Чу шуд зи ахтарони дӯши ин сабзи торам

چو شد ز اختران دوش این سبز طارم

Дрогин чу авранги фирӯзаи ҷам

درآگین چو اورنگ فیروزهٔ جم

Канори уфуқ аз шафақи гашти рангин

کنار افق از شفق ‌گشت رنگین

Чу паҳлавии Суҳроб аз теғи рустам

چو پهلوی سهراب از تیغ رستم

Кавокиби пас ҳам фурӯзони зи машриқ

کواکب پس هم فروزان ز مشرق

Чу мавҷи паёпай ки бархезад аз ӣам

چو موج پیاپی‌که برخیزد از یم

Ту гуфтӣ канор манаст аз ҷавоҳир

تو گفتی‌ کنار منست از جواهر

Чу бозоим аз базми шоҳи макрам

چو بازآیم از بزم شاه مکرم

Ба ходим задам бонг каз кед гетӣ

به خادم زدم بانگ‌ کز کید گیتی

Чаҳ печам ба худ сахт чун мӯии Дайлам

چه‌پیچم‌به‌خود سخت‌چون‌موی دیلم

Чаҳ имшаб хӯрам ғам ки фардо чаҳ зояд

چه امشب خورم غم که فردا چه زاید

Азин субҳи ашҳби вазин шоми адҳам

ازین صبح اشهب وزین شام ادهم

Чу бгзоидми рӯҳ чаҳ хор ва чаҳ гул

چو بگزایدم روح چه خار و چه‌گل

Чу бФзоидми ранҷ чаҳ шаҳд ва чаҳ сам

چو بفزایدم رنج چه شهد و چه سم

Кабобами даҳ имшаби зи рони палангон

کبابم ده امشب ز ران پلنگان

Вази ан меки сурхаст чун чашми зиғм

وز‌ان‌ می که ‌سرخست ‌چون‌ چشم‌ ضیغم

Ба соқӣ бигӯ то диҳад бӯса бо май

به ساقی بگو تا دهد بوسه با می

Ба мутриб бигӯ то занад зер бо Бам

به مطرب بگو تا زند زیر با بم

Ки то ман чунон мадҳи хусрави намоям

که تا من چنان مدح خسرو نمایم

Ки аз шавқи номаш сухан гӯям абкм

که از شوق نامش سخن گویم ابکم

Маро нест корӣ ба ҷузи мадҳи хусрав

مرا نیست‌کاری به جز مدح خسرو

Пас аз мадҳи шаҳи мадҳи дастури аъзам

پس از مدح شه مدح دستور اعظم

Маро чаҳ ки Ўрганҷ шаҳрӣаст вайрон

مرا چه‌که اورگنج شهریست ویران

Маро чаҳ ки хоразм мулкӣаст муаззам

مرا چه‌که خوارزم ملکیست معظم

Маро чаҳ ки номади саҷистони мусаххар

مرا چه‌ که نامد سجستان مسخر

Маро чаҳ ки набӯд Бухорои муназзам

مرا چه که نبود بخارا منظّم

На хоқони чинам на бо ӯ бародар

نه خاقان چینم نه با او برادر

На чиполи ҳиндам на бо ӯ писар ъам

نه چیپال هندم نه با او پسر عمّ

Маро чаҳ ки аз ҳинди норинди шукр

مرا چه‌که از هند نارند شکر

Маро чаҳ ки дар чини нбоФнди млҳм

مرا چه‌که در چین نبافند ملحم

Чу бишунид ходими зи ман ин суханҳо

چو بشنید خادم ز من این سخنها

зи ҷои ҷусти зи инсон ки сайдӣ кунад Ром

ز جا جست ز انسان ‌که صیدی‌ کند رم

Мӣӣ додам аз ҷавҳари ҷони чакида

مئی دادم از جوهر جان چکیده

Ба ранги шақоӣқ ба буии сипари ғам

به رنگ شقایق به بوی سپر غم

Чу ранги ман аз чеҳри ман гашти пайдо

چو رنگ من از چهر من‌ گشت پیدا

Нигорам даромад з дар шоду хуррам

نگارم درآمد ز در شاد و خرم

Рахши як чамани гули лабаши як қадаҳи мл

رخش یک چمن گل لبش یک قدح مل

Гулаши ғолияи бӯи млши ғолияи шам

گلش غالیه‌بو ملش غالیه‌شم

Хаташи дръу сӯрати спрмўии ҷавшан

خطش درع و صورت سپرموی جوشن

Қадаши рмҳу мижгони синони зулфи пари чам

قدش رمح و مژگان سنان زلف پر چم

Чу рухсори перон ба зулфи андараши чин

چو رخسار پیران به زلف اندرش چین

Чу чанголи шерон ба ҷаъди андараши хам

چو چنگال شیران به جعد اندرش خم

Сияҳи нуқтаи афтода дар пеши зулфаш

سیه نقطه افتاده در پیش زلفش

Вазони нуқтаи долаш шудаи золи мӯъҷам

وزان نقطه دالش شده ذال معجم

Ба дунболи оҳӯии чашмаши зи ҳрсў

به دنبال آهوی چشمش ز هرسو

Ду чашми давон чун дўклби муаллим

دو چشم دوان چون دوکلب معلم

Ба кунҷи лабаш хол гуфтӣ нишаста

به‌کنج لبش خال‌گفتی نشسته

Балоли ҳабаш бар лаби чоҳи замзам

بلال حبش بر لب چاه زمزم

Ҳадисаши чунон рӯҳ прўркаҳ гуфтӣ

حدیثش چنان روح‌پرورکه‌گفتی

Миёни лабаши хуфтаи исои бен Марям

میان لبش خفته عیسی بن مریم

МрогФт дар ҳиртстм ки гетӣ

مراگفت در حیرتستم‌که‌گیتی

Туро аз чаҳ дорад азизу макрам

ترا از چه دارد عزیز و مکرّم

Бад-ӣни чеҳри ннгн ва ин риши рашкин

بدین چهر ننگن و این ریش رشکین

Чисон шуд турои малики дониши мусаллам

چسان شد ترا ملک دانش مسلم

Чаҳ ҷодӯ намӯдӣ чаҳ аъҷозкрдӣ

چه جادو نمودی چه اعجازکردی

Ки доим буд брки айшати фароҳам

که دایم بود برک عیشت فراهم

Ва дигар ба худ бар чаҳ афсун дамидӣ

و دیگر به خود بر چه افسون دمیدی

Ки озодгштти тан аз таби дил аз ғам

که آزادگشتت تن از تب دل از غم

Танати зотши таби чунон бади гудозон

تنت زآتش تب چنان بد گدازان

Ки ҷони шарир аз шарори ҷаҳаннам

که جان شریر از شرار جهنم

зи савдои рахти тор чун чашми шоҳин

ز سودا رخت تار چون چشم شاهین

зи сафрои лабати талх чун заҳри арқм

ز صفرا لبت تلخ چون زهر ارقم

Бигуфтам нахустин аз онам гиромӣ

بگفتم نخستین از آنم‌ گرامی

Ки ҳастам санохони шоҳи муаззам

که هستم ثناخوان شاه معظم

Ва дигари таб аз пайкарам зон ҷудо шуд

و دیگر تب از پیکرم زان جدا شد

Ки кардам ба бар халъати садри аъзам

که کردم به‌بر خلعت صدر اعظم

Ғиоси милали ғўси дайни ғиси давлат

غیاث ملل غوث دین غیث دولت

Ки райш ба асрор ғайбаст мулҳам

که رایش به اسرار غیبست ملهم

Ҳамаш илми осифи ҳамаш ҳалами аҳнФ

همش علم آصف همش حلم احنف

Ҳамаш фазли ҷаъфари ҳамаш ҷӯади ҳотам

همش فضل جعفر همش جود حاتم

Нҳолисти бориши ҳама бару эҳсон

نهالیست بارش همه بر و احسان

Муҳӣтӣаст ҷўдши ҳама дару дарҳам

محیطیست جودش همه دُرّ و درهم

Чу адвори афлоки ҷўдши паёпай

چو ادوار افلاک جودش پیاپی

Чу анвори хӯришади файзаши дамодам

چو انوار خورشد فیضش دمادم

Зиҳии кори ҳосиди зкини тўкосд

زهی‌کار حاسد زکین توکاسد

Хҳии ҳол дар ҳам зёри ту дар ҳам

خهی حال در هم زیار تو در هم

Буд дарди қаҳри турои марги дармон

بود درد قهر ترا مرگ درمان

Буд захми унфи турои заҳри марҳам

بود زخم عنف ترا زهر مرهم

Гуҳи ҷавдат аз хоки заррини дмдгл

گه جودت از خاک زرین دمدگل

Гуҳи мадҳат аз коми мишкӣни ҷаҳди дам

گه مدحت از کام مشکین جهد دم

Итоби туу кӯҳи маҳтобу каттон

عتاب تو و کوه مهتاب و کتان

Атои туу ози хуршеду шабнам

عطای تو و آز خورشید و شبنم

Туе ҳосили сари афлоку анҷум

تویی حاصل سّرِ افلاک و انجم

Туе мояи фахри ҳаввоу одам

تویی مایهٔ فخر حوا و آدم

Ризои туу ҳукми тақдири яздон

رضای تو و حکم تقدیر یزدان

Ду Тифлад бо икдгри зодаи туам

دو طفلد با یکدگر زاده توام

Муроди туу орзӯии шҳншаҳ

مراد تو و آرزوی شهنشه

Ду ҳарфанд дар икдгргштаҳи мдғм

دو حرفند در یکدگرگشته مدغم

Туе мива ӣ офариниш аз онӣ

تویی میوه ی آفرینش از آنی

Ба сӯрати мؤхр ба маънии мақдам

به صورت مؤخر به معنی مقدّم

Ҳунарҳо ки кардӣ ба як шбри хома

هنرها که کردی به یک شبر خامه

Накардаст бо рмҳи даҳ бози нирм

نکردست با رمح ده باز نیرم

Малики Носири тесту ҳақи Носири вай

ملک ناصر تست و حق ناصر وی

Ту бен брхёиӣу шоҳи ҷаҳони ҷам

تو بن برخیایی و شاه جهان جم

Ба торак чу шаҳи як фалаки моҳу парвин

به تارک چو شه یک فلک ماه و پروین

Ба болоу дидори ҷони муҷассам

به بالا و دیدار جان مجسم

Худои рости сояи хиради рости моя

خدا راست سایه خرد راست مایه

Аттораст маъдани схорости мқсм

عطار است معدن سخاراست مقسم

Магари теғ ӯ ҳаст хайёти аъдо

مگر تیغ او هست خیاط اعدا

Ки дузади ҳамеи баҳрашони рахти мотам

که‌دوزد همی بهرشان رخت ماتم

Рӯонаши з анвор файзаст равшан

روانش ز انوار فیضست روشن

Замираш ба асрор ғайбаст мулҳам

ضمیرش به اسرار غیبست ملهم

Наҳуфташ ба сари як дирами мағзи эзад

نهفتش به سر یک‌درم مغز ایزد

Дар он як дирами мағзи ҳуши ду олам

در آن یک درم مغز هوش دو عالم

Чу хурмо ки аз хӯшаи нахли хезад

چو خرما که از خوشهٔ نخل خیزد

Аз шоҳони мўхр ба шоҳони мақдам

از شاهان موخر به شاهان مقدم

Сарафрози садрои ту худ неки доне

سرافراز صدرا تو خود نیک دانی

Биҷузи ном некӯ намонад зи одам

بجز نام نیکو نماند ز آدم

Яке пеш дастӣ бикун бар замона

یکی پیش‌دستی بکن بر زمانه

Бидиҳ ончӣ додат агар беш агар кам

بده آنچه دادت اگر بیش اگر کم

Бапуш ва бипош ва бануш ва банушон

بپوش و بپاش و بنوش و بنوشان

Ба ҳар тан ба ҳарҷо ба ҳаркас ба ҳар дам

به هر تن به هرجا به‌هرکس به‌هر دم

Схокн агар умри ҷовиди хоҳӣ

سخاکن اگر عمر جاوید خواهی

Сухани ғайр аз ин нест валлоҳи аълам

سخن غیر از این نیست والله اعلم

Бидиҳ модҳонро зару симу ҷома

بده مادحان را زر و سیم و جامه

Агар мадҳи ман қобил уфтад ба ман ҳам

اگر مدح من قابل افتد به من هم

Ҳаме то раҷаб ҳаст баъд аз ҷамодӣ

همی تا رجب هست بعد از جمادی

Рабиъи адуии ту бодои муҳаррам

ربیع عدوی تو بادا محرم

Ҳам аз давлатати халқи гетии мураффаҳ

هم از دولتت خلق‌گیتی مرفه

Ҳам аз неъматати аҳли дониши манъам

هم از نعمتت اهل دانش منعّم