعله‌ایست ز شمشیرش آفتاب حرور

Шҳншаҳ ки ш ваад табъи дай чу табъи тамӯз

شهنشهٔ‌که ش‌ود طبع دی چو طبع تموز

зи туфи ночх оташ фишон ӯ мҳрўр

ز تف ناچخ آتش‌فشان او محرور

Ба Ямани тоъат ӯ ҳарчӣ дар фалаки хуррам

به یمن طاعت او هرچه در فلک خرّم

зи файзи ҳиммат ӯ ҳарки бар замини масрур

ز فیض همت او هرکه بر زمین مسرور

Криўаҳ ӣӣ буд аз малик ӯ замину сипеҳр

کریوه‌یی بود از ملک او زمین و سپهر

Дақиқа ӣӣ буд аз умр ӯ синӣну шҳўр

دقیقه‌یی بود از عمر او سنین و شهور

Итоб ӯ малики аламутро ҳаме монад

عتاب او ملک‌الموت را همی ماند

Ки ҷузи худои азуи ҳарки дар ҷаҳони мақҳур

که جز خدای ازو هرکه در جهان مقهور

Шумори фавҷаш чун ҳасри мавҷи номумкин

شمار فوجش چون حصر موج ناممکن

Алоҷи хайлаш чун манъи сайли номақдӯр

علاج خیلش چون منع سیل نامقدور

Чаҳ фавҷи фавҷӣ чун даври даҳри номаъдӯд

چه فوج فوجی چون دور دهر نامعدود

Чаҳ хайл хеле чун сайри чархи номаҳсӯр

چه خیل خیلی چون سیر چرخ نامحصور

зи хома ӣӣ ки шаваду сафи халқ ӯ марқӯм

ز خامه‌یی ‌که شود و‌صف خلق او مرقوم

Ба номае ки шавад наъти рой ӯ мстўр

به‌نامه‌ای‌ که شود نعت رای او مسطور

Шамеми анбар сотиъ шавад зи нӯки қалам

شمیم عنبر ساطع شود ز نوک قلم

Фурӯғи ахтар ломъ шавад зи нақши сутур

فروغ اختر لامع شود ز نقش سطور

Ба рӯи зи разм ки гӯйӣ фурӯ чакад симоб

به رو‌ز رزم ‌که ‌گویی فرو چکد سیماب

Ба гӯши гунбади симобӣ аз ғўи шипўр

به‌گوش ‌گنبد سیمابی از غو شیپور

Синони найзаи хунхори шаҳи даруни ғубор

سنان نیزهٔ خونخوار شه درون غبار

Чу зўи зўобаҳи дарахшнда дар шаби диҷўр

چو ذو ذوابه درخشنده در شب دیجور

зи бас ки кори ҷаҳон рост карда теғи каҷаш

ز بس که کار جهان راست‌ کرده تیغ‌ کجش

Намонда нақши каҷии ҷуз дар абрӯии манзур

نمانده ‌نقش‌ کجی جز در ابروی منظور

Ба рӯзгораш ҳар фитнае ки зояд даҳр

به روزگارش هر فتنه‌ای‌که زاید دهر

Ба орият диҳад онро ба наргиси махмур

به‌عاریت دهد آن را به نرگس مخمور

На офтоби ҷҳонтоби васияти ҳиммат ӯ

نه آفتاب جهانتاب وصیت همت او

Чу офтоби ҷҳонтоб дар ҷаҳони машҳур

چو آفتاب جهانتاب در جهان مشهور

На осмони бринсту зикри шавкат ӯ

نه آسمان برینست و ذکر شوکت او

Чу осмони барин бар ҷаҳонёни мазкӯр

چو آسمان برین بر جهانیان مذکور

Ду хиттаанд зи иқтоъ ӯ замину сипеҳр

دو خطّه‌اند ز اقطاع او زمین و سپهر

Ду мсрънд ба даргоҳ ӯ сабоу дбўр

دو مسرعند به درگاه او صبا و دبور

Ба гоҳи базм ба монанди офтоби Карим

به ‌گاه بزم به مانند آفتاب ‌کریم

Ба рӯзи разм ба кирдори рӯзгори ғаюр

به روز رزم به‌کردار روزگار غیور

Ба душманон нгрдсўршон шавад ҳамаи сӯг

به دشمنان نگردسورشان شود همه سوگ

Ба дӯстон гузарад сӯг шан шавад ҳамаи сур

به دوستان گذرد سوگ‌شان شود همه سور

Бидон масоба ки дар рӯзи иди перу ҷавон

بدان مثابه‌ که در روز عید پیر و جوان

Кунанд таҳнияти икдгри зи фарти сарвар

کنند تهنیت یکدگر ز فرط سرور

Забон ба таҳнияти икдгри гшўдстнд

زبان به تهنیت یکدگر گشودستند

Ба рӯзгори вай аз хуррамии аносу зукур

به روزگار وی از خرمی اناث و ذکور

Каминаи чокари хусрав ки аз ғуломии шоҳ

کمینه چاکر خسرو که از غلامی شاه

Шудаст номи накӯяш ба хусравии машҳур

شدست نام نکویش به خسروی مشهور

Ба хизмати малик онгуна танги бастаи миён

به خدمت ملک آنگونه تنگ بسته میان

Ки нест бими кушодаши зи имтидоди дҳўр

که نیست بیم‌گشادش ز امتداد دهور

Дарин диёри чунон қадари ваии азиз буд

درین دیار چنان قدر وی عزیز بود

Ки қадари офияти андари табиати ранҷур

که قدر عافیت اندر طبیعت رنجور

з савлаташ назанад шери панҷа бо рӯбоҳ

ز صولتش نزند شیر پنجه با روباه

з ҳайбаташ накунад бози ҳамла бар ъсФўр

ز هیبتش نکند باز حمله بر عصفور

Гараш худои дусади малик ҷовдон бахшад

گرش‌ خدای دوصد ملک‌ جاودان بخشد

Биҷузи ҳузур шҳншаҳ набошадаш манзур

بجز حضور شهنشه نباشدش‌ منظور

Гар ба соҳати хулди барии гзоркнд

گر به ساحت خلد بری‌گذارکند

Ба хотираш накунад ҷи зи хаёли шоҳи хутур

به‌خاطرش‌ نکند ج‌ز خیال شاه خطور

Ба хокпои шҳншаҳ аз он ҳарис тараст

به خاکپای شهنشه از آن حریص ‌ترست

Ки тан ба роҳату қолаб ба қалбу чашм ба нур

که‌ تن به راحت و قالب به قلب و چشم به نور

Чунон ҳи рҷўдии омўдаҳ аз иродати шоҳ

چنان ه‌رجودی آموده از ارادت شاه

Ки фарқ май натавонади ғиобро зи ҳузур

که فرق می‌نتواند غیاب را ز حضور

Биҷузи ту ҳар ду ҷаҳонаши чунон ба чашми ҳақир

بجز تو هر دو جهانش چنان به چشم حقیر

Ки назд дидаи ҳақи байни ҷамоли ҳуру қусӯр

که نزد دیدهٔ حق‌بین جمال حور و قصور

Чунон зи фари вуҷӯди ту пайкараши ларзон

چنان ز فرّ وجود تو پیکرش لرزان

Ки ҷисм пок кулем аллоҳ аз таҷаллии тавр

که جسم پاک‌کلیم‌الله از تجلی طور

з нашава май меҳри шаҳи ончунон сармаст

ز نشوهٔ می مهر شه آنچنان سرمست

Ки ёд менакунад ҳаргиз аз шароби таҳур

که یاد می نکند هرگز از شراب طهور

Қадар ба хории аъдои давлаташи маҳкӯм

قدر به خواری اعدای دولتش محکوم

Қазо ба ёрии аҳбоби шавкаташи маъмур

قضا به یاری احباب شوکتش مأمور

Фалак ба тоъати сегон даргааши мҷбўл

فلک به طاعت سگان درگهش مجبول

Малик ба нусрати худоами ҳазраташи маҷбур

ملک به نصرت خدام حضرتش مجبور

Шҳо шигифт набошад агар ба рақс оянд

شها شگفت نباشد اگر به رقص آیند

Ба рӯзгори ту аз хуррамии вуҳушу туюр

به روزگار تو از خرمی وحوش و طیور

Аз он замон ки заминро бёФридаҳи худоӣ

از آن زمان‌که زمین را بیافریده خدای

Чунин шҳншаҳи одил дарав накарда убӯр

چنین شهنشه عادل درو نکرده عبور

Чунон ба аҳди ту гетӣ гирифтааст қарор

چنان به عهد تو گیتی‌گرفته است قرار

Ки аз талотуми амвоҷи солманди бҳўр

که از تلاطم امواج سالمند بحور

Аҷал ба воситаи теғи шаҳи ҷҳонсўзст

اجل به واسطهٔ تیغ شه جهانسوزست

Чу аз ҳарорати хуршеди ҷомаи булӯр

چو از حرارت خورشید جامهٔ بلور

Туе ки косаи чинӣ наад блорки ту

تویی‌که‌کاسهٔ چینی نهد بلارک تو

Ба хон разми ту аз косаи сари фағфур

به خوان رزم تو از کاسهٔ سر فغفور

Агар ба паҳнаи пайкори шаҳи гзоркнд

اگر به پهنهٔ پیکار شه‌گذارکند

Ба ҷои нӯши равони заҳр қӣ кунад занбӯр

به جای نوش روان زهر قی‌کند زنبور

зи туфи теғи ту тӯфон хӯн шавад ҷорӣ

ز تف تیغ تو طوفان خون شود جاری

Бидон масоба ки тӯфони Нӯҳ аз танур

بدان مثابه ‌که طوفان نوح از تنور

Ба аҳд шаҳ нарасад то ба устихони осеб

به عهد شه نرسد تا به استخوان آسیب

зи хати тоъати қассоби саркашади сотўр

ز خط طاعت قصاب سرکشد ساطور

Шҳо диёри сипоҳони зи бас ки маъмураст

شها دیار سپاهان ز بس که معمورست

Ба соҳаташ набӯд бумро маҷоли мурӯр

به ساحتش نبود بوم را مجال مرور

Дар ӯ ба ҳолати эҳёи зи бас ки рашк баранд

در او به حالت احیا ز بس‌که رشک برند

Аҷаб нагар бадар оянд рафтагони зи қубӯр

عجب نه ‌گر بدر آیند رفتگان ز قبور

з ҳар ътиаҳ ба ҷузи васли подшоҳи қнўъ

ز هر عطیه به جز وصل پادشاه قنوع

Баҳри балӣа ба ҷузи ҳиҷри шаҳриёри сабур

بهر بلیه به جز هجر شهریار صبور

Шҳо ба аҳди ту Қоонӣаст чун шаби қадар

شها به عهد تو قاآنی است چون شب قدر

Ки қадари вай буд аз ҳарки дар ҷаҳони мастур

که قدر وی بود از هرکه در جهان مستور

Вале ба Ямани дуоу санои ҳазрати шоҳ

ولی به یمن دعا و ثنای حضرت شاه

Ба турфаи тараф калла сояд аз камоли ғурур

به طرفه طرف‌کله ساید از کمال غرور

Гушӯда ҳар сӯи мӯяши забон ки то хоҳад

گشوده هر سو مویش زبان‌ که تا خواهد

Давоми давлати шаҳро зкрдгори ғафур

دوام دولت شه را زکردگار غفور

Ҳамора то адад афзӯда гардад вкоҳд

هماره تا عدد افزوده‌گردد وکاهد

Ба гоҳи ҷазри сҳоҳ ва ба вақти зарби ксўр

به گاه جذر صحاح و به وقت ضرب‌کسور

Давоми умри ту то он замон ки осоинд

دوام عمر تو تا آن زمان‌که آسایند

Муҳосибони амал аз ҳисоб рӯз нашӯр

محاسبان عمل از حساب روز نشور