зи чашмами хӯни фурӯи резад ба ёди чашми фаттонаш

ز چشمم خون فرو ریزد به یاد چشم فتانش

Парешони хотирам аз ишқи гесуии парешонаш

پریشان‌خاطرم از عشق ‌گیسوی پریشانش

Ар хуршед май ҷӯии нигаҳӣ рӯй чун моҳсс

ار خورشید می‌جویی نگهی روی چون ماهثث

Вагар шамшод мехоҳӣ бибин сарви хиромонаш

وگر شمشاد می‌خواهی ببین سرو خرامانش

Ба даврон ҳркҷо бошад дилӣ аз ғам ба дард ояд

به دوران هرکجا باشد دلی از غم به درد آید

Марои дардӣ буд дар дил ки ҷуз ғам нест дирамонаш

مرا دردی بود در دل‌ که جز غم نیست درمانش

Фдни рӯсу оризи гули хати съзаҳи асу лаби ғн чаҳ

فدن‌روس‌و عارض‌گل خط‌سعزه‌اس‌و لب غن‌چه

Буд худ гулшани хӯбӣ чаҳ ҳоҷати сайри бастонаш

بود خود گلشن خوبی چه حاجت سیر بستانش

Шавад ширини каломӣҳо зи лаъли дилкашаши зоҳир

شود شیرین‌کلامیها ز لعل دلکشش ظاهر

Ҳамоно танг шукр ҳаст пинҳон дар намакдонаш

همانا تُنگ شکر هست پنهان در نمکدانش

Саломатро дъогФтми зи шавқи чашми бемораш

سلامت را دعاگفتم ز شوق چشم بیمارش

Чу борони гиряи сркрдми зи ҳиҷри лаъли хандонаш

چو باران‌گریه سرکردم ز هجر لعل خندانش

зи ҳайронии гиребонро намудем чок то доман

ز حیرانی گریبان را نمودم چاک تا دامن

Чу дидам коФтобӣ сар зад аз чоки гиребонаш

چو دیدم کافتابی سر زد از چاک گریبانش

Дилу дайни баради пинҳонии ҷамоли ошкор ӯ

دل و دین برد پنهانی جمال آشکار او

Раҳи ҷон ошкоро зад ишоратҳои пинҳонаш

ره جان آشکارا زد اشارتهای پنهانش

Камон абрӯонаш карда дар зиҳи тири мижгон ро

کمان ابروانش ‌کرده در زه تیر مژگان را

Чисон ёбад раҳои мурғи ҷон аз захми пайконаш

چسان یابد رهایی مرغ جان از زخم پیکانش

Буд чун рӯзи шомам бо висол рӯй чун моҳаш

بود چون روز شامم با وصال روی چون ماهش

. Шавад чун шоми рӯзам аз фироқи меҳри тобонаш

. شود چون شام روزم از فراق مهر تابانش

Тогои хешро побаст меҳр хештан хоҳад

توگوی خویش را پابست مهر خویشتن خواهد

Ки занҷирӣ ба по биниҳода зулфи ънброФшонш

که زنجیری به پا بنهاده زلف عنبرافشانش

Буд ошуфта чун ҳоли адуии Подшаҳи мӯяш

بود آشفته چون حال عدوی پادشه مویش

Буд хўнриз ҳамчун ханҷари шаҳи тири мижгонаш

بود خونریز همچون خنجر شه تیر مژگانش

Ҳасани шоҳи ғзФри фари Наримони мони аждар дар

حسن شاه غضفر فر نریمان‌مان اژدر در

Ки бошад дар қлоўўзи сипаҳи сад чун Наримонаш

که باشد در قلاووز سپه صد چون نریمانش

Ба фурмонаши сабоу ваҳшу тайру деву дому дад

به فرمانش صبا و وحش و طیر و دیو و دام و دد

Ба дасташи хотами давлат чаҳ нақсӣ аз салимонаш

به دستش خاتم دولت چه نقصی از سلیمانش

Баннои фитнаи вайрони гашт аз ободии адлаш

بنای فتنه ویران‌گشت از آبادی عدلش

Ниёзи соилон кам шуд зи анъоми фаровонаш

نیاز سائلان‌کم شد ز انعام فراوانش

Ба гоҳи кӣнаи Қоран чеҳра нанамояд бноўрдш

به گاه کینه قارن چهره ننماید بناوردش

Ба рӯзи разми бежан рӯй бартобад зи майдонаш

به روز رزم بیژن روی برتابد ز میدانش

Бисӯзад ҷони хасм аз шуълаи теғи ҷҳонсўзш

بسوزد جان خصم از شعلهٔ تیغ جهانسوزش

Биболади рӯзгор аз фари иқболи ҷҳонбонш

ببالد روزگار از فر اقبال جهانبانش

Диҳад хоки ялон бар боди оби оташи теғаш

دهد خاک یلان بر باد آب آتش تیغش

Кунад бар ҷангҷуёни кори мушкили разми осонаш

کند بر جنگجویان‌ کار مشکل رزم‌ آسانش

Чу дар майдони Сиёвуш вааш намояди азми гӯи бозӣ

چو در میدان سیاوش‌وش نماید عزم‌گو بازی

Сар на осмони саргаштаи бинии пеши чавгонаш

سر نه آسمان سرگشته بینی پیش چوگانش

Нтобад меҳри тобон бо зёии бадари иқболаш

نتابد مهر تابان با ضیای بدر اقبالش

Наёрад абри Нитсаон бо атои дасти эҳсонаш

نیارد ابر نیسان با عطای دست احسانش

Буд дар остони чокари ҳазорон ҳамчуи фағфураш

بود در آستان چاکر هزاران همچو فغفورش

Буд чун посбон бар дар ҳазорон ҳамчуи хоқонаш

بود چون پاسبان بر در هزاران همچو خاقانش

Шҳогар шери гардунат ба рӯзи разм пеш ояд

شها گر شیر گردونت به روز رزم پیش آید

зи осеби наҳанги теғи худ бинии ҳаросонаш

ز آسیب نهنگ تیغ خود بینی هراسانش

Фазои олами ҷоҳат бдонсон ҳаст паҳновар

فضای عالم جاهت بدانسان هست پهناور

Ки бошад на фалак чун ҳалқа ӣӣ андар биёбонаш

که باشد نه فلک چون حلقه‌یی اندر بیابانش

Дар он рӯзӣ ки чун киштии замин дар лаҷаи ҳиҷо

در آن روزی‌ که چون ‌کشتی زمین در لجهٔ هیجا

Буд аз садамаи боди мухолифи бими тӯфонаш

بود از صدمهٔ باد مخالف بیم طوفانش

Кашад барқи синони шуълаи براردи раъди кӯси ово

کشد برق سنان شعله برآرد رعد کوس آوا

Аҷал абрӣ шавад борони саҳҳоми кӣнаи боронаш

اجل ابری شود باران سهام‌کینه بارانش

Биёвезад ҳаво чун Коваи нтъи гирд аз доман

بیاویزد هوا چون‌ کاوه نطع‌ گرد از دامن

Амӯди оҳанӣни путку сари бадхоҳи санадонаш

عمود آهنین پتک و سر بدخواه سندانش

Фаридуни вори гурзи гоўсрро чун фурӯди оре

فریدون‌وار گرز گاوسر را چون فرود آری

Шавад мағзи сари заҳҳоки тозии хиради боронаш

شود مغز سر ضحاک تازی خرد بارانش

Вагар афросйоб тарк гардад бо тўкин овар

و گر افراسیاب ترک ‌گردد با توکین آور

Таҳамтани вор дар соъат бигирӣ тахти тӯронаш

تهمتن‌وار در ساعت بگیری تخت تورانش

Вагар чу байна вааш баҳроми чархати кӣнаи оғозад

وگر چو بینه‌وش بهرام چرخت ‌کینه آغازد

Фиристӣ дўкдону чарха чун ҳурмуз ба айвонаш

فرستی دوکدان و چرخه چون هرمز به ایوانش

Не чун Ардашери Бобакон каз толеъи Карамӣ

نیی چون اردشیر بابکان‌کز طالع‌کرمی

Гурезанд ду навбати ҳФтўод аз малики карамонаш

گریزاند دو نوبت هفتواد از ملک‌کرمانش

Ту он ширӣ кигар бо ҳФтўоди чархи бстизӣ

تو آن شیری‌ که‌ گر با هفتواد چرخ بستیزی

Биндозӣ чу лоаши мурдаи андари пеши карамонаш

بیندازی چو لاش مرده اندر پیش‌‌کرمانش

Кашонеи Ашкбӯсатро аҷал дар баркашон орад

کشانی اشکبوست را اجل در برکشان آرد

Ки то рустами сифатсозӣ қабо аз тир хуфтонаш

که تا رستم صفت سازی قبا از تیر خفتانش

Турои тозии насаби асбӣ буд озргшсби осо

ترا تازی‌نسب اسبی بود آذرگشسب‌آسا

Ки чун дар дашти ҳиҷои бод вааш оре ба ҷавлонаш

که چون در دشت هیجا باد وش آری به جولانش

Замин аз чори наъл ӯ биболад бар фалак зон рӯ

زمین از چار نعل او ببالد بر فلک زان‌ رو

Ки инро чори ма ваонро маӣ ваон низ нақсонаш

که این را چار مه وان را مهی‌وان نیز نقصانش‌

Ба аҳди интиқоматгар бадаради шери оҳӯ ро

به عهد انتقامت‌گر بدرد شیر آهو را

Ба санг додхоҳӣ башиканӣ дркоми дандонаш

به سنگ دادخواهی بشکنی درکام دندانش

Шҳо то дирафшон гардӣда дар мадҳи ту Қоонӣ

شها تا درفشان ‌گردیده در مدح تو قاآنی

Буд хоқонии айёму хоки Форси ширвонаш

بود خاقانی ایام و خاک فارس‌ شروانش

Ба қадари дониш худ меситояд мари туро варна

به قدر دانش خود می‌ستاید مر ترا ورنه

Фаротар буд шани Мустафо аз мадҳи ҳисонаш

فراتر بود شان مصطفی از مدح حسانش

Вале набӯд аҷаб каз фари иқболи ҳумоюнат

ولی نبود عجب‌کز فر اقبال همایونت

Расонади шеър бар шуъаро басоед сар ба кайвонаш

رساند شعر بر شعرا بساید سر به‌ کیوانش

Ало то дафтар даврон сиёҳаст аз хати анҷум

الا تا دفتر دوران سیاهست از خط انجم

Сҷлу меҳри меҳри авроқи гардуни фарди малавонаш

سجل و مهر مهر اوراق‌گردون فرد ملوانش

Дабир бахт бинагорад чунон тўқиъи умрат ро

دبیر بخت بنگارد چنان توقیع عمرت را

Ки бошад аз ибороти бақои иншои девонаш

که باشد از عبارات بقا انشای دیوانش