Зостони хоҷаи аъзами чароғи анҷуман
زآستان خواجهٔ اعظم چراغ انجمن
Пайкӣ омад тизгому некоаму хуши сухан
پیکی آمد تیزگام و نیکام و خوش سخن
Нома ӣӣ аз хоҷа бар каф дошт каз унвон ӯ
نامه یی از خواجه بر کف داشت کز عنوان او
Бади ҳувайдои ояти алтофи ҳақи зўолмнн
بُد هویدا آیت الطاف حقّ ذوالمنن
Зонка андари нома буд ин мужда каз таъӣди ҳақ
زانکه اندر نامه بود این مژده کز تأیید حق
Ёфт беҳбӯдии зи таби табъи шаҳаншоҳи змн
یافت بهبودی ز تب طبع شهنشاه زمن
Гарчи ширси ту шери шарза таб дорад аз онк
گرچهشیرست و شیر شرزه تب دارد از آنک
Мари шуҷоатро ҳарорат лозим омад дар бадан
مر شجاعت را حرارت لازم آمد در بدن
ё на хусрав офтобасту таби андари офтоб
یا نه خسرو آفتابست و تب اندر آفتاب
Лозими тобисти ков бо ҷурмаш омад мқтрн
لازم تابیست کاو با جرمش آمد مقترن
ё на дорои шамъ ва ҳастӣ анҷуми офоқи ш
یا نه دارا شمع و هستی انجم آفاق ش
Шамъро сӯзад ба шаб то брФрўзди анҷуман
شمع را سوزد به شب تا برفروزد انجمن
Шоҳи норсти азброи хасму нури азбҳри дӯст
شاهنارستازبرایخصمو نور ازبهر دوست
Гармии андари нору туф дар нур бояд мхтзн
گرمی اندر نار و تف در نور باید مختزن
Ростии пурсӣ хилоиқ аз ҳақоиқ ғофиланд
راستی پرسی خلایق از حقایق غافلند
Ҳаст сиррии андари ин маънӣ ки гӯям бар ълн
هست سرّی اندر این معنی که گویم بر علن
Қурбу баъди фаҳми мо моро бар он дорад ки гоҳ
قرب و بعد فهم ما ما را بر آن دارد که گاه
Шоҳро солим ҳаме байнем вгоҳии мумтаҳан
شاه را سالم همی بینیم وگاهی ممتحن
Варна шаҳ ҷонаст ва ҷон дорад ҳаёти ҷовдон
ورنهشهجانستو جاندارد حیات جاودان
Нақс ҷон набӯд агар гоҳе нФўр ояд зи тан
نقص جان نبود اگر گاهی نفور آید ز تن
Зини фузуни хоҳии далелӣ чанд гӯям маънавӣ
زین فزون خواهی دلیلی چند گویم معنوی
То турои беруни баради лухтии азин тхиилу занн
تا ترا بیرون برد لختی ازین تخییل و ظن
Шоҳ моҳаст ва ба нафаси худ ба як ҷоаст моҳ
شاه ماهست و به نفس خود به یک جا است ماه
Қурбу баъди мости каши гуҳ теғ бинад гуҳи мҷн
قرب و بعد ماست کش گه تیغ بیند گه مجن
Шоҳи хуршед ва ту нобӣногараш бинии кидир
شاه خورشید و تو نابینا گرش بینی کدر
Ин кудурат аз ту дорад неи зи нафаси хештан
این کدورت از تو دارد نی ز نفس خویشتن
Худ ту ларзӣ дар зимистон зонка даврии зи офтоб
خود تو لرزی در زمستان زانکه دوری ز آفتاب
Варна ӯ доим ба як ҳолат буд пртўФкн
ورنه او دایم به یک حالت بود پرتوفکن
Вар ба тобистони зи гармо таб кунӣ ин ҳам зи тест
ور به تابستان ز گرما تب کنی این هم ز تست
Кати шуъоъи меҳр аз наздикӣ ояд теғи зан
کت شعاع مهر از نزدیکی آید تیغزن
Шоҳи сар то по биҳиштаст ва чу даврем аз биҳишт
شاه سر تا پا بهشتست و چو دوریم از بهشت
Ончунон донем кандар вай буд ранҷу мҳн
آنچنان دانیم کاندر وی بود رنج و محن
Вар нагар чун хоҷаи моро чашми маънии байни бадӣ
ور نه گر چون خواجه ما را چشم معنیبین بدی
Ҷаннатии осӯда май дидем бекрбу ҳузн
جنتی آسوده میدیدیم بیکرب و حزن
Шаҳи спҳрси вкдўрти раҳи наёбад бар сипеҳр
شه سپهرس وکدورت ره نیابد بر سپهر
Гарчи домонаши кидири бинии гуҳ аз гирди дмн
گرچه دامانش کدر بینی گه از گرد دمن
Лек бо ин ҷумлаи моро лозимаст айдун нишот
لیک با این جمله ما را لازمست ایدون نشاط
Чун ба қадари фаҳми мо бояд таколифу сунан
چون به قدر فهم ما باید تکالیف و سنن
Шукри беҳбуди маликро эйнигор май гусор
شکر بهبود ملک را ای نگار میگسار
Шиша май тешаи соз ва реша анда бикун
شیشهٔ می تیشه ساز و ریشهٔ انده بکن
Соқио ҷомӣ биору шоҳдо комӣ бидиҳ
ساقیا جامی بیار و شاهدا کامی بده
Ходмо авдӣ бисӯз ва мтрбо равадӣ бизан
خادما عودی بسوز و مطربا رودی بزن
Зоҳдои имрӯзи манъи бодаи хорон гӯ макун
زاهدا امروز منع بادهخواران گو مکن
Базм шайёдӣ ме?ера тори зроқии матн
بزم شیادی میارا تار زراقی متن
МФтёи имрӯзи фатвои даҳ ки менӯшанд халқ
مفتیا امروز فتوی ده که می نوشند خلق
Зонка набӯд дарди танро чора ӣӣ ҷузи дарди ?дан
زانکه نبود درد تن را چارهیی جز دُردِ دن
Бода акнӯн лозимаст аз соқёни сими соқ
باده اکنون لازم است از ساقیان سیمساق
Бӯса акнӯн ҷоизаст аз глрхони симтн
بوسه اکنون جایز است از گلرخان سیمتن
Хонаро бояд зи чеҳри шоҳидон кардани биҳишт
خانه را باید ز چهر شاهدان کردن بهشت
Ҳуҷраро бояд зи мӯии глрхон кардани чаман
حجره را باید ز مویگلرخانکردن چمن
Гуҳи зи зулфи ин ба домани барад май бояд абир
گه ز زلف این به دامن برد میباید عبیر
Гуҳи з рӯй он ба хирмани чид май бояд саман
گه ز روی آن به خرمن چید میباید سمن
Хоссаи Қоонӣ ки ӯро бо нигорӣ сархушаст
خاصه قاآنیکه او را با نگاری سرخوشست
ДлФрибу дилнишину длнўозу дили шикан
دلفریب و دلنشین و دلنواز و دلشکن
Ғайр ӯ каз чоки пероҳани намояд рӯй хуб
غیر او کز چاک پیراهن نماید روی خوب
Машриқ хуршед нишнидам зи чоки перҳан
مشرق خورشید نشنیدم ز چاک پیرهن
Чоҳи Нахшаби моҳи Нахшаб ҳарду дорад каш буд
چاهنخشب ماهنخشب هردو دارد کش بود
Моҳи Нахшаб бар изору чоҳи Нахшаб дар зқн
ماه نخشب بر عذار و چاه نخشب در ذقن
Нархи бӯс ӯ магар аз нақди ҷони болотрст
نرخ بوس او مگر از نقد جان بالاترست
Кови баҳои бӯса хоҳад мадҳи султони змн
کاو بهای بوسه خواهد مدح سلطان زَمَن
Хусрави даврони Муҳамади шаҳи шаҳаншоҳӣ ки ҳаст
خسرو دوران محمد شه شهنشاهیکه هست
Рӯйу рой ӯ ҷамилу халқу халқ ӯ ҳасан
روی و رای او جمیل و خلق و خلق او حسن
Калаки лоғар дар бенонаш моҳии баҳри муҳӣт
کلک لاغر در بنانش ماهی بحر محیط
Шакли ҷавҳар бар синонаши гавҳари баҳри адан
شکل جوهر بر سنانش گوهر بحر عدن
Меҳри ломъ назд райши кавкабӣ дар эҳтироқ
مهر لامع نزد رایش کوکبی در احتراق
Насар воқеъ бо синонаши тоирӣ бар бобизан
نسر واقع با سنانش طایری بر بابزن
Ҷавҳараш дар теғу теғи андари ниёами гавҳарин
جوهرش در تیغ و تیغ اندر نیامگوهرین
Он пурН андар ҳилоласт ин ҳилоли андари пурН
آن پرن اندر هلالست این هلال اندر پرن
Тир дар шасташи уқобии монда чун моҳӣ ба шаст
تیر در شستش عقابی مانده چون ماهی بهشست
Теғ дар дасташ наҳангӣ карда дар дарёи ватан
تیغ در دستش نهنگی کرده در دریا وطن
Арса ӣ ҳастӣ ба назд достони ҷоҳ ӯ
عرصه ی هستی به نزد داستان جاه او
Чун ба ҷанби кохи нўшрўону соқи перзан
چون به جنب کاخ نوشروان و ثاق پیرزن
Хсрўо то мужда беҳбудят омад ба Форс
خسروا تا مژدهٔ بهبودیت آمد به فارس
Ҷон ба тан май рақсад аз шодии втн дар перҳан
جان بهتن میرقصد از شادی وتن در پیرهن
Хосса каз фирӯзии ин муждаи соҳиби ихтиёр
خاصه کز فیروزی این مژده صاحباختیار
Шуд чунон шодон ки ҷонаш менагунҷад дар бадан
شد چنانشادان کهجانش مینگنجد در بدن
Кард ъшии ончунон каз хори хори айш ӯ
کرد عشی آنچنان کز خار خار عیش او
Зуҳраи чангӣ ба гардун зад навой хоркн
زهرهٔ چنگی بهگردون زد نوای خارکن
Бум ва бар омад ба ваҷду кӯҳ ва дар омад ба рақс
بوم و بر آمد به وجد و کوه و در آمد به رقص
Ринду орифи пои кӯбони шайху омии дасти зан
رند و عارف پای کوبان شیخ و عامی دستزن
Моҳӣ аз дарё ниёйиш гуфту моҳ аз осмон
ماهی از دریا نیایش گفت و ماه از آسمان
Ваҳш дар ҳомӯн ситоиш карду тайри андари вкн
وحش در هامون ستایش کرد و طیر اندر وکن
Дар зимистон навбаҳор омад тўгФтӣ каз нишот
در زمستان نوبهار آمد توگفتیکز نشاط
Гул дамид аз бӯстону лола сар зад аз дмн
گل دمید از بوستان و لاله سر زد از دمن
Пой кӯбон шуд зи ъушрати хушҳои зимрон
پایکوبان شد ز عشرت خوشهای ضیمران
Даст афшон шуд зи шодии баргҳои Настаран
دستافشان شد ز شادی برگهای نسترن
Вази нишоти ин бишорати мурдагонро зери хок
وز نشاط این بشارت مردگان را زیر خاک
Боғ ҷинат шуд қубӯру зулф ҳўро шуд кафан
باغ جنّت شد قبور و زلف حورا شد کفن
Вази футуҳи оби хър дар зулфи хубон ҳам намонад
وز فتوح آب خعر در زلف خوبان هم نماند
Чанбару печу шиканҷу уқдау чину шикан
چنبر و پیچ و شکنج و عقده و چین و شکن
Вази насими ин асар дар даккаи саллохи шаҳр
وز نسیم این اثر در دکهٔ سلاخ شهر
Гашти хӯни гӯсфандони ғайрати машки хутан
گشت خون گوسفندان غیرت مشک ختن
Зини бишорат дар миёни иди азҳӣу ғадир
زین بشارت در میان عید اضحی و غدیر
Ид дигар шуд аён аз амри мейри мўтмн
عید دیگر شد عیان از امر میر موتمن
Иди қурбону ғадириро ки буд аз ҳам ҷудо
عید قربان و غدیری را که بود از هم جدا
Ҳам млФқи ҳам мусанно кард дар як анҷуман
هم ملفق هم مثنی کرد در یک انجمن
Ид қурбон шуд бадии Ни маънии мс каз хлўн
عید قربانشد بدین معنی مثکز خلون
Ҳар тании қурбон хусрав кард ҷони хештан
هر تنی قربان خسرو کرد جان خویشتن
Ҳам ду шуд абди ғадир аз он сабаб каз ҳар канор
هم دو شد عبد غدیر از آن سبب کز هر کنار
Дасти бӯси идро алҳмдхўон шуд марду зан
دست بوس عید را الحمدخوان شد مرد و زن
Ҳар тании шукронаро ҷон кард қурбонӣ ки боз
هر تنی شکرانه را جانکرد قربانیکه باز
Шуд бар авранги хилофати ҷонишини бўолҳсн
شد بر اورنگ خلافت جانشین بوالحسن
Вази чироғон дар шаби торики срзди офтоб
وز چراغان در شب تاریک سرزد آفتاب
Чун гули сӯрӣ ки рӯзи абри тобад бар чаман
چونگل سوریکه روز ابر تابد بر چمن
Шодмон шуд ҷони халқ ва бӯстон шуд малики Форс
شادمانشد جانخلقو بوستانشد ملکفارس
Навҷавон шуд чархи пер ва тоза шуд диркҳн
نوجوان شد چرخ پیر و تازه شد دیرکهن
То смр бошад ба олами достони тахти ҷам
تا سمر باشد به عالم داستان تخت جم
То мисл бошад ба гетии фару брзи Таҳамтан
تا مثل باشد به گیتی فر و برز تهمتن
То қиёмати хасми хусрави ёри лекин бо малол
تا قیامت خصم خسرو یار لیکن با ملال
То ба маҳшари ёри султони хасм аммо бо мҳн
تا به محشر یار سلطان خصم امّا با محن
Дар замираши бод ҳар нақшӣ ба ҷузи нақши малол
در ضمیرش باد هر نقشی به جز نقش ملال
Дар диёраши бод ҳар чизе ба ҷузи шӯру Фтн
در دیارش باد هر چیزی به جز شور و فتن