Шунида будам беморро нагирад хоб

شنیده بودم بیمار را نگیرد خواب

Ҳаме бипечад бар гирди хеш аз табу тоб

همی بپیچد بر گرد خویش از تب و تاب

Газофа буду дурӯғи ин сухан ки ме гуфтанд

گزافه بود و دروغ این سخن‌ که می‌گفتند

Дурӯғ назд ҳакямон бета надорад об

دروغ نزد حکیمان بتا ندارد آب

Аз онкии чашми ту бемор ҳаст ва дар хобаст

از آنکه چشم تو بیمار هست و در خوابست

Ба ҷой ӯ ҳама зулф турост печишу тоб

به جای او همه زلف تراست پیچِشُ و تاب

Дигар шунидам дар чини з машк ноед буи

دگر شنیدم در چین ز مشک ناید بوی

Машоми ақлам аз ӣнҳам наёфт буии савоб

مشام عقلم از اینهم نیافت بوی صواب

Аз онкии зулф ту машкаст ва борҳо дидам

از آنکه زلف تو مشکست و بارها دیدم

Ки ҳаст ӯро дар чини шамеми анбари ноб

که هست او را در چین شمیم عنبر ناب

Дигар шунидам каттони зи моҳ май коҳад

دگر شنیدم‌کتان ز ماه می‌کاهد

Азин газофаи ҳам эй моҳрӯӣ рӯй битоб

ازین‌گزافه هم ای ماهروی روی بتاب

Аз онкии коҳади симини танати зи пероҳан

از آنکه‌کاهد سیمین تنت ز پیراهن

Магар на пероҳанастат каттону тани маҳтоб

مگر نه پیراهن استت کتان و تن مهتاب

Дигар шунидам симоб ҳаст ошиқи зар

دگر شنیدم سیماب هست عاشق زر

Ҳам ин фасона маҳзаст эй аўлўололбоб

هم این فسانهٔ محضست ای اولوالالباب

Ки зарди чеҳраи ман бар сипеди оризи ту

که زرد چهرهٔ من بر سپید عارض تو

Аён намӯд ки зар ошиқаст бар симоб

عیان نمود که زر عاشق است بر سیماب

Дигар шунидам бо об душманаст оташ

دگر شنیدم با آب دشمنست آتش

Қисм ба ҷони ту ин ҳам надошт равнақу об

قسم به جان تو این هم نداشت رونق و آب

зи ман надории бовари яке дар оинаи байн

ز من نداری باور یکی در آینه‌بین

Ки чеҳраи ту ба якҷо ҳам оташаст ва ҳам об

که چهرهٔ تو به یکجا هم آتشست و هم آب

Дигар шунидам унноб май нишонди хӯн

دگر شنیدم عناب می نشاند خون

Ба ҳар ки гуяд ин ҳарф лозимаст итоб

به هر که گوید این حرف لازم است عتاب

Аз онкӣ дидам каз дидагони хўнборм

از آنکه دیدم‌کز دیدگان خونبارم

Бхости лаҷаи хӯн то мзидмти унноб

بخاست لجهٔ خون تا مزیدمت عناب

Дигар шунидам ҷой азоб нест биҳишт

دگر شنیدم جای عذاب نیست بهشت

Агар чаҳ нас ҳадисаст ва дидаам ба китоб

اگر چه نص حدیثست و دیده‌ام به ‌کتاب

Вале ҷамоли ту хуррами биҳиштро монад

ولی جمال تو خرم بهشت را ماند

Вазони биҳишт ба ҷонам расад ҳазор азоб

وزان بهشت به جانم رسد هزار عذاب

Дигар шунидам дар рай касе ба Қоонӣ

دگر شنیدم در ری کسی به قاآنی

Надода ҷоиза вена гуфта ҳам набӯд мсоб

نداده جایزه وین‌گفته هم نبود مصاب

Аз онкӣ дидам зон пештар ки гуяд мадҳ

از آنکه دیدم زان پیشتر که ‌گوید مدح

Басии ҷавоиз ва ташриф ёфт аз наввоб

بسی جوایز و تشریف یافت از نواب

Хуҷастаи моам валиаҳди он ки қудрат ӯ

خجسته مام ولیعهد آن‌که قدرت او

Сипеҳр ахзар созад ҳамеи зи барги сдоб

سپهر اخضر سازد همی ز برگ سُداب

Кифояти карамаши сангро кунад гавҳар

کفایت‌ کرمش سنگ را کند گوهر

Ҳаловати суханаши заҳрро кунад ҷлоб

حلاوت سخنش زهر را کند جُلاّب

Бидон расед ки аз хеш ҳам шавад пинҳон

بدان رسید که از خویش هم شود پنهان

зи бас ки исмат ӯ баста бар Рахши ҷлбоб

ز بس که عصمت او بسته‌ بر رخش جلباب‌

Биҳишти вкўсру тӯбо ба меҳри аўгрўнд

بهشت وکوثر و طوبی به مهر اوگروند

Зиҳии саодати тӯбои ?лааму ҳасани мо б

زهی سعادت‌طوبی لَهم وِ حسنَ مآ‌ب‌

зи Ямани муъаддилати ободкрди олам ро

ز یمن معدلت آبادکرد عالم را

Аз он сипас ки зи ғавғоӣ ҳис кард хароб

از آن سپس‌که ز غوغای حس‌کرد خراب

Кафш бубахшад ҳарчи он зкон кунад тороҷ

کفش ببخشد هرچ آن زکان‌کند تاراج

?ҳулло надонам ваҳоб ҳаст ё наҳоб

هلا ندانم وهّاب هست یا نهّاب

Магари вилодат ӯ дар шаб иттифоқ афтод

مگر ولادت او در شب اتفاق افتاد

Ки офтоб чу шаб шуд равад ба зери ҳиҷоб

که آفتاب چو شب شد رود به زیر حجاب

Агар чакад арақӣ аз Рахш ба баҳри муҳӣт

اگر چکد عرقی از رخش به بحر محیط

з обаш ояд то рӯзи ҳашари буии гулоб

ز آبش آید تا روز حشر بوی گلاب

Хулӯси шоҳи ҷаҳони ҷои рӯҳу хӯни шабу рӯз

خلوص شاه جهان جای روح و خون شب و روز

Давон ҳаме равадаш дар урӯқ ва дар аъсоб

دوان همی رودش در عروق و در اعصاب

Шаҳ ар суолӣ аз вай кунад зи ғояти шавқ

شه ار سوالی از وی‌ کند ز غایت شوق

Якон якон ҳамаи аъзоӣ ӯ диҳанд ҷавоб

یکان یکان همه اعضای او دهند جواب

Ба бода майл надорад шаҳ ар на аз сари меҳр

به باده میل ندارد شه ار نه از سر مهر

зи пораи ҷигари хеши сохтяш кабоб

ز پارهٔ جگر خویش ساختیش‌کباب

зи бас ки дил кашадаш сӯии шоҳи индорӣ

ز بس‌که دل‌کشدش سوی شاه ینداری

Фиканда шоҳи ҷаҳон дар урӯқ ӯ қуллоб

فکنده شاه جهان در عروق او قلاب

Зиҳии зи лутфи ту дар оби мастии бода

زهی ز لطف تو در آب مستی باده

Хҳии зи қаҳри ту дар санги ларзаи симоб

خهی‌ ز قهر تو در سنگ لرزهٔ سیماب

Расӯл дид чу ҳар нутфау ҷанинӣ ро

رسول دید چو هر نطفه و جنینی را

Ки то ба ҳашар дар арҳом ҳаст ё аслоб

که تا به حشر در ارحام هست یا اصلاب

Шуъоъ рӯй туро дид дар машйати ҳақ

شعاع روی ترا دید در مشیّت حق

Чаҳ гуфт гуфт алои ани ҳзаҳи лъҷоб

چه گفت گفت الا ان هذه لعجاب

Яқин намӯд ки бепардагар ту ҷилва кунӣ

یقین نمود که بی‌پرده ‌گر تو جلوه ‌کنی

зи шарм тира шавад офтоби ъолмтоб

ز شرم تیره شود آفتاب عالمتاب

Халал ба рӯзи вшби аФтдспси Фрўзу сунан

خلل‌به‌روز وشب افتدسپس فروض و سنن

Накарда монад ва мӯҳмал шавад савобу уқоб

نکرده ماند و مهمل شود ثواب و عقاب

зи ҳурмати ту пас онгаҳ ба ҳукм мутлақ гуфт

ز حرمت تو پس آنگه به حکم مطلق گفت

Ки то занони ҳама дар чеҳра афкананд ниқоб

که تا زنان همه در چهره افکنند نقاب

Вагар ба ҳукм паямбар намешудӣ мастур

وگر به حکم پیمبر نمی‌شدی مستور

Рухи ту қиблаи дайн буду абрӯяти миҳроб

رخ تو قبلهٔ دین بود و ابرویت محراب

Ту низ чун зи расӯли ин чунин ато дидӣ

تو نیز چون ز رسول این‌ چنین عطا دیدی

Нсоркрдии ҷонро бар он хуҷастаи ҷаноб

نثارکردی جان را بر آن خجسته جناب

Турои муҳаббати Заҳро чунон кашад сӯии хеш

ترا محبت زهرا چنان‌کشد سوی خویش

Ки гӯйяти раги ҷон ва ба гарданаст таноб

که ‌گوییت رگ جان و به ‌گردنست طناب

Ҳиммат ба меҳри валиаҳд дил кашад чандон

همت به مهر ولیعهد دل‌کشد چندان

Ки дар биёбони зуҳри тамӯзи ташна ба об

که در بیابان ظهر تموز تشنه به آب

Хуҷастаи Носири дайни онкӣ аз сиёсат ӯ

خجسته ناصر دین آنکه از سیاست او

Чунон блрздгрдўни чўгўӣ дар тбтоб

چنان بلرزدگردون چوگوی در طبطاب

Уқоб бар ҳамаи мурғон аз он буд ғолиб

عقاب بر همه مرغان از آن بود غالب

Ки рӯзи разм буд пари тир ӯ зи уқоб

که روز رزم بود پر تیر او ز عقاب

Ғроб аз он ба шомт мисл шуд аз мурғон

غراب از آن به شآمت مثل شد از مرغان

Ки тира рӯй чу аъдоӣ ҷоҳ ӯст ғроб

که تیره‌روی چو اعدای جاه اوست غراب

Худои як сифати худ ба ҷӯад ӯ бахшед

خدای یک صفت خود به جود او بخشید

Аз он буд кафи ҷўдши мусаббиби алосбоб

از آن بود کف جودش مسبب ‌الاسباب

Агар муҷассами гаштии муҳӣти ҳиммат ӯ

اگر مجسم‌ گشتی محیط همت او

Сипеҳру анҷум будӣ барони муҳӣти ҳубоб

سپهر و انجم بودی برآن محیط حباب

зи теғи гиҳони сӯзиши басӣ аҷаб дорам

ز تیغ‌گیهان سوزش بسی عجب دارم

Ки чун насузад кимхтро ба рӯй қроб

که چون نسوزد کیمخت را به روی قراب

Ба рӯзи маҳшар ҳар чиз дар ҳисоб ояд

به روز محشر هر چیز در حساب آید

Ба ғайри ҳиммат ӯ кони бурун буд зи ҳисоб

به غیر همت او کان برون بود ز حساب

Ба мадҳ ӯ нарисӣ лаб ба банди Қоонӣ

به مدح او نرسی لب به بند قاآنی

Ки тир бо ҳама тундӣ намерасад ба шаҳоб

که تیر با همه تندی نمی‌رسد به شهاب

Мадори чарх равандааст то ба гирди замин

مدار چرخ رونده است تا به‌گرد زمین

Ҳаме ба шакли рҳоу ҳамоилу дулоб

همی به شکل رحا و حمایل و دولاب

Шаҳи ҷаҳон вау лиъҳд ва моам ӯро бод

شه جهان و و‌لیعهد و مام او را باد

Худои муайяну малики Носиру фалаки бўоб

خدا معین و ملک ناصر و فلک بواب