Дӯш аз бар шҳзодаҳи Ардашер
دوش از بر شهزاده اردشیر
Оварад марои нома ӣӣ бшир
آورد مرا نامهیی بشیر
Бигирифтаму бўсидмши вази он
بگرفتم و بوسیدمش وز آن
Шуд мағзи ман оканда аз абир
شد مغز من آکنده از عبیر
Бар сими пароканда буд машк
بر سیم پراکنده بود مشک
Бар шери пришидаҳ буд қӣр
بر شیر پریشیده بود قیر
Шунаво шуда аз лафз ӯ асм
شنوا شده از لفظ او اصم
Бино шуда аз хат ӯ зрир
بینا شده از خط او ضریر
Гуфтӣ сари зулфин хеши ҳур
گفتی سر زلفین خویش حور
Бигусастау печида дар ҳарир
بگسسته و پیچیده در حریر
ё моҳикӣ чанд машки ранг
یا ماهیکی چند مشک رنگ
Афтода ба симобии обгир
افتاده به سیمابی آبگیر
То бишинавам он лафзи дилписанд
تا بشنوم آن لفظ دلپسند
То бингарам он хати дилпазир
تا بنگرم آن خط دلپذیر
Чун дил шудаи аъзои ман самиъ
چون دل شده اعضای من سمیع
Чун ҷон шудаи аҷзои ман басир
چون جان شده اجزای من بصیر
Ҳай хондӣ ва ҳай кардам офарин
هی خواندی و هیکردم آفرین
Бар калаки малики зодаи Ардашер
بر کلک ملکزاده اردشیر
Аз ҳар ситамии даҳрро паноҳ
از هر ستمی دهر را پناه
Аз ҳар фазаъии халқро мҷир
از هر فزعی خلق را مجیر
Чун баҳр ба ҳиммати дилаши амиқ
چون بحر به همت دلش عمیق
Чун абр ба бахшиши кафши мтир
چون ابر به بخششکفش مَطیر
Маликаши зи смк буд то смок
ملکش ز سمک بود تا سماک
Ситши зи срии рафта то асир
صیتش ز ثری رفته تا اثیر
Ҷўдши паии бахшиши баҳонаи ҷӯ
جودش پی بخشش بهانهجو
Азмаши паии кӯшиши баҳонаи гир
عزمش پیکوشش بهانهگیر
Дар хасми итобаши ҷаҳанда тар
در خصم عتابش جهندهتر
Аз оташи танур дар фатир
از آتش تنور در فطیر
Дар санги саҳҳомаши даванда тар
در سنگ سهامش دوندهتر
Аз панҷаи хбоз дар хамир
از پنجهٔ خباز در خمیر
Дркўаҳи синонаши хлндаҳ тар
درکوه سنانش خلندهتر
Аз сӯзани хайёт дар ҳарир
از سوزن خیاط در حریر
Дунё бар маликаш кам аз тсўҷ
دنیا بر ملکشکم از طسوج
Дарё бар ҷўдш кам аз нафир
دریا بر جودش کم از نفیر
Дар чанбари ҳукмаш на осмон
در چنبر حکمش نه آسمان
Зонгўнаҳ ки тдўир дар мудӣр
زانگونهکه تدویر در مدیر
Бар даргаи қадараши фалаки ғулом
بر درگه قدرش فلک غلام
Дар рбқаҳи ҳукмаши ҷаҳони асир
در ربقهٔ حکمش جهان اسیر
Тарсади зи ҷҳонсўзи теғ ӯ
ترسد ز جهانسوز تیغ او
Зонаст ки дӯзах кашад зФир
زانست که دوزخ کشد زفیر
На чархи зи саҳмаши чунон нФўр
نه چرخ ز سهمش چنان نفور
Каз ҳастӣ худ мекашад нафир
کز هستی خود میکشد نفیر
Дргўши мухотаби ҷаҳди зи ҳирс
درگوش مخاطب جهد ز حرص
Бе саъии забони васфаш аз замир
بیسعی زبان وصفش از ضمیر
эй чарх ба Авни ту мстъин
ای چرخ به عون تو مستعین
эй даҳр ба лутфи ту мстҷир
ای دهر به لطف تو مستجیر
Сяти қаламати баҳр ва барграфт
صیت قلمت بحر و برگرفت
Бо онкӣ касаш нашунӯд срир
با آنکهکسش نشنود صریر
Меҳрӣ ки суннитар азу набӯд
مهری که سنیتر ازو نبود
Бо рои ту чун зарра шуд ҳақир
با رای تو چون ذره شد حقیر
Баҳрӣ ки ғанитар азу набӯд
بحریکه غنیتر ازو نبود
Бо ҷӯади ту чун қатра шуд фақир
با جود تو چون قطره شد فقیر
Манзураш аз он ҷузви номи тест
منظورش از آن جزو نام تست
Зон Тифли кндгриаҳи баҳри шер
زان طفلکندگریه بهر شیر
Набӯд пас на пардаи фалак
نبود پس نه پردهٔ فلک
Розӣ ки на роят бар он хабир
رازیکه نه رایت بر آن خبیر
Гӯйӣ ки муҷассам шавад сарвар
گویی که مجسم شود سرور
Онгаҳ ки кунӣ ҷой бар сарир
آنگهکهکنی جای بر سریر
Дар мағзи хиради як ҷаҳони шуъӯр
در مغز خرد یک جهان شعور
Боҳзми тўҳмснги як шъир
باحزم توهمسنگ یکشعیر
Ҷунбад ҳамаи аъзояш аз нишот
جنبد همه اعضایش از نشاط
Чун мадҳи ту аншокнди дабир
چون مدح تو انشاکند دبیر
Ларзони тани дӯзахи зи теғи ту
لرزان تن دوزخ ز تیغ تو
Чун пайкари урён ба змҳрир
چون پیکر عریان به زمهریر
То ҳавзаи гиҳон буд васеъ
تا حوزهٔ گیهان بود وسیع
То равзаи ризвон буд нзир
تا روضهٔ رضوان بود نضیر
Умри абаду нусрати азал
عمر ابد و نصرت ازل
Он боди насиби ин якат насир
آن باد نصیب این یکت نصیر