Гашти даии обод чун Бағдоди вайронами зи шом

گشت دی آباد چون بغداد ویرانم ز شام

Дида ам шуд нили Миср аз ҳиҷри он рӯмии ғулом

دیده‌ام‌شد نیل مصر از هجر آن رومی غلام

Бар саги нафаси оре ар ҷўъи албқр ғолиб шавад

بر سگ نفس آری ار جوع‌البقر غالب شود

Гар ҳамаи шер аз сараш берун равад ишқи кном

گر همه ‌شیر از سرش بیرون رود عشق ‌کنام

Булбули Широз дар бустон зад ин дастон ки ишқ

بلبل‌ شیراز در بستان زد این دستان‌ که عشق

Шуд Фромши халқро дар қаҳти соли малики шом

شد فرامش خلق را در قحط‌سال ملک شام

Рӯзи ҳафтуми соли ҳаштуми бад ки бо даҳри ду ранг

روز هفتم سال هشتم بد که با دهر دو رنگ

Ҳафту ҳаштуми буришад аз на гунбади ойӣнаи фом

هفت و هشتم برشد از نه‌ گنبد آیینه‌فام

Бар ду чашмам тира шуд аз шаш ҷиҳати рубъи замин

بر دو چشمم تیره شد از شش ‌جهت ربع‌زمین

Аз фироқи он ягонаи шоҳиди зибохром

از فراق آن یگانه شاهد زیباخرام

Давр аз он чеҳрӣ ки рашки ҳашт бустони биҳишт

دور از آن‌ چهری ‌که‌ رشک‌ هشت بستان بهشت

Ҳафт дӯзахро задам оташи зи қалби мстҳом

هفت دوزخ را زدم آتش ز قلب مستهام

Даҳ ҳавосами гашти тираи ҳафт узвам шуд забун

ده‌ حواسم ‌گشت ‌تیره ‌هفت عضوم شد زبون

Бар ду як афтод ҷон аз ҳиҷри он моҳи тамом

بر دو یک افتاد جان از هجر آن ماه تمام

Чордаҳи такбири бргФтми се раҳ додам талоқ

چارده تکبیر برگفتم سه ره دادم طلاق

Бар ду гиҳон ва се фаръ ва ҳафт бобу чори моам

بر دو گیهان‌ و سه‌ فرع ‌و هفت باب و چار مام

Як ду пос аз шаб чу бигузашт оннигор даҳ дила

یک‌ دو پاس از شب چو بگذشت آن‌ نگار ده‌ دله

Бо рухӣ ҳар ҳафт карда кард аз даргаи салом

با رخی هر هفت ‌کرده‌ کرد از درگه سلام

Гуфтамаш эй ма на рӯй тести моҳи чордаҳ

گفتمش ای مه نه روی تست ماه چارده

Ҳафт ахтари даҳ як аз нур ҷамолат карда вом

هفت اختر ده یک از نور جمالت ‌کرده وام

Мӯии ту бар рӯй ту шомист бар рухсори субҳ

موی‌ تو بر روی تو شامیست بر رخسار صبح

Рӯй ту дар мӯии ту сбҳисти дроғўши шом

روی‌تو در موی‌تو صبحیست‌درآغوش‌شام

Наргисашро маст дидам гуфтамаш ҳушёр бош

نرگسش‌را مست دیدم‌ گفتمش هشیار باش

Каз хирад давраст мастии хосса дар моҳи сиём

کز خرد دورست‌مستی خاصه در ماه صیام

Гуфт ҳаии ҳай то ба кӣ аз менаҳй бӯҳтон ба ман

گفت هی‌هی تا به کی از می نهی بهتان به من

Ман агар масти мдомстми ним масти мудом

من اگر مست مدامستم نیم مست مدام

Маст аз он шевои бёнстм ки нашносанд халқ

مست از آن شیوا بیانستم‌که نشناسند خلق

Кони шукр ё шаҳд ё ҷлоб ё ширини калом

کان شکر یا شهد یا جلاب یا شیرین‌کلام

Маст аз он саҳари ҳлолстм ки бо фатвои ақл

مست از آن ‌سحر حلالستم ‌که با فتوای عقل

Ҳаст зини пас бар сухангӯёни сухани гуфтани ҳаром

هست زین‌پس‌بر سخنگویان‌سخن‌گفتن حرام

Маст аз он ваҳйам ки шуд бе пои ранҷи Ҷабраил

مست‌از آن‌وحیم‌که‌شد بی‌پای‌رنج جبرئیل

Нозил аз арши муаззам бар хавос ва бар авом

نازل از عرش معظم بر خواص و بر عوام

Мастам аз он номаи мутқан ки чун ҳабли алмтин

مستم از آن نامهٔ متقن‌ که چون حبل‌المتین

Нақшбандони маъониро бидонаст эътисом

نقشبندان معانی را بدانست اعتصام

Маст аз он марқӯмаи нағзам ки мағзи қудсён

مست از آن مرقومهٔ نغزم‌که مغز قدسیان

Аз нуқӯши ънбринши рӯз ва шаб дорад зуком

از نقوش عنبرینش روز و شب دارد زکام

Маст аз он ғаввоси баҳри донишам каз ҳам гусехт

مست ‌از آن‌ غوّاص بحر دانشم کز هم گسیخت

Лؤлؤи мансури калакаши силки гавҳарро низом

لؤلؤ منثور کلکش سلک‌ گوهر را نظام

Мастам аз он хомаи каши каши срир аз пухтагӣ

مستم از آن خامهٔ‌کش‌کش صریر از پختگی

Дасти пухти хотири субҳон всобӣ карда рухом

دست‌پخت‌خاطر سبحان‌وصابی‌کرده‌رخام

Маст аз он ҷоми ҷаҳони байнам ки дорад зери хок

مست از آن جام جهان‌بینم‌ که دارد زیر خاک

Ҳам Сикандарро хаҷали зоиинаҳи ҳам ҷамро зи ҷом

هم سکندر را خجل زآیینه هم جم را ز جام

Маст аз он кшўргшои калакам ки аз озарми он

مست از آن‌ کشورگشا کلکم ‌که از آزرم آن

Тир мейрон шуд ба кешу теғи таркон дар ниёам

تیر میران شد به کیش و تیغ ترکان در نیام

Маст аз он таърихи гӯи мардум ки сояд сар ба арш

مست از آن تاریخ‌گو مردم‌ که ساید سر به‌ عرش

зи илтифоти шоҳи касрии кӯси ҷамшеди эҳтишом

ز التفات شاه‌ کسری‌ کوس جمشید احتشام

Шоҳи малики оро ки ҳаст аз теғи ҳиндии парвариш

شاه‌ملک‌آرا که هست از تیغ هندی‌پرورش

Малики туркиро низому дайни тозиро қавом

ملک ترکی را نظام و دین تازی را قوام

Бе ризояши нутфа дар заҳдон агар гардад ҷанин

بی‌رضایش نطفه در زهدان اگر گردد جنین

Бози зии пушти падари баргардад аз заҳдони моам

باز زی پشت پدر برگردد از زهدان مام

Ҳашт ҷинатро шамеми лутф ӯ нойиби мноб

هشت جنت را شمیم لطف او نایب مناب

Ҳафт дӯзахро шрошри қаҳр ӯ қоими мақом

هفت دوزخ را شراشر قهر او قایم‌مقام

Хашм ӯ аз офариниш ҳеҷ нагузорад асар

خشم او از آفرینش هیچ نگذارد اثر

Гар нагирад роизи афваши Аннани интиқом

گر نگیرد رایض عفوش عنان انتقام

Барзанад онгуна бар арши барин кохаш ки ваҳм

برزند آنگونه بر عرش برین‌کاخش‌که وهم

наменаёрад фарқ кардан кин кадом ва он кадом

می‌نیارد فرق کردن‌ کاین کدام و آن کدام

Ҳамчуи мўсиқор аз минқор ӯ хезад нағам

همچو موسیقار از منقار او خیزد نغم

Номаи фатҳаш агар банданд бар боли ҳаммом

نامهٔ فتحش اگر بندند بر بال حمام

Пайки пайконаши паём марг дорад бар забон

پیک پیکانش پیام مرگ دارد بر زبان

Хасмро аз ростӣ бас дилнишинаст он паём

خصم را از راستی بس دلنشینست آن پیام

Кӯҳ каз зилзоли кФтид ар бипайвандади баҳам

کوه‌ کز زلزال ‌کفتید ار بپیوندد بهم

Захми купол ту хоҳад ҳам пазируфти илтиём

زخم‌کوپال تو خواهد هم پذیرفت التیام

эй ки гуфтӣ бод дар чанбар набандад ҳечкас

ای ‌که‌ گفتی باد در چنبر نبندد هیچکس

Ёди поишро ндидстии магар бар сари лаҷом

یاد پایش را ندیدستی مگر بر سر لجام

Барқи теғат чун бихандад абр гиряд бар дурахш

برق تیغت چون بخندد ابر گرید بر درخش

Абри калакат чун бгрид барқ хандад бар ғмом

ابر کلکت چون بگرید برق خندد بر غمام

Меҳр агар гардад савори Рахши гардуни гирди ту

مهر اگر گردد سوار رخش ‌گردون ‌گرد تو

Кӣ расад ваҳми ҷаҳони паймо ба гардиши субҳу шом

کی رسد وهم جهان‌پیما به ‌گردش صبح و شام

МғФри мардони зира ҳар гуҳ ки дар дастати хаданг

مغفر مردان زره هر گه‌ که در دستت خدنگ

Кретаи гардони қабои ҳргаҳ ки дар дастати ҳисом

کرتهٔ‌ گردان‌قبا هرگه‌ که در دستت حسام

Гар ба дарёи бори боради абри дасти ҳимматат

گر به دریا بار بارد ابر دست همتت

Фалси пушт моҳён гардад саросари сими хом

فلس پشت ماهیان‌ گردد سراسر سیم خام

Гар баради бӯе ба гулхани як раҳ аз хуяти насим

گر برد بویی به‌ گلخن یک ره از خویت نسیم

То қиёмати буи машк ояд зи гулхан бар машом

تا قیامت بوی‌ مشک آید ز گلخن بر مشام

Субҳи содиқ то буд чун рӯй дилбар бо фурӯғ

صبح صادق تا بود چون روی دلبر با فروغ

Шоми ғосқ то буд чун мӯии ҷонон аз злом

شام غاسق تا بود چون موی جانان از ظلام

Субҳи ёратро мабодои шом то шом нашӯр

صبح یارت را مبادا شام تا شام نشور

Шоми хасматро мабодои субҳ то субҳи қиём

شام خصمت را مبادا صبح تا صبح قیام