Ба азми порс дил порсоем аз Кирмон

به عزم پارس دل پارسایم از کرمان

Сафар гузид ки ҳуби алўтни ман алоямон

سفر گزید که حب‌الوطن من‌الایمان

Марои ақида ки рӯзии дубор дар Широз

مرا عقیده‌ که روزی دوبار در شیراز

Ба дӯстони куҳани беҳинаи навинами паймон

به دوستان‌کهن بهینه نوینم پیمان

Гумонами онкӣ чу дар чашмашон шавам наздик

گمانم آنکه چو در چشمشان شوم نزدیک

Чаҳ нур чашм диҳандам ба чашми хеши макон

چه‌نور چشم دهندم به‌چشم خویش مکان

Валек ғофили азин моҷаро ки мардуми чашм

ولیک غافل ازین ماجرا که مردم چشم

зи чашм мардум ҳаст азкмоли қурби ниҳон

ز چشم مردم هست ازکمال قرب نهان

Ба садҳазори Сикандар ки раҳ навардам хӯрд

به صدهزار سکندر که ره‌نوردم خورد

Раҳеи супурдам чун умри Хизр бе поён

رهی سپردم چون عُمر خضر بی‌پایان

Раҳеи зи бскаҳи дарави ҷӯйу ҷир ба ҳар тарафаш

رهی ز بسکه درو جوی و جر به هر طرفش

Чу Асия шудаи ҷамъии зи оби саргардон

چو آسیا شده جمعی ز آب سرگردان

Раҳеи нишебаши чандон ки ҳодисоти сипеҳр

رهی نشیبش چندان‌که حادثات سپهر

Раҳеи фарозаши чандон ки нойиботи замон

رهی فرازش چندان که نایبات زمان

На бар шўоҳқ ӯ пургушӯдаи мурғи хаёл

نه بر شواهق او پرگشوده مرغ خیال

На дар сҳорӣ ӯ пои ниҳодаи пайки гумон

نه در صحاری او پا نهاده پیک‌گمان

Урӯҷи хатми русулро ба ҷисми зии миъроҷ

عروج ختم رسل را به جسم زی معراج

Шудан бар авҷи ҷиболаши накӯтарин бурҳон

شدن بر اوج جبالش نکوترین برهان

Чу ҷо ба Форс гузидам дилам гирифт малол

چو جا به فارس ‌گزیدم دلم ‌گرفت ملال

Чу муъминӣ ки ба дӯзах равад зи боғи ҷинон

چو مومنی‌ که به دوزخ رود ز باغ جنان

Маро ба канаи шносо вале зи ғояти бухл

مرا به کُنهِ شناسا ولی ز غایت بخل

Ҳамаи з рӯй таҳайюр ба рӯй ман нигарон

همه ز روی تحیر به روی من نگران

Яке ба ханда ки ин воъзист аз Қазвӣн

یکی به خنده‌ که این واعظیست از قزوین‌

Яке ба таъна ки эй Фозлист аз Ҳамадон

یکی به طعنه‌که ای فاضلیست از همدان

Ман аз фаросати фитрии зи розашони огаҳ

من از فراست فطری ز رازشان آگه

Вале чаҳ суди зи ташхиси дард бе дармон

ولی چه‌سود ز تشخیص درد بی‌درمان

Ҳазор гӯнаи тзлл ба ҷой оварадам

هزار گونه تذلل به جای آوردم

Яке накард асар дар мноъти эшон

یکی نکرد اثر در مناعت ایشان

Балии ду сад раҳ агар обгина нарм шавад

بلی دو صد ره اگر آبگینه نرم شود

Тафовутӣ накунад сахти рӯеи санадон

تفاوتی نکند سخت‌رویی سندان

Ба ҳар танӣ ки намудем салом гуфт алейк

به هر تنی ‌که نمودم سلام ‌گفت علیک

Вале алейкӣ ҳамчун алии муфиди зиён

ولی علیکی همچون علی مفید زیان

Чу ҳоли аҳл вт шуд ба ми чнби олӣ

چو حال اهل وط شد به م چنب عالی

Ки мезананд зи ҳиялат бар оташами домон

که می‌زنند ز حیلت بر آتشم دامان

Бигуфтам ар ҳама аз баҳри додхоҳии маҳз

بگفتم ار همه از بهر دادخواهی محض

Қасида ӣӣ бсроим ба мадҳати султон

قصیده‌یی بسرایم به مدحت سلطان

Хдиўи кишвари ҷами молик рқоб амам

خدیو کشور جم مالک رقاب امم

Киёии малики аҷами довари замину замон

کیای ملک عجم داور زمین و زمان

Спҳркўкбаҳи фармонравои Форс ки ҳаст

سپهرکوکبه فرمانروای فارس ‌که هست

Таниши зи фарти латофати назири оби равон

تنش ز فرط لطافت نظیر آب روان

Қасида гуфтам ва ҳар офарин ки фармуданд

قصیده‌ گفتم و هر آفرین‌ که فرمودند

Маро ба ҷои слт буд ба згнҷи равон

مرا به جای صلت بود به زگنج روان

Слти надоди маро зон сабаб ки хости дилаш

صلت نداد مرا زان سبب‌که خواست دلش

Ки ошкор шавад ин латифаи пинҳон

که آشکار شود این لطیفهٔ پنهان

Ки дар дарии назми дарии Қоонӣ

که درّ درّیِ نظم دریّ قاآنی

Чунон баӣ ки адои баҳои ӯ натавон

چنان بهی‌که ادای بهای او نتوان