Чанд хоҳии перҳан аз баҳри тан

چند خواهی پیرهن از بهر تن

Тани рҳокн то нахоҳӣ перҳан

تن رهاکن تا نخواهی پیرهن

Ончунон ворастааи шӯ каз баъди марг

آنچنان وارسته شو کز بعد مرگ

Мурдаи ?утро ор ояд аз кафан

مرده‌ات را عار آید از کفن

Мари баданро рахт урёнӣ бапуш

مر بدن را رخت عریانی بپوش

Пеш аз он кат хок пӯшоанд кафан

پیش از آن‌ کت خاک پوشاند کفن

Ишқи хоҳии ҷом нокомӣ бануш

عشق خواهی جام ناکامی بنوش

Фақри хоҳии кӯс бадномӣ бизан

فقر خواهی‌ کوس بدنامی بزن

Доъии Иблисро аз дар барон

داعی ابلیس را از در بران

Ҷомаи талбисро аз бар бикун

جامهٔ تلبیس را از بر بکن

Тан бакоҳ эй хоҳ дар тимори ҷон

تن بکاه ای خواه در تیمار جان

То ба кӣ ҷони коҳӣ аз тимори тан

تا به‌کی جان‌کاهی از تیمار تن

Ҷони муҳаззаби соз ҳамчун Ҷабраил

جان مهذب ساز همچون جبرئیل

Тани муаззаби дор ҳамчун аҳриман

تن معذب دار همچون اهرمن

Шавқ ҷон ҳастӣ диҳад на завқи нон

شوق جان هستی دهد نه ذوق نان

Дарди дил мастӣ диҳад на дарди ?дан

درد دل مستی دهد نه درد دن

эй Халифаи зодаи ёди ор аз падар

ای خلیفه‌زاده یاد آر از پدر

эй ғариби афтодаи бгрои зии ватан

ای غریب افتاده بگرا زی وطن

Шарзаи ширӣ чанд ҷирӣ бо сегон

شرزه شیری چند جری با سگان

Шоҳбозӣ чанд парӣ бо ънн

شاهبازی چند پری با عنن

намемашав мағрур агар ҷӯии фано

می‌ مشو مغرور اگر جویی فنا

намемахӯр кофур агар дории заған

می‌ مخور کافور اگر داری زغن

Дар гузари зини чори табъ ва панҷ ҳис

در گذر زین چار طبع و پنج حس

Бршкни зини ҳафт шӯйу чори зан

برشکن زین هفت شوی و چار زن

Гар чу дегат ҳаст ҷӯшӣ дар дарун

گر چو دیگت هست جوشی در درون

Каф меар аз хоми табъӣ дар даҳан

کف میار از خام‌طبعی در دهن

То нишони сами асбат гум кунанд

تا نشان سمّ اسبت ‌گم‌ کنند

Тркмонои наълро ворунаи зан

ترکمانا نعل را وارونه زن

Офтоби осо ба ҳар кохии мтоб

آفتاب ‌آسا به هر کاخی متاب

Анкабути осо ба ҳар сақфии матн

عنکبوت‌آسا به هر سقفی متن

Чун магаси ҷаҳдии намо шаҳдӣ бануш

چون مگس جهدی نما شهدی بنوش

Чун шутури бории бабр хорӣ бикун

چون شتر باری ببر خاری بکن

зи иқтизои нафаси розии шӯ ки нест

ز اقتضای نفس راضی شو که نیست

Иқтизое бе қазои зўолмнн

اقتضایی بی‌قضای ذوالمنن

Ин на ҷабраст ихтиёраст инки хуй

این نه جبرست اختیارست اینکه خوی

Хешро бишносад аз дар адан

خویش را بشناسد از درّ عدن

То нагӯйӣ ҳол агар зинсон буд

تا نگویی حال اگر زینسان بود

Чист ҳикмат дар таколифу сунан

چیست حکمت در تکالیف و سنن

Каз маҳаки ин бас ки созад ошкор

کز محک این بس که سازد آشکار

Нақди мағбунро зи нақди мумтаҳан

نقد مغبون را ز نقد ممتحن

Чанд гӯйӣ кон қабеҳаст ин сбиҳ

چند‌ گویی کان قبیحست این صبیح

Чанд гӯйии кон лаҷинаст ин лаҷан

چند گویی‌ کان لجین‌ است این لجن

Нисбати аҷзо ба аҷзо чун диҳӣ

نسبت اجزا به اجزا چون دهی

Бинии он якро қабеҳи инро ҳасан

بینی آن یک را قبیح این را حسن

Лек чун кулро саропои бенгарӣ

لیک چون‌ کل را سراپا بنگری

Ҷумларо бинӣ ба ҷои хештан

جمله را بینی به جای خویشتن

Олимии бинӣ чу бодоми ду мағз

عالمی بینی چو بادام دو مغز

Куфру дайни ҳам мФтрқи ҳам мқтрн

کفر و دین هم مفترق هم مقترن

Ҷони ҷудо аз тани валикини айни ҷон

جان جدا از تن ولیکن عین جان

Тани сўо аз ҷони валикини сарфи тан

تن سوا از جان ولیکن صرف تن

эй санами ҷӯии смдгў то ба кӣ

ای صنم‌جوی صمدگو تا به‌کی

Дар забони ҳақи дорӣ ва дар дили всн

در زبان حق داری و در دل وثن

Ҳар замонсозӣ худои ранги ранг

هر زمان سازی خدای رنگ رنگ

Ҳамчуи нақши Нақшбандони хутан

همچو نقش نقشبندان ختن

Венаи бтркоўро пас аз тасвири ваҳм

وین بترکاو را پس از تصویر وهم

Кисвати гуфтори пӯшӣ бар бадан

کسوت‌ گفتار پوشی بر بدن

Эзадиро каз яқини болотрст

ایزدی را کز یقین بالاترست

Ҷаҳди дорӣ то дрорӣ дар сухан

جهد داری تا درآری در سخن

Гар худоҷӯе бибин бо чашми сар

گر خداجویی ببین با چشم سر

Дар саропои вуҷӯди бўолҳсн

در سراپای وجود بوالحسن

Сонеъи кули монеъи зулму фасод

صانع‌ کل مانع ظلم و فساد

Ҳомии дайни моҳии ҷавру Фтн

حامی دین ماحی جور و فتن

Сҳри Аҳмади ҳайдари хайбари гшо

صهر احمد حیدر خیبر گشا

Завҷи Заҳрои зиғм антар фикан

زوج زهرا ضیغم عنتر فکن

Фзлки эҷоду таърихи вуҷӯд

فذلک ایجاد و تاریخ وجود

Махзани асрору феҳристи Фтн

مخزن اسرار و فهرست فطن

Сари мутлақи мояи илму амал

سرّ مطلق مایهٔ علم و عمل

Шер бар ҳақи дояи сару ълн

شیر بر حق دایهٔ سر و علن

Аз азали ҷонҳо ба чеҳраши мстҳом

از ازل جانها به چهرش مستهام

То абади дилҳо ба меҳраши мртҳн

تا ابد دلها به مهرش مرتهن

Ақл бо райш чу савдои ҷунун

عقل با رایش چو سودای جنون

Хулд бо халқаш чу хзрои дмн

خلد با خلقش چو خضرای دمن

Хотир ӯ меҳри ҳикматро фурӯғ

خاطر او مهر حکمت را فروغ

Тинат ӯ шамъ ҳастиро лаган

طینت او شمع هستی را لگن

Меҳр ӯ рмҳи мҳолкро зира

مهر او رمح مهالک را زره

Ҳифз ӯ теғи мхоФтро мҷн

حفظ او تیغ مخافت را مجن

Ном ӯ дар маҳд аз пистони моам

نام او در مهد از پستان مام

Дар лаби кӯдаки даройад бо лбн

در لب کودک درآید با لبن

наменахезад як ақиқи алокаҳи зард

می‌نخیزد یک عقیق الاکه زرد

Гар биҷунбад боди кини ш дар Яман

گر بجنبد باد کین‌ش در یمن

наменаравед як гёи алокаҳи сурх

می‌نروید یک‌گیا الاکه سرخ

Гар баборади абри теғаш бар чаман

گر ببارد ابر تیغش بر چمن

Рӯзи равшани хоҷа ҳар шермард

روز روشن خواجهٔ هر شیرمرد

Шоми тории ходим ҳар перзан

شام تاری خادم هر پیرزن

Бскаҳи об аз чаҳ кашида ним шаб

بسکه آب از چه‌ کشیده نیم‌شب

Ҳар ду поишро харошида расан

هر دو پایش را خراشیده رسن

Баҳри танури аромли нимшб

بهر تنور ارامل نیمشب

Гашта бо симини аномли хоркн

گشته با سیمین انامل خارکن

Ҳар ғарибии рака ӯ пурсидаи ҳол

هر غریبی راکه او پرسیده حال

Карда ҳар ёдӣ ба ҷузи ёди ватан

کرده هر یادی به جز یاد وطن

Ҳар ятемии рака ӯ бахшидаи мол

هر یتیمی راکه او بخشیده مال

Дида ҳар нақшӣ ба ҷузи нақши мҳн

دیده هر نقشی به جز نقش محن

Меҳр бурдор аз забон эй Муртазо

مهر بردار از زبان ای مرتضی

Нукта ӣӣ бинмо зи сари мхтзн

نکته‌یی بنما ز سرّ مختزن

Ҳал кун ин ашколҳои ту ба ту

حل ‌کن این اشکال‌های تو به تو

То шносндти хилоиқи тан ба тан

تا شناسندت خلایق تن به تن

То ба чанд ин ихтилофи куфру дайн

تا به چند این اختلاف ‌کفر و دین

То ба чанд ин атсоФи мо ва ман

تا به چند این اتصاف ما و من

Бозгуи коблису одам аз чаҳ рӯ

بازگو کابلیس و آدم از چه رو

Соз карданд арғунуни макру фан

ساز کردند ارغنون مکر و فن

Ин чаҳ ҷанги хрФрўшони бад казу

این چه جنگ خرفروشان بد کزو

Ҳар ду олам пар ғаривасту ғрн

هر دو عالم پر غریوست و غرن

Дар ҷинон бар сулҳ чун бастанди дил

در جنان بر صلح چون بستند دل

Дар ҷаҳон бар кӣна чун доданд тан

در جهان بر کینه چون دادند تن

Аз куҷо содир шуд он сулҳи нахуст

از کجا صادر شد آن صلح نخست

Азкҷо зоҳир шуд ин кини куҳан

ازکجا ظاهر شد این‌کین‌کهن

Муҳарраму маҳрӯмро иллат якеаст

محرم و محروم را علت یکیست

Ин чаро хоин шуд он як мўтмн

این چرا خائن شد آن یک مؤتمن

То чаҳ дид аз гул ки ошиқ шуд ҳазор

تا چه دید از گل ‌که عاشق شد هزار

То чаҳ дид аз бут ки ошиқ шуд шмн

تا چه دید از بت که عاشق شد شمن

Буд агар ёқӯби розӣ аз қазо

بود اگر یعقوب راضی از قضا

Аз чаҳ гирёни гашт дар байти алҳзн

از چه‌ گریان‌ گشت در بیت‌الحزن

Мӯсо ар донад ки ҳақ нодӣданӣ аст

موسی ار داند که حق نادیدنی است

Аз чаҳ арнӣ гуфт ва посух ёфт лн

از چه ارنی گفت و پاسخ یافت لن

Вар яқин дорад ки ҷурм аз сомрист

ور یقین دارد که جرم از سامریست

Хоҷаи ҳорӯнро чрогирди зқн

خواجه هارون را چراگیرد ذقن

Вари халил аз қудрат ҳақ воқифаст

ور خلیل از قدرت حق واقفست

Мурғаконро аз чаҳ баради сари зи тан

مرغکان را از چه برد سر ز تن‌

Сӯзан ар даҷоли чашмат аз чаҳ рӯ

سوزن ار دجَال چشمت از چه رو

Ҷон исо шуд ба меҳраши мФттн

جان عیسی شد به مهرش مفتتن

ӣнҳама чун ва чароро эй алӣ

اینهمه چون و چرا را ای علی

Бар сари бўҷҳли ҷаҳлон дар шикан

بر سر بوجهل جهلان در شکن

То ба лабҳо на чаро монад на чун

تا به لب ها نه چرا ماند نه چون

То зи дилҳо на гумони хезад на занн

تا ز دلها نه‌ گمان خیزد نه ظن

Аллоҳи аллоҳ эй алии Муртазо

الله الله ای علیّ مرتضی

Ҷилва ӣӣ бинмо вкўтаҳ кун сухан

جلوه‌یی بنما وکوته‌کن سخن

Сулҳу кинро даҳ ба якбори оштӣ

صلح و کین را ده به یکبار آشتی

Куфру дайнро кун ба як ҷои анҷуман

کفر و دین را کن به یک جا انجمن

Ошнокни девро бо Ҷабраил

آشناکن دیو را با جبرئیل

Оштии даҳ шаҳнаро бо роҳзан

آشتی ده شحنه را با راهزن

Нафйро исбот кун дар нафии ло

نفی را اثبات ‌کن در نفی لا

Салбро эҷоб кун дар лафзи лн

سلب را ایجاب ‌کن در لفظ لن

Ҳидрои наврӯз султонӣ расед

حیدرا نوروز سلطانی رسید

Сар х шуд чун дашти ноўрдти дмн

سر‌خ شد چون دشت ناوردت دمن

Ақди анҷумро фалак моно гусехт

عقد انجم را فلک مانا گسیخت

То фурӯи борад ба шохи Настаран

تا فرو بارد به شاخ نسترن

Дар садафҳо ҳарчӣ марворид буд

در صدفها هرچه مروارید بود

Абри бастад то фишонд бар саман

ابر بستد تا فشاند بر سمن

Тӯдаи тӯда машк дорад зимрон

توده توده مشک دارد ضیمران

Шӯшаи шӯшаи сими оради ёсуман

شوشه شوشه سیم آرد یاسمن

Арғунун бастаст булбул дар гулӯ

ارغنون بستست بلبل در گلو

То ба гул хонд навой хоркн

تا به‌ گل خواند نوای خارکن

Ҳар касеро идӣ аз султон расад

هر کسی را عیدی از سلطان رسد

Ҳам марои идии даҳ эй султони ман

هم مرا عیدی ده ای سلطان من

Идем ин каз парешонеи маро

عیدیم این‌کز پریشانی مرا

Вораанд ҳимматати фахри змн

وارهاند همتت فخر زمن

Чархи бениши махзани иҷлолу ҷоҳ

چرخ بینش مخزن اجلال و جاه

Баҳри дониши манбаи аФзол ва ман

بحر دانش منبع افضال و من

Ҳоҷии оқосии худовандӣ ки ҳаст

حاجی آقاسی خداوندی ‌که هست

Ҳар ду гетӣ дар лафзашро саман

هر دو گیتی درّ لفظش را ثمن

Неки бшмри ҳафт нуқта ном ӯст

نیک بشمر هفت نقطهٔ نام اوست

Инки гардун хондаш наҷми пурН

اینکه‌گردون خواندش نجم پرن

Посбони давлати шаҳ бахт ӯст

پاسبان دولت شه بخت اوست

Посбонро кӣ ба чашм ояду син

پاسبان را کی به چشم آید و سن

Калак ӯ лоғар шуд аз савдои малик

کلک او لاغر شد از سودای ملک

Шахси савдое куҷо ёбад саман

شخص سودایی کجا یابد سمن

Бо аду корӣ кунад калакаш ки кард

با عدو کاری‌ کند کلکش که‌کرد

Билки рустам ба чашм рӯй тан

بیلک رستم به چشم روی تن

Чун дуоӣ давлаташ хонд хатиб

چون دعای دولتش خواند خطیب

Мурғакон омин кунанд андари вкн

مرغکان آمین‌ کنند اندر وکن

Чун санои халқ ӯ ронад адиб

چون ثنای خلق او راند ادیب

Оҳӯон таҳсин кунанд андари хутан

آهوان تحسین ‌کنند اندر ختن

Хасм мегиряд зи бими калак ӯ

خصم می‌گرید ز بیم‌ کلک او

Ҳамчуи мурғи сӯхта бар бобизан

همچو مرغ سوخته بر بابزن

То буд дар сунбули хубони гиреҳ

تا بود در سنبل خوبان گره

То буд дар турра ӣ таркони шикан

تا بود در طرّه ی ترکان شکن

Зиндаи бодо то абади хасмаш валек

زنده بادا تا ابد خصمش ولیک

Дар азобу меҳнату банду шикан

در عذاب و محنت و بند و شکن