Бар ёди сабӯҳӣ ба расми мисатон
بر یاد صبوحی به رسم مستان
Аз хона саҳаргаҳ шудам ба бустон
از خانه سحرگه شدم به بستان
Дили соғару хӯни бодаи ғуссаи соқӣ
دل ساغر و خون باده غصه ساقی
Мутриби ғаму неи синаи нағмаи афғон
مطرب غم و نی سینه نغمه افغان
Ошуфтаи дилам аз ҳавои дилбар
آشفته دلم از هوای دلبر
Осемаи серум аз ҷафои даврон
آسیمهسرم از جفای دوران
Бргли нгрстми басии грстм
برگل نگرستم بسی گرستم
Каз моҳи рух дӯст кард дастон
کز ماه رخ دوست کرد دستان
Вази себи сад осеб шуд насибам
وز سیب صد آسیب شد نصیبم
Кам манеҳӣ гашт аз он занхдон
کم منهی گشت از آن زنخدان
Гуҳи зери гулии гуҳ ба пои сарвӣ
گه زیر گلی گه به پای سروی
Аз заъф чу мисатони фаттону хезон
از ضعف چو مستان فتان و خیزان
Гуҳи сӯсани вор аз мақоли хомӯш
گه سوسنوار از مقال خاموش
Гуҳи наргиси вор аз хаёли ҳайрон
گه نرگسوار از خیال حیران
Гоҳ аз паии таскини ҷони мискин
گاه از پی تسکین جان مسکین
Саркардаи фиғон чун ҳазордастон
سرکرده فغان چون هزاردستان
Гуҳи доғи ниҳодам чу лола бар дил
گه داغ نهادم چو لاله بر دل
Гуҳ чок задам ҳамчуи гули гиребон
گه چاک زدم همچو گل گریبان
Гоҳам ба дили андари хаёли Широз
گاهم به دل اندر خیال شیراز
Гоҳам ба сари андари ҳавои Кирмон
گاهم به سر اندر هوای کرمان
Ногуҳ ба насими сабои гузаштам
ناگه به نسیم صبا گذشتم
Чун ташна ба дарёи гурусна бар хон
چون تشنه به دریا گرسنه بر خوان
Чун хинг малик гашта гарми ҷунбиш
چون خنگ ملک گشته گرم جنبش
Чун азм шаҳ оварда рои ҷавлон
چون عزم شه آورده رای جولان
АФшондм аз дидаи ашки шодӣ
افشاندم از دیده اشک شادی
Чун хораш овехтам ба домон
چون خارش آویختم به دامان
Гуфтам эй дармони ранҷи фурқат
گفتم ای درمان رنج فرقت
Гуфтам эй доруии дарди ҳиҷрон
گفتم ای داروی درد هجران
Аҳлои лаки сҳло аз чаҳ дорӣ
اهلا لک سهلا از چه داری
Ҷону тани моро асири аҳзон
جان و تن ما را اسیر احزان
Лҳтӣ бигузар расм кӣна бигзор
لحتی بگذر رسم کینه بگذار
Бархе биншин гирд фитна бинишон
برخی بنشینگرد فتنه بنشان
эй қосиди ёр Эй бурид дилбар
ای قاصد یار ای برید دلبر
эй пайкнигор эй расӯли ҷонон
ای پیکنگار ای رسول جانان
эй хотири булбули зи ту мушавваш
ای خاطر بلبل ز تو مشوش
эй турраи сунбули зи ту парешон
ای طرهٔ سنبل ز تو پریشان
эй ҳомили буии қмиси Юсуф
ای حامل بوی قمیص یوسف
Ваии мояи айши расӯли канъон
وی مایهٔ عیش رسول کنعان
Аз накҳати ту базми иди хуррам
از نکهت تو بزم عید خرم
Аз ҳайбати ту қавми оди пжмон
از هیبت تو قوم عاد پژمان
БрктФи тўгоҳии бисоти ҳайдар
برکتف توگاهی بساط حیدر
Бар сифти ту гуҳи маснади сулаймон
بر سفت تو گه مسند سلیمان
Пояти нхрошди зи хори саҳро
پایت نخراشد ز خار صحرا
Комат нашавадтар зи мавҷи Аммон
کامت نشود تر ز موج عمّان
Пбдоиӣу пинҳон чу ҷурми хуршед
پبدایی و پنهان چو جرم خورشید
Пинҳонӣу пайдо чу нури яздон
پنهانی و پیدا چو نور یزدان
Одами зи ту гоҳе раҳин ҳастӣ
آدم ز تو گاهی رهین هستی
Марями зи ту гоҳе қарини бӯҳтон
مریم ز تو گاهی قرین بهتان
Гар зонкаҳи парии нестӣ чарое
گر زآنکه پری نیستی چرایی
Ҳамчун парӣ аз чашми халқи пинҳон
همچون پری از چشم خلق پنهان
Захми тани ушшоқро ту марҳам
زخم تن عشاق را تو مرهم
Дарди дили муштоқро ту дармон
درد دل مشتاق را تو درمان
Мишкӣн ту кунӣ роғро ба хурдод
مشکین تو کنی راغ را به خرداد
Заррини тўкнии боғро дар обон
زرین توکنی باغ را در آبان
Дерӣаст ки меҳрат марост дар дил
دیریست که مهرت مراست در دل
Умрӣаст ки шавқат марост дар ҷон
عمریست که شوقت مراست در جان
Аиро ки нашуд мушкилии дучорам
ایرا که نشد مشکلی دچارم
Ало ки ба Авни ту гашти осон
الٌا که به عون تو گشت آسان
Айдун чаҳ шавад каз тариқи ёрӣ
ایدون چه شود کز طریق یاری
эй муҳаррам ҳар кох ва ҳар шабистон
ای محرم هر کاخ و هر شبستان
Аз рай ки маин пои тахти хусрав
از ری که مهین پای تخت خسرو
Аз рай ки баин дори малики хоқон
از ری که بهیندار ملک خاقان
Жулидаи танамро зи бскаҳи лоғар
ژولیده تنم را ز بسکه لاغر
Берун шавад аз чашмҳои каттон
بیرون شود از چشمهایکتان
зи ани номӣу бас чун вуҷӯди ошиқ
زان نامی و بس چون وجود عاشق
Зу зикрӣу бас чун ъҳўди ҷонон
زو ذکری و بس چون عهود جانان
Чун мушти ғубории барии дамонаш
چون مشت غباری بری دمانش
Бо хеш ба дороломони Кирмон
با خویش به دارالامان کرمان
Лекин ба тариқӣ ки дар раҳ аз вай
لیکن به طریقی که در ره از وی
Гардӣ нанишинад ба ҳеҷ домон
گردی ننشیند به هیچ دامان
Лухтии бнпоиӣ ба ҳеҷ манзил
لختی بنپایی به هیچ منزل
Онии бнмонӣ ба ҳеҷ сомон
آنی بنمانی به هیچ سامان
Осӯдаи нхсбӣ чу бахти доно
آسوده نخسبی چو بخت دانا
Фарсӯда нагардӣ чу фикри нодон
فرسوده نگردی چو فکر نادان
Гар сахраи смо фарозат ояд
گر صخرهٔ صمّا فرازت آید
Зу даргузарӣ чун хаданги султон
زو درگذری چون خدنگ سلطان
Вари хори муғелони хулд ба комат
ور خار مغیلان خلد به کامت
Чун нор наяндешӣ аз муғелон
چون نار نیندیشی از مغیلان
Вохр ки ба дороломон раседӣ
وآخر که به دارالامان رسیدی
Эмин нашӯй аз фиреби шайтон
ایمن نشوی از فریب شیطان
Кон малик биҳиштасту деват аз рию
کانملک بهشتست و دیوت از ریو
Тарсами надиҳади раҳ ба боғи ризвон
ترسم ندهد ره به باغ رضوان
Алқсаҳи яке нағзи бораи бинӣ
القصه یکی نغز باره بینی
Сад бор бар аз ҳафт чархи гардон
صد بار بر از هفت چرخ گردان
Стўори буруҷаш чу сади иأҷўҷ
ستوار بروجش چو سدّ یأجوج
Душвори урӯҷаш чу арши яздон
دشوار عروجش چو عرش یزدان
Солим чу сипеҳр аз суъӯди лашкар
سالم چو سپهر از صعود لشکر
Эмини чўбҳшт аз вуруди ҳдсон
ایمن چوبهشت از ورود حدثان
Сангӣ ки билағзад зи хокрӣзаш
سنگیکه بلغزد ز خاکریزش
Моно нарасад то абад ба поён
مانا نرسد تا ابد به پایان
Дарвозаи он бораи бастаи бинӣ
دروازهٔ آن باره بسته بینی
Ҷуз бар рухи ҷуиндагони эҳсон
جز بر رخ جویندگان احسان
Боғӣаст дар он бораи боруки аллоҳ
باغیست در آن باره بارکالله
Гетии ҳама аз накҳаташи гулистон
گیتی همه از نکهتش گلستان
Чун баҳри зи жола чун кони зи лола
چون بحر ز ژاله چون کان ز لاله
Пари лаъли Бадахшон ва дар рахшон
پر لعل بدخشان و در رخشان
Гардун на ва дар ваии ҳазор ахтар
گردون نه و در وی هزار اختر
Ҷинат на ва дар ваии ҳазор ғулмон
جنت نه و در وی هزار غلمان
То гоми зании ъбҳрсту сӯсан
تا گام زنی عبهرست و سوسن
То чашм занӣ сунбуласту райҳон
تا چشم زنی سنبلست و ریحان
Як сабза аз он осмони ахзар
یک سبزه از آن آسمان اخضر
Як лолаи азони офтоби тобон
یک لاله ازآن آفتاب تابان
Бар соҳат он ошиқаст ардӣ
بر ساحت آن عاشقست اردی
Бар арса он шойиқаст Нитсаон
بر عرصهٔ آن شایقست نیسان
Кохист дар он боғи луи ҳаши аллоҳ
کاخیست در آن باغ لو حشالله
Ғмдоншдаҳ зу боргоҳи ғмдон
غمدانشده زو بارگاه غمدان
Чун рои Сикандари мниъи бунёд
چون رای سکندر منیع بنیاد
Чун фикри Арастӯи васеъи бунён
چون فکر ارسطو وسیع بنیان
Кирмон на агар Миср аз чаҳ дар вай
کرمان نه اگر مصر از چه در وی
Он кохи намӯдори кохи ҳирмон
آن کاخ نمودار کاخ هرمان
Тахтӣаст дар он боғи сонаи аллоҳ
تختیست در آن باغ صانهالله
Якто ба ду гетии зи чори арқон
یکتا به دو گیتی ز چار ارکان
Шоҳӣаст бар он кох каз фурӯғаш
شاهیست بر آن کاخ کز فروغش
Равшан шудаи зулмати сарои имкон
روشن شده ظلمتسرای امکان
Шҳзодаҳи ҳлокўии родкомд
شهزاده هلاکوی رادکآمد
Айвонаши фаротари зи кохи кайвон
ایوانش فراتر ز کاخ کیوان
Тобии зи Рахши чархи чархи анҷум
تابی ز رخش چرخ چرخ انجم
Ҳарфии зи лабаши баҳри баҳри марҷон
حرفی ز لبش بحر بحر مرجان
Шераст чаҳ шбрсти шери шарза
شیرست چه شبرست شیر شرزه
Пеласт чаҳ пеласт пели ғжмон
پیلست چه پیلست پیل غژمان
Гар пели дмонро зи рмҳи хартум
گر پیل دمان را ز رمح خرطوم
Вари шери жёнро зи теғи дандон
ور شیر ژیان را ز تیغ دندان
Баҳраст чаҳ баҳри баҳри қулзум
بحرست چه بحر بحر قلزم
Кӯҳаст чаҳ кӯҳи кӯҳи сҳлон
کوهست چه کوه کوه ثهلان
Гар бҳркнди ҷо ба пушти тавсан
گر بحرکند جا به پشت توسن
Вркўаҳ наад по ба зини икрон
ورکوه نهد پا به زین یکران
Бо тири гузиниш ба дашти ҳиҷо
با تیر گزینش به دشت هیجا
Бо теғи гузиниш ба рӯзи майдон
با تیغ گزینش به روز میدان
На худ ба кор ояд ва на мғФр
نه خود به کار آید و نه مغفر
На дръ асар бахшад ва на хуфтон
نه درع اثر بخشد و نه خفتان
эй оламу хашми ту хору шуъла
ای عالم و خشم تو خار و شعله
эй гетӣу амри Тогоӣу чавгон
ایگیتی و امر توگوی و چوگان
Аз хашми ту ҷинат шавад ҷаҳаннам
از خشم تو جنت شود جهنم
Аз бим тўкоФр шавад мусулмон
از بیم توکافر شود مسلمان
Зии хасми гумонам ки аз камонат
زی خصم گمانم که از کمانت
Оради хабари марги пайки пайкон
آرد خبر مرگ پیک پیکان
Рмҳи ту яке гурзаи мори хунхор
رُمح تو یکیگَرزه مار خونخوار
Хашми ту яке шарзаи шери ғжмон
خشم تو یکی شرزه شیر غژمان
Он мори براردи дамор аз тан
آن مار برآرد دمار از تن
Ин шери براردи нафир аз ҷон
این شیر برآرد نفیر از جان
Дасту дили бҳрбхши кони пардоз
دست و دل بحربخش کانپرداز
Бар даъвии ҷавдат буд ду бурҳон
بر دعوی جودت بود دو برهان
Раҳмӣ кун эй шоҳи баҳри вкон ро
رحمیکن ای شاه بحر وکان را
Аз ҷаври ду бурҳони ҷӯади бурҳон
از جور دو برهان جود برهان
Аз ҳайбати абрӯӣ чун камонат
از هیبت ابروی چون کمانت
Пайкон шуда дар чашми хасми мжон
پیکان شده در چشم خصم مژان
Тирати зи замин бар сипеҳри борад
تیرت ز زمین بر سپهر بارد
Чунон ба замин аз сипеҳри борон
چونان به زمین از سپهر باران
Нашинохтаи шамшери оҳанӣнат
نشناخته شمشیر آهنینت
Дар вақъаи сқрлотро зи санадон
در وقعه سقرلاط را ز سندان
Теғи туу алванди меҳру шабнам
تیغ تو و الوند مهر و شبنم
Гурзи туу Албурзи моҳу каттон
گرز تو و البرز ماه و کتان
Меҳмони мухолиф буд хадангат
مهمان مخالف بود خدنگت
Ҳаргоҳ ки берун равад зкиўон
هرگاهکه بیرون رود زکیوان
Зон хасм баранд зи синаи дил ро
زان خصم براند ز سینه دل را
То танг нагардад саро ба меҳмон
تا تنگ نگردد سرا به مهمان
Набӯд аҷаб ар хӯн шавад дубора
نبود عجب ار خون شود دوباره
Аз саҳми хадангати ҷанин ба заҳдон
از سهم خدنگت جنین به زهدان
Дами сардии бадхоҳу туфи теғат
دمسردی بدخواه و تف تیغت
Ин тобистонаст ва он зимистон
این تابستانست و آن زمستان
Бадхоҳи ту дркўдкии зи саҳмат
بدخواه تو درکودکی ز سهمت
Ангушт газад бар ба ҷои пистон
انگشتگزد بر به جای پستان
Гиҳону амӯди ту оду сарсар
گیهان و عمود تو عاد و صرصر
Даврону ҷунуди ту Нӯҳу тӯфон
دوران و جنود تو نوح و طوفان
Осон бо меҳри ту ҳарчӣ мушкил
آسان با مهر تو هرچه مشکل
Мушкил бо қаҳри ту ҳар чаҳ осон
مشکل با قهر تو هر چه آسان
Теғат чу Фнокӣ ба гоҳи кӯшиш
تیغت چو فناکی بهگاهکوشش
Роят чу қазо кӣ ба вақти фармон
رایت چو قضا کی به وقت فرمان
Дев аз асари раҳматати фиришта
دیو از اثر رحمتت فرشته
Кӯҳи азгзри лашкарати биёбон
کوه ازگذر لشکرت بیابان
Вайронаи малик аз ту бскаҳи маъмур
ویرانهٔ ملک از تو بسکه معمور
Маъмураи кон аз ту бскаҳи вайрон
معمورهٔ کان از تو بسکه ویران
Шуд сокини кон ҳарчӣ бум дар малик
شد ساکن کان هرچه بوم در ملک
Шуд восили малики ончии сими даракон
شد واصل ملک آنچه سیم درکان
То чанд кунӣ бехи фитнаи шоҳо
تا چند کنی بیخ فتنه شاها
Озарм кун аз чашмҳои фаттон
آزرم کن از چشمهای فتان
Тангаст ҷаҳон бар ту аз чаҳ ёрб
تنگست جهان بر تو از چه یارب
Беҷурм чу Юсуф шудӣ ба зиндон
بیجرم چو یوسف شدی به زندان
Ҳар хонаи каш аз васфи тести зӯр
هر خانه کش از وصف تست زور
Ҳар номаи каш аз номи тести унвон
هر نامهکش از نام تست عنوان
Ин ханда кунад бар ҳазор дафтар
این خنده کند بر هزار دفتر
Он таъна занад бар ҳазор девон
آن طعنه زند بر هزار دیوان
Шамшери ту маргӣ буд муҷассам
شمشیر تو مرگی بود مجسّم
Аз марг ба ҷое гурехт натавон
از مرگ به جاییگریخت نتوان
Дар давлати ту саъду наҳси хуррам
در دولت تو سعد و نحس خرم
Чун Зуҳрау кайвон ба бурҷи мизон
چون زهره و کیوان به برج میزان
Рмҳт ки аз он мори ёри тимор
رمحتکه از آن مار یار تیمار
Теғат ки аз он шери ҷуфти афғон
تیغتکه از آن شیر جفت افغان
Хур хира шавад вақти вақъа аз ин
خور خیره شود وقت وقعه از این
Ма тира шавад гоҳи кӣна аз он
مه تیره شود گاه کینه از آن
Аз ҳайбати теғат ба гоҳи ҷилва
از هیبت تیغت به گاه جلوه
Аз ҳамлаи хингат ба гоҳи ҷавлон
از حملهٔ خنگت بهگاه جولان
Мӯ мор шавад пелро ба пайкар
مو مار شود پیل را به پیکر
Хӯн санг шавад шерро ба шарён
خون سنگ شود شیر را به شریان
Баси хайли парешон аз он фароҳам
بس خیل پریشان از آن فراهم
Баси фавҷи фароҳами азин парешон
بس فوج فراهم ازین پریشان
Фитроки рзинти зи зини тавсан
فتراک رزینت ز زین توسن
Оўнг чу аз бўқбиси събон
آونگ چو از بوقبیس ثعبان
Қадари ту бар аз мадҳати суханвар
قدر تو بر از مدحت سخنور
Ҷоҳи ту бар аз фикрати схндон
جاه تو بر از فکرت سخندان
эй шоҳи се сол аз ту давр мондам
ای شاه سه سال از تو دور ماندم
Чун хотркоФри зи нури имон
چون خاطرکافر ز نور ایمان
Аз оташ ҳиҷрат бсухт ҷонам
از آتش هجرت بسوخت جانم
Дӯзах буд ореи сазои исён
دوزخ بود آری سزای عصیان
Ҳар мӯӣ бар андом ман намӯда
هر موی بر اندام من نموده
Чун брктФи биўри аси морон
چون برکتف بیور اس ماران
Акнӯн аҷабӣ нестгар бпоим
اکنون عجبی نیست گر بپایم
Ҷовид ба ъушрати сарои гиҳон
جاوید به عشرتسرای گیهان
Аироки зи идроки хоки поят
ایراک ز ادراک خاک پایت
Чун Хизри расидам ба оби ҳайвон
چون خضر رسیدم به آب حیوان
Қурбат ки маин неъматии худодод
قربت که مهین نعمتی خداداد
Зон биҳдаҳ кардам се соли куфрон
زان بیهده کردم سه سال کفران
Зон бори худо аз барои кайфар
زان بار خدا از برای کیفر
Багумошт ба ҷонами азоби ҳурмон
بگماشت به جانم عذاب حرمان
Инак ба стғФор мадҳ дорам
اینک به ستغفار مدح دارم
Аз фазли ъмимти умеди ғуфрон
از فضل عمیمت امید غفران
То моҳи мунаввар буд ҳамора
تا ماه منور بود هماره
Байти алшрФши савру хонаи саратон
بیت الشرفش ثور و خانه سرطان
Чун нури ма аз сорми ҳилолӣ
چون نور مه از صارم هلالی
Турони ?ути мусаххар чу малики Эрон
توران ات مسخر چو ملک ایران
Бути алшрФу байти ту ҳамора
بتالشرف و بیت تو هماره
Маҳрусаи Эрону марзи турон
محروسهٔ ایران و مرز توران
Он ба ки даҳуми зеби ин қасида
آن بهکه دهم زیب این قصیده
Азгўҳри мадҳи алии умрон
ازگوهر مدح علیّ عمران
Чун хатми вилоят ба зот ӯ шуд
چون ختم ولایت به ذات او شد
Ҳам хатми мҳомд ба дӯсти шоён
هم ختم محامد به دوست شایان
Он фотиҳ хибркаҳ гашта зоғоз
آن فاتح خیبرکهگشته زآغاز
Аз фитрат ӯ фатҳи боби имкон
از فطرت او فتح باب امکان
Он хоҷаи комил ки раҳ надорад
آن خواجهٔ کاملکه ره ندارد
Дар олами ҷоҳаши хаёли нуқсон
در عالم جاهش خیال نقصان
Бе ҷилваи анвор ӯ нтобад
بی جلوهٔ انوار او نتابد
Бар машриқи дили офтоби ирфон
بر مشرق دل آفتاب عرفان
Бе зевари зоти ваии офариниш
بیزیور ذات وی آفرینش
Монад ба яке нави арӯси урён
ماند به یکی نو عروس عریان
Парвоаш кӣ аз ҳаст ва нест чун ҳаст
پرواش کی از هست و نیست چون هست
Бо ҳастӣ ӯ ҳаст ва нест яксон
با هستی او هست و نیست یکسان
зи эмеконеу зи имкон фаротар астӣ
ز امکانی و ز امکان فراتر استی
Чун бар зи шукуфаи самари зи аъсон
چون بر ز شکوفه ثمر ز اعصان
Қоонӣ аз мадҳи лаби фурӯбанд
قاآنی از مدح لب فروبند
Каз наът набӣ оҷизаст ҳисон
کز نعت نبی عاجزست حسان
Дар бораи он каши худои саногар
در بارهٔ آنکش خدا ثناگر
То чанд вкии ин тараоти ҳазён
تا چند وکی این ترهات هذیان