Фалаки дӯш аз арӯси хури тиҳӣ чун гашти домонаш

فلک دوش از عروس خور تهی چون گشت دامانش

Чу Аммон чеҳра шуд пар дар зи симини ашки ғалатонаш

چو عمان چهره شد پر در ز سیمین اشک غلطانش

Шабаҳи сони ҳуққае кФтид ва бипароканад дарҳояш

شبه‌سان حقه‌ای‌ کفتید و بپراکند درهایش

Шаби осо занге хандид ва бадарахшед дандонаш

شب‌آسا زنگیی خندید و بدرخشید دندانش

Ман андркнҷи танҳои азин андешаи савдое

من اندرکٌنج تنهایی ازین اندیشه سودایی

Ки ин дулоби миное чаро ғам зост давронаш

که این دولاب مینایی چرا غم‌زاست دورانش

Ки ногуҳи ҳалқа бар дркўФти ширини шӯхи деринам

که ناگه حلقه بر درکوفت شیرین‌شوخ دیرینم

Ки тани як тӯда насринасту лаби як ҳуққаи мараҷонаш

که تن یک توده نسرینست و لب یک حُقه مرجانش

зи ҷои ҷустами давидами дргшўдми бози бастам дар

ز جا جستم دویدم درگشودم باز بستم در

Гирифтам даст ва оварадам нишондами садри айвонаш

گرفتم دست و آوردم نشاندم صدر ایوانش

Яке миноӣ май бнҳодмш дар пеши райҳонӣ

یکی مینای می بنهادمش در پیش ریحانی

Меӣ зон сон ки ранги лола буду буии райҳонаш

میی زان‌ سان‌ که رنگ لاله بود و بوی ریحانش

Меӣ зонсон ки чун лабрези бинии соғарӣ аз вай

میی زانسان‌که چون لبریز بینی ساغری از وی

Ҳамаи кони Ямани пиндории вкўаҳи бадахшонаш

همه‌کان یمن پنداری وکوه بدخشانش

Пас аз на ҷом май ё ҳашт ё даҳ беш ёкмтр

پس از نه جام می یا هشت یا ده بیش یاکمتر

Чаҳ донад ҳоли мастии хосса дар бар ҳаркии ҷононаш

چه داند حال مستی خاصه در بر هرکه جانانش

Калла партоб кард аз сари қабо берун намӯд аз бар

کُله پرتاب‌کرد از سر قبا بیرون نمود از بر

Бногаҳи субҳи содиқ сар зад аз чоки гиребонаш

بناگه صبح صادق سر زد از چاک‌گریبانش

зи шӯри бодаи дрғм фурӯ рафт ончунон дар ғам

ز شور بادهٔ دَرغم فرو رفت آنچنان در غم

Ки хотир шуд зи ғам дар ҳам чу гесуии парешонаш

که خاطر شد ز غم در هم چو گیسوی پریشانش

Ҳаме ҳар лаҳза марворид меборид бар домон

همی هر لحظه مروارید می‌بارید بر دامان

Чунон каз ашки ғалатони рашки Аммони гашти домонаш

چنان‌کز اشک غلطان رشک عمان‌گشت دامانش

Чунон ҳар лаҳза хашм олуд бргрдўни нзркрдӣ

چنان هر لحظه خشم‌آلود برگردون نظرکردی

Ки гуфтӣ ханҷару зубини ҳамеи боради зи мижгонаш

که‌گفتی خنجر و زوبین همی بارد ز مژگانش

Чунонаш аз нӯк ҳар мижгон чакидӣ заҳри ҷони Фрсо

چنانش از نوک هر مژگان چکیدی زهر جان‌فرسا

Ки гуфтӣ аждаҳо хуфтаст андари чашми фаттонаш

که گفتی اژدها خفتست اندر چشم فتانش

Гуҳӣ бар лаби ҳикоят аз масири тиру баҳромаш

گهی بر لب حکایت از مسیر تیر و بهرامش

Гуҳӣ бар лаби шикоят аз мадори меҳру кайвонаш

گهی بر لب شکایت از مدار مهر و کیوانش

БгФтмш аз чаҳ мӯе гуфт азин гардуни гарданда

بگفتمش از چه مویی ‌گفت ازین‌ گردون ‌گردنده

Ки гӯйии ҷузи бахшат кӣна наниҳоданд банӣонаш

که‌گویی جز بخشت‌کینه ننهادند بنیانش

ҶФогоҳӣ бар аҳрораши ситам гоҳе бар Аброраш

جفاگاهی بر احرارش ستم‌گاهی بر ابرارش

На огаҳи каси зи ҳанҷораш на воқифи каси зи сомонаш

نه آگه‌ کس ز هنجارش نه واقف‌ کس ز سامانش

Бмизди мӯш бар захми палангаш то чаро зинсон

بمیزد موش بر زخم پلنگش تا چرا زینسان

Буд бо шери мардони гурбаи ҳиялат дар анбонаш

بود با شیر مردان‌ گربهٔ حیلت در انبانش

Нигорӣ чун маро дорад ҳаме чун меҳру маи урён

نگاری چون مرا دارد همی چون مهر و مه عریان

Ки чун ман меҳру маи бод аз либоси нури урёнаш

که چون من مهر و مه باد از لباس نور عریانش

Ҳаме ҳар дами зи хӯни дили марои нзлӣ наад бар хон

همی هر دم ز خون دل مرا نزلی نهد بر خوان

Ки ёрб ғайри хӯни дил мабодо назул бар хониш

که یارب غیر خون دل مبادا نزل بر خوانش

Чу бшнФтм барошуфтам ба мижгони баси гуҳари сифтам

چو بشنفتم برآشفتم به مژگان بس‌ گهر سفتم

Сипас рафтам фурӯ рафтам ғубори меҳнат аз ҷонаш

سپس رفتم فرو رفتم غبار محنت از جانش

Ба посух гуфтамаш эй тарки тарки шикваи гўоиро

به پاسخ‌گفتمش ای ترک ترک شکوه‌ گوایرا

Фалаки як зарра бар заррот олам нест султонаш

فلک یک ذره بر ذرات عالم نیست سلطانش

Фалаки осематар аз мост дар маҳруса ҳастӣ

فلک آسیمه‌تر از ماست در محروسهٔ هستی

Азон ҳар шоми бинӣ бо ҳазорон чашми ҳайронаш

ازان هر شام بینی با هزاران چشم حیرانش

Ҷаҳонро қабзу басти андари кафи инсон ки эзад ро

جهان را قبض و بسط اندر کف انسان‌که ایزد را

з мавҷӯдӣ наёбӣ ҷилвагар зонсон каз инсонаш

ز موجودی نیابی جلوه‌گر زآنسان‌کز انسانش

Ба чанги инсони комилро фалаки гӯйӣ буд гардон

به چنگ انسان‌ کامل را فلک ‌گویی بود گردان

Чунон гӯйӣ ки кафи майдон буд ангушти чавгонаш

چنان گویی که کف میدان بود انگشت چوگانش

Китоби аллоҳи акбркзи зҳўрксрту ваҳдат

کتاب‌الله اکبرکز ظهورکثرت و وحدت

Гуҳии қуръони лақаби фармӯдаи яздони гоҳи фарқонаш

گهی قرآن لقب فرموده یزدان‌گاه فرقانش

Вуҷӯди маҷмаъи албҳрини инсонии бўдкомл

وجود مجمع‌البحرین انسانی بودکامل

Ки итлоқ вуҷуб омад қарини қайди эмеконаш

که اطلاق وجوب آمد قرین قید امکانش

Саҳифаи офариниши ракаи мусҳафи ном аз яздон

صحیفهٔ آفرینش راکه مصحف نام از یزدان

Ба ҷои бои бисмии аллоҳ ҳам инсонаст унвонаш

به جای بای بسم‌الله هم انسانست عنوانش

Мубин дар унсур хокаш бибин дргўҳри покаш

مبین در عنصر خاکش ببین درگوهر پاکش

Ки мумкин Наст идрокаш ки ёро нест тбёнш

که ممکن نست ادراکش‌که یارا نیست تبیانش

Мгўкз хок вайронаст ва натавон дили дарав бастан

مگوکز خاک ویرانست و نتوان دل درو بستن

На охргнҷи нбўдгнҷи ҷузи дркнҷи вайронаш

نه آخرگنج نبودگنج جز درکنج ویرانش

Ба хоки андар буд мхзўни кнўзи ҳикмати бичўн

به خاک اندر بود مخزون‌کنوز حکمت بیچون

Аз онаст абраши гардун ба гирди хоки ҷавлонаш

از آنست ابرش‌گردون به‌گرد خاک جولانش

Яке бидо буд одам ки пайдо нест атрофаш

یکی بیدا بود آدم‌که پیدا نیست اطرافش

Яке дарё буд инсон ки зоҳир нест пойонаш

یکی دریا بود انسان‌که ظاهر نیست پایانش

Малики кабӯд ки бо одами шуморади ваҳми ҳмснгш

ملک‌ کبود که با آدم شمارد وهم همسنگش

Фалаки чбўд ки бо инсон сарояд ақли ҳамсонаш

فلک چبود که با انسان سراید عقل همسانش

Бигуфт инсони комили зини қбокоидўни ҳамеи ронӣ

بگفت انسان‌کامل زین قباکایدون همی رانی

Крои доне ки дркФи ҳалу ақд ҳар дўгиҳонш

کرا دانی‌که درکف حل و عقد هر دوگیهانش

Бигуфтам садри волоқдри равшани рои дарёдил

بگفتم صدر والاقدر روشن‌رای دریادل

Ки дар як шбрнии пинҳони кнўзи баҳри Аммонаш

که در یک شبرنی پنهان‌کنوز بحر عمانش

Фалаки фари мирзои оқосии он каз мбдоءи фитрат

فلک فر میرزا آقاسی آن کز مبداء فطرت

Нафхати фӣаи ман рӯҳӣ ба шан омад зи яздонаш

نفخت فیه من روحی به شان آمد ز یزدانش

Буд дар шахс ӯ пинҳони ҳамаи гардуну аҷромаш

بود در شخص او پنهان همه‌گردون و اجرامش

Буд дар зот ӯ мзмри ҳамаи гиҳону арконаш

بود در ذات او مضمر همه گیهان و ارکانش

Фрохои ҷаҳон бар шахс ӯ тангаст аз он бинӣ

فراخای جهان بر شخص او تنگست از آن بینی

Гуҳӣ чун баҳри ҷӯшонаши гуҳӣ чун шери ғазабонаш

گهی چون بحر جوشانش گهی چون شیر غضبانش

Балӣ қулзум баҷушад чун ки бошад хиради маҷрояш

بلی قلزم بجوشد چون‌که باشد خرد مجرایش

Балӣ зиғм бакӯшад чун ки гардад танги майдонаш

بلی ضیغم بکوشد چون‌که‌گردد تنگ میدانش

Чаҳ эъҷозаст азин бартар ки дар як тилсони бинӣ

چه اعجازست ازین برتر که در یک طیلسان بینی

Ҷаҳон ва ҳарчӣ дар ваии ҳамчуи ҷон дар ҷисми пинҳонаш

جهان و هرچه در وی همچو جان در جسم پنهانش

Қазо то шахс ӯ омад ба гетӣ ғам хӯрд оре

قضا تا شخص او آمد به‌گیتی غم خورد آری

Хӯрд ғами мизбон чун нест хон дар хӯрд муҳимонаш

خورد غم میزبان چون نیست خوان در خورد مهمانش

Вай аз олами ғамину олам аз ваии шодмони оре

وی از عالم غمین و عالم از وی شادمان آری

Буд зиндон ба Юсуфи шоду Юсуфи ғам з занадонаш

بود زندان به یوسف شاد و یوسف غم ز زندانش

Фалак гӯйӣ намедонад ҳадиси ҳФти алҷнаҳ

فلک‌گویی نمی‌داند حدیث حفت الجنه

Ки чун даф мехӯрд гоҳе қафо аз чанги дарбонаш

که چون دف می‌خورد گاهی قفا از چنگ دربانش

Чу хӯн дар раг ба арақ салтанат сорӣаст таъӣдаш

چو خون در رگ به عرق سلطنت ساریست تأییدش

Чу ҷон дар тан ба ҷисм мамлакат ҷорӣаст фурмонаш

چو جان در تن به جسم مملکت جاریست فرمانش

Саломати байну истиғно ки арнӣ гӯ нашуд ҳаргиз

سلامت بین و استغنا که ارنی‌گو نشد هرگز

Ки узри лнтароне дар расад чун пӯри умронаш

که عذر لن‌ترانی در رسد چون پور عمرانش‌

Нагӯяд чун сулаймони раби ҳби лаб аз адаби лекин

نگوید چون سلیمان رب هب‌لب از ادب لیکن

Расад бе миннати хотами зи ҳақи малики салимонаш

رسد بی‌منت خاتم ز حق ملک سلیمانش

Худовандо ҷаҳон бо унф ва лутфат кист беморӣ

خداوندا جهان با عنف و لطفت‌کیست بیماری

Ки бими маргу умед бақо бошад зи баҳронаш

که بیم مرگ و امید بقا باشد ز بحرانش

Буд қадари ту қстосӣ ки омдкФаҳи афлокаш

بود قدر تو قسطاسی‌که آمدکفه افلاکش

Буд ҳалами ту мизоне ки чу сангаст сҳлонш

بود حلم تو میزانی‌ که چو سنگست ثهلانش

зи оҳи сарди бадхоҳи ту моно орият дорад

ز آه سرد بدخواه تو مانا عاریت دارد

Ҳар он сармо ки гетӣ ҳаст дар фасли зимистонаш

هر آن سرما که‌ گیتی هست در فصل زمستانش

Ба ҳар боғӣ ки боради абри ҷӯади гавҳари афшонат

به هر باغی‌ که بارد ابر جود گوهر افشانت

Ҳамаи шохи забарҷади равед аз барги замиронаш

همه شاخ زبرجد روید از برگ ضمیرانش

Нигоранд ар ба лавҳи обгинаи номи ҳзмт ро

نگارند ار به لوح آبگینه نام حزمت را

Наёрад кас шикастан бо ҳазорон путку санадонаш

نیارد کس شکستن با هزاران پُتک و سندانش

Агар азгнҷ ҳастӣ ёваи грддгўҳри зотат

اگر ازگنج هستی یاوه‌گرددگوهر ذاتت

Ду олами вончаҳ дар малики ду олам нест товонаш

دو عالم وانچه در مُلک دو عالم نیست تاوانش

Ҳрончи он бар қазо мубҳам кунад зоти ту маълумаш

هرآنچ آن بر قضا مبهم‌کند ذات تو معلومش

Ҳрончи он бар қадар мушкил кунад рои ту осонаш

هرآنچ آن بر قدر مشکل‌کند رای تو آسانش

Хитобу қаҳри тести онкў сифат бимасту умедаш

خطاب و قهر تست آنکو صفت بیمست و امیدش

Ризоу хашми тести ончи он лақаб хулдасту ниронш

رضا و خشم تست آنچ آن لقب خلدست و نیرانش

Худовандо шунидам мари марои ҳисон лақаб додӣ

خداوندا شنیدم مر مرا حسان لقب دادی

Балии ҳисон буд ҳркоўи ту бгзинии зи эҳсонаш

بلی حسان بود هرکاو تو بگزینی ز احسانش

Кадомин фахри азин бартар ки гуяд Осифӣ чун ту

کدامین فخر ازین برتر که‌ گوید آصفی چون تو

Муҳамади шаҳ Муҳамад ҳаст ва Қоонӣаст ҳисонаш

محمد شه محمد هست و قاآنیست حسانش

Ало то нӯш лутфат нест ғайр аз айши таъсиаш

الا تا نوش لطفت نیست غیر از عیش تاثیرش

Ало то заҳр қаҳрат нест ғайр аз марги дирамонаш

الا تا زهر قهرت نیست غیر از مرگ درمانش

Адуяти зиндаи ҷовиди бодо чун Хизри лекин

عدویت زندهٔ جاوید بادا چون خضر لیکن

Макони пайвастаи андргози шери вкоми събонш

مکان پیوسته اندرگاز شیر وکام ثعبانش

Халилатро буд як рӯзи дргитии бақо аммо

خلیلت را بود یک روز درگیتی بقا اما

Чунон рӯзӣ ки бошад рӯзи хумсин алифи як онаш

چنان روزی‌که باشد روز خمسین الف یک‌آنش