БорҳогФтаҳам эй рай ба ту ин рози ниҳон

بارهاگفته‌ام ای ری به تو این راز نهان

эй райу роз з насутӯда набояд пжмон

ای ری و راز ز نستوده نباید پژمان

Ки малики рӯҳ ва туе дил назайд дил бе рӯҳ

که ملک روح و تویی دل نزید دل بی‌روح

Ки киёи ҷон ва туе тан назайд тан бе ҷон

که‌ کیا جان و تویی تن نزید تن بی‌جان

Фрўдинсти шнҳшоаҳ ва ту бустони лекин

فرودینست شنهشاه و تو بستان لیکن

Фурӯдин чун баравад фар баравад аз бустон

فرودین چون برود فر برود از بستان

Ҳалами шаҳи лангар ва ту киштӣу гиҳони дарё

حلم شه لنگر و تو کشتی و گیهان دریا

Нохудои даҳру балои мавҷу ҳаводиси тӯфон

ناخدا دهر و بلا موج و حوادث طوفان

Нохудои киштӣ белангарро чун орад

ناخدا کشتی بی‌لنگر را چون آرد

Эмин аз муваҷҷаҳу тӯфону балоу ҳдсон

ایمن از موجه و طوفان و بلا و حدثان

Худ гирифтам ки ту гиҳонӣ инсоф бидиҳ

خود گرفتم ‌که تو گیهانی انصاف بده

Ки абии бори худо ҳеҷ напояд гуҳён

که ابی بار خدا هیچ نپاید گهیان

эй раии ҳеҷ мадон ҳеҷ наёрӣ ба хаёл

ای ری هیچ مدان هیچ نیاری به خیال

Ёди он сол ки шоҳи ҳамаи дон дар Ҳамадон

یاد آن سال‌که شاه همه‌دان در همدان

Ки зибри зери шиддати зери зибр аз зилзол

که زبر زیر شدت زیر زبر از زلزال

Яъне айвонат дарга шуду даргаи айвон

یعنی ایوانت درگه شد و درگه ایوان

Зибқи окндӣ дар гӯшу бншнидии панд

زیبق آکندی در گوش و بنشنیدی پند

Нози зилзоли танат ларзон шуд зибқи сон

ناز زلزال تنت لرزان شد زیبق‌سان

Винки имсол аз он ранҷ ки номаш набарам

وینک امسال از آن رنج‌ که نامش نبرم

Набӯдат номӣ аз ному нишонеи зи нишон

نبودت نامی از نام و نشانی ز نشان

Борҳо гуфтам аз домани шаҳи дасти мадор

بارها گفتم از دامن شه دست مدار

Ки гиребони з тҳср надарӣ то домон

که‌گریبان ز تحسّر ندری تا دامان

Ҳарчӣ гуфтам ҳамаро жожи шимурдӣу мзиҳ

هرچه ‌گفتم همه را ژاژ شمردی و مزیح

Ҳаии сурӯдӣ ки макун таййибату мсрои ҳазён

هی سرودی که مکن طیبت و مسرا هذیان

Ки мкинсти шаҳаншоҳу мконстми ман

که مکینست شهنشاه و مکانستم من

Воҳтёҷст ба ночори макинро ба макон

واحتیاجست به‌ناچار مکین را به مکان

Жожҳо гуфтӣ эй рай ки агар шарҳи даҳум

ژاژها گفتی ای ری ‌که اگر شرح دهم

Ҳама гӯйанд магӯ дар ҳақи раии ин бӯҳтон

همه‌گویند مگو در حق ری این بهتان

Лоғҳо ронадӣ эй рай кигар инсофи бадӣ

لاغها راندی ای ری‌که‌گر انصاف بدی

Ба даҳонат андар наниҳод меӣ як дандон

به دهانت اندر ننهاد میی یک دندان

Мисли шоҳ ва ту доне ба чаҳ монад эй рай

مثل شاه و تو دانی به چه ماند ای ری

Мисли мағзу хиради чашму зёи ҷисму равон

مثل مغز و خرد چشم و ضیا جسم و روان

Юнусаст ин шаҳу бораи ту чу батни моҳӣ

یونسست این شه و بارهٔ تو چو بطن ماهی

Юсуфаст ин шаҳу қалъаи ту чўкнҷи зиндон

یوسفست این شه و قلعهٔ تو چوکنج زندان

Шаҳи чамади зии ту балӣ набӯд бе маслиҳатӣ

شه چمد زی تو بلی نبود بی‌مصلحتی

Мустафо дар ғор ар вақте гардад пинҳон

مصطفی در غار ار وقتی‌گردد پنهان

эй рай ин гуфта малоли оради сад шукр ки боз

ای ری این گفته ملال آرد صد شکر که باز

Шаҳгароӣад аз аспоҳони сӯии ту Аннан

شه گرایید از اسپاهان سوی تو عنان

Боз чун хотири аҳбоби малики гашти обод

باز چون خاطر احباب ملک ‌گشت آباد

Бару буми ту ки бад чун дили душмани вайрон

بر و بوم تو که بد چون دل دشمن ویران