Анҷуман пар анҷумаст аз меҳри чеҳри моҳи ман

انجمن پر انجمست از مهر چهر ماه من

Хез эй ходими бурун бар шамъро аз анҷуман

خیز ای خادم برون بر شمع را از انجمن

Аллоҳ аллоҳ чист анҷум офтоб омад бурун

الله الله چیست انجم آفتاب آمد برون

Шамъро бигзор то беҳудаи сӯзади ҳамчуи ман

شمع را بگذار تا بیهوده سوزد همچو من

наменасузад шамъи рокс зуд бархез эй надим

می‌نسوزد شمع راکس زود برخیز ای ندیم

Ҷамъро гардани фарозу шамъро гардан бизан

جمع را گردن فراز و شمع را گردن بزن

Ҷамъро ошуфта дорад шамъи мум аз дмъ шавам

جمع را آشفته دارد شمع موم از دمع شوم

Хез ва ин гарданкаши нокомро гардан фикан

خیز و این گردنکش ناکام را گردن فکن

Аз шабистони шӯ ба бустон эй турои бустони ғулом

از شبستان شو به بستان ای ترا بستان غلام

То самани пешати намози орад чу пеши бути шмн

تا سمن پیشت نماز آرد چو پیش بت شمن

Моҳ мегуфтам турогар моҳ будӣ мшкбўӣ

ماه می‌گفتم ترا گر ماه بودی مشکبوی

Сарв мехондам турогари сарв будӣ симтн

سرو می‌خواندم‌تراگر سرو بودی‌سیمتن

Моҳро кӣ решаи сарву сарв дар симини қабо

ماه را کی ریشه سرو و سرو در سیمین قبا

Сарв рое миваи моҳу моҳ дар мишкӣни расан

سرو رایی میوه ماه و ماه در مشکین‌ رسن

Нахли оради хору хурмои наҳли оради нешу нӯш

نخل آرد خار و خرما نحل آرد نیش و نوش

Аз чаҳ ин ҳар чор дорад он лаб чун бҳрмн

از چه این هر چار دارد آن لب چون بهرمن

Нӯшу хурмо аз табассуми хору неш аз сари занаш

نوش و خرما از تبسم خار و نیش از سر زنش

Он ду доими баҳри ғайр ва ин ду доими баҳри ман

آن دو دایم بهر غیر و این دو دایم بهر من

Шаҳд май резад ба ҷои ханда зон шбрини лабон

شهد می‌ریزد به جای خنده زان شبرین‌لبان

Қанд май борад ба ҷои ҳарф зон нӯшин даҳан

قند می‌بارد به جای حرف زان نوشین ‌دهن

Май харошад синаамро нохун аз ишқи лабат

می‌خراشد سینه‌ام را ناخن از عشق لبت

Чун зи баҳри нақши шарин бесутуни рокўҳкн

چون ز بهر نقش شرین بیستون راکوهکن

Ту лабии дорӣ чу лаъл ва ман сиришкӣ чун ақиқ

تو لبی‌ داری چو لعل‌ و من‌ سرشکی چون عقیق

На туро бояд Бадахшон на маро бояд Яман

نه ترا باید بدخشان نه مرا باید یمن

Холу рухсори ту бо ҳам чист донеи зоғу боғ

خال و رخسار تو با هم چیست دانی زاغ و باغ

Зоғи як харвори анбари боғи як домони саман

زاغ یک خروار عنبر باغ یک دامان سمن

Хандаи як банголаи шукри лаъли як Аммони гуҳар

خنده یک بنگاله شکر لعل یک عمان‌گهر

Зулфи як аҳў аз ақраби турраи як олами шикан

زلف یک اهو از عقرب طره یک عالم‌ شکن

Ишваи як кобули самоъу ғамзаи як Бобули фусун

عشوه یک‌کابل‌سماع و غمزه یک بابل‌فسون

Нози як Ширози шухии чеҳраи як кшмирФн

ناز یک شیراز شوخی چهره یک‌کشمیرفن

Он занхдони як споҳол себ симинаст ва ҳаст

آن زنخدان‌یک سپاهال سیب‌سیمینست‌و هست

Садҳазори осеб азон себами насиби ҷону тан

صدهزار آسیب ازان سیبم نصیب جان و تن

Як биёбон сунбуласт он зулфакони мшкбор

یک بیابان سنبلست آن زلفکان مشکبار

Як хуросон фитнааст он чашмакони роҳзан

یک خراسان فتنه است آن چشمکان راهزن

Ҳамчу норкФтаҳам дил зон лаб чун нордон

همچو نارکفته‌ام دل زان لب چون ناردان

Пари зи нор тафтаам ҷон зон қад чун норван

پر ز نار تفته‌ام جان زان قد چون نارون

Холи машкат ба рух ё ҳиндӯе оташ пресс

خال مشکت به رخ یا هندویی آتش‌پرس

Хати сабзати гирди лаб ё тӯтӣии шикаршикан

خط سبزت‌گرد لب یا طوطیی شکرشکن

Сўи рату хати холу оризи зулфу чашмати пеши ҳам

صو‌رت‌و خط‌خال‌و عارض زلف‌و چشمت پیش هم

Моҳу ҳолаи доғу лолаи машку оҳӯии хутан

ماه و هاله داغ و لاله مشک و آهوی ختن

То шдстӣ эй парии пайдои парӣ пинҳон шудаст

تا شدستی ای پری پیدا پری پنهان شدست

Вари шӯй пайдо шавад пинҳони зи таъни марду зан

ور شوی پیدا شود پنهان ز طعن مرد و زن

Мҳрчҳри равшанат дар мӯӣ ҳамчун ҷавшанат

مهرچهر روشنت در موی همچون جوشنت

Нур яздонаст дар торики ҷони аҳриман

نور یزدانست در تاریک جان اهرمن

Саҷдаи оради пеши рӯяти ҳрдми он зулфи соа

سجده آرد پیش رویت هردم آن زلف ساه

Чун бар хӯришади ҳиндӯ чун бар бути брҳмн

چون بر خورشد هندو چون بر بت برهمن

Моҳи Нахшаби чоҳи Нахшабгар ндидстӣ бибин

ماه نخشب چاه نخشب‌گر ندیدستی ببین

Моҳи Нахшаб зон изору чоҳи Нахшаб зон зқн

ماه‌نخشب زان‌عذار و چاه نخشب زان ذقن

Базлаи ширини зи Қоонӣ ба гӯш ояд ғариб

بذلهٔ شیرین ز قاآنی به‌ گوش آید غریب

Чун навой хоркн аз бенавои хоркн

چون نوای خارکن از بینوای خارکن

Май кндгаҳи дил чикор афғон чаро аз ғами чисон

می‌کندگه دل چکار افغان چرا از غم چسان

Ҳамчуи қамарӣ кӣ баҳорон бар чаҳ бар сарви чаман

همچو قمری‌کی بهاران بر چه بر سرو چمن

Тарки ман кӯҳ аз чаҳ овезӣ ба мўкоинми сарин

ترک من‌کوه از چه آویزی به موکاینم سرین

Ончунон кӯҳӣ ки дар Эрон нагунҷад аз саман

آنچنان‌کوهی‌که در ایران نگنجد از سمن

Чашми вгисўии ту чун байнам ба ёд ояд маро

چشم وگیسوی تو چون بینم به یاد آید مرا

Ҳолати афросйоби андаракманди Таҳамтан

حالت افراسیاب اندرکمند تهمتن

Чеҳраи ?ути Фирдавсӣ аз ҳасанасту мижгонат дар ӯ

چهره ات فردوسی از حسنست و مژگانت در او

Рост монанди синони Гев дар ҷанги пшн

راست مانند سنان‌گیو در جنگ پشن

Зулфи ту чун пушт ман шуд пушти ман чун зулфи ту

زلف تو چون پشت‌ من شد پشت‌من چون زلف تو

Венаи ду чун чарх аз паии таъзими хӯришади змн

وین‌ دو چون‌ چرخ ‌از پی‌ تعظیم‌ خورشد زمن

Шоҳрухи хон каш равад гардуни пиёда дар рикоб

شاهرخ‌خان‌ کش رود گردون پیاده در رکاب

Бо фар фарзин нишинад чун бар асби пилтан

با فر فرزین نشیند چون بر اسب پیلتن

Садру қадар ӯ ҷалилу тӯлу нӯл ӯ ҷазил

صدر و قدر او جلیل و طول و نول او جزیل

Рой ва рӯй ӯ ҷамилу халқу хуй ӯ ҳасан

رای و روی او جمیل و خلق و خوی او حسن

Аз ҳароси бأс ӯ гӯии заминро иртиош

از هراس بأس او گوی زمین را ارتعاش

Аз наҳифи гурз ӯ чархи маинро бӯи мҳн

از نهیب گرز او چرخ مهین را بو مهن

Дар ниёами нилгуни шамшери гавҳарбор ӯ

در نیام نیلگون شمشیر گوهربار او

ё ниҳон дар зулмати шаби мавҷи дарёии адан

یا نهان در ظلمت شب موج دریای عدن

Ҷавҳараш дар теғу теғаш дар ниёами гавҳарин

جوهرش در تیغ و تیغش در نیام‌گوهرین

Он пурН андар ҳилоласт ин ҳилоли андари пурН

آن پرن اندر هلالست این هلال اندر پرن

Тир дар шасташи уқобии монда чун моҳӣ бишуст

تیر در شستش ‌عقابی ‌مانده‌چون‌ماهی بشست

Теғ дар дасташ наҳангӣ карда дар Аммони ватан

تیغ در دستش نهنگی‌ کرده در عمان وطن

Меҳри ломъ назд райши кавкабӣ дар эҳтироқ

مهر لامع نزد رایش‌کوکبی در احتراق

Насар воқеъ бар синонаши съўаҳ ӣӣ бар бобизан

نسر واقع بر سنانش صعوه‌یی بر بابزن

Ханҷари рухшандаи ш аз кӯҳаи тавсани аён

خنجر رخشنده‌ش از کوههٔ توسن عیان

ё равон аз қулла ӣ кҳсори силии мавҷи зан

یا روان از قله ی کهسار سیلی موج‌زن

эй чу ҷинати хилқати андари ҷонФрўзии мштҳр

ای چو جنت خلقت اندر جانفروزی مشتهر

эй чу дӯзахи хашмати андари куфри сӯзии мумтаҳан

ای ‌چو دوزخ‌ خشمت اندر کفر سوزی ممتحن

Калаки лоғар дар бнонти моҳӣу баҳри муҳӣт

کلک لاغر در بنانت ماهی و بحر محیط

Шакли ҷавҳар бар синонати гавҳару баҳри адан

شکل جوهر بر سنانت ‌گوهر و بحر عدن

Бо рухии парчини занӣ чун зин ба Рахш аз баҳри кин

با رخی‌ پرچین زنی‌ چون زین به رخش از بهر کین

Тохтан аз чин кунад Рахшати бикдм тохтан

تاختن از چین‌کند رخشت بیکدم تاختن

Ҷомаи ҷоҳи туу меъмори айвони ту ро

جامهٔ جاه تو و معمار ایوان تو را

Арши атласи прўзсту чархи ҳаштуми пурвазн

عرش اطلس پروزست و چرخ هشتم پروزن

Рӯй ту Меҳрӣаст рахшони каш замин омад сипеҳр

روی‌تو مهریست‌رخشان‌کش زمین‌آمد سپهر

Рои ту шмъисти тобони каш ҷаҳон омад лаган

رای تو شمعیست تابان‌کش جهان آمد لگن

Ҳамчуи меъмории муҳандис ҳар саҳаргаҳи офтоб

همچو معماری مهندس هر سحرگه آفتاب

Бо шуъоъи худ зи боми қасрати овезади расан

با شعاع خود ز بام قصرت آویزد رسن

Пеши теғат чун буд яксон чаҳ оҳан чаҳ ҳарир

پیش ‌تیغت چون‌ بود یکسان چه ‌آهن چه حریر

Лоҷарам бар пайкари хасмат чаҳ хуфтон чаҳ кафан

لاجرم بر پیکر خصمت چه خفتان چه‌کفن

Бар ҳалокати марг қодир нест лек аз фарти ҷӯад

بر هلاکت مرگ قادر نیست لیک از فرط جود

Худ нисори маргсозӣ нақди ҷони хештан

خود نثار مرگ سازی نقد جان خویشتن

Зонка чун ҷон аз ту ӯ хоҳад зи фарти мкрмт

زانکه‌ چون‌ جان‌ از تو او خواهد ز فرط مکرمت

Нанги дорӣ дар ҷавоб ӯ згФти лоу лн

ننگ داری در جواب او زگفت لا و لن

Аллоҳи аллоҳи марҳабои қоонёи зини фикри ту

الله الله مرحبا قاآنیا زین فکر تو

Каз самоъи он ба рақс ояд равони андари бадан

کز سماع آن به رقص آید روان اندر بدن

Соҳбои садро худовандо равои дорӣ ки чарх

صاحبا صدرا خداوندا روا داری ‌که چرخ

Моҳи бахт чун манӣ бо кед дорад мқтрн

ماه بخت چون منی با کید دارد مقترن

Чашм он дорам ки бо фармонравои Исфаҳон

چشم آن دارم‌که با فرمانروای اصفهان

Бозгуеи к-эии малики хислати амири мўтмн

بازگویی‌کای ملک خصلت امیر موتمن

эй худовандӣ ки дорад аз атои оми ту

ای خداوندی‌ که دارد از عطای عام تو

Миннатӣ бар ҳаркии дргитии худои зўолмнн

منتی بر هرکه درگیتی خدای ذوالمنن

Ин ҳамон Қоонии доно ки азгФтор ӯ

این همان قاآنی دانا که ازگفتار او

Санг ояд дар самоъ вкўаҳ ояд дар сухан

سنگ آید در سماع وکوه آید در سخن

Ин ҳамон Қоонии бихарад ки монад ҷовдон

این همان قاآنی بخرد که ماند جاودان

Мадҳ ӯ андари замону қадаҳ ӯ андари змн

مدح او اندر زمان و قدح او اندر زمن

Мадҳ ӯ зиндааст то ҳар зинда Эй гардад ҳалок

مدح او زنده است تا هر زنده‌ای‌گردد هلاک

Қадаҳ ӯ тозааст то ҳар тоза ӣӣ гардад куҳан

قدح او تازه است تا هر تازه‌یی ‌گردد کهن

Ту азизи Мисри эҳсонӣ ва ӯ Юсуфи сифат

تو عزیز مصر احسانی و او یوسف‌صفت

Хастаи гурги шҷўну бастаи сҷни шҷн

خستهٔ‌ گرگ شجون و بستهٔ سجن شجن

Чанд чун Айюб бошад ҳамдами ранҷу ъно

چند چون ایوب باشد همدم رنج و عنا

Чанд чун ёқӯб монад сокини байти алҳзн

چند چون یعقوب ماند ساکن بیت‌الحزن

Не буд нанги сулаймонгар сухан гуяд ба мӯр

نی بود ننگ سلیمان‌گر سخن‌گوید به مور

ё чаҳ аз симурғи коҳад гар нишинад бо заған

یا چه از سیمرغ‌ کاهد گر نشیند با زغن

Мадҳ ӯ чун дрпзирФтӣ атое лозимаст

مدح او چون درپذیرفتی عطایی لازمست

Инчунин будаст то будаст мейронро сунан

اینچنین بودست تا بودست میران را سنن

Рафтагонро номи некӯ зинда дорад варна ҳаст

رفتگان را نام نیکو زنده دارد ورنه هست

Солиён то аз ҷаҳон рафтаст сайфи зўолизн

سالیان‌تا از جهان‌رفتست سیف ذوالیزن

То ба кӣ қоонёи зини ъҷзкрдни шарми дор

تا به‌کی قاآنیا زین عجزکردن شرم دار

Аҷз дар назд карямон нек давраст аз Фтн

عجز در نزد کریمان نیک دورست از فطن

Аҷз чун ту кеҳтарӣ дар назд чун ӯ меҳтарӣ

عجز ‌چون تو کهتری در نزد چون او مهتری

Ростӣ гӯям далели знташу сӯъи занн

راستی‌گویم دلیل ضنت اش و سوء ظن

Ҳар крои тӯл ва наволӣ нангаш аз тӯл навол

هر کرا طول و نوالی ننگش از طول نوال

Ҳркрои фазлу сахоеи шармаш аз фазли сухан

هرکرا فضل و سخایی شرمش از فضل سخن

Абри Нитсаонро нагӯяд ҳечкас гўҳрФшон

ابر نیسان را نگوید هیچکس‌گوهرفشان

Меҳри рахшонро нагӯяд ҳеҷ каси пртўФкн

مهر رخشان‌را نگوید هیچ کس پرتوفکن

То қиёмати боди хасмати ёри лекин бо малол

تا قیامت باد خصمت یار لیکن با ملال

То ба маҳшари боди ёрати хасми лекин бо мҳн

تا به محشر باد یارت خصم لیکن با محن

Ҳони биёи қоонёи тарк тамаъ кун аз маон

هان بیا قاآنیا ترک طمع‌کن از مهان

Теша ҳиммат биору реша зиллат бикун

تیشهٔ همت بیار و ریشهٔ ذلت بکن

Ёдовар достони гурбае каз баҳри айш

یاد آور داستان‌ گربه‌ای‌ کز بهر عیش

Сӯии қаср тирзн шуд аз сарои перзан

سوی قصر تیرزن شد از سرای پیرزن

Иззат ар хоҳӣ қаноат кун ки нақди обрӯ

عزت ار خواهی قناعت‌کن‌که نقد آبرو

Ҷинси иззатро шавад аз бе ниёзии мртҳн

جنس عزت را شود از بی‌نیازی مرتهن