Омад барам саҳаргаҳи он тарки симтн

آمد برم سحرگه آن ترک سیمتن

Бо турра ӣӣ сиёҳтар аз рӯзгори ман

با طره‌ای سیاه‌تر از روزگار من

Мӯяши фарози рӯйиши озарми ғолия

مویش فراز رویش آزرم غالیه

Рӯйиш ба зери мӯяши биғораҳи саман

رویش به زیر مویش بیغارهٔ سمن

Мӯе чигуна мӯеи як роғи зимрон

مویی چگونه مویی یک راغ ضیمران

Рӯе чигуна рӯеи як боғи Настаран

رویی چگونه رویی یک باغ نسترن

Моҳии фарози сурӯш ваа ваа қарори ҷон

ماهی فراز سروش وه‌وه قرار جان

Сарвии нишеби моҳаш ба ба балои тан

سروی نشیب ماهش به‌به بلای تن

Моҳӣ чаҳ моҳи ҳаии ҳаии манзури хосу ом

ماهی چه ماه هی‌هی منظور خاص و عام

Биравӣ чаҳ сарви бахи бахи мақсӯди марду зан

بروی چه سرو بخ‌بخ مقصود مرد و زن

Дар тоби туррааш ки гиреҳ аз паии гиреҳ

در تاب طره‌اش‌ که‌ گره از پی‌ گره

Дар чини гесуяш ки шикан аз паии шикан

در چین ‌گیسویش‌ که شکن از پی شکن

Як шаҳри дил ба банди каманд аз паии каманд

یک شهر دل به‌ بند کمند از پی‌ کمند

Як малики ҷони асири расан аз паии расан

یک ملک جان اسیر رسن از پی رسن

Як ханда аз лабонаш ва то бенгарӣ ақиқ

یک خنده از لبانش و تا بنگری عقیق

Як ҷилва аз рухонаш ва то бигузарӣ чаман

یک جلوه از رخانش و تا بگذری چمن

Чун тӯдаҳои рег ки аз ҷунбиши насим

چون توده‌های ریگ‌ که از جنبش نسیم

Симини сринш мавҷ занад гуфтӣ аз саман

سیمین سرینش موج زند گفتی از سمن

Гӯи чеҳрааш нигаҳ кун аз ҳалқҳои зулф

گو چهره‌اش نگه‌ کن از حلقهای زلف

Яздон агар надидӣ дар банди аҳриман

یزدان اگر ندیدی در بند اهرمن

Бингар кулолааш з бар чеҳраи лолаи ранг

بنگر کلاله‌اش ز بر چهرهٔ لاله‌رنگ

Гар зимрон надидӣ бар барги ёсуман

گر ضیمران ندیدی بر برگ یاسمن

Бингар фарози норванаши лаъли норгўн

بنگر فراز نارونش لعل نارگون

Гар нордон надидӣ бар шохи норван

گر ناردان ندیدی بر شاخ نارون

Ҳар сӯи чмону шаҳрии пӯёнаш аз қафо

هر سو چمان و شهری پویانش از قفا

Ҳар сӯи равону халқӣ бар гардиши анҷуман

هر سو روان و خلقی بر گردش انجمن

Чун дидамаш давидам ва дар бркшидмш

چون دیدمش دویدم و در بر کشیدمش

Хўшдл чунон шудам ки зи дидори бути шмн

خوشدل چنان شدم‌ که ز دیدار بت شمن

Бинишастаму ншондмш аз меҳр дар канор

بنشستم و نشاندمش از مهر در کنار

Бар ҳайатӣ ки шамъи фурӯзанда дар лаган

بر هیاتی ‌که شمع فروزنده در لگن

Лухтӣ чу рафт чеҳра дижам карду ҷабҳаи турш

لختی ‌چو رفت ‌چهره ‌دژم ‌کرد و جبهه ترش

Чунон касе ки нӯшади ҷом май куҳан

چونان کسی که نوشد جام می کهن

Гуфтам ки тнгдл ба чаҳ гаштии басони ҷом

گفتم‌که تنگدل به چه‌ گشتی بسان جام

Гуфто аз онкӣ набӯд соҳибдилии чўдн

گفتا از آنکه نبود صاحبدلی چو دن

Гуфтам хами ш ки соҳибдил дар ҷаҳон басӣаст

گفتم‌ خمُش که صاحبدل در جهان بسیست

г фато магӯ ки сарф гумонасту маҳзи занн

گفتا مگو که صرف‌‌ گمانست و محض ظن

Гуфтам ки эй ҳадиси ман ва ту ба рӯзгор

گفتم‌که‌ ای حدیث من و تو به روزگار

Мансӯх карда қиссаи ширину кӯҳкан

منسوخ ‌کرده قصهٔ شیرین و کوهکن

Соҳибдил аз чаҳ маслаки гуфтои зи шоирон

صاحبدل از چه مسلک‌ گفتا ز شاعران

Гуфтам пай чаҳ хизмати гуфтои мдиҳи ман

گفتم پی چه خدمت ‌گفتا مدیح من

Мадҳам на инки моҳи мунирам буд изор

مدحم نه اینکه ماه منیرم بود عذار

Васфам на инки чоҳи нигунам буд зқн

وصفم نه اینکه چاه نگونم بود ذقن

Бастоедам ба инки ҳавохоҳи ҳзртист

بستایدم به اینکه هواخواه حضرتیست

Комад ба аҳди маҳди сафи оройу сафи шикан

کامد به عهد مهد صف‌آرای و صف‌شکن

Тобон дар муҳӣти ҷалолати ҷаҳони маҷд

تابان در محیط جلالت جهان مجد

Ҷағатои хони бен арғўни хони бен ҳасан

جغتای‌خان بن ارغون خان بن حسن

Шеронаш туъма анд набаста даҳани зи шер

شیرانش طعمه‌اند نبسته دهن ز شیر

Перонаш сухра анд нишаста лаб аз лбн

پیرانش سخره‌اند نشسته لب از لبن

Хирадасту хурдаи гир ба мейрони хурдаи дон

خردست و خرده‌گیر به میران خرده‌دان

Тифласту таънаи гӯй ба перони пари Фтн

طفلست و طعنه‌گوی به پیران پر فطن

Хирадасту ширхор вале гирди ширхор

خردست و شیرخوار ولی گرد شیرخوار

Аз шерзанаши туъма вале марди шерзан

از شیرزنش طعمه ولی مرد شیرزن

Аз хуй ӯ шамемӣ то бенгарӣ хто

از خوی او شمیمی تا بنگری ختا

Аз мӯӣ ӯ насимӣ то бигузарӣ хутан

از موی او نسیمی تا بگذری ختن

Рӯзӣ расад ки бинӣ бар нӯки хатяш

روزی رسد که بینی بر نوک خطیش

На чархро чу мурғӣ ба фароз бобизан

نه چرخ را چو مرغی به فراز بابزن

Рӯзӣ расад ки бинӣ бар дашти корзор

روزی رسد که بینی بر دشت‌ کارزار

Аз оҳанаши кулоҳу зи пӯлоди перҳан

از آهنش‌ کلاه و ز پولاد پیرهن

Рӯзӣ расад ки бинӣ бар нӯки найза аш

روزی رسد که بینی بر نوک نیزه‌اش

Бадхоҳро чу пелӣ бар шохи каргадан

بدخواه را چو پیلی بر شاخ ‌کرگدن

Рӯзӣ расад ки бинӣ бар эминаш паранд

روزی رسد که بینی بر ایمنش پرند

Вақте расад ки бинӣ бар аисрши мҷн

وقتی رسد که بینی بر ایسرش مجن

Ин дар назари сипеҳрии оканда аз нуҷум

این در نظر سپهری آکنده از نجوم

Он дар сифати ҳилолии омўдаҳ аз пурН

آن در صفت هلالی آموده از پرن

Рӯзӣ расад ки бинӣ бар ҷабҳааш туранҷ

روزی رسد که بینی بر جبهه‌اش ترنج

Вақте шавад ки ёбӣ бар чеҳрааш шикан

وقتی شود که یابی بر چهره‌اش شکن

Аз он туранҷи халқии дмсоз бо шиканҷ

از آن ترنج خلقی دمساز با شکنج

Вазони шикани гуруҳеи ҳамроз бо шҷн

وزان شکن گروهی همراز با شجن

Табъаши зи баси гҳрхизи андари гуҳи сахо

طبعش ز بس‌ گهرخیز اندر گه سخا

Лутфаши зи баси шикаррези андргаҳи сухан

لطفش ز بس شکرریز اندر گه سخن

Чун номи ин барии гуҳарати хезад аз забон

چون نام این بری‌ گهرت خیزد از زبان

Чун васф он кунӣ шукрати резад аз даҳан

چون وصف آن کنی شکرت ریزد از دهن

Ин шбли он ғазанфар каз газу чанг ӯ

این شبل آن غضنفر کز گاز و چنگ او

Бар пайкари Таҳамтани бабри баёни кафан

بر پیکر تهمتن ببر بیان ‌کفن

Ин меҳри он сипеҳр ки аз меҳру кин ӯ

این مهر آن سپهر که از مهر و کین او

Як маликро масаррат ва як маликро мҳн

یک‌ ملک را مسرت و یک ملک را محن

Ин дар он садаф ки зи озарми гавҳараш

این در آن صدف ‌که ز آزرم ‌گوهرش

Биғораҳ аз шабаҳи шунӯди лўлўи адан

بیغاره از شبه شنود لؤلؤ عدن

Ин пӯри он киё ки ба меманду андхўз

این پور آن ‌کیا که به میمند و اندخوذ

Худ гӯони шикасти зи купол ки шикан

خود گوان شکست ز کوپال‌ کُه‌ شکن

Ин шбли он асад ки азуи пелро ҳарос

این شِبْل آن اسد که ازو پیل را هراس

Ин пӯри он бдргаҳи азуи шерро шикан

این پور آن پدر که ازو شیر را شکن

Охир на ин набераи он каз хаданг ӯ

آخر نه این نبیرهٔ آن کز خدنگ او

Дар паҳнаи ҷисми гардони озарми пари вазн

در پهنه جسم‌ گردان آزرم پَروَزَن

Охир на ин зи дӯдаи он коташи ҳисомаш

آخر نه این ز دودهٔ آن ‌کاتش حسامش

Дар дудмон афғон афрӯхт мрзғн

در دودمان افغان افروخت مرزغن

Охир на ин зи тухмаи шоҳӣ ки бўқбис

آخر نه این ز تخمهٔ شاهی‌که بوقبیس

Гардад зи захми гурзаш чун тухми пари паҳн

گردد ز زخم‌ گرزش چون تخم پَرپَهَن

Охир на ин набераи шоҳӣ казу гурехт

آخر نه این نبیرهٔ شاهی ‌کزو گریخت

Кобули худои чунонкии зи лоҳўли аҳриман

کابل خدا چنانکه ز لاحول اهرمن

Кобули худо на даҳрии обистан аз фасод

کابل خدا نه دهری آبستن از فساد

Кобули худо на чархии омўдаҳ аз Фтн

کابل خدا نه چرخی آموده از فتن

Бо лашкарии фараи ҳама дар азми мштҳр

با لشکری فره همه در عزم مشتهر

Бо мавкибии гарони ҳама дар разми мумтаҳан

با موکبی ‌گران همه در رزم ممتحن

Аз систону кобулу Кашмӣру Қандаҳор

از سیستان و کابل و کشمیر و قندهار

Вази дирҷоти ҳинди бал аз деҳлӣу дкн

وز دیرجات هند بل از دهلی و دکن

Омад ба марзи ховару хоўрмҳони ҳама

آمد به مرز خاور و خاور مهان همه

Бо икдгри зи ёряш аз риюи ройзан

با یکدگر ز یاریش از ریو رایزن

Хусрав шунид ва рафт ва дарид ва бурид вкФ

خسرو شنید و رفت و درید و برید وکف

Басту шикаст ва хаст аз он лашкари кшн

بست و شکست و خست از آن لشکر کشن

Аз рмҳу теғу ханҷару фитроку гурзу тир

از رمح و تیغ و خنجر و فتراک و گرز و تیر

Андому тарку тораку бозуу брзу тан

اندام و ترک و تارک و بازو و برز و تن

Баси тан ки кӯфт аз чаҳ зи куполи ҷони шукр

بس‌ تن که کوفت از چه ز کوپال جان‌شکر

Бути сар ки кафат аз чаҳ зи самсоми срФкн

بس سر که‌ کفت از چه ز صمصام سرفکن

Аз бскаҳи куштаи пушта гронбор шуд замин

از بس که‌ کشته پشته ‌گرانبار شد زمین

Аз бскаҳи хастаи баста ба зинҳор шуд змн

از بس که خسته بسته به زنهار شد زمن

Ҳаркас ки буд ёраш шуд хасм бо малол

هرکس که بود یارش شد خصم با ملال

Ҳаркас ки буд хасмаши ёр бо мҳн

هرکس که بود خصمش یار با محن

Мсрўқи пӯри абраҳа бо садҳазори мард

مسروق پور ابرهه با صدهزار مرد

Шуд аз Яман ба чолиши зии сайфи зўи ализн

شد از یمن به چالش زی سیف ذو‌الیزن

Ваон панҷ раҳи ҳазор бадаши марди кӣнаи ҷӯй

وان پنج ره هزار بدش مرد کینه‌جوی

Бо шашсад аз аҷами ҳама дар разми ширўн

با ششصد از عجم همه در رزم شیرون

Рафту шикасти мавкиби мсрўқроу гашт

رفت و شکست موکب مسروق را و گشت

Ҳам дар Ямани шаҳир ва ҳамаш халқи мФттн

هم در یمن شهیر و همش خلق مفتتن

Он размро бисанҷад агар кас ба разми шоҳ

آن رزم را بسنجد اگر کس به رزم شاه

Чун кин кӯдакаст бар кӣнаи пшн

چون‌ کین ‌کودکست بر کینه پشن

Танҳо ҳамин на лашкари кобули худои шикаст

تنها همین نه لشکر کابل خدا شکست

Аз теғ ки шикофу зи купол ки шикан

از تیغ کُه شکاف و ز کوپال کُه‌شکن

Бас маликҳо гирифт ба бозуии малики гир

بس ملکها گرفت به بازوی ملک گیر

Бас ҳснҳо гушӯд зи чангол хора кун

بس حصنها گشود ز چنگال خاره‌کن

Шоҳони зи хасм хеш ситонанд малик ва ӯ

شاهان ز خصم خویش ستانند ملک و او

Бахшад ба хасми хеши ҳамеи малики хештан

بخشد به‌ خصم خویش ‌همی‌ ملک خویشتن

Оре чу хасм азу кунад аз малик ӯ суол

آری چو خصم ازو کند از ملک او سوال

Нанг оядаш зи фарт ато гуфт лоу лн

ننگ آیدش ز فرط عطا گفت لا و لن

Шоҳо мабош ранҷагар аз кед рӯзгор

شاها مباش رنجه گر از کید روزگار

Солии ду моҳ бахтат бокед мқтрн

سالی دو ماه بختت با کید مقترن

Айюби мар на таниш ба асқоми мубтало

ایوب مر نه تنش به اسقام مبتلا

Ёқӯби мар на ҷонаш ба оломи мртҳн

یعقوب مر نه جانش به آلام مرتهن

Он охир аз балои ҷуст аз оби чашма сор

آن آخر از بلا جست از آب چشمه‌سار

Ин охир аз ъмӣ раст аз буии перҳан

این آخر از عمی رست از بوی پیرهن

Юнус магар набӯдаш дар батн навен сукӯн

یونس مگر نبودش در بطن نون سکون

Юсуфи магар на гашташ дар қаър чаҳ скн

یوسف مگر نگشتش در قعر چَه سکن

Он шуд расӯли қавм ва шуд озод аз бало

آن شد رسول قوم و شد آزاد از بلا

Ин шуд азизи Миср ва шуд озод аз ҳузн

این شد عزیز مصر و شد آزاد از حزن

Мар Мустафо накард ниҳони тан ба тираи ғор

مر مصطفی نکرد نهان تن به تیره غار

Ҷўлоҳаҳ мар нагашт ба он ғори тори тан

جولاهه مر نگشت به آن غار تارتن

Бигузар зи анбиё чаҳ бузургон ки рӯзгор

بگذر ز انبیا چه بزرگان‌ که روزگار

Пиўсаҳи шани қарин шҷн дошт дар сҷн

پیوسه‌شان قرین شجن داشت در سجن

Мари киқбоду бежану Ковӯс ҳар се ро

مر کیقباد و بیژن و کاووس هر سه را

Золбрзу чоҳ ва кӯрӣ барраанд Таҳамтан

زالبرز و چاه و کوری برهاند تهمتن

Санҷари магар на дар қафаси ғзи асир буд

سنجر مگر نه در قفس غُز اسیر بود

Вохр ба чорболши фари гашти такяи зан

واخر به چاربالش فر گشت تکیه‌زن

Акнӯн ту низ ?герати мари ин чархи каҷи ниҳод

اکنون تو نیز گرت مر این چرخ ‌کج‌نهاد

Дорад қарини тимор аз римну шикан

دارد قرین تیمار از ریمن و شکن

Бшкиб каз шикеб шавад қатраи пок дар

بشکیب ‌کز شکیب شود قطره پاک دُر

Бшкиб каз шикеб шавад хораи баҳри ман

بشکیب‌ کز شکیب شود خاره بهرمن

Не зор нолад онгаҳ аз ҷони баради малол

نی زار نالد آنگه از جان برد ملال

наметалх гардад онгаҳ аз ҷони баради мҳн

می تلخ ‌گردد آنگه از جان برد محن

Осӯда дил нишин ки чу димоаҳ бугзарад

آسوده‌دل نشین‌ که چو دیماه بگذرد

Булбул кашад тарона ва хомаш шавад заған

بلبل ‌کشد ترانه و خامُش شود زغن

Дилтангтар зи ғунча касе не вале ба сабр

دلتنگ‌تر ز غنچه‌ کسی نی ولی به صبر

Бинӣ казон шукуфта тарӣ нест дар чаман

بینی‌ کزان شکفته‌تری نیست در چمن

Мулкии ситади худоӣ ки то малик дигарат

ملکی ستد خدای ‌که تا ملک دگرت

Бахшад ҳаме нкўтрҳогўш кун зи ман

بخشد همی نکوترها گوش‌ کن ز من

Меъмори хонҳои куҳанро кунад хароб

معمار خانهای کهن را کند خراب

То нав наад асос ки нави беҳтар аз куҳан

تا نو نهد اساس ‌که نو بهتر از کهن

Ҳаркас ба қадари поя бибоядаш ҷойгоҳ

هرکس به قدر پایه ببایدش جایگاه

Анқо кунад ба қофи вкбўтри бача ва кун

عنقا کند به قاف وکبوتر بچه وکن

Қудрати баланду пасти басии тӯдаи замин

قدرت بلند و پست بسی تودهٔ زمین

Шахсияти азиму танги басии Фсҳти змн

شخصیت عظیم و تنگ بسی فسحت زمن

Гӯи малики рӯ чу ҳаст баҷои теғи малики гир

گو ملک رو چو هست به جا تیغ ملک گیر

Гӯи Балхи шӯи хароб чу зиндааст рӯй тан

گو بلخ شو خراب چو زنده است روی‌تن

Рӯзӣ расад теғи ямонӣат дар ямин

روزی رسد تیغ یمانیت در یمین

Оради замини маърака чун соҳати Яман

آرد زمین معرکه چون ساحت یمن

Рӯзӣ расад ки чунон Маҳмӯди зоўлӣ

روزی رسد که چونان محمود زاولی

Дар сўмноти бути шиканӣ бар сари шмн

در سومنات بت‌ شکنی بر سر شمن

Рӯзӣ расад ки аз мадади теғи кФрсўз

روزی رسد که از مدد تیغ‌ کفرسوز

На номи дайри шинавӣ на номи брҳмн

نه نام دیر شنوی نه نام برهمن

Рӯзӣ расад ки бар ту шавад фитнаи рӯзгор

روزی رسد که بر تو شود فتنه روزگار

Чун нл ки буд вола бар талъати дмн

چون نل‌ که بود واله بر طلعت دمن

Рӯзӣ расад ки хасми ту сари афканд ба зер

روزی رسد که خصم تو سر افکند به زیر

Чунон касе ки ногуҳи дргирдши всн

چونان کسی که ناگه درگیردش وسن

Шоҳои як офарини ту сад ганҷи гавҳари сет

شاها یک آفرین تو صد گنج‌ گوهرست

Боўргрт на лаб бигушо аз паии сухан

باور گرت نه لب بگشا از پی سخن

Бар ин чакомагар бФшонии ҳазор ганҷ

بر این چکامه‌ گر بفشانی هزار گنج

Ҷузи офарӣнӣ аз ту нахоҳам варои саман

جز آفرینی از تو نخواهم ورا ثمن

Лекин як орзӯем аз диргаҳ ба дил

لیکن یک آرزویم از دیرگه به دل

Зонам ҳамораи бинии маҳзуну мумтаҳан

زانم هماره بینی محزون و ممتحن

Дорам яке бародар дар порси порсо

دارم یکی برادر در پارس پارسا

Кови андари он диёр Увайсаст дар қарн

کاو اندر آن دیار اویسست در قرن

Ҷон гуядам абӣ ӯ хулд ар буд Марв

جان‌ گویدم ابی او خلد ار بود مرو

Дил ронадам абӣ ӯ сур ар буд мазан

دل راندم ابی او سور ار بود مزن

Бе ӯ зем чунонкии абии сурхи гули гё

بی‌او زیم چنانکه ابی ‌سرخ ‌گل‌گیا

Бе ӯ буми чунонкии абии поки ҷони бадан

بی‌ او بوم چنانکه ابی پاک جان بدن

Гарем чу абр бе ӯ дар шом ва дар саҳар

گریم چو ابر بی او در شام و در سحر

Нолам чу раъд бе ӯ дар сар ва дар ълн

نالم چو رعد بی‌ او در سر و در علن

Бе ӯ дил аз хурӯшами тафтида чун танур

بی‌ او دل از خروشم تفتیده چون تنور

Бе ӯ рух аз харошами ожидаҳ чун сФн

بی‌ او رخ از خراشم آژیده چون سفن

Бе ӯ зи ғам гзир надорам ба ҳеҷ макр

بی‌ او ز غم ‌گزیر ندارم به هیچ مکر

Бе ӯ зи ранҷ чора надорам ба ҳеҷ фан

بی‌ او ز رنج چاره ندارم به هیچ فن

Ҷузи чори ма на беш ва на кам кам хдоигон

جز چار مه نه بیش و نه ‌کم‌، کم خدایگان

Фармони дҳдкаҳи рахти кашами ҷониби ватан

فرمان دهد که رخت‌ کشم جانب وطن

Гар гуядам малик ки буд роҳзан ба роҳ

گر گویدم ملک که بود راهزن به ‌راه

Гӯям бараҳна бок надорад зи роҳзан

گویم برهنه باک ندارد ز راهزن

Вар гуядам ки нест турои бора ӣ чмон

ور گویدم‌ که نیست ترا بارهٔ چمان

Гӯям ки пои роҳспри баси марои чаман

گویم‌ که پای راهسپر بس مرا چمن

Инҳо тамом таййибат маҳзаст агарчӣ нест

اینها تمام طیبت محضست اگرچه نیست

Таййибати зи бандагон ба мулӯк эй малики ҳасан

طیبت ز بندگان به ملوک ای ملک حسن

Миннати худои ракаи маро аз атои ту

منت خدای را که مرا از عطای تو

Ҳоҷат ба кас на ҷуз ба худованди зўолмн

حاجت به کس نه‌ جز به خداوند ذوالمن

Миннати худои ракаи зи баси ҷӯади биҳсоб

منت خدای راکه ز بس جود بیحساب

Дар зер дару гавҳари бнҳФтими бшн

در زیر دُر و گوهر بنهفتیم بشن

Қоонёи тўгрм беонеу қофия

قاآنیا تو گرم بیانیّ و قافیه

Такрори ҷуст ва давраст ибни маънӣ аз Фтн

تکرار جست و دورست این معنی از فطن

Соҳиб ки бо ҷавозаши ҳазён буд фасеҳ

صاحب ‌که با جوازش هذیان بود فصیح

Соҳиб ки бо қабулаши абкм буд лсн

صاحب‌ که با قبولش ابکم بود لسن

Садрӣ ки дар қаламрави шаръи расӯли гашт

صدری‌ که در قلمرو شرع رسول‌ گشت

Калакаш чу теғи шоҳи ҷаҳони мҳиии сунан

کلکش چو تیغ شاه جهان محیی سنن

Шоҳи замонаи фатҳъалии шаҳ ки рӯзи разм

شاه زمانه فتحعلی شه‌ که روز رزم

Дргўши бонги шоди ғурраши лаҳни хоркн

در گوش بانگ شاد غرش لحن خارکن

Дасташ нагар мухолиф бо гавҳари Аммон

دستش نه‌ گر مخالف با گوهر عمان

Табъаш нагар муонид бо лؤлؤи адан

طبعش نه ‌گر معاند با لؤلؤ عدن

Баҳр чаҳ бахшад он як гавҳари ҳаме ба кил

بهر چه بخشد آن یک‌ گوهر همی به‌کیل

Баҳр чаҳ резади ин як лўлўи ҳаме ба ман

بهر چه ریزد این یک لولو همی به من

Тобони зи ҳалқҳои зираи ҷисми равшанаш

تابان ز حلقهای زره جسم روشنش

Чун нури офтоб ки тобади зи ожгн

چون نور آفتاب‌ که تابد ز آژگن

Дасташ чу ёри хаттии зилзол дар хато

دستش چو یار خطی زلزال در خطا

Поиш чу ҷуфти хтлии влўол дар хутан

پایش چو جفت ختلی ولوال در ختن

Аҷрохўр аз атояши пайвастаи хосу ом

اَجراخور از عطایش پیوسته خاص و عام

Рӯзӣ бар аз сахояш ҳамвора марду зан

روزی‌بر از سخایش همواره مرد و زن

Чунон ки хатм омад бар номи вай аз сахо

چونان‌که ختم آمد بر نام وی از سخا

Ман низ хатм кардам бар ном ӯ сухан

من نیز ختم‌ کردم بر نام او سخن

То даҳри гоҳ меҳнат зояд гуҳии нишот

تا دهر گاه محنت زاید گهی نشاط

Ёраши қарини ромишу хасмаши қарини рн

یارش قرین رامش و خصمش قرین رن