Ман азин пас мехӯрам мегар ҳалоласт ар ҳаром
من ازین پس میخورم می گر حلالست ار حرام
На зи манъи муфтёни тарсам на аз ғавғои ом
نه ز منع مفتیان ترسم نه از غوغای عام
Ҳаии мзм аз лаъли хубон то ҳамеи хоҳии шукр
هی مزم از لعل خوبان تا همی خواهی شکر
Ҳай хӯрам аз чашми таркон то ҳамеи бинии мудом
هی خورم از چشم ترکان تا همی بینی مدام
Гуҳи намоями рӯишонро то ки гардад шоми субҳ
گه نمایم رویشان را تا که گردد شام صبح
Гуҳи гушойами мӯишонро то ки гардад субҳи шом
گه گشایم مویشان را تا که گردد صبح شام
Пеши азингар бода мехӯрдам ниҳон дар зери сақф
پیش ازین گر باده میخوردم نهان در زیر سقف
Баъди азин мардонаи нӯшами ҷом бар болои бом
بعد ازین مردانه نوشم جام بر بالای بام
Зонка дар ин охири шаволи лутфи эзадӣ
زانکه در این آخر شوال لطف ایزدی
Кардӣ идии фоши садраи хуштар аз иди сиём
کردی عیدی فاش صدره خوشتر از عید صیام
Дошт эмини Подшаҳро аз қиронии баси азим
داشت ایمن پادشه را از قرانی بس عظیم
Каз наҳифи он қирон нолид шери андари кном
کز نهیب آن قران نالید شیر اندر کنام
Шаҳи салом ом кард он лаҳзаи коброҳими вор
شه سلام عام کرد آن لحظه کابراهیموار
Оташ намрудён шуд бар таниши бараду салом
آتش نمرودیان شد بر تنش برد و سلام
Чун маликро бар саломати он салом омад далел
چون ملک را بر سلامت آن سلام آمد دلیل
Осмон аз хўшдлӣ ъидолсломш кард ном
آسمان از خوشدلی عیدالسلامش کرد نام
Лоҷарами ин моҳро оғоз ва анҷомаст ид
لاجرم این ماه را آغاز و انجامست عید
Аввалаши ъидолсёмсти охираши ъидолслом
اوّلش عیدالصیامست آخرش عیدالسلام
Аввали ин моҳи идӣ буд айшаши мунқатиъ
اول این ماه عیدی بود عیشش منقطع
Охири ин моҳ идӣ ҳаст айшаши мустадом
آخر این ماه عیدی هست عیشش مستدام
Шуд ба халқи он иди собит аз зуҳӯри моҳи нав
شد به خلق آن عید ثابت از ظهور ماه نو
Шуд ба халқи ин иди фош аз дидани моҳи тамом
شد به خلق این عید فاش از دیدن ماه تمام
Фитраи он як ҳубубу Фитраи ин як қулӯб
فطرهٔ آن یک حبوب و فطرهٔ این یک قلوب
Ъушрати он то ба шому ъушрати ин то қиём
عشرت آن تا به شام و عشرت این تا قیام
Зоҳид аз он иди ғамгини шоҳид аз ин иди шод
زاهد از آن عید غمگین شاهد از این عید شاد
Бода дар ин як ҳалолу рӯза дар он як ҳаром
باده در اینیک حلال و روزه در آنیک حرام
Шайхи шаҳри он ид шуд бар минбари чубини муқӣм
شیخ شهر آن عید شد بر منبر چوبین مقیم
Шоҳи даҳри ин иди гашташи курсии заррини мақом
شاه دهر این عید گشتش کرسی زرّین مقام
Носириддини шоҳи ғозӣ каз бидонадишони малик
ناصرالدینشاه غازی کز بداندیشان ملک
Ханҷари хўнриз ӯ пайваста гирад интиқом
خنجر خونریز او پیوسته گیرد انتقام
Субҳ бо хуршед агар якбора фармоед тулӯъ
صبح با خورشید اگر یکباره فرماید طلوع
Бскаҳи равшан кас надонад ин кадомаст он кадом
بسکه روشن کس نداند این کدامست آن کدام
Бахт ӯ ҳаст аз пас яздони қадирии лами изл
بخت او هست از پس یزدان قدیری لمیزل
Ҳзм ӯ ҳаст аз пас эзади ълимии лоином
حزم او هست از پس ایزد علیمی لاینام
Ҳамчуи тифлии ков ба маҳд андар хусбад баҳри шер
همچو طفلی کاو به مهد اندر خسبد بهر شیر
Ханҷараш аз шавқи хунрезии нхсбд дар ниёам
خنجرش از شوق خونریزی نخسبد در نیام
Хсрўои дай кин ҷасорат рафт аз гардуни пер
خسروا دی کاین جسارت رفت از گردون پیر
Хашмгин гуфтам тФў бар гавҳарат эй каҷи хиром
خشمگین گفتم تفو بر گوهرت ای کج خرام
Ту Неи он банда кандар хизмати шоҳи ҷавон
تو نیی آن بندهکاندر خدمت شاه جوان
Пиргштии ваз шҳншаҳ ёфтӣ ин эҳтишом
پیرگشتی وز شهنشه یافتی این احتشام
Ларз ларзон гуфт биллоҳи ин хато аз ман набӯд
لرز لرزان گفت بالله این خطا از من نبود
Худ ту май доне ки ман шаҳро ба ҷонстми ғулом
خود تو میدانیکه من شه را به جانستم غلام
Бандаи содиқи хиёнат кӣ кунад бо Подшаҳ
بندهٔ صادق خیانتکیکند با پادشه
Шиъаи холиси ҷасорат кӣ намояд бо эмом
شیعهٔ خالص جسارت کی نماید با امام
Ман ҳамон соъат ки бо шаҳи ин ҷасорат кард хасм
من همان ساعت که با شه این جسارت کرد خصم
Ҷузви ҷузвами хост аз сустии пазиради инҳидом
جزو جزوم خواست از سستی پذیرد انهدام
Бскаҳи хуршедами заъиф ва зард шуд аз по фитод
بسکه خورشیدم ضعیف و زرد شد از پا فتاد
Ва ахр аз хати шуъоъӣ бо Асои бардошти гом
و اخر از خط شعاعی با عصا برداشت گام
Рӯй кайвонам сияҳ шуд ақд парвинам гусехт
روی کیوانم سیه شد عقد پروینم گسیخت
Рафт моҳам дар муҳоқ ва Зуҳра ам бишикаст ҷом
رفت ماهم در محاق و زهرهام بشکست جام
Чашми миррӣхами з бас борид хӯн шуд лолаи ранг
چشم مرّیخم ز بس بارید خون شد لاله رنگ
Рӯй брҷисми з бас нолид шуд биҷодаҳи фом
روی برجیسم ز بس نالید شد بیجاده فام
Дӯди оҳи ман бади он абрӣ ки худ дидӣ ба чашм
دود آه من بُد آن ابری که خود دیدی به چشم
Як шаб ва як рӯзи гетиро сияҳ кард аз злом
یک شب و یک روز گیتی را سیه کرد از ظلام
Рости пурсӣ ин қазои эзадӣ каз шаҳи гузашт
راست پرسی این قضای ایزدی کز شه گذشت
Зон ду ҳикмати ошкорокрди халлоқи аном
زان دو حکمت آشکاراکرد خلّاق انام
Ҳам муҷассам кард фазли хешро бар подшоҳ
هم مجسمکرد فضل خویش را بر پادشاه
Ҳам мусаввири сохт қадари шоҳро бар хосу ом
هم مصور ساخت قدر شاه را بر خاص و عام
Хост шаҳ бинад ба чашми худ ки яздонасту бас
خواست شه بیند به چشم خود که یزدانست و بس
Онкӣ дорад пос ӯ на лашкару ганҷу низом
آنکه دارد پاس او نه لشکر و گنج و نظام
ӯст қодир ӯст қоҳир ӯст ғолиб ӯст ҳақ
اوست قادر اوست قاهر اوست غالب اوست حق
Анаи ман идФъи алблўӣ ва ман яҳёи алъзом
انّه من یدفع البلوی و من یحیی العظام
Қудрати ҳақи хост дар ҷишии фузун аз инсу ҷин
قدرت حق خواست در جیشی فزون از انس و جن
Боди сар девӣ кашад хинги сулаймонро лаҷом
باد سر دیوی کشد خنگ سلیمان را لجام
Варна гргўии замини сар то қадам оташ шудӣ
ورنهگرگوی زمین سر تا قدم آتش شدی
Кӣ тавонистӣ кашӣдан шуъла дар он издиҳом
کی توانستی کشیدن شعله در آن ازدحام
Хсрўо акнӯн ки дидӣ ин аноят аз худоӣ
خسروا اکنون که دیدی این عنایت از خدای
Дар ҳамаи ҳолат ба ҳар корӣ бадв кун эътисом
در همه حالت به هر کاری بدو کن اعتصام
Хомҳоро гар насозад пухтаи фари эзадӣ
خامها را گر نسازد پخته فرّ ایزدی
На зи зар пухта ояд кор ва на аз сими хом
نه ز زرّ پخته آید کار و نه از سیم خام
То буд чархи фалаки гардони фалаки бодати мутӣъ
تا بود چرخ فلک گردان فلک بادت مطیع
То буд малики ҷаҳони боқии ҷаҳони бодат ба ком
تا بود ملک جهان باقی جهان بادت بهکام