эй туро дар чеҳраи обу ваии туро дар турраи тоб
ای ترا در چهره آب و وی ترا در طره تاب
Дар дилам зон оби тоб ва бар рухами зини тоби об
در دلمزان آب تاب و بر رخم زین تاب آب
Ҳаст дар чашмами аён ва ҳаст дар ҷисмами ниҳон
هستدر چشمم عیانو هستدر جسمم نهان
Ҳарчӣ дар рӯй ту об ва ҳарчӣ дар мӯии ту тоб
هرچهدر رویتو آب و هرچه در موی تو تاب
Обу тоб рӯйу мӯяти бардаи обу тоби ман
آب و تاب روی و مویت برده آب و تاب من
Он здинми бардаи об ва ин зи ҷисмами бардаи тоб
آن زدینم برده آب و این ز جسمم برده تاب
Рӯ битобӣ мӯ нтобӣ бархилофи рои ман
رو بتابی مو نتابی برخلاف رای من
Чндгўим чанд мӯем мӯ битобу рӯи мтоб
چندگویم چند مویم مو بتاب و رو متاب
То ба чанд аз ҳрқт фурқат бисӯзам чун ҷҳим
تا به چند از حرقت فرقت بسوزم چون جحیم
То бкии азклФт улфат бинолам чун рубоб
تا بکی ازکلفت الفت بنالم چون رباب
Чанд ҷӯшами чндкўшм чанд нӯшами хӯни дил
چند جوشم چندکوشم چند نوشم خون دل
Чанд пўим чанд ҷӯям чндгўими тарки хоб
چند پویم چند جویم چندگویم ترک خواب
Ҷӯямат тогўимт дар бар ду сад рози ниҳон
جویمت تاگویمت در بر دو صد راز نهان
Хонем то ронем аз дар ба сад нозу итоб
خوانیم تا رانیم از در به صد ناز و عتاب
Бо рқибстии ҳабиб ва бо ҳбибстии рақиб
با رقیبستی حبیب و با حبیبستی رقیب
Инат нанагии баси аҷиб ва инат рангии баси ъҷоб
اینتننگیبسعجیبو اینترنگیبسعجاب
Бо чу ман перии ту бурное чу бурноеи балӣ
با چو من پیری تو برنایی چو برنایی بلی
Баси аҷаби нбўдкаҳи брноинди боҳами шайху шоб
بس عجب نبودکه برنایند باهم شیخ و شاب
Чун ҷбон ҷангҷӯ бошад ҷавони нанги ҷӯ
چون جبان جنگجو باشد جوان ننگجو
Лекини он аз тир ва ин аз пер дорад иҷтиноб
لیکن آن از تیر و این از پیر دارد اجتناب
Ту ҷавонӣ бо тавон ва ман туоне нотавон
تو جوانی با توان و من توانی ناتوان
Кӣ туоне гардад аз васли ҷавонии комёб
کی توانی گردد از وصل جوانی کامیاب
Гар зи хўдроиии худороӣ ки ман бихўд шавам
گر ز خودرایی خودآراییکه من بیخود شوم
Нест муҳтоҷи худорои худоро офтоб
نیست محتاج خودآرایی خدا را آفتاب
Бас ки лоғари зи иштиёқами бас ки дилтанг аз фироқ
بسکه لاغر ز اشتیاقم بسکه دلتنگ از فراق
Бехалилам чун хилол ва беҳабибам чун ҳубоб
بیخلیلم چون خلال و بیحبیبم چون حباب
Бе ту эй рашки равони боРом ба рухи ашки равон
بیتو ای رشک روان بارم به رخ اشک روان
Ончунон ашкӣ ки рашк аз ваии баради лаъли музоб
آنچناناشکیکه رشک از وی برد لعل مذاب
Ҷилваи хуршед ва мо ҳам аз тўкӣ бахшад шикеб
جلوهٔخورشید و ما هماز توکیبخشد شکیب
Кӣ шнидстӣ ки гардад ншнаҳи сероб аз сароб
کیشنیدستیکهگردد نشنه سیراب از سراب
Сим дар сангаст санг акнӯн туро дар сим дар
سیم در سنگست سنگ اکنون ترا در سیم در
Машк дар чинаст чин акнӯн туро дар машки ноб
مشکدر چیناست چیناکنونترا در مشک ناب
Дар миёни лаъли хандон дар дандонати ниҳон
در میان لعل خندان در دندانت نهان
Чун даруни ҳуққаи ёқӯти лўлўии хўшоб
چون درون حقهٔ یاقوت لولوی خوشاب
Соидат чун ашки ман самин вале ҳардуи хзиб
ساعدتچوناشکمنسمینولیهردو خضیب
Ин зи хӯни бигноҳон ваон зи хӯни дили хизоб
این ز خون بیگناهان وان ز خون دل خضاب
То марои зулфати далел дил шуд андари роҳи ишқ
تا مرا زلفت دلیل دل شد اندر راه عشق
Ҳар замон бо хештан гӯям азои кони алғроб
هر زمان با خویشتنگویم اذا کانالغراب
Парниёни сӯзади зотши вена чаҳ саҳараст инки ту
پرنیانسوزد زآتشوینچهسحر استاینکهتو
Бар изори оташин аз парниёни бастии ниқоб
بر عذار آتشین از پرنیان بستی نقاب
Чун бибинӣ чашм гирёнам бапушӣ рухи балӣ
چون ببینی چشمگریانم بپوشی رخ بلی
Аз назар пинҳон шавад хуршед чун гиряд саҳоб
از نظر پنهانشود خورشید چونگرید سحاب
Қомататро сарви ноз аз ростии қоими мақом
قامتت را سرو ناز از راستی قایم مقام
Талъататро моҳи бадар аз равшании нойиби мноб
طلعتت را ماه بدر از روشنی نایب مناب
Ишқи рӯятгар балои дил ба дил ҷӯям бало
عشق رویتگر بلای دل به دل جویم بلا
Меҳри мӯятгар азоби ҷон ба ҷон хоҳам азоб
مهر مویتگر عذابجانبهجانخواهم عذاب
Бе тугар зини баъд ҳамчун раъди нолам давр нест
بیتوگر زینبعد همچون رعد نالم دور نیست
Въдҳмчўни раъд нолдчўн шавад дўрози рубоб
وعدهمچونرعد نالدچونشود دوراز رباب
Гар даҳонат нест симурғ аз чаҳ бошад бе нишон
گر دهانت نیست سیمرغ از چه باشد بینشان
Гар висолат нест эксир аз чаҳ бошад дирёб
گر وصالت نیست اکسیر از چه باشد دیریاب
Ҳам зи симурғати бадали бории маро чун кӯҳи қоф
هم ز سیمرغت بدل باری مرا چونکوه قاف
Ҳам зоксирт ба рухи ашкии маро чун сими ноб
هم زاکسیرت بهرخ اشکیمرا چون سیم ناب
Тарк мекун тарки ман тарсам ки хашми оради амир
ترک میکن ترک من ترسمکه خشم آرد امیر
Гар бибинад чашмат аз май чун дили душмани хароб
گر ببیند چشمتاز میچوندل دشمن خراب
Эътимоди давлату дайни кофтади андари рўзкин
اعتماد دولت و دینکافتد اندر روزکین
Дар сипоҳи ҳафт кишвар аз наҳиф ӯ наҳоб
در سپاه هفتکشور از نهیب او نهاب
Форси Рахши ҷалолати ҳорси иқлӣми Форс
فارس رخش جلالت حارس اقلیم فارس
Каз туфи теғаш ба баҳр андар шавад моҳии кабоб
کز تف تیغش به بحر اندر شود ماهیکباب
Пеши ҷўдши баҳри ҷӯй ва назд ҳлмши кӯҳи коҳ
پیشجودشبحر جوی و نزد حلمشکوهکاه
Пеши азмаши боди хок ва назд қаҳраши нори об
پیش عزمش باد خاک و نزد قهرش نار آب
Рмҳ ӯ шери фалакро дили бадарад аз тъон
رمح او شیر فلک را دل بدرد از طعان
Теғи аўгоўи заминро тани бкоФд аз зарроб
تیغ اوگاو زمین را تن بکافد از ضراب
Малик гирад бесипоҳу хасми бандад бе каманд
ملکگیرد بیسپاه و خصم بندد بیکمند
Дръи дард бетъон ва худ барад бе зарроб
درع درّد بیطعان و خود برّد بیضراب
Қадар ӯ бдристи ковро сидра омад осмон
قدر او بدریستکاو را سدره آمد آسمان
Теғ ӯ миғисти ковро фитна омад фатҳи боб
تیغ او میغیستکاو را فتنه آمد فتح باب
Мъшр ӯ маҳшарии каши ханҷари сӯзони ҷҳим
معشر او محشریکش خنجر سوزان جحیم
Дарга ӯ харгаҳии каши гнбдгрдони қбоб
درگه او خرگهیکش گنبدگردان قباب
Фавҷ ӯ мавҷии бўдкоўро чарх гардонаст пул
فوج او موجی بودکاو را چرخگردانست پل
Тир ӯ шристи ковро мғзгрдонсти ғоб
تیر او شریستکاو را مغزگردانست غاب
Чеҳр ӯ Меҳрӣаст каз ваии моҳи андари тобу таб
چهر او مهریستکز وی ماه اندر تاب و تب
Қаҳр ӯ зҳрист каз ваии мори андари перу тоб
قهر او زهریستکز وی مار اندر پیر و تاب
Аср ӯ қасрят дар ваии хуфтаи як кшўрбаҳи ноз
عصر او قصریتدر ویخفتهیککشوربهناز
Аҳди аўмҳдист дар ваии рафтаи як олам ба хоб
عهد اومهدیستدر ویرفتهیکعالمبهخواب
Дафтари пешинёнро сӯхт бояд фарди фард
دفتر پیشینیان را سوخت باید فرد فرد
Достони бостонро шаст бояд боби боб
داستان باستان را شست باید باب باب
Бесаноӣ ӯ муқӣмаст ончӣ дар олами рқим
بیثنای او مقیم است آنچه در عالم رقیم
Бесипос ӯ ақимаст ончии дргитии китоб
بیسپاس او عقیم است آنچه درگیتیکتاب
Гар насими лутф ӯ дрком аждар бугзарад
گر نسیم لطف او درکام اژدر بگذرد
Дар даҳони аждаҳои нӯш равон гардад луоб
در دهان اژدها نوش روان گردد لعاب
Даст ӯ бозандаи абру теғ ӯ тобандаи барқ
دست او بازنده ابر و تیغ او تابنده برق
Кӯс ӯ нолндаҳи раъду тир ӯ сӯзони шаҳоб
کوس او نالنده رعد و تیر او سوزان شهاب
Айби халқ ӯ на каз ваии хасм ӯ бошад нФўр
عیب خلق او نهکز وی خصم او باشد نفور
Мрҷълро нафрати ҷони хезад аз буии гулоб
مرجعل را نفرت جان خیزد از بویگلاب
Як савор аз лашкар ӯ хасми як кишвари сипоҳ
یک سوار از لشکر او خصم یککشور سپاه
Як паланги азкўаҳи барбари марги як ҳомӯни клоб
یک پلنگ ازکوه بربر مرگ یک هامونکلاب
Азкмоли адл ӯ тарсами казин пас гӯсфанд
ازکمال عدل او ترسمکزین پسگوسفند
Ончунон нозад ба худкорди шабихун бар зӣоб
آنچنان نازد به خودکارد شبیخون بر ذئاب
Ҳарки гардад ташнаи обаш чора бошад эй шигифт
هرکهگردد تشنه آبش چاره باشد ای شگفت
Теғ ӯ обасту чбўди чора чун шуд ташнаи об
تیغاو آبست و چبود چاره چون شد تشنه آب
Бо сипоҳ ӯ равони нусрати Аннани андари Аннан
با سپاه او روان نصرت عنان اندر عنان
Бо саманд ӯ давони давлати рикоби андари рикоб
با سمند او دوان دولت رکاب اندر رکاب
Ғарраи иқболу слхи фитнаи онрўзисти ков
غرهٔ اقبال و سلخ فتنه آنروزیستکاو
Ҳамчуи моҳи нави براردи теғи хўнриз аз қроб
همچو ماه نو برآرد تیغ خونریز از قراب
эй ки чарх аз савлати қаҳр ту дорад иртиош
ایکه چرخ از صولت قهر تو دارد ارتعاش
эй ки даҳр аз ҳайбати теғ ту дорад изтироб
ایکه دهر از هیبت تیغ تو دارد اضطراب
Хасмро моҳият аз хашми тўгрдди мунқалиб
خصم را ماهیت از خشم توگردد منقلب
Гарчи дар моҳият ашё маҳоласт инқилоб
گرچه در ماهیت اشیا محالست انقلاب
Илтиҳоби ташнаи рогўинд об омад алоҷ
التهاب تشنه راگویند آب آمد علاج
Венаи сухани наздик доншмнддўраст азсўоб
وینسخننزدیکدانشمنددور استازصواب
Зонка теғати ташнаи хӯн чун шуд обаш диҳанд
زانکه تیغت تشنهٔ خون چون شد آبش دهند
То биафзояди варо аз додани оби илтиҳоб
تا بیفزاید ورا از دادن آب التهاب
Дод бхшо доўро бошад саволии мари маро
داد بخشا داورا باشد سؤالی مر مرا
Ҳам ба шарти онкӣ муҳлат менаҷӯӣ дар ҷавоб
هم بهشرط آنکه مهلت می نجویی در جواب
Мари турои имрӯз ҳамчун ман ҳазорон чокараст
مر ترا امروز همچون من هزاران چاکرست
Ҳарякӣ дар дафтари офоқи фардии интихоб
هریکی در دفتر آفاق فردی انتخاب
Ҳарякиро муздҳоеи поимрди имтиҳон
هریکی را مزدهایی پایمرد امتحان
Ҳарякии рогнҷҳоӣ дастранҷи иктисоб
هریکی راگنجهایی دسترنج اکتساب
Ҳарякиро ҳамчуи ифлоси ману эҳсони ту
هریکی را همچو افلاس من و احسان تو
Ҳаст давлат бешумор ва ҳаст макунат бе ҳисоб
هستدولت بیشمار و هستمکنت بیحساب
Ҳарякиро бандагон бо савлати Исфандиёр
هریکی را بندگان با صولت اسفندیار
Ҳарякиро бардагон бо давлати афросйоб
هریکی را بردگان با دولت افراسیاب
Ҳарякиро сад аёли ҳўрмнзр дар ҳарим
هریکیرا صد عیال حورمنظر در حریم
Ҳарякиро сад ғуломи моҳи пайкар дар ҷаноб
هریکی را صد غلام ماهپیکر در جناب
Ҳарякиро қасрҳо ҳаряк ба рифъати осмон
هریکی را قصرها هریک به رفعت آسمان
Ҳарякии рокохҳо ҳаряки бтлъти офтоб
هریکی راکاخها هریک بطلعت آفتاب
Қасрашон чун қасри қайсари мамлу аз рӯмии лбўс
قصرشان چون قصر قیصر مملو از رومی لبوس
Кохашон чун кохи хоқони мҳшў аз чинии сёб
کاخشان چونکاخ خاقان محشو از چینی ثیاب
Ман ҳамоно қобил хизмат набудам варна ман
من همانا قابل خدمت نبودم ورنه من
Ҳам ба қадар хештан будам сазовори хитоб
هم به قدر خویشتن بودم سزاوار خطاب
Ҳам маро будӣ чу дигари чокарони қадару ҷоҳ
هم مرا بودی چو دیگر چاکران قدر و جاه
Ҳам маро будӣ чу дигари бандагонати фару об
هم مرا بودی چو دیگر بندگانت فر و آب
На чу ман як тани санохонати азинсон дар ҳузур
نهچو من یکتن ثناخوانتازینسان در حضور
На чу ман як каси дуъогӯяти азинсон дар ғиоб
نهچو من یککس دعاگویتازینساندر غیاب
Ҳам ту худ доне кигар шамшери ронндм ба фарқ
هم تو خود دانیکهگر شمشیر رانندم به فرق
Дар хулӯси сидқ ман набӯд маҷоли артёб
در خلوص صدق من نبود مجال ارتیاب
Шеъри ман шуъароу насрами насраи ҳркоў мункир аст
شعر من شعرا و نثرم نثره هرکاو منکر است
Гӯ бигӯ байтӣ ки то пайдо шавад қишр аз лбоб
گو بگو بیتیکه تا پیدا شود قشر از لباب
Бо чунон насрӣ маро набӯд нисорӣ аз маон
با چنان نثری مرا نبود نثاری از مهان
Бо чунин шеърӣ маро набӯд шъирӣ дар ҷавоб
با چنین شعری مرا نبود شعیری در جواب
Гар сухани гўидксии ков мӯъҷизасту сару ваҳй
گر سخنگویدکسیکاو معجز استو سر و وحی
Аллоҳ инак мӯъҷиз инак саҳар ва инак ваҳии ноб
اللهاینکمعجز اینک سحر و اینک وحی ناب
На буд шоири ҳронкў май ббоФди як ду шеър
نه بود شاعر هرانکو می ببافد یک دو شعر
На буд бўнсри ҳркоўро ватан шуд фориёб
نه بود بونصر هرکاو را وطن شد فاریاب
На буд пели дмони ҳркш буд хартуми вгоз
نه بود پیل دمان هرکش بود خرطوم وگاز
На буд шери жёни ҳаркас буд чанголу ноб
نه بود شیر ژیان هرکس بود چنگال و ناب
Ҳам ба ҷузи хартуми пелонро бибояд зӯру ҳонг
هم به جز خرطوم پیلان را بباید زور و هنگ
Ҳам ба ҷузи чиголи шеронро бибояд туашу тоб
هم به جز چگال شیران را بباید توش و تاب
Пашшаро хартум ва аз пели дмон дар эҳтироз
پشه را خرطوم و از پیل دمان در احتراز
Гурбаро чангол ва аз шери жён дар иҷтиноб
گربه را چنگال و از شیر ژیان در اجتناب
Мрдўобу одамиро бас ба ботини Фрқҳост
مردواب و آدمی را بس به باطن فرقهاست
Гар ба зоҳири ҳамчуи одами ҷисм ва ҷон дорад дўоб
گر بهظاهر همچو آدمجسمو جان دارد دواب
Чун туе боидкаҳ донад шеъри нек аз шеъри бад
چون تویی بایدکه داند شعر نیک از شعر بد
Хизр бояд то шиносади ҷилваи об аз сароб
خضر باید تا شناسد جلوهٔ آب از سراب
Ин ман ва ин гӯй ва ин чавгон ва ин сафи ин ҳариф
اینمن و اینگویو اینچوگانو اینصف اینحریف
Ҳарки мегуяд ҳарифам гӯгарон созад рикоб
هرکه میگوید حریفمگوگران سازد رکاب
Бо чунин шеърӣ маро набӯд ҳавои шоирӣ
با چنین شعری مرا نبود هوای شاعری
Вази чунин шеърӣ раво набӯд бад-ӣни фани иртикоб
وز چنین شعری روا نبود بدین فن ارتکاب
Гар набӯдӣ шеъру шоъркси нхўондии мари маро
گر نبودی شعر و شاعرکس نخواندی مر مرا
Шоҳиди бахтами нмондӣ дар ҳиҷоби эҳтиҷоб
شاهد بختم نماندی در حجاب احتجاب
Оҳ азон шеърӣ ки шоирро расад аз ваии зиён
آه ازان شعریکه شاعر را رسد از وی زیان
Оўх аз он нохалафи комади балои ҷони боб
آوخ از آن ناخلفکامد بلای جان باب
Ҳарки омад як ду рӯзи вкрди бахташи ёварӣ
هرکه آمد یک دو روز وکرد بختش یاوری
Ёфт олии поя ӣӣ зини остони мустатоб
یافت عالی پایهیی زین آستان مستطاب
Ғайри ман кам бахти бад дар хоб ва медонам яқин
غیر منکم بخت بد در خواب و میدانم یقین
Коинчнин дар хоб хоҳад буд то рӯзи ҳисоб
کاینچنیندر خواب خواهد بود تا روز حساب
Аз сухангар нозаши ман хок бар фарқи сухан
از سخنگر نازش من خاک بر فرق سخن
Хушк ба он лаҷа ӣӣ коўрости нозаш аз сароб
خشکبهآنلجهیی کاوراست نازش از سراب
Ҳаст зи алтофи туами нозаш вале алтофи кӯ
هست ز الطاف توام نازش ولی الطافکو
То ба гардани ҳафт гардунро дарандозам таноб
تا بهگردن هفت گردون را دراندازم طناب
На зкми зрФистгар розам таровид аз дарун
نه زکم ظرفیستگر رازم تراوید از درون
Хас бурун уфтад чу ояд қулзуми андари изтироб
خس برون افتد چو آید قلزم اندر اضطراب
Тнгдли гаштами басӣ зон шикваи срзд аз лабам
تنگدلگشتم بسی زان شکوه سرزد از لبم
Ҷом мечун шуд лаболаби риздш аз лаби шароб
جام می چونشد لبالب ریزدش از لب شراب
Хӯн кунад қии ҳркро захмӣаст пинҳон дар дарун
خونکند قیهرکرا زخمیاست پنهاندر درون
Гирди хезад аз замин чун хона ӣӣ гардад хароб
گرد خیزد از زمین چون خانهییگردد خراب
Форси қадар ман надонад зонка ман зодами дарун
فارس قدر من نداند زانکه من زادم درون
Дар садаф фарқӣ надорад бо шабаҳ дар хўшоб
در صدف فرقیندارد با شبه در خوشاب
Худ биёи инсофи даҳ бо қадрдонии ҳамчуи ту
خود بیا انصاف ده با قدردانی همچو تو
Бояд аинсони қадар чун ман нуктасанҷӣ нукта ёб ?
باید اینسانقدر چون من نکتهسنجی نکتهیاب؟
Хонаи ман чашми мӯру хизмати ман шоирӣ
خانهٔ من چشم مور و خدمت من شاعری
Зиллати ман бо дирангу иззати ман бо шитоб
ذلت من با درنگ و عزت من با شتاب
Ҳркрои дркўӣ ман уфтад пас аз умрии гузар
هرکرا درکوی من افتد پس از عمریگذر
Ҳамчуи умри рафта аш набӯд ба сӯии ман аёб
همچو عمر رفتهاش نبود به سوی من ایاب
Рӯзи фарши ман замин ва назул хонам хӯни дил
روز فرش من زمین و نزل خوانم خون دل
Шаби дўоҷми осмону шамъи базмами моҳтоб
شب دواجم آسمان و شمع بزمم ماهتاب
Ғайри оби ҷории андари хонаи ман ҳеҷ нест
غیر آب جاری اندر خانهٔ من هیچ نیست
Вар набӯдӣ об будӣ ашки ман ҷорӣ чу об
ور نبودی آب بودی اشک من جاری چو آب
Бист тани моҳии сифати хўшдл ба об астему бас
بیستتنماهیصفتخوشدلبهآباستیم و بس
Об мон бошад таому об мон бошад шароб
آبمان باشد طعام و آبمان باشد شراب
Тоб дилтангӣ наёрад дар қафаси як мурғу бас
تاب دلتنگی نیارد در قفس یک مرغ و بس
Бист тан дар як қафас баргӯ чисони оранди тоб
بیستتن در یک قفس برگو چسان آرند تاب
Хидматии ҷуз шеър фармо мари мрокоини рӯзгор
خدمتی جز شعر فرما مر مراکاین روزگار
Шоирӣ нангаст каш натавон шунӯд аз ҳеҷ боб
شاعری ننگستکش نتوان شنود از هیچ باب
Вази тариқи лафзу маънӣ беш аз ин як фарқ нест
وز طریق لفظ و معنی بیش از اینیک فرق نیست
Шоиронро бо яҳудони азкмоли интисоб
شاعران را با یهودان ازکمال انتساب
Он кашад хорӣ ки аз мардум сетанд ҷоиза
آن کشد خواری که از مردم ستاند جایزه
Вена сипорад ҷузия то ҷонро раҳанд аз азоб
وین سپارد جزیه تا جان را رهاند از عذاب
Млкҳогирӣ ба як гуфтори чбўдгри маро
ملکهاگیری به یکگفتار چبودگر مرا
Ҳам ба як гуфторсозӣ комҷўии вкомёб
هم بهیکگفتار سازیکامجوی وکامیاب
Ман ним дарёи вкон то бошам аз ҷавдат ба ранҷ
من نیم دریا وکان تا باشم از جودت به رنج
Ман ним хуршеду ма то бошам аз роят ба тоб
مننیمخورشید و مه تا باشم از رایت به تاب
Шиква аз бахти забуни қоонёи зин пас басаст
شکوه از بخت زبون قاآنیا زین پس بسست
Шукри яздон рака ҳастӣ мадҳи гӯии Бутуроб
شکر یزدان راکه هستی مدحگوی بوتراب
Онкӣ бо меҳраш савобаст ончӣ дар олами гуноҳ
آنکه با مهرش ثوابست آنچه در عالمگناه
Онкии бокинш гуноҳаст ончии дргитии савоб
آنکه باکینشگناه است آنچه درگیتی ثواب
Ҳардуи олам аз закоти бахшиш ӯ як насиб
هردو عالم از زکات بخشش او یک نصیب
Гарчи мол ӯ нашуд ҳаргизи пазирои нассоб
گرچه مال او نشد هرگز پذیرای نصاب
Афв ӯ дар рӯзи маҳшари ҳафт дӯзахро ҳҷиб
عفو او در روز محشر هفت دوزخ را حجیب
Хашм ӯ дар вақти кайфари ҳашт ҷинатро ҳиҷоб
خشم او در وقتکیفر هشت جنت را حجاب
Мадҳ ӯ зикри шифоаи вгрд ӯ нури ъиўн
مدح او ذکر شفاه وگرد او نور عیون
Меҳр ӯ доғи ҷбоаҳу ҳукм ӯ тавқи рқоб
مهر او داغ جباه و حکم او طوق رقاب
Муъмини садиқ аз қаҳраш бинолад аз амал
مؤمن صدیق از قهرش بنالد از عمل
Кофари зиндиқ бо меҳраш нанолад аз итоб
کافر زندیق با مهرش ننالد از عتاب
Бахт ӯ Тахтӣаст ковро арш яздонаст фарш
بختاو تختیستکاو را عرش یزدانست فرش
Чеҳр ӯ Меҳрӣаст ковро нур имонаст ноб
چهر او مهریستکاو را نور ایمانست ناب
Гар ҷаниниро набошад доғи меҳраш бар ҷабин
گر جنینی را نباشد داغ مهرش بر جبین
Аз мшимаҳ моам пуед вожгӯни зии пушти боб
از مشیمهٔ مام پوید واژگون زی پشت باب
Тоъат мекол бемеҳраш науфтад сӯдманд
طاعت میکال بیمهرش نیفتد سودمند
Даъвати ҷбрил беАвнаш нагардад мустаҷоб
دعوت جبریل بیعونش نگردد مستجاب
То қудумаши гашти зеби фарши хок аз арши пои к
تا قدومشگشتزیبفرش خاک از عرش پا ک
Қудсёнро зикри лаби ёлитнии канти туроб
قدسیان را ذکر لب یالیتنیکنت تراب
Гар қўоФӣ шуд мукаррар ғам махӯр қоонё
گر قوافی شد مکرر غم مخور قاآنیا
Қанд буд ва шуд мукаррари инат узрии носавоб
قند بود و شد مکرر اینت عذری ناصواب
То биболад аз висоли дӯсти толиб чун ниҳол
تا ببالد از وصال دوست طالب چون نهال
То бинолад аз фироқи ёри ошиқ чун рубоб
تا بنالد از فراق یار عاشق چون رباب
Ҳаркии ёр ӯ биболад чун ниҳол аз инбисот
هرکه یار او ببالد چون نهال از انبساط
Ҳаркии хасм ӯ бинолад чун рубоб аз актӣоб
هرکه خصم او بنالد چون رباب از اکتئاب