Ҳаме ба чашм ман ояд ки сӯии ҳазрати мейр

همی به‌ چشم‌ من آید که سوی حضرت میر

Расӯлӣ ояд аз малики раии бширу нзир

رسولی آید از ملک ری بشیر و نذیر

Ба дастии андари теғ ва ба дастии андари ҷом

به دستی اندر تیغ و به دستی اندر جام

Мари он як аз паии хасму мари ин як аз паии мейр

مر آن‌ یک‌ از پی ‌خصم ‌و مر این یک از پی میر

Ба мейр гуяд кин ҷомро бигир ва бануш

به میر گوید کاین جام را بگیر و بنوش

Ки бо ту хотири шаҳро ъноитисти хатир

که با تو خاطر شه را عنایتیست خطیر

Ба хасм гуяд кин теғро бибин ва бинол

به خصم گوید کاین تیغ را ببین و بنال

Ки бар ту хашми малик шуъла мекашад чу съир

که‌ بر تو خشم ملک ‌شعله‌ می‌کشد چو سعیر

Сухани дароз чаҳ ронӣ ки кирдигори ҷаҳон

سخن دراز چه رانی که کردگار جهان

Ба кори рафта ва оянда ҳокимасту хабир

به‌کار رفته و آینده حاکمست و خبیر

Бузургвори амирои яке ба айш бакӯш

بزرگوار امیرا یکی به عیش بکوش

Ки бо муроди ту ҳам дӯш меравад тақдир

که با مراد تو هم دوش می‌رود تقدیر

Аннани кор ба тақдир кирдигор сипор

عنان ‌کار به تقدیر کردگار سپار

Ки бадсиголи ту беҳуда мекунад тадбир

که بدسگال تو بیهوده می‌کند تدبیر

Даҳони шишаи гушойу лаб пиёла бабўс

دهان شیشه‌گشای و لب پیاله ببوس

Аннани чора раҳо кун рикоб бода бигир

عنان چاره رها کن رکاب باده بگیر

Паии млоъбаҳ дар соқи дилбарии зани чанг

پی ملاعبه در ساق دلبری زن چنگ

Ки дар сринши нохун фурӯ равад чу хамир

که در سرینش ناخن فرو رود چو خمیر

Хамири моя гар инаст бадсиголи туро

خمیر مایه‌ گر اینست بدسگال ترا

Бигӯ ки нон натавон пухт аз ин хамири фатир

بگو که نان نتوان پخت از این خمیر فطیر

Чаҳ ғами хурии зи суханҳои талх бода бихӯр

چه غم خوری ز سخنهای تلخ باده بخور

Ту оби нӯш ки беҳуда мезананд сафир

تو آب نوش ‌که بیهوده می‌زنند صفیر

Ту роҳи рости рӯу азкжии адуи мҳрос

تو راه راست رو و ازکژی عدو مهراس

Бҳл ки гандуму ҷӯро аён шавад тсъир

بهل ‌که ‌گندم و جو را عیان شود تسعیر

Ту ҳарчӣ кошта ӣӣ дар ҷаҳони ҳамон даравӣ

تو هرچه ‌کاشته‌یی در جهان همان دروی

Гумон мабар ки кунад ҳукми неку бади тағйир

گمان مبر که‌ کند حکم نیک و بد تغییر

Яке ба кӯҳи сухани рон ки гарчи ҳаст ҷамод

یکی به کوه سخن ران که‌ گرچه هست جماد

зи зишт зишт диҳад посух аз хҷири хҷир

ز زشت زشت دهد پاسخ از خجیر خجیر

Нқўди мардум агар роиҷаст агар косад

نقود مردم اگر رایج است اگر کاسد

Ба кирдигор раҳо кун ки ноқидӣаст басир

به ‌کردگار رها کن ‌که ناقدی است بصیر

Чу кирдигор тавонад ҳар ончӣ донад кард

چو کردگار تواند هر آنچه داند کرد

Ризо ба дода ӯ даҳ ки оламасту қадир

رضا به دادهٔ او ده‌ که عالم است و قدیر

Ба халқ ҳарчӣ ту додӣ худои ҳумо Н диҳадат

به خلق هرچه تو دادی خدا هما‌ن دهدَت

Ва лек маслиҳатиро ҳаме кунад таъхир

و لیک مصلحتی را همی ‌کند تأخیر

Агар муқаддамаи кор косад аст маранҷ

اگر مقدمهٔ کار کاسد است مرنج

На хӯн ҳайзаст аввал ки гардад охири шер

نه خون حیضست اول ‌که ‌گردد آخر شیر

Ба мард деҳқон бингар ки тухмро дар хок

به مرد دهقان بنگر که تخم را در خاک

Ба моҳ баҳман бошад ки бар диҳад маи тир

به ماه بهمن باشد که بر دهد مه تیر

Бзргўорои доне ки табъи мавзун ро

بزرگوارا دانی‌ که طبع موزون را

зи маънии хушу мазмун тоза нест гзир

ز معنی خوش و مضمون تازه نیست‌ گزیر

Нахусти узри ман аз нктҳои ман бниўш

نخست عذر من‌ از نکتهای من بنیوش

Агарчӣ афви ту ногуфта ҳаст узр пазир

اگرچه عفو تو ناگفته هست عذر پذیر

Шунидаам ки прндўш аз сиёсати ту

شنیده‌ام‌ که پرندوش از سیاست تو

Кашида ровии ашъори ман ба чархи нафир

کشیده راوی اشعار من به چرخ نفیر

зи заҳри қаҳри ту ранҷур гашта ганҷурат

ز زهر قهر تو رنجور گشته‌ گنجورت

Зиҳии сиёсат беҷурму хашм бе тақсир

زهی سیاست بی‌جرم و خشم بی تقصیر

Кас ин кунад ки татовул кунад ба манзурӣ

کس این‌ کند که تطاول‌ کند به منظوری

Ки ҳеҷ нозираши андари ҷаҳони надидаи назир

که هیچ ناظرش اندر جهان ندیده نظیر

Кас ин кунад ки сиёсат кунад ба маъшӯқӣ

کس این کند که سیاست کند به معشوقی

Ки ҳасан ӯ чу ҳунарҳои туаст оламгир

که حسن او چو هنرهای توست عالمگیر

На ин ҳамон маликаст онкӣ бар шамоил ӯ

نه این همان ملکست آنکه بر شمایل او

зи боми арш сроФил мезанад такбир

ز بام عرش سرافیل می‌زند تکبیر

На ин ҳамон қамараст онкии пеши талъат ӯ

نه این همان قمرست آنکه پیش طلعت او

Суҷуд май барад аз чархи офтоби мунир

سجود می‌برد از چرخ آفتاب منیر

На ин ҳамон санамаст он ки ояти рух ӯ

نه این همان صنم است آن که آیت رخ او

зи нури сӯра волшмс мекунад тафсир

ز نور سورهٔ والشمس می‌کند تفسیر

Гумон мабар ки ҷалоли ту зу зиёдтар аст

گمان مبر که جلال تو زو زیادتر است

Агарчӣ моя таъзим туаст ин таҳқир

اگرچه مایهٔ تعظیم توست این تحقیر

Туро ба малик буд фахр ва фахр ӯст ба ту

تو را به ملک بود فخر و فخر اوست به تو

Ту худ бигӯ ки на бо шахси тести малики ҳақир

تو خود بگو که ‌نه‌ با شخص تست‌ ملک‌ حقیر

Тўрои сар ар ба фалаки рафта аз ҷалоли мноз

تورا سر ار به فلک رفته از جلال مناز

Ки пой ӯ ба фалак рафт ҳбзои тавфир

که پای او به فلک رفت حبذا توفیر

Агар ту кишваргирӣ ба рӯзи фахри мбол

اگر تو کشور گیری به روز فخر مبال

Ки ӯ гирифта касеро ки ҳаст кишваргир

که او گرفته‌ کسی را که هست‌ کشورگیر

Тугар амӣрӣу халқии асир ҳукм тавонад

تو گر امیری و خلقی اسیر حکم تواند

Асир ӯст амӣрӣ ки халқ карда асир

اسیر اوست امیری‌ که خلق‌ کرده اسیر

Ба худ мноз ки нахҷӣри тести шери жён

به خود مناز که نخجیر تست شیر ژیان

Чаҳ ҷои шерака ӯ мекунад нахҷӣр

چه جای شیرکه او می‌کند نخجیر

Магӯ ки шуд чу сулаймони парии мусаххари ман

مگو که شد چو سلیمان پری مسخر من

Парии нигар ки сулаймон ҳаме кунад тасхир

پری نگر که سلیمان همی‌ کند تسخیر

Раёсати ту агар мӯҷиб сиёсат ӯст

ریاست تو اگر موجب سیاست اوست

Ба ҷон ӯ ки бирав тарки ин раёсати гир

به جان او که برو ترک این ریاست گیر

Ба дӯст бим расад аз ту ва ба дшми сим

به دوست بیم رسد از تو و به دشم سیم

Ба ҷои хасмии хайр ба ҷои дӯсти шарир

به‌جای خصمی خیر به جای دوست شریر

Битарс аз онкӣ кашад абрӯяш ба рӯй ту теғ

بترس از آنکه‌ کشد ابرویش به روی تو تیغ

Битарс аз онкӣ занад мижааш ба ҷони ту тир

بترس از آنکه زند مژه‌اش به جان تو تیر

Дар ангабини лаб ар сиркаи резад аз дашном

در انگبین لب ار سرکه ریزد از دشنام

зи баҳри чораи сафрои тест азу бипазир

ز بهر چارهٔ صفرای تست ازو بپذیر

Ба вақти сафро бесирка ангабин ндиҳанд

به وقت صفرا بی‌سرکه انگبین ندهند

Ҳакими ҳозиқ биҷо намекунад тақрир

حکیم حاذق بیجا نمی‌کند تقریر

Ситам ба ровии ашъори ман сутӯда набӯд

ستم به راوی اشعار من ستوده نبود

Агар чаҳ шеъри марои кас наме хирад ба шъир

اگر چه شعر مرا کس نمی‌خرد به شعیر

Гумон мабар ки навозӣ ба шоли Кашмӣраш

گمان مبر که نوازی به شال‌ کشمیرش

Ки як нигоҳи ваии арзад ба ҳарчӣ дар Кашмӣр

که یک نگاه وی ارزد به هرچه در کشمیر

Магӯ либоси ҳарираши даҳум ки фахр кунад

مگو لباس حریرش دهم‌ که فخر کند

Ки фахр аз тан ӯ мекунад либоси ҳарир

که فخر از تن او می‌کند لباس حریر

Магӯ з меҳр басоем абир бар зулфаш

مگو ز مهر بسایم عبیر بر زلفش

Ки зулф ӯро сояд ҳаме ба хеши абир

که زلف او را ساید همی به خویش عبیر

Алоҷи қалб навон кун ба васли ёри ҷавон

علاج قلب نوان ‌کن به وصل یار جوان

Ки ҳар ду кун наярзад ба як насиҳати пер

که هر دو کون نیرزد به یک نصیحت پیر

Ту низ хозин мерой ба чеҳраи холиқи моҳ

تو نیز خازن میرای به چهره خالق ماه

Аз ин маранҷ ки мейрат кашида дар занҷир

از این مرنج‌ که میرت‌ کشیده در زنجیر

Чу буд қасри вуҷӯдати зи халқи бади вайрон

چو بود قصر وجودت ز خلق بد ویران

Хароб кард туро то з нӯканд таъмир

خراب‌ کرد ترا تا ز نوکند تعمیر

Чу ёфт зулфи ту дузд диласт бандаш кард

چو یافت زلف تو دزد دلست بندش ‌کرد

Ки дар шариъат фарзаст дуздро таъзир

که در شریعت فرض ‌است دزد را تعزیر

Хмирўори бимолид аз он туро дар чанг

خمیروار بمالید از آن تو را در چنگ

Ки нон бахтат бурноед аз танури фатир

که نان بختت برناید از تنور فطیر

Ммўди пои туро дар фалак ки то зини пас

ممود پای ترا در فلک‌که تا زین پس

Занӣ ба ҳиммат ӯ пушти по ба чархи асир

زنی به همت او پشت پا به چرخ اثیر

Вуҷӯди тест чу май рӯҳи бахш ва бар май ноб

وجود تست ‌چو می روح بخش و بر می ناب

Ҳар ончӣ беш зании лат фузун диҳад таъсир

هر آنچه بیش زنی لت فزون دهد تأثیر

Магар надидӣ норро ки бар сари чӯб

مگر ندیدی نار را که بر سر چوب

Ҳазор теша занад то шавад ба шакли сарир

هزار تیشه زند تا شود به شکل سریر

ДўҳФтаҳи пеш ба хоби омадами шабӣ ки зи хашм

دوهفته پیش به‌خواب‌آمدم‌شبی‌که‌ز خشم

Гирифтаи мори сиёҳӣ ба чанги мейри кабӣр

گرفته مار سیاهی به چنگ میر کبیر

Ба вақти хашм чу зулфи турои бноФт ба чанг

به وقت خشم چو زلف ترا بنافت‌ به چنگ

Яқин шудам ки ҳамин буд хобро таъбир

یقین شدم‌ که همین بود خواب را تعبیر

Зиҳии суханвари соҳири ҳакими Қоонӣ

زهی سخنور ساحر حکیم قاآنی

Ки офтоб ва маасташ ниҳон ба ҷайбу замир

که آفتاب و مه استش نهان به جیب و ضمیر