Пагоҳи бом чу буришади ғариви кӯс аз бом

پگاه بام چو برشد غریو کوس از بام

Шудам ба ҷониби ҳаммом бо шитоби тамом

شدم به جانب حمام با شتاب تمام

Пас аз вуруд ба ҳаммоми арса Эй дидам

پس از ورود به حمام عرصه‌ای دیدم

Васеътар з биёбон наҷаду водии шом

وسیع‌تر ز بیابان نجد و وادی شام

Наузи биллоҳи ҳаммом на биёбоне

نعوذ بالله حمام نه بیابانی

Тиҳии зи амну саломати лаболаб аз даду дом

تهی ز امن و سلامت لبالب از دد و دام

зи ҳртрФи мутарокими дарави вуҳушу туюр

ز هرطرف متراکم درو وحوش و طیور

зи ҳртрФи мтрохми дарави сўому ҳавоам

ز هرطرف متراخم درو سوام و هوام

Фазои тирааш аз бскаҳи пурнишебу фароз

فضای تیره‌اش از بسکه پرنشیب و فراز

Маҳол буд дар он беАсо ниҳодани гом

محال بود در آن بی‌عصا نهادن‌ گام

Хазина чун раҳи Мозандарони пари азглу лой

خزینه چون ره مازندران پر از گل و لای

Ҷамоатӣ чу харротин дарави гузидаи мақом

جماعتی چو خراطین درو گزیده مقام

зи ганди об ки боҷ аз броз ме талабед

ز گند آب‌که باج از براز می‌طلبید

Тамоми ҷустаи сдоъ ва тамом карда зи ком

تمام جسته صداع و تمام‌کرده زکام

Тамоми нияти ғусл ҷимоъ карда бадал

تمام نیت غسل جماع‌کرده بدل

Ба ғусли тавба ки наниҳанд по дар он ҳаммом

به غسل توبه‌که ننهند پا در آن حمّام

Ба саҳн ӯ ки бадии пари зи шеру бабру паланг

به صحن او که بدی پر ز شیر و ببر و پلنگ

зи хавф ҷон нашудӣ шахс бесинону ҳисом

ز خوف ‌جان ‌نشدی ‌شخص‌ بی‌سنان ‌و حسام

Зксрти вазағу сусмори девораш

زکثرت وزغ و سوسمار دیوارش

Ба дидагони мутаҳаррик ҳаме намӯд мудом

به دیدگان متحرک همی نمود مدام

Ба нури хонааш андари ҷимоъии ҳамаи ъўр

به نوره خانه‌اش اندر جماعی همه عور

Чу кӯдакӣ ки бурун ояд аз мшимаҳи моам

چو کودکی‌که برون آید از مشیمهٔ مام

Қзиб дар каф ва аз ғоиби брўдтшон

قضیب در کف و از غایب برودتشان

Басони хояи ҳаллоҷи раъша дар андом

بسان خایهٔ حلّاج رعشه در اندام

зи бас ки пардаи зи айби касони броФкндӣ

ز بس که پرده ز عیب کسان برافکندی

Касе наёфт ки ҳаммом буд ё намоам

کسی نیافت‌ که حمّام بود یا نمّام

Ситодаи знгикии бдқўораҳи теғ ба даст

ستاده زنگیکی بدقواره تیغ به دست

Ба ҳам кашида ҷубн аз ғазаби чўкФи лӣом

به هم ‌کشیده جبین از غضب چوکفّ لئام

Ба тарзи сафҳа мстр кашида тани лоғар

به طرز صفحهٔ مسطر کشیده تن لاغر

Падед чун хати мстри ҳамаи урӯқу изом

پدید چون خط مسطر همه عروق و عظام

Ба дасташи андари тосӣ ба шакли кун ва дар ӯ

به دستش اندر طاسی به شکل‌کون و در او

Чу қатраҳои манӣ барф мечакид аз бом

چو قطره‌های منی برف می‌چکید از بام

Ҷабин чу решаи ҳанзали сарин чу шaлғaми хушк

جبین‌ چو ریشهٔ‌ حنظل سرین ‌چو شلغم خشک

Бадан чу шишаи Қатарони лабон чу блғми хом

بدن چو شیشهٔ قطران لبان چو بلغم خام

зи ғабғаби сияҳаши рустаи мўиҳои сипед

ز غبغب سیهش رسته مویهای سپید

Чу бар дуот мураккаби тарошаи ақлом

چو بر دوات مرکب تراشهٔ اقلام

Чу пунба ӣӣ ки ба сӯрохаст мурда ниҳанд

چو پنبه‌یی که به سوراخ اِستِ مرده نهند

Падеди рустаи дандонаш аз миёнаи ком

پدید رستهٔ دندانش از میانهٔ کام

зи Фўтаҳи нарми қзибши аён ба шакли злў

ز فوطه نرم قضیبش عیان به شکل زلو

Вале ба гоҳи шбқи сахттар зи санги рухом

ولی به ‌گاه شَبَق سخت‌تر ز سنگ رخام

Ба ҳркҷо ки причҳраҳ дилбарӣ дидӣ

به هرکجا که پریچهره دلبری دیدی

Ҳамеи зи баҳри тавозуъи з ҷо намӯд қиём

همی ز بهر تواضع ز جا نمود قیام

Сараш чу хоҷаи манъами фарози болаши нарм

سرش چو خواجهٔ منعم فراز بالش نرم

Вале ба худ чу масокин намӯда хоби ҳаром

ولی به خود چو مساکین نموده خواب حرام

Ду хоя аз марази фатқ чун ду бодинҷон

دو خایه از مرض فتق چون دو بادنجان

Ба зери он ду сияҳи чашма ӣӣ чу шоми злом

به زیر آن دو سیه‌چشمه‌یی چو شام ظلام

Ситода будам ҳайрон ки ногуҳ аз тарафӣ

ستاده بودم حیران‌که ناگه از طرفی

Нигор ман ба адаби мар маро намӯд салом

نگار من به ادب مر مرا نمود سلام

Паранд нилӣ барбаста бар миён гуфтӣ

پرند نیلی بربسته بر میان‌ گفتی

Ба чархи нилии мأўои гузидаи моҳи тамом

به چرخ نیلی مأوا گزیده ماه تمام

зи пушти Фўтаҳ шудаи ошкори шқи сарин

ز پشت فوطه شده آشکار شق سرین

Чу бадар каз ду тарафи ҷилва гар шавад зи ғмом

چو بدر کز دو طرف جلوه‌گر شود ز غمام

Бидидам ончии басии сол умр нишнидам

بدیدم آنچه بسی سال عمر نشنیدم

Ки офтоби намояд ба змҳрири мақом

که آفتاب نماید به زمهریر مقام

Хазина шуд зи таниш зинда равад оби зулол

خزینه شد ز تنش زنده‌رود آب زلال

зи лойу гул на нишон монад дар хазина на ном

ز لای و گِل نه نشان ماند در خزینه نه نام

Чун ҷурми моҳ ки равшан шавад зи тобиши меҳр

چون جِرم ماه ‌که روشن شود ز تابش مهر

зи акси рӯйиш рӯмӣ шуд он сиёҳи ғулом

ز عکس رویش رومی شد آن سیاه غلام

Ҳамаи қбоиҳи зангӣ ба ҳасани гашти бадал

همه قبایح زنگی به حسن گشت بدل

Шубони тира бадал шуд ба субҳи оинаи фом

شبان تیره بدل شد به صبح آینه‌فام

Фириштаи гашти магари знгик ки урат ӯ

فرشته‌گشت مگر زنگیک‌که عورت او

Наҳуфта монад зи абсор балки аз авҳом

نهفته ماند ز ابصار بلکه از اوهام

Балӣ чаҳ мояи умӯри шанеъа дар олам

بلی چه مایه امور شنیعه در عالم

Ки нағзу дилкаш ва мстҳснаст дар фарҷом

که ‌نغز و دلکش ‌و مستحسن است در فرجام

Магар на рҷс ва палидаст нутфа дар аслоб

مگر نه رجس و پلیدست نطفه در اصلاب

Магар на зишт ва касифаст мзғаҳ дар арҳом

مگر نه زشت و کثیفست مضغه در ارحام

Яке шавад санамии ҷонФзоӣ дар поён

یکی شود صنمی جانفزای در پایان

Яке шавад қамарии дилрабоӣ дар анҷом

یکی شود قمری دلربای در انجام

Магар на фитнаи тӯфон ба амни гашти бадал

مگر نه فتنهٔ طوفان به امن گشت بدل

Чу бркмбнаҳи ҷўдии сФънаҳи ҷусти ором

چو بر کمینهٔ جودی سفینه جست آرام

Магар на одами хокӣ чу дар вуҷӯд омад

مگر ‌نه آدم خاکی چو در وجود آمد

Тиҳии зи фурқати ҷини гашти соҳати айём

تهی ز فرقت جن ‌گشت ساحت ایام

Магар на дӯст чу бахшад асал шавад ҳанзал

مگر نه‌ دوست چو بخشد عسل‌ شود حنظل

Мгрнаҳи ёр чу гуяд шукр шавад дашном

مگرنه یار چو گوید شکر شود دشنام

Мгрнаҳи нури вуҷӯдоти базми олам ро

مگر نه نور وجودات بزم عالم را

Халос кард зи чанголи зулмати эъдом

خلاص‌کرد ز چنگال ظلمت اعدام

Магар на гашти ҳамаи расми ҷоҳилияти тай

مگر نه ‌گشت همه رسم جاهلیت طی

зи кирдигор чу мабъус шуд расӯли аном

ز کردگار چو مبعوث شود رسول انام

Саҳар чу гашти падедор рӯз гардад шаб

سحر چو گشت پدیدار روز گردد شب

Шафақ чу гашти намӯдор субҳ гардад шом

شفق چو گشت نمودار صبح گردد شام

Гар ин қасидаи дилкаш ба кӯҳ бархонӣ

گر این قصیدهٔ دلکش به‌ کوه برخوانی

Садо барояд коҳснти азин бадеъи калом

صدا برآید کاحسنت ازین بدیع ‌کلام