Дӯш маро тофт нури ақл ба равзан

دوش مرا تافت نور عقل به روزن

Гуфтамаш эй аз ту ҷони тории равшан

گفتمش ای از تو جان تاری روشن

Аидки аллоҳ эй сурӯши сбкрўҳ

ایدک الله ای سروش سبکروح

Каз тугарон ҷони ман ҳамораи римн

کز توگران‌جان من همارهٔ ریمن

ВФқки аллоҳ Эй кулем гарони қадар

وفقک الله ای کلیم گران‌قدر

Каз ту сбксри мудоми ҷодӯии ҷўзн

کز تو سبکسر مدام جادوی جوزن

То чаҳ шуд оё ки бе анораи норай

تا چه شد آیا که بی‌ انارهٔ ناری

Тавр сароем шуд аз ту водии эмин

طور سرایم شد از تو وادی ایمن

Бархе роҳат чаҳ оварам ба ҷуз аз ҷон

برخی راهت چه آورم بجز از جان

ё на фидойӣ чаҳ созмт ба ҷуз аз тан

یا نه فدایی چه سازمت بجز از تن

Гуфт хушомад магӯ ки нохўшм омад

گفت خوشامد مگو که ناخوشم آمد

Мадҳи ҳасани шаҳи сарой каз ҳамаи аҳсан

مدح حَسَن‌شه سرای ‌کز همه احسن

Гуфтамаш оўхи ду ҳафта беш ки гаштаст

گفتمش آوخ دو هفته بیش‌ که‌ گشته‌ست

Модари табъами зкиди чархи сатарван

مادر طبعم ز کید چرخ سترون

Рои рзинм ки рашки фикрати аҳрўн

رای رزینم‌ که رشک فکرت اهرون

Тортар омад з рӯй тираи аҳрн

تارتر آمد ز روی تیرهٔ اهرن

Ман ба сухани андарун ки тозаи ҷавонӣ

من به سخن اندرون که تازه جوانی

Омаду лухтӣ серум гирифт ба доман

آمد و لختی سرم گرفت به دامن

Сарви хиромӣ ба ҷилваи офати тӯбо

سرو خرامی به جلوه آفت طوبی

Лолаи изорӣ ба чеҳраи ғорати гулшан

لاله‌عذاری به چهره غارت گلشن

Фитнаи ҷон аз чаҳ аз ду наргиси фаттон

فتنهٔ جان از چه از دو نرگس فتان

Раҳзани дил аз чаҳ аз ду турраи раҳзан

رهزن دل از چه از دو طرهٔ رهزن

Лавҳи ҷамолаш ба нақши лутфи мунаққаш

لوح جمالش به نقش لطف منقش

Сафҳаи хдш ба хати ҳасани мънўн

صفحهٔ خدش به خط حسن معنون

Гуфтои қоонёи саро чаҳ сурӯдӣ

گفتا قاآنیا سرا چه سرودی

Гуфтамаш эй нутқ дар санои ту алкн

گفتمش ای نطق در ثنای تو الکن

Оҷизам аз мадҳи шоҳ ва ме натавонам

عاجزم از مدح شاه و می‌‌نتوانم

Каш биситойам ҳаме ба мҳмоомкн

کش بستایم همی به مهماامکن

Гарчи забонами басии дарози валикин

گرچه زبانم بسی دراز ولیکن

Мантиқам аз нутқ орӣаст чу сӯсан

منطقم از نطق عاری است چو سوسن

Гуфт маниш май стоим аз дар ёрӣ

گفت منش می‌ستایم از درِ یاری

Рӯ ки ту мардӣ сафеҳ ҳастӣу кавдан

رو که تو مردی سفیه هستی و کودن

Пас дар дарҷ даҳон гушӯд ва баён кард

پس درِ درج دهان‌ گشود و بیان‌ کرد

Матлаъи хуршеди сорӣ аз дили равшан

مطلع خورشید ساری از دل روشن

К-эии дилу дастати фанои қулзуму маъдан

که‌ای دل و دستت فنای قلزم و معدن

эй сари конро ба бод дода зи эмин

ای سر کان را به باد داده ز ایمن

Аз ту яке ҷӯад ва сад навол зи дарё

از تو یکی جود و صد نوال ز دریا

Аз ту яке базл ва сад ътиаҳи зи махзан

از تو یکی بذل و صد عطیه ز مخزن

Оташи ҷони фанои зи оби ҷҳонсўз

آتش جان فنا ز آب جهانسوز

Сарсари хоки балои зи адли мубарҳан

صرصر خاک بلا ز عدل مبرهن

Чархи мкўкби ?герат ба дръ нишоед

چرخ مُکوکب ‌گرت به درع نشاید

Шоядат аз баҳри дръи кӣсаи арзан

شایدت از بهر درع ‌کیسهٔ ارزن

Наъра кӯаст ба гӯши нағмаи арғўн

نعرهٔ کوست به گوش نغمهٔ ارغون

Сиҳаҳи санҷат ба разми нолаи арғн

صیحهٔ سنجت به رزم نالهٔ ارغن

Болишт аз брзи не ба болаши авранг

بالشت از برز نی به بالش اورنگ

Нозишти азгрзи не ба маснаду грзн

نازشت از گرز نی به مسند و گرزن

Чун бабрии шаст бар ба тири сбкрўҳ

چون ببری شصت بر به تیر سبکروح

Чун бизанӣ дс бар ба грзгрни тан

چون بزنی دس بر به‌گرزگرن تن

Рӯҳ Таҳамтан кунад сипоси бародар

روح تهمتن کند سپاس برادر

Ҷон фурӯд оварад ситоиши бежан

جان فرود آورد ستایش بیژن

Теғи турогар наҳанг хонам шояд

تیغ تو را گر نهنگ خوانم شاید

Каш будӣ баҳри дасти роди ту маскан

کش بودی بحر دست راد تو مسکن

Хосса казон рӯй бар ба сӯрат досаст

خاصه ‌کزان روی بر به صورت داسست

То кунад аз куштаи равонҳо хирман

تا کند از کشتهٔ روانها خرمن

Тозаи ҷавон дар сухан ки чархи куҳансол

تازه‌جوان در سخن‌که چرخ‌کهنسال

Омад ва бо ман сурӯди к-эии гули гулшан

آمد و با من سرود کای گل گلشن

Нағзи ниёйиши зи ман нюаши азирок

نغز نیایش ز من نیوش ازیراک

Аз ҳамаи ман бартарам ба вижаи дарин фан

از همه من برترم به ویژه درین فن

Кард сипас матлаъии адо ки зи рашкаш

کرد سپس مطلعی ادا که ز رشکش

Матлаъи хуршеди тираи гашт чу гулхан

مطلع خورشید تیره ‌گشت چو گلخن

К-эии дили гӯри аждаҳоу хасми ту баҳман

کای دل‌گور اژدها و خصم تو بهمن

Маҷлиси ту чоҳу бадсиголи ту бежан

مجلس تو چاه و بدسگال تو بیژن

Теғи туу ҷони душмани оташу хошок

تیغ تو و جان دشمن آتش و خاشاک

Тири туу чашми хасми риштау сӯзан

تیر تو و چشم خصم رشته و سوزن

Роиҳаи машки чину халқи ту ҳошо

رایحهٔ مشک چین و خلق تو حاشا

Бъри бъири азкҷоу ғайрати лодан

بعر بعیر ازکجا و غیرت لادن

Рӯзи вғо каз хурӯши шндФу жўбин

روز وغا کز خروش شندف و ژوبین

Хезад аз ҳар каронаи шӯришу шеван

خیزد از هر کرانه شورش و شیون

Барқ бигирӣ ба каф ки ваа ваа сорм

برق بگیری به‌کف‌که وه‌وه صارم

Бодкшии зери рон ки ҳаии ҳаии тавсан

بادکشی زیر ران که هی‌هی توسن

Он чу наҳангӣ ки баҳри дасташи маъво

آن چو نهنگی‌ که بحر دستش ماوا

Вена чаҳ сипеҳрӣ ки сатҳи хокаши мأмн

وین چه سپهری که سطح خاکش مأمن

Марги з бأст хазад ба махзани қорун

مرگ ز بأست خزد به مخزن قارون

Хасми зи бимати чамад ба дахмаи Қоран

خصم ز بیمت چمد به دخمهٔ قارن

Чархи ниёйиши кунон ки рӯи сӯй ман кард

چرخ نیایش‌کنان که رو سوی من کرد

Бахти малики хира ба абрӯии пари ожн

بخت ملک خیره به ابروی پر آژن

Кин чаҳ ситоиш ки мекунад фалаками ҳон

کاین چه ستایش‌ که می‌کند فلکم هان

Вена чаҳ сано кам намӯд кӯдаки барзан

وین چه ثنا کم نمود کودک برزن

Сафҳа вклкӣ бигир дркФ ва бинагор

صفحه وکلکی بگیر درکف و بنگار

Ҳарчӣ сароем ба мадҳи шоҳи ҷаҳони ман

هرچه سرایم به مدح شاه جهان من

Сафҳа гирифтам ба дасту хомӣкии нағз

صفحه‌گرفتم به دست و خامئکی نغز

Гӯшу дилами сӯй ӯу дида ба доман

گوش و دلم سوی او و دیده به دامن

Бахти малики матлаъии срўдкаҳи сад қарн

بخت ملک مطلعی سرودکه صد قرن

наменатавонам ба сад забонаш сутудан

می ‌نتوانم به صد زبانش ستودن

Коихрду неруии ту золу Таҳамтан

کایخرد و نیروی تو زال و تهمتن

Пайкару рояти сФндёру пшўтн

پیکر و رایت سفندیار و پشوتن

эй тани танин танон ба теғи ту сад чок

ای تن تنین تنان به تیغ تو صد چاک

Ваии сари гарданкашон ба дори ту оўн

وی سر گردنکشان به دار تو آون

Ҷон ки на қурбон туаст нанг ба пайкар

جان ‌که نه قربان توست ننگ به پیکر

Сар ки на дар роҳи тести бор ба гардан

سر که نه در راه تست بار به ‌گردن

Шер ба чарми паланг ё ту ба хуфтон

شیر به چرم پلنگ یا تو به خفتان

Кӯҳ ба дарёии нил ё ту ба ҷавшан

کوه به دریای نیل یا تو به جوشن

Теғи ту дар разм ё ки барқ ба Нитсаон

تیغ تو در رزم یا که برق به نیسان

Дасти ту дар базм ё ки абр ба баҳман

دست تو در بزم یا که ابر به بهمن

Теғ ту нашнохтаст хори зи хоро

تیغ تو نشناختست خار ز خارا

Тири ту нокардаи фарқи муми зи оҳан

تیر تو ناکرده فرق موم ز آهن

Гӯ кам римн занад аду ки ба найранг

گو کم ریمن زند عدو که به نیرنگ

Чарх нагардад ба комаи дили душман

چرخ نگردد به‌کامهٔ دل دشمن

Боди нбнддксии зи рию ба чанбар

باد نبنددکسی ز ریو به چنبر

Об нисоед касе зи ранг ба ҳован

آب نساید کسی ز رنگ به هاون

Теғ ту барон зи асли худ ба Фсони не

تیغ تو بران ز اصل خود به فسان نی

Тирагии шаб ба хеши не ба скоҳн

تیرگی شب به خویش نی به سکاهن

То ба ситоиши равони зи эзади довар

تا به ستایش روان ز ایزد داور

То ба ниёйиши забони зи қодири зўолмн

تا به نیایش زبان ز قادر ذوالمن

Бод ба рӯй замини зи теғи ту рӯйон

باد به روی زمین ز تیغ تو رویان

Аз чаҳ зи хӯни адуии ҷони ту рӯин

از چه ز خون عدوی جان تو روین