эй ба мишкӣни мӯии ту мискин дилам карда ватан

ای به مشکین موی تو مسکین دلم‌کرده وطن

Чун ғами он мӯӣ машкан дар дили мискини ман

چون غم آن موی مشکن در دل مسکین من

Маи миёни анҷум аз хиҷлат нагардад ошкор

مه میان انجم از خجلت نگردد آشکار

Ошкорат гар бибинад дар миёни анҷуман

آشکارت‌گر ببیند در میان انجمن

Гар фурӯи резад агар талъат фурӯзӣ дар баҳор

گر فرو ریزد اگر طلعت فروزی در بهار

Сарв биншинад агар қомати фарозӣ дар чаман

سرو بنشیند اگر قامت فرازی در چمن

эй на андомаст зери ҷомаи ?ути комўдаҳ Эй

ای نه اندامست زیر جامه‌ات کاموده‌ای

Перҳан аз як чамани насрин ва як бустони саман

پیرهن از یک چمن نسرین و یک بستان سمن

Ҳош ллаҳ нест насринро чунин фару баҳор

حاش لله نیست نسرین را چنین فر و بهار

Рӯҳ покаст инки додӣ ҷои андари перҳан

روح پاکست اینکه دادی جای اندر پیرهن

Ин чаҳ мишкӣни зулфи дилбанди расои бошдкз ӯ

این‌چه مشکین زلف دلبند رسا باشدکز او

Як ҷаҳони дилро асир оварда ӣӣ дар як расан

یک جهان دل را اسیر آورده‌یی در یک رسن

Иълми аллоҳи ҳечкас зинсони расан ҳаргиз надид

یعلم‌الله هیچکس زینسان رسن هرگز ندید

Ҳалқаи андари ҳалқаи хам дар хами шикани андари шикан

حلقه اندر حلقه خم در خم شکن اندر شکن

Зоташи дили сӯзаму созам чу шамъат дар ҳузур

زاتش دل سوزم و سازم ‌چو شمعت در حضور

Хоҳеми гардани фарозу хоҳем гардан бизан

خواهیم گردن فراز و خواهیم گردن بزن

Вари туами гардани зании ман тозаи ҷони гирдам чу шамъ

ور توام‌ گردن زنی من تازه‌جان ‌گردم چو شمع

Зонка ҷон тоза ёбад шамъ аз гардан задан

زانکه جان تازه یابد شمع از گردن زدن

Худ чаҳ бошадгар даройии даркинории ман шабӣ

خود چه باشد گر درآیی درکنار من شبی

Ҳамчуи ҷонӣ дар бадан ё ҳамчуи шамъӣ дар лаган

همچو جانی در بدن یا همچو شمعی در لگن

Не чу қурси офтобии ман чрғи субҳгоҳ

نی چو قرص آفتابی من چرغ صبحگاه

Дар висолат нест алои ҷони супурдани кори ман

در وصالت نیست الا جان سپردن‌ کار من

Хуррами оншб каз руху зулф ту бошад то саҳар

خرم آنشب ‌کز رخ و زلف تو باشد تا سحر

Дӯши ман пари сунбулу оғӯши ман пари ёсуман

دوش من پر سنبل و آغوش من پر یاسمن

Бо ман мискин нагардӣ ёру ҷои он буд

با من مسکین نگردی یار و جای آن بود

эй бути симин бару симини тану симини зқн

ای بت سیمین‌بر و سیمین‌تن و سیمین‌ذقن

Лек азинсон ҳам нахоҳад монад рӯзӣ чанд бош

لیک ازینسان هم نخواهد ماند روزی چند باش

То зи ҷӯади хусравами бинии қарини хештан

تا ز جود خسروم بینی قرین خویشتن

Дар бар шаҳи арзаи ху аҳам дошт ҳоли хешу шоҳ

در بر شه عرضه خو‌اهم داشت حال خویش و شاه

Аз карами нпснддм дар ин ғаму ранҷу мҳн

از کرم نپسنددم در این غم و رنج و محن

Бош то бинӣ ки хусрави дӯшу оғӯши маро

باش تا بینی که خسرو دوش و آغوش مرا

Пар дар вгўҳри намояд аз сахо ва аз сухан

پر در وگوهر نماید از سخا و از سخن

Бош то бинӣ ба ман аз баҳри дасту кони табъ

باش تا بینی به من از بحر دست و کان طبع

Гавҳар ифшоанд ба харвор ва зар ифшоанд ба ман

گوهر افشاند به خروار و زر افشاند به من

эй бути қомати қиёмати ваии маи болои бало

ای بت قامت قیامت وی مه بالا بلا

эй ғуломи қомату болоти сарву норван

ای غلام قامت و بالات سرو و نارون

То ба кӣ тобами барӣ зон зулфакони пари зи тоб

تا به‌کی تابم بری زان زلفکان پر ز تاب

То ба кӣ роҳами занӣ зон чашмакони прФтн

تا به‌ کی راهم زنی زان چشمکان پرفتن

Лаъли ту чун баҳри ман лекин буд аз баҳри ғайр

لعل تو چون بهر من لیکن بود از بهر غیر

Ваа чаҳ буд ар баҳри ман буд он лаб чун бҳрмн

وه چه بود ار بهر من بود آن لب چون بهرمن

Рӯй дорӣ чун Суҳайлу лаъли дорӣ чун ақиқ

روی‌داری چون‌سهیل و لعل داری چون عقیق

Ҳркро бошӣ ба доман бе ниёзаст аз Яман

هرکرا باشی به دامن بی‌نیازست از یمن

Чсбму мағзи ман зи акси лаълу бўФои зулфи тест

چثبم‌و مغز من ز عکس‌لعل‌و بوفا زلف تست

Ин пар аз лаъли Бадахшони он пар аз машки хутан

این پر از لعل بدخشان آن پر از مشک ختن

Гул набавӣам менанӯшам ки набошанд ин ва он

گل نبویم می ننوشم ‌که نباشند این و آن

Ин ба таъми он даҳон ва он ба буии ин бадан

این به طعم آن دهان و آن به بوی این بدن

Мағзи ман пар накҳатаст аз бскаҳ бӯем он ду зулф

مغز من‌پر نکهتست از بسکه بویم آن دو زلف

Коми ман пар шукраст аз бскаҳи бӯсами он даҳан

کام من پر شکرست از بسکه بوسم آن دهن

Бӯсаи лаъли ту гар бошад ба нарх ҷон равост

بوسهٔ لعل تو گر باشد به نرخ جان رواست

Хоссаи он соъат ки хонд мадҳати шоҳи змн

خاصه آن ساعت که خواند مدحت شاه زمن

Шоҳи фаррухи рух ки ёбад фари фарзинии азу

شاه فرّخ‌ رخ‌ که یابد فرّ فرزینی ازو

Ҳар пиёдаи каши дӯд дар пои асби пилтан

هر پیاده‌کش دود در پای اسب پیلتن

Хсрўгитии Фридўншаҳ ки бошад бар ҷаҳон

خسروگیتی فریدونشه‌که باشد بر جهان

Бо вуҷӯдаши миннату фазл аз худои зўолмнн

با وجودش منّت و فضل از خدای ذوالمنن

эй ҷавони бахтӣ ки бе ширинии авсофи ту

ای جوان بختی ‌که بی‌شیرینی اوصاف تو

Ҳеҷ кӯдак брнагирад дар ҷаҳони лаб аз лбн

هیچ‌ کودک برنگیرد در جهان لب از لبن

Гардиши гардун ба қадару ҷоҳи шахсати мӯътариф

گردش گردون به‌قدر و جاه شخصت معترف

Гардани даврон ба ҷӯаду шукри мадҳати мртҳн

گردن دوران به جود و شکر مدحت مرتهن

эй ба олам беҳам?ил аз фитрату аслу гуҳар

ای به عالم بی‌همال از فطرت و اصل و گهر

Вай ба гетӣ бемисол аз фикрату фаҳму Фтн

وی به ‌گیتی بی‌مثال از فکرت و فهم و فطن

Чарх барпечад Аннан чун тавсанат бинад дмон

چرخ برپیچد عنان چون توسنت بیند دمان

Хасми брпўшди кафан чун ҷавшанат бинад ба тан

خصم برپوشد کفن چون جوشنت بیند به تن

Аждари рмҳти биўборд ваад хушк ва тар

اژدر رمحت بیوبارد ود خشک و تر

Тир ту гуяд барафрӯзад шарори мари заған

تیر تو گوید برافروزد شرار مر زغن

Калаки ту резади лоли нағз бедасту дарун

کلک تو ریزد لآل نغز بی‌دست و درون

Тир ту гуяд ҷавоби хасм бекому даҳан

تیر تو گوید جواب خصم بی‌کام و دهن

Чун ба дасти ореи қалам андеша гуяд эй шигифт

چون‌به‌دست ‌آری قلم‌اندیشه‌ گوید ای‌شگفت

Абри Нитсаонро буд андари муҳӣт эдар ватан

ابر نیسان را بود اندر محیط ایدر وطن

Каф гушӯдӣ дар сахои баҳр Аммон шуд дар ғамон

کف ‌گشودی در سخا بحر عمان شد در غمان

Лаби кушодӣ дар сухан дар смин шуд бе саман

لب‌گشادی در سخن درَ ثمین شد بی‌ثمن

эй ниҳодаи як ҷаҳони сар бар хати фармони ту

ای نهاده یک جهان سر بر خط فرمان تو

Ҳамчунон ки меҳрро ҳиндӯу бутро брҳмн

همچنان‌که مهر را هندو و بت را برهمن

Гарна баҳри базли ту чаҳ сим чаҳ хоки сиёҳ

گرنه بهر بذل تو چه سیم چه خاک سیاه

Варна баҳри ҷӯади ту чаҳ рег чаҳ дар адан

ورنه بهر جود تو چه ریگ چه در عدن

Аз паии мадҳ ту бошад варна хосият чаҳ буд

از پی مدح تو باشد ورنه خاصیت چه بود

Мантиқи ширини вадиат дар даҳони марду зан

منطق شیرین ودیعت در دهان مرد و زن

То ғам маъшӯқ гирад дар дили ошиқи қарор

تا غم معشوق ‌گیرد در دل عاشق قرار

То дил ушшоқ ҷӯяд дар бар ҷонони скн

تا دل عشاق جوید در بر جانان سکن

Ҳосиди ҷоҳи ту дар қаър замин гирад сукӯн

حاسد جاه تو در قعر زمین‌گیرد سکون

Пояи қадари тўгирди ҷой дар авҷи пурН

پایهٔ قدر توگیرد جای در اوج پرن