Буд муборак ҳар иди хоссаи иди сиём

بود مبارک هر عید خاصه عید صیام

Ба ғўси миллати ислом то ба рӯзи қиём

به غوث ملت اسلام تا به روز قیام

Хуҷастаи хоҷаи айёми ҳоҷии оқосӣ

خجسته خواجهٔ ایام حاجی آقاسی

Ки мбтдоӣ вуҷӯдасту муқтадои аном

که مبتدای وجودست و مقتدای انام

Муҳаққиқӣ ки замираш ба ҳзми пеши нигар

محققی ‌که ضمیرش به حزم پیش نگر

Ҳамаи змоири атфоли дида дар арҳом

همه ضمایر اطفال دیده در ارحام

Мидоди хома ӯ чашми ҷӯадро серума

مداد خامهٔ او چشم جود را سرمه

Сутури нома ӯ шахси фазлро андом

سطور نامهٔ او شخص فضل را اندام

Расидааст ба ҷое нуфӯзи қудрат ӯ

رسیده است به جایی نفوذ قدرت او

Ки ҷокнди ивази мағз дар даруни изом

که جاکند عوض مغز در درون عظام

зи амни аҳдаши оҳӯи ҳаме ба гоҳ чаро

ز امن عهدش آهو همی به ‌گاه چرا

зи лола боз надонад ду дидаи зрғом

ز لاله باز نداند دو دیدهٔ ضرغام

Ба гоҳи ҳайбат ӯ офаридагони ҳама ро

به‌گاه هیبت او آفریدگان همه را

Равон ва Зуҳра барояд ба ҷои хӯни зи мсом

روان و زهره برآید به جای خون ز مسام

Бисоти ҷӯади бдонгўнаҳ ҳамаш густард

بساط جود بدانگونه همش‌گسترد

Ки мунқабиз нашавад арақ бар ҷабини лӣом

که منقبض نشود عرق بر جبین لئام

Ҳар ончӣ аз ду лаби пок ӯ бурун омад

هر آنچه از دو لب پاک او برون آمد

Ҳамон буд ки бадв карда кирдигори илҳом

همان بود که بدو کرده کردگار الهام

Салому нафрини дргФт кирдигор басӣаст

سلام و نفرین درگفت ‌کردگار بسیست

Сухан чу ҳаст баҳақ чаҳ дуо ва чаҳ дашном

سخن چو هست بحق چه دعا و چه دشنام

Басои ризо ки ҳам аз хашм ӯ падед ояд

بسا رضا که هم از خشم او پدید آید

Чунонкии чашмаи ширини буруни ҷаҳди зи рухом

چنانکه چشمهٔ شیرین برون جهد ز رخام

Саноӣ ӯ набӯд ҳади мо ки нашносад

ثنای او نبود حدّ ما که نشناسد

Мақоми рӯҳи қудсро авоми колонъом

مقام روح قدس را عوام ‌کالانعام

Кунун ба онкӣ сароем ҳадиси қиссаи дӯш

کنون به آنکه سرایم حدیث قصهٔ دوش

Дар он замон ки супурдам ба дасти ақли зимом

در آن زمان‌ که سپردم به دست عقل زمام

Ба ақл гуфтам к-эии аввалин натиҷаи ишқ

به عقل ‌گفتم ‌کای اولین نتیجهٔ عشق

Ки бодпои сухани рости дркФи ту лагом

که بادپای سخن راست درکف تو لگام

Ту донеи онкӣ буд иду хоҷаро шуъаро

تو دانی آنکه بود عید و خواجه را شعرا

Баранд мадҳи баҳри иди хоссаи иди сиём

برند مدح بهر عید خاصه عید صیام

Маро ки оташи дили мурдаи з об кед ҳасуд

مرا که آتش دل مرده ز آب ‌کید حسود

Ҳадиси пухтаи чисони хезад аз қареҳаи хом

حدیث پخته چسان خیزد از قریحهٔ خام

Ба ханда гуфт балӣ донамат з нашутур ғам

به خنده گفت بلی دانمت ز نشتر غم

Длисти ммтлӣ аз хӯн чу шишаи ҳҷом

دلیست ممتلی از خون چو شیشهٔ حجام

Вале ба дафтари шеърати қасдаи иисти бадеъ

ولی به دفتر شعرت قصده‌ ییست بدیع

Ки гуфта ӣӣ ба мдиҳи расӯлу оли киром

که‌گفته‌یی به مدیح رسول و آل‌کرام

зи дербоз буд нотамому ҳиммати ту

ز دیرباز بود ناتمام و همت تو

Паии тамомӣ ӯ ҳичгаҳ накард иқдом

پی تمامی او هیچگه نکرد اقدام

Ба Авни ҳўоҷаҳ чаҳ бошадгараш тамом кунӣ

به عون حواجه چه باشد گرش تمام‌ کنی

Ки шуд нақоис ҳастӣ ҳамаи зи хоҷаи тамом

که شد نقایص هستی همه ز خواجه تمام

Бигуфтам он чаҳ қасдааст ва чист матлаъ ӯ

بگفتم ‌آن‌ چه قصده‌است ‌و چیست‌ مطلع او

Чаҳ вазн дорад ва ӯро рӯйу рдФи кадом

چه وزن دارد و او را روی و ردف ‌کدام

Бигуфт бар нмти ин қасдааст дуруст

بگفت بر نمط این قصده است درست

Хуҷастаи матлаъаш инаст эй адиб ҳамам

خجسته مطلعش این است ای ادیب همام