эй рахти холиқи хуршеду лабати розиқи ҷон

ای رخت خالق خورشید و لبت رازق جان

Оризат оташ сӯзанда танати оби равон

عارضت آتش سوزنده تنت آب روان

Тани ту толӣ ҷонасту лабати волии дил

تن تو تالی جانست و لبت والی دل

Ман бидон толӣ дил дода бад-ӣни волии ҷон

من بدان تالی دل داده بدین والی جان

Тири мижгони турои дидаи халқии таркиш

تیر مژگان ترا دیدهٔ خلقی ترکش

Қавси абрӯии турои ҷони ҷаҳонии қурбон

قوس ابروی ترا جان جهانی قربان

Гармии меҳри ту хуршеду дили мо шабнам

گرمی مهر تو خورشید و دل ما شبنم

Партави чеҳри ту маҳтобу тани мокитон

پرتو چهر تو مهتاب و تن ماکتان

Шукраст инки гшобии шҳдоллаҳ на даҳан

شکرست اینکه ‌گشابی شهدالله نه دهن

Адамаст инки намоеи илми аллоҳ на миён

عدم است اینکه نمایی علم‌الله نه میان

Бинмт айш кунам чун биравӣ тиш кунам

بینمت عیش کنم چون بروی طیش کنم

Ки ҳамми ганҷи равонӣу ҳамми ранҷи равон

که همم‌ گنج روانیّ و همم رنج روان

То ба фирдавси рухи он холи фусуни сози туро

تا به فردوس رخ آن خال فسون‌ساز ترا

Дар хам зулф надидам ба ҳамин чашми аён

در خم زلف ندیدم به همین چشم عیان

Боварами номади ин қисса ки дар боғи биҳишт

باورم نامد این قصه‌که در باغ بهشت

Гашти шайтон ба фусун дар даҳани мори ниҳон

گشت شیطان به فسون در دهن مار نهان

Ман бар онам ки ба зулфин ту ором гирифт

من بر آنم‌که به زلفین تو آرام‌گرفت

Андари он рўзкаҳ аз хулд бурун шуд шайтон

اندر آن روزکه از خلد برون شد شیطان

Варна аз чист ки гесуии ту бе миннати саҳар

ورنه‌از چیست‌که گیسوی تو بی‌منت سحر

АзкФи халқ чу шатон бирабоед имон

ازکف خلق چو شطان برباید ایمان

Токӣ эй мӯии миён аз ман маҳҷӯри канор

تاکی ای موی‌میان از من مهجور کنار

Ба канорам биншин то раваданда зи миён

به‌کنارم بنشین تا رود انده ز میان

Ҳаст дар синаи ман ончии ту дорӣ ба изор

هست در سینهٔ من آنچه تو داری به عذار

Ҳаст дар дидаи ман отчаҳи ту дорӣ ба даҳон

هست در دیدهٔ من آتچه تو داری به دهان

Дар изори ту ва дар синаи ман отшҳост

در عذار تو و در سینهٔ من آتشهاست

Ки агар шуъла бароранд бисӯзанд ҷаҳон

که اگر شعله برآرند بسوزند جهان

Дар даҳони ту ва дар дидаи ман гўҳрҳост

در دهان تو و در دیدهٔ من‌گوهرهاست

Ки бидон фару баҳор дар набӯд дар Аммон

که بدان فرّ و بهار دُر نبود در عمان

Гавҳари ман ҳама аз ҷазаъи ямонии пайдо

گوهر من همه از جزع یمانی پیدا

Гавҳари ту ҳама дар лаъли Бадахшони пинҳон

گوهر تو همه در لعل بدخشان پنهان

Гавҳари ман ҳамаи андӯхтаи мардуми чашм

گوهر من همه اندوختهٔ مردم چشم

Гавҳари ту ҳамаи парвардаи оби ҳайвон

گوهر تو همه پروردهٔ آب حیوان

Маъдани гавҳари ту тангтар аз чашми бахил

معدن‌ گوهر تو تنگتر از چشم بخیل

Маслаки гавҳари ман зардтар аз рӯй ҷбон

مسلک‌گوهر من زردتر از روی جبان

Гавҳари ту ҳамаи олии гуҳари ман ҳамаи паст

گوهر تو همه عالی‌ گهر من همه پست

Гавҳари ту ҳамаи ғолии гуҳари ман арзон

گوهر تو همه غالی ‌گهر من ارزان

Гавҳари ман ҳама чун Тифл ятемаст ҳақир

گوهر من همه چون طفل یتیمست حقیر

Гавҳари ту ҳама чун дар ятемаст гарон

گوهر تو همه چون در یتیمست‌ گران

Гавҳари ту ҳама чун наҷми сурайёи собит

گوهر تو همه چون نجم ثریا ثابت

Гавҳари ман ҳама чун гӯии фалаки гардон

گوهر من همه چون‌گوی فلک گردان

Гавҳари ту ҳамаи боқӣ чу камолоти яқин

گوهر تو همه باقی چو کمالات یقین

Гавҳари ман ҳамаи фонӣ чу хаёлоти гумон

گوهر من همه فانی چو خیالات‌ گمان

Ба ки мо ин ду гуҳарро зи дил эсор кунем

به‌ که ما این دو گهر را ز دل ایثار کنیم

Ба маи бурҷи каромат дар дарҷи имкон

به مه برج‌ کرامت در درج امکان

эй писар фасл баҳораст ва заминҳо ҳамаи сабз

ای‌پسر فصل‌بهارست‌و زمینها همه سبز

Сабзтар зон ҳамаи бахти малики малики ситон

سبزتر زان همه بخت مِلک مُلک‌ستان

Сарви нўхостаҳ чун бахти шаҳаншоҳи баланд

سرو نوخاسته چون بخت شهنشاه بلند

Гулбуни тоза чу иқболи ҷаҳондори ҷавон

گلبن تازه چو اقبال جهاندار جوان

Малики ободу малики шоду хилоиқи озод

ملک آباد و ملک شاد و خلایق آزاد

Роғи нави шоду чамани чину дмни боғи ҷинон

راغ نو شاد و چمن چین و دمن باغ جنان

То ба кӣ аз сари мо оташи савдои хезад

تا به‌کی از سر ما آتش سودا خیزد

Лухтӣ эй ма биншину оташи моро бинишон

لختی ای مه بنشین و آتش ما را بنشان

Ту зи мӯ машк биафшон ва ман аз шеъри шукр

تو ز مو مُشک بیفشان و من از شعر شکّر

Даф бизан рақс бикун всаҳ бидиҳ ҷони бустон

دف بزن رقص بکن وسه بده جان بستان

Мли бхўргли бФшони машки басо авд бисӯз

مل‌بخورگل‌بفشان مشک بسا عود بسوز

Май буна нақл бидиҳ номи бҳл ком барон

می بنه نُقل بده نام بهل کام بران

Аз сҳркм каму дам дам хӯрамӣ то ба ъашо

از سحرکم‌کم و دم‌دم خورمی تا به‌عشا

Вази ъашои ман ману ?дани ?дани хур то вақти азон

وز عشا من‌من و دن‌دن خور تا وقت اذان

Оби ҳайвон чаҳ кунӣ даракаш аз он бода ки ҳаст

آب‌ حیوان ‌چه ‌کنی‌ درکش ‌از آن‌ باده ‌که‌ هست

Зӯри тани нури басари қӯти тани қӯти равон

زور تن نور بصر قوت تن قوت روان

Рангаш ар бенгарӣ аз чашмати хезади лола

رنگش ار بنگری از چشمت خیزد لاله

Бӯяш ар бишинавӣ аз мағзати раведи райҳон

بویش ار بشنوی از مغزت روید ریحان

Бушкованд зи рахт ношуда дар лаби фирдавс

بشکفاند ز رخت ناشده در لب فردوس

БрФрўзд ба дилати номдаҳ бар кафи нирон

برفروزد به دلت نامده بر کف نیران

Рашкам ояд ки басоеи лаби худ бар лаби ҷом

رشکم آید که بسایی لب خود بر لب جام

Чашми ман ҷом кун онгаҳ лаби худ соӣ бар он

چشم من جام کن آنگه لب خود سای بر آن

Созўбрг мет ар нест махӯр ғам ки ба даҳр

سازوبرگ ‌میت ار نیست ‌مخور غم‌ که‌ به ‌دهر

Корҳо яксара аз сабри пазиради сомон

کارها یکسره از صبر پذیرد سامان

Ҳолеи ин хирқаи пашмина маро нест ба кор

حالی این خرقه پشمینه مرا نیست به‌کار

Ки баҳор омад ва аз пай будаш тобистон

که بهار آمد و از پی بودش تابستان

Май дарун гарм кунад ҷомаи буруни ори он ба

می درون‌ گرم‌ کند جامه برون آر آن به

Ки диҳии ҷома ва ҷомӣ диҳадат пери Муғон

که دهی جامه و جامی دهدت پیر مغان

Манишин сард ва бихӯр май ки ба ташрифи карам

منشین سرد و بخور می‌ که به تشریف ‌کرم

Пушт гармӣ диҳадат нодарраи даври замон

پشت‌گرمی دهدت نادرهٔ دور زمان