Хсрўо эй кати эзади мутаъол

خسروا ای ‌کت ایزد متعال

НоФридст дар замонаи ҳмол

نافریدست در زمانه حمال

Давлатии бекарон туро дода

دولتی بیکران ترا داده

Каши ҳама чиз ҳаст ғайри завол

کش همه چیز هست غیر زوال

Баҳр дар ҷанби ҷӯади ту шабнам

بحر در جنب جود تو شبنم

Кӯҳ дар назд ҳалами ту мисқол

کوه در نزد حلم تو مثقال

Симу зарро ба даври давлати ту

سیم و زر را به دور دولت تو

Нашносад касе зи сангу суфол

نشناسد کسی ز سنگ و سفال

Мар маро ҳаст чокарӣ ки буд

مر مرا هست چاکری‌ که بود

Дар мдиҳши забони нотиқаи лол

در مدیحش زبان ناطقه لال

Лаб ӯ соғрист аз ёқӯт

لب او ساغریست از یاقوت

Аз май лаъли ранги моломол

از می ‌لعل رنگ مالامال

Гар хӯрд хӯни ман ҳалолаши бод

گر خورد خون من حلالش باد

Хӯрдани хӯн агар чаҳ нест ҳалол

خوردن خون اگر‌چه نیست حلال

Ростии сарву моҳро монад

راستی سرو و ماه را ماند

Қаду рухсораши азкмолу ҷамол

قد و رخسارش ازکمال و جمال

Чашму мижгон ӯ баҳами доне

چشم و مژگان او بهم دانی

Ба чаҳ монад ба тири хӯрдаи ғизол

به چه ماند به تیر خورده غزال

Халқӣ аз фикри мӯӣ ӯ шабу рӯз

خلقی از فکر موی او شب و روز

Хеле аз ёди хол ӯ мау сол

خیلی از یاد خال او مه و سال

Бо тании ҳамчуи мӯии мўёмўӣ

با تنی همچو موی مویاموی

Бо қадӣ ҳамчу на?ил нолонол

با قدی همچو نال نالانال

Хол дар тоқи абрӯяши гӯйӣ

خال در طاق ابرویش ‌گویی

Ҷо ба миҳроб каъба карда балол

جا به محراب ‌کعبه‌ کرده بلال

Ақл гуфт аз хаёл ӯ бигузар

عقل گفت از خیال او بگذر

То нагардӣ асири хайли хаёл

تا نگردی اسیر خیل خیال

Ишқи гуфтои зиҳии фаросати ақл

عشق‌گفتا زهی فراست عقل

Ки тсўркнди хаёли маҳол

که تصورکند خیال محال

Рӯй ӯ карда мари марои ҳайрон

روی او کرده مر مرا حیران

Бар чаҳ бар сунъи қодири мутаъол

بر چه بر صنع قادر متعال

Варна якто худоӣ донаду бас

ورنه یکتا خدای داند و بس

Ки ним пои басти туррау хол

که نیم پای‌بست طره و خال

Ба худоӣ ки субҳ ва шом кунанд

به خدایی‌که صبح و شام‌کنند

Шукр олой ӯ нсоءу риҷол

شکر آلای او نساء و رجال

Ба карӣмӣ ки густард шабу рӯз

به کریمی که گسترد شب و روز

Бар сиёҳ ва сифед хон навол

بر سیاه و سفید خوان نوال

Ки буд мари марои зи покии асл

که بود مر مرا ز پاکی اصل

Поси шаръи расӯл дар ҳамаи ҳол

پاس شرع رسول در همه حال

Ҳаст алқсаҳ зон сеӣ боло

هست القصه زان سهی بالا

Мари маро аз балои фароғати бол

مر مرا از بلا فراغت بال

Ман ва ӯ ҳар ду биҳмолстим

من و او هر دو بیهمالستیم

ӯ ба ҳасану ҷамол ва ман ба камол

او به حسن و جمال و من به ‌کمال

Шеър ӯ машку шеъри ман шукр

شَعر او مشک و شِعر من شکر

Он мубарро з мисли ва ин зи мисол

آن مبرا ز مثل و این ز مثال

Шеър ӯ бар баннои шаръи каманд

شَعر او بر بنای شرع ‌کمند

Шеъри ман бар ба пои ақли ъқол

شعر من بر به ‌پای عقل عقال

ӯ чу бурқаъи зи рухи барандозад

او چو برقع ز رخ براندازد

То ки бФрибдм ба ғанҷу даллол

تا که بفریبدم به غنج و دلال

Ман чунон сози шеър соз кунам

من چنان ساز شعر ساز کنم

Ки дигаргун шавад варои аҳвол

که دگرگون شود ورا احوال

Танг бар хизматами миёни баста

تنگ بر خدمتم میان بسته

Чун ба қасри ту қайсару чипол

چون به قصر تو قیصر و چیپال

Ман нахоҳам зи бахти ало ӯ

من نخواهم ز بخت الا او

ӯ нахоҳад зи шоҳи алои шол

او نخواهد ز شاه الا شال