Чу рои хоҷа агар пер гаштааст ҷаҳон

چو رای خواجه اگر پیر‌ گشته است جهان

Ғамин мабош ки гардад ба бахти шоҳи ҷавон

غمین مباش که‌گردد به بخت شاه جوان

Ҷаҳони ҷӯади Муҳамади шаҳи осмони ҳунар

جهان جود محمد شه آسمان هنر

Ки офтоб мулӯкасту сояи яздон

که آفتاب ملوکست و سایهٔ یزدان

Ҳамеша шод буд шоҳи хоссаи иди ғадир

همیشه شاد بود شاه خاصه عید غدیر

Ки кирдигори қадираш ба ҷон диҳад фармон

که کردگار قدیرش به جان دهد فرمان

Ки эй Муҳамади тарк эй хдиўи малики аҷам

که ‌ای محمد ترک ای خدیو ملک عجم

Муҳамади арабиро ба хеш кун меҳмон

محمد عربی را به خویش‌ کن مهمان

Бисоз ҷашнии комрўзи шери бешаи мо

بساز جشنی کامروز شیر بیشهٔ ما

Ба сайди рўбҳкон тез мекунад дандон

به صید روبهکان تیز می‌کند دندان

Набӣ ба рӯзи чунин аз ҷҳози минбари сохт

نبی به روز چنین از جهاز منبر ساخت

Бигуфт аз пас тасбеҳи мо ба халқи ҷаҳон

بگفت از پس تسبیح ما به خلق جهان

Аласти аввалии мнкм тамом гуфтандаш

اَلست اولی منکم تمام گفتندش

Балии ту беҳтарӣ аз мо ва ҳар чаҳ дар гиҳон

بلی تو بهتری از ما و هر چه در گیهان

Гирифт дасти алии пас ба даст ва кард баланд

‌گرفت دست علی پس به دست و کرد بلند

Чунон ки соид ӯ бргзшт аз кайвон

چنان که ساعد او برگذشت از کیوان

Бигуфт ҳркши мавлои манам алӣ мавлост

بگفت هرکش مولا منم علی مولاست

Ки ӯ мукаммал дайнасту толии қуръон

که او مکمّل دینست و تالی قرآن

Ба хасму ёраш ё раб ту бош душману дӯст

به‌خصم‌ و یارش یا رب تو باش دشمن و دوست

Ба Носираши даҳ нусрат ба хозлши хизлон

به ناصرش ده نصرت به خاذلش خذلان

Якеаст иди ғадир арча халқро имрӯз

یکیست عید غدیر ارچه خلق را امروز

Буд дурусти се иди Саид дар Эрон

بود درست سه عید سعید در ایران

Нахусти иди ғадир аз хилофати шаҳи дайн

نخست عید غدیر از خلافت شه دین

Дувуми ҷамоли малики шаҳриёри малики ситон

دوم جمال ملک شهریار ملک‌ستان

Се дигари онкӣ ба қонӯни ид пеш кунанд

سه دیگر آنکه به قانون عید پیش‌کنند

Ба ҷои мяш ба шаҳи ҷони хешро қурбон

به جای میش به شه جان خویش را قربان

Шигифт нест ки шаҳ низ ҷон фидо созад

شگفت نیست‌که شه نیز جان فدا سازد

Ба ҷонишини набии хоҷаи малики дарбон

به جانشین نبی خواجهٔ ملک دربان

Алии аъло дорои осмону замин

علی اعلی دارای آسمان و زمین

Вале волои донои ошкору ниҳон

ولیّ والا دانای آشکار و نهان

Халифаи ду ҷаҳони дасти қудрати довар

خلیفهٔ دو جهان دست قدرت داور

Захираи дилу ҷони ганҷи санъати субҳон

ذخیرهٔ دل و جان گنج صنعت سبحان

Ҳужабри яздони сбобаҳи иродаи ҳақ

هژبر یزدان سبابهٔ ارادهٔ حق

Равони олами алломаи яқини вгмон

روان عالم علامهٔ یقین وگمان

Калиди қудрати ҳамсоли ишқи файзи нахуст

کلید قدرت همسال عشق فیض نخست

Навиди раҳмати тимсоли ақли рӯҳи равон

نوید رحمت تمثال عقل روح روان

Ниёзи мутлақи таслими кули таваккули сарф

نیاز مطلق تسلیم‌کل توکل صرف

Эмоми барҳақи ғиси замину ғўси замон

امام برحق غیث زمین و غوث زمان

Сафои сФўти миқоти илми машъари ҳуш

صفای صفوت میقات علم مشعر هوش

Мнои манят мизоби илми каъбаи ҷон

منای منیت میزاب علم ‌کعبهٔ جان

Шафиъи асваду аҳмари қасими ҷинату нор

شفیع اسود و احمر قسیم جنت و نار

Муроди орифу омии паноҳи куну макон

مراد عارف و عامی پناه ‌کون و مکان

Китоби раҳмати феҳристи файзи фарди вуҷӯд

کتاب رحمت فهرست فیض فرد وجود

Сҷл ҳастӣ тғрои фазли фасли амон

سجل هستی طغرای فضل فصل امان

Вуҷӯд ӯ ватани ҷон орифон худост

وجود او وطن جان عارفان خداست

Бдўгроӣ ки ҳуби алўтни ман алоямон

بدوگرای ‌که حب‌الوطن من الایمان

Аё ҳақиқати наврӯзу маънии шаби қадар

ایا حقیقت نوروز و معنی شب قدر

Ки муфтии ду ҷаҳонӣу мФнӣ ӣам вкон

که مفتی دو جهانی و مفنی یم وکان

Қисм ба воҷиби мутлақ кигар туе мумкин

قسم به واجب مطلق که گر تویی ممکن

Вуҷубро натавон фарқ кардан аз имкон

وجوب را نتوان فرق‌کردن از امکان

Мақоми олӣати ин бас ки ғолити шабу рӯз

مقام عالیت این بس که غالیت شب و روز

Худоӣ хонду манъаши зи бими ту тнўон

خدای خواند و منعش ز بیم تو تنوان

Вагараш бурҳони пурсӣ ки чун алӣаст худоӣ

و گرش برهان ‌پرسی که ‌چون علیست خدای

Халили вор дар оташ равад киҳо бурҳон

خلیل‌وار در آتش رود که ها برهان

Миннат худоӣ намедонам ӣнқадар донам

منت خدای نمی‌دانم اینقدر دانم

Ки баҳри маърифататро падед нест карон

که بحر معرفتت را پدید نیست‌ کران

Ба вақти мадҳи ту ҳамчун дарахти водии тавр

به وقت مدح تو همچون درخت وادی طور

Ҳамаи садоӣ аноолҳқ бароядам зи даҳон

همه صدای اناالحق برآیدم ز دهان

ДроФринш ҳар зарраро ба рақси орм

درآفرینش هر ذره را به رقص آرم

Дар он замон ки кунам номи номии ту баён

در آن زمان‌ که‌ کنم نام نامی تو بیان

Магари зи раҳмати хоси ту огаҳӣ дорад

مگر ز رحمت خاص تو آگهی دارد

Ки бори ҷурми ҳама халқ мекашад шайтон

که بار جرم همه خلق می‌کشد شیطان

Ҳронкаҳи кини ту варзад чаҳ болад аз тоъат

هرآنکه‌کین تو ورزد چه بالد از طاعت

Ҳар онкии меҳр ту ҷӯяд чаҳ нолад аз исён

هر آنکه مهر تو جوید چه نالد از عصیان

Магари адуии турои рӯзи ҳашар лол кунад

مگر عدوی ترا روز حشر لال‌کند

зи ҳикмати азалии кирдигор ҳар ду ҷаҳон

ز حکمت ازلی‌کردگار هر دو جهان

Вагарнаи оташи дӯзахи чисон забона кашад

وگرنه آتش دوزخ چسان زبانه‌کشد

Гар ӯ ба саҳви барад ном наАМИТ ба забон

گر او به سهو برد نام نامیت به زبان

Сифоти ғайбу шуҳудӣ ки буд яздон ро

صفات غیب و شهودی که بود یزدان را

зи як таҷаллии зоти тўгшти ҷумлаи аён

ز یک تجلی ذات توگشت جمله عیان

Туе ки донеи азкори тайр дар аўкор

تویی‌ که دانی اذکار طیر در اوکار

Туе ки бинии адвори рӯҳ дар абадон

تویی که بینی ادوار روح در ابدان

Ба ҷустуҷӯии ту қамарӣ ҳаме занад кӯи кӯ

به جستجوی تو قمری همی زند کو کو

Ба рангу буии ту булбул ҳаме кашад дастон

به رنگ و بوی تو بلبل همی‌ کشد دستان

зи акси сӯрати ту сурх гашта гӯнаи гул

ز عکس صورت تو سرخ ‌گشته‌ گونه‌ گل

зи бими ҳайбати ту зарди монда рӯй хазон

ز بیم هیبت تو زرد مانده روی خزان

Шабӣ ба олами рӯҳонӣони сФркрдм

شبی به عالم روحانیان سفرکردم

Фарох даштӣ дидам чу ваҳм бе поён

فراخ دشتی دیدم چو وهم بی‌پایان

Савораи ақли з ҳар ҷонибӣ раҷаз ме хонд

سواره عقل ز هر جانبی رجز می‌خواند

Чунон ки расм араб ҳасту одати шҷъон

چنان که رسم عرب هست و عادت شجعان

Бурун наёмада ҳилли ман мубориз аз лаб ӯ

برون نیامده هل من مبارز از لب او

зи даври номи ту барадам гурехт аз майдон

ز دور نام تو بردم گریخت از میدان

Басаст мадҳи ту тарсам ки қудсён гӯйанд

بس است مدح تو ترسم‌که قدسیان ‌گویند

Ки кист инки ситодаст дар сафи майдон

که ‌کیست اینکه ستادست در صف میدان

Бар онкӣ гуфта худояши сано сано гуяд

بر آنکه گفته خدایش ثنا ثنا گوید

Ба қади пасту рухи зишту ҷомаи халқон

به قدّ پست و رخ زشت و جامهٔ خلقان

Марои зи ҷомаи халқон чаҳ хиҷлатаст зи халқ

مرا ز جامهٔ خلقان چه خجلتست ز خلق

Ки гуфтааст худои кули ман алайҳои ?фон

که گفته است خدا کلّ من علیها فان‌

Вале зи меҳр ту дорам умед кин рухи зишт

ولی ز مهر تو دارم امید کاین رخ زشت

зи васли ғулмон зебо шавад ба боғи ҷинон

ز وصل غلمان زیبا شود به باغ جنان

Мҷу ба ғайри худо аз худои Қоонӣ

مجو به غیر خدا از خدای قاآنی

Дуои хусрави гӯи токаи барраӣ аз хусрон

دعای خسرو گو تاکه برهی از خسران

Ҳамеша то занахи дилбарон ба чанбари зулф

همیشه تا زنخ دلبران به چنبر زلف

Чўгўии сими намояд ба анбарин чавгон

چوگوی سیم نماید به عنبرین چوگان

Ҳронкаҳи пайрави чавгони ҳукм султон нест

هرآنکه پیرو چوگان حکم سلطان نیست

Ба захми ҳодисаи бодои чўгўии саргардон

به زخم حادثه بادا چوگوی سرگردان