Ид омад ва айш омад ва шуд рӯза ва шуд ғам

عید آمد و عیش ‌آمد و شد روزه و شد غم

Зин омад ва шуд ҷон ва дилӣ дорам хуррам

زین آمد و شد جان و دلی دارم خرم

Моҳи рамазон гарчи маӣ буд муборак

ماه رمضان‌گرچه مهی بود مبارک

Шаволи накӯтар ки маӣ ҳаст макрам

شوال نکوتر که مهی هست مکرّم

Алҳмдкаҳи он воъзки имрӯз ба кунҷӣ

الحمدکه آن واعظک امروز به‌کنجی

Чун ҳарфи нхшини музоъаф шудаи мдғм

چون‌حرف نخشین مضاعف شده مدغم

Ваон зоҳдк аз таънаи авбоши хилоиқ

وان زاهدک از طعنهٔ اوباش خلایق

Чун дузди асаси дида ба кунҷӣ назанад дам

چون دزد عسس دیده به‌کنجی نزند دم

Рафт онкӣ равад шайхи хиромони сӯии масҷид

رفت آنکه رود شیخ خرامان سوی مسجد

Вази пеш ва пасаш хайли мурӣдони муъаммам

وز پیش و پسش خیل مریدان معمّم

Аз кибри зи ҳам брнкнди чашм чу акмаҳ

از کبر ز هم برنکند چشم چو اکمه

Вази аҷаб ба кас меназанад ҳарф чу абкм

وز عجب به‌کس می‌نزند حرف چو ابکم

Рафт онкии мари он муаззини мўзӣ ба муноҷот

رفت آنکه مر آن موذن موذی به مناجات

Чун гоўкшди наъраи гуҳии зери вгҳии Бам

چون‌گاوکشد نعره‌گهی زیر وگهی بم

Ваон воъизу муфтӣ чу даройанд ба масҷид

وان واعظ و مفتی چو درآیند به مسجد

Ин аҷаб мусаввир шавад он кибри муҷассам

این عجب مصور شود آن‌کبر مجسم

Он бод ба ҳалқи афканди ин бод ба дастор

آن باد به حلق افکند این باد به دستار

Он машк мнФх шавад ин хики мӯрам

آن مشک منفخ شود این خیک مورم

Ваон қории орӣ ба гуҳи ғнаҳу идғом

وان قاری عاری به‌گه غنه و ادغام

Хишўм бар аз бод кунад ҳамчуи яке дам

خیشوم بر از باد کند همچو یکی دم

Вонгўнаҳи зи ҳам ҳанҷарау ҳалқи кушояд

وانگونه ز هم حنجره و حلق‌گشاید

Каши печу хами рӯда ҳувайдо шавад аз Фм

کش پیچ و خم روده هویدا شود از فم

Хез эй байту имрӯз ба рағми дили воъиз

خیز ای بیت و امروز به‌رغم دل واعظ

Ҳаии бӯсаи паёпаии даҳу ҳаии бодаи дамодам

هی بوسه پیاپی ده و هی باده دمادم

Моҳи рамазони брнгрФтми зи лабати бӯс

ماه رمضان برنگرفتم ز لبت بوس

Каз рӯзаи дилии доштами ошуфтау дарҳам

کز روزه دلی داشتم آشفته و درهم

Баси бӯса ки дркнҷи лабати ҷамъи шдстнд

بس بوسه‌که درکنج لبت جمع شدستند

Чун шаҳд ки гардад ба яке гӯшаи фароҳам

چون شهد که گردد به یکی‌ گوشه فراهم

Зон лаб накунӣ бозкаҳ аз фарти ҳаловат

زان لب نکنی بازکه از فرط حلاوت

Чун танги шукр ҳар ду лабати дӯхтаи барҳам

چون تنگ شکر هر دو لبت دوخته برهم

То бар лаби лаъли ту зи ман вом намонад

تا بر لب لعل تو ز من وام نماند

Бархез ва бидиҳ бӯсаи як моҳа ба икдм

برخیز و بده بوسهٔ یک‌ماهه به یکدم

эй турраи ту тиратар аз дидаи шоҳин

ای طرهٔ تو تیره‌تر از دیدهٔ شاهین

Ваии мижаи ту чиратар аз нохуни зиғм

وی مژهٔ تو چیره‌تر از ناخن ضیغم

Ҷаври ту вафои хори тўгли дарди ту дармон

جور تو وفا خار توگل درد تو درمان

Ранҷи ту шифои заҳри ту мли захми ту марҳам

رنج تو شفا زهر تو مل زخم تو مرهم

Дар ҳалқаи зулфин ту то чсбми кндкор

در حلقهٔ زلفین تو تا چثبم‌کندکار

Бандасту шиканҷу гиреҳу доирау хам

بندست و شکنج و گره و دایره و خم

Ҷузи чашми ту каз ваии дил ман ҳаст ҳаросон

جز چشم‌ تو کز وی دل من هست هراسان

Оҳӯ нишнидам ки азу шераканд Ром

آهو نشنیدم که ازو شیرکند رم

Бо ёди сари зулфи ту шаб то ба саҳаргоҳ

با یاد سر زلف تو شب تا به سحرگاه

Дар бистару болини чмдми афъӣу арқм

در بستر و بالین چمدم افعی و ارقم

эй пистаи хандони ту зон рустаи дандон

ای پستهٔ خندان تو زان رستهٔ دندان

Чун ҳуққаи ёқӯти пар аз ақди муназзам

چون حقهٔ یاقوت پر از عقد منظم

Дар зулфи сиёҳати ҳамаи каси нозир ва ман низ

در زلف سیاهت همه‌کس ناظر و من نیز

Бар соқи сипедати ҳамаи ксни моил ва ман ҳам

بر ساق سپیدت همه‌کسن مایل و من هم

Чун ҳасани ту ҳар рӯз шавад ишқи ман афзӯн

چون ‌حسن ‌تو هر روز شود عشق ‌من افزون

Зонаст ки чун ҳасани ту ишқами ншўдкм

زانست‌که چون حسن تو عشقم نشودکم

Бе соиди симини туам ҳол табоҳаст

بی‌ساعد سیمین توام حال تباهست

Бе сими гадоро набӯд айши мусаллам

بی‌سیم ‌گدا را نبود عیش مسلّم

Дар сими сринти зи тамаъ дӯхтаам чашм

در سیم سرینت ز طمع دوخته‌ام چشم

Каз фақр надорам ба ҷузи андешаи дарҳам

کز فقر ندارم به جز اندیشهٔ درهم

Зон сим бахилӣ макун эй тарки азирок

زان سیم بخیلی مکن ای ترک ازیراک

Аздодн симаст ҳамаи бахшиши ҳотам

ازدادن سیمست همه بخشش حاتم

эй тарки баронам ки дар ин аҳди ҳумоюн

ای ترک برآنم که در این عهد همایون

Мардона шабихун фиканам бар сипаҳи ғам

مردانه شبیخون فکنم بر سپه غم

Аз зулфи ту пӯшами зира аз ҷаъд ту хуфтон

از زلف تو پوشم زره از جعد تو خفتان

Аз қади ту созами илм аз мӯии ту парчам

از قد تو سازم علم از موی تو پرچم

Вонгаҳи зи паии хутбаи ин фатҳи намоён

وانگه ز پی خطبهٔ این فتح نمایان

Шеърӣ кунам аншоء ба мадҳи шаҳи аъзам

شعری‌کنم انشاء به مدح شه اعظم

Дорои аҷами вориси ҷами сояи яздон

دارای عجم وارث جم سایهٔ یزدان

Хуршеди замини моҳи замони шоҳи муаззам

خورشید زمین ماه زمان شاه معظّم

Шоҳаншаҳи офоқи Муҳамади шаҳи ғозӣ

شاهنشه آفاق محمد شه غازی

Каз пояи броз кӣ буд аз мояи брози ҷам

کز پایه براز کی بود از مایه براز جم

эй соҳати офоқи зи рои ту мунаввар

ای ساحت آفاق ز رای تو منور

Ваии ҷбҳти афлок ба доғи ту мавсим

وی جبهت افلاک به داغ تو موسم

Маҳтоб буд меҳри туу ҳодисаи каттон

مهتاب بود مهر تو و حادثه‌کتان

Хуршед буд чеҳри туу нойибаи шабнам

خورشید بود چهر تو و نایبه شبنم

Рӯй қамар аз таънаи рмҳи ту буд риш

روی قمر از طعنهٔ رمح تو بود ریش

Пушти фалак аз садамаи гурзи ту буд хам

پشت فلک از صدمهٔ‌گرز تو بود خم

Зояд нъм аз ҷӯади ту чун ҳарфи мшдд

زاید نعم از جود تو چون حرف مشدّد

Ноқиси ситам аз адли ту чун исми мрхм

ناقص ستم از عدل تو چون اسم مرخم

Баъд аз ҳамаи шоҳонеу пеш аз ҳамаи оре

بعد از همه شاهانی و پیش از همه آری

Ба буд мҳмдкаҳ сипас буд зи одам

به بود محمدکه سپس بود ز آدم

Зоти ту магари иллати ғоӣисти ҷаҳон ро

ذات تو مگر علت غائیست جهان را

Каз аҳди мўхр буд аз рутбаи мақдам

کز عهد موخر بود از رتبه مقدم

Монанди сулаймони ҳама олам бигирифтӣ

مانند سلیمان همه عالم بگرفتی

Бо қӯти бозу на ба хосияти хотам

با قوت بازو نه به خاصیت خاتم

Бар зарраи хоки қидмати саҷдаи баради чарх

بر ذرّهٔ خاک قدمت سجده برد چرخ

Дар қатраи абри карамат ғӯта хӯрдем

در قطرهٔ ابر کرمت غوطه‌ خوردیم

Аз хайру шари даври замони рои ту огаҳ

از خیر و شر دور زمان رای تو آگه

Бар неку бадкори ҷаҳони ҷони ту мулҳам

بر نیک و بدکار جهان جان تو ملهم

Бо лутфи ту тирёк диҳад чошнии қанд

با لطف تو تریاک دهد چاشنی قند

Бо қаҳри ту позҳр диҳад хосияти сам

با قهر تو پازهر دهد خاصیت سم

Аз заъфи адади заъфи адуӣ ту фазояд

از ضعف عدد ضعف عدوی تو فزاید

Чун ксркзи афзӯнии трбиъи шўдкм

چون‌کسرکز افزونی تربیع شودکم

Гар ҳур ба ҷинати шарари теғ ту бинад

گر حور به جنت شرر تیغ تو بیند

Богесуии ошуфтаи гурезад ба ҷаҳаннам

باگیسوی آشفته‌گریزد به جهنم

Дар маъракаи разми ту аз Зуҳраи шерон

در معرکهٔ رزم تو از زهرهٔ شیران

То ҳашар наравед ба ҷуз аз шохи сипари ғам

تا حشر نروید به جز از شاخ سپر غم

Бо ҷоҳ ту пастаст нҳоёт на афлок

با جاه تو پستست نهایات نه افلاک

Бо қадар ту тангаст Фрохои ду олам

با قدر تو تنگست فراخای دو عالم

Шоҳо ба серумгар зи фалаки теғи баборад

شاها به سرم‌گر ز فلک تیغ ببارد

Дар меҳри ту ало ба иродат назанам дам

در مهر تو الا به ارادت نزنم دم

Ту чашмаи ҳайвонӣ ва ман ҳамчуи Сикандар

تو چشمهٔ حیوانی و من همچو سکندر

Аз чеҳри ту маҳрӯмам ва бо меҳри ту муҳаррам

از چهر تو محرومم و با مهر تو محرم

Дерӣаст ки осӯдаам аз халқ ба кунҷӣ

دیریست‌که آسوده‌ام از خلق به کنجی

Ҳам мадҳи туами мӯнис ва ҳам ёди ту ҳамдам

هم مدح توام مونس و هم یاد تو همدم

На шокири азинм ки халилӣ кунадам мадҳ

نه شاکر ازینم‌که خلیلی‌کندم مدح

На шокӣ аз онам ки ҳасудӣ кунадам зм

نه شاکی از آنم‌که حسودی‌کندم ذم

Дркисаҳи ман гӯ набӯд дарҳаму динор

درکیسهٔ من‌گو نبود درهم و دینار

Бар охури ман гӯ набӯд абрашу адҳам

بر آخور من ‌گو نبود ابرش و ادهم

Бо меҳри ту бар дӯши ман ин хирқаи халқон

با مهر تو بر دوش من این خرقهٔ خلقان

Сад бори накӯтар буд аз дибаҳи муаллим

صد بار نکوتر بود از دیبهٔ معلم

Комам ҳама инаст чу шамшери ту қотеъ

کامم همه اینست چو شمشیر تو قاطع

То ҳукм фазо ҳаст чу тадбири ту муҳкам

تا حکم فضا هست چو تدبیر تو محکم

Аҳбоби турои бод ба кафи соғари ъушрат

احباب ترا باد به‌کف ساغر عشرت

Аъдои турои бод ба брксўти мотам

اعدای ترا باد به‌برکسوت ماتم