Дар даври дорои замин дар аҳди хоқони замон
در دور دارای زمین در عهد خاقان زمان
Кшўргшои росташи гиҳони худои расатон
کشورگشای راستش گیهان خدای راستان
Ғозии Муҳамади шоҳи яли айни дували Авни милал
غازی محمد شاه یل عین دول عون ملل
Ғиси атои ғўси амли моҳи замини шоҳи замон
غیث عطا غوث امل ماه زمین شاه زمان
Аз амри солори аҷами фармонравои малики ҷам
از امر سالار عجم فرمانروای ملک جم
Фасли адаби асли карами Каҳфи амли ҳрзи амон
فصل ادب اصل کرم کهف امل حرز امان
Шоҳи оФридўни маин он каши ҷаҳони зери нигин
شاه آفریدون مهین آن کش جهان زیر نگین
Ҳам тобеъи ҳукмаши такин ҳам пайрави амраши тғон
هم تابع حکمش تکین هم پیرو امرش طغان
Шҳзодаҳ ӣӣ каз фолу фари норади шаҳонро дар назар
شهزادهیی کز فال و فر نارد شهان را در نظر
Гомии зи маликаши хушк ватар номии зи ҷўдши баҳру кон
گامی ز ملکش خشک و تر نامی ز جودش بحر و کان
Хони ҷаҳони ҳоҷии ҳасани садри замини бадари змн
خان جهان حاجی حسن صدر زمین بدر زمن
Бахташи ҷавони райши куҳани азмаши сабки ҳзмши гарон
بختش جوان رایش کهن عزمش سبک حزمش گران
Дар ҷаҳрум аз рои рузин афканди ҳснии баси ҳсин
در جهرم از رای رزین افکند حصنی بس حصین
Бо рифъаташи гардуни замин дар соҳаташи гетии ниҳон
با رفعتش گردون زمین در ساحتش گیتی نهان
Ҳснӣ ки гиҳон яксара ҳасташ ниҳон дар чанбара
حصنیکهگیهان یکسره هستش نهان در چنبره
Чун нуқта бе дар доира дар чнбрни ҳафт осмон
چون نقطهبی در دایره در چنبرن هفت آسمان
Бо чорсўиии баси накӯи хокаш чу анбари мшкбў
با چارسویی بس نکو خاکش چو عنبر مشکبو
Дар соҳаташ аз чорсўи аҳли амли домани кашон
در ساحتش از چارسو اهل امل دامنکشان
Ҳам кард дар ҷаҳруми баннои некӯи работии длгшо
هم کرد در جهرم بنا نیکو رباطی دلگشا
Саҳнаши ҳамаи шодии Фзои хокаши ҳамаи ънбрФшон
صحنش همه شادیفزا خاکش همه عنبرفشان
Зонрўи пас аз итмом ӯ фармуд гулшани ном ӯ
زانرو پس از اتمام او فرمود گلشن نام او
Каз хоки ънбрФом ӯ ояд шамеми гулистон
کز خاک عنبرفام او آید شمیم گلستان
Ҳам даркинории роғҳо афканди бунёни боғҳо
هم درکنار راغها افکند بنیان باغها
Каз шарми ҳаряк доғҳо дорад ба дили боғи ҷинон
کز شرم هریک داغها دارد به دل باغ جنان
Аз он бсотини србсри донеи кадомин хубтар
از آن بساتین سربسر دانی کدامین خوبتر
Гулшан ки дар мад назар омад ба аз мдҳомтон
گلشن که در مد نظر آمد به از مدهامتان
Ҷаҳрум биҳиштӣ шуд накӯ аз баҳри нили орзӯ
جهرم بهشتی شد نکو از بهر نیْل آرزو
Аҳламоне сӯй ӯ пӯёни зи ҳрсўи шодмон
اهل امانی سوی او پویان ز هرسو شادمان
Ҳам чун ба дашт аз диргаҳи бади суст банӣоне таба
هم چون به دشت از دیرگه بُد سستبنیانی تبه
То халқро дар ним раҳ дар ҳар замон бахшад амон
تا خلق را در نیم ره در هر زمان بخشد امان
Фармуд бар ҷояши баннои фаррухи работии длгшо
فرمود بر جایش بنا فرخ رباطی دلگشا
Каз кед дуздон дағо бошад паноҳи корвон
کز کید دزدان دغا باشد پناه کاروان
Номаш чу зоўли бади маҳаки он номро нанамуд ҳак
نامش چو زاول بد محک آننام را ننمود حک
Инак ба ном муштарак хонанд ӯро раҳравон
اینک به نام مشترک خوانند او را رهروان
Ҳам бирка ӣӣ афканди бен каш васф ноед дар сухан
هم برکهیی افکند بنکش وصف ناید در سخن
То ҳаст гиҳони куҳани моно казу монад нишон
تا هستگیهانکهن مانا کزو ماند نشان
Чун ин аммороти рузин бунёни ниҳоди он покдин
چون این عمارات رزین بنیان نهاد آن پاکدین
Каши ҳрдм аз ҷони офарини бодоФринҳо бар равон
کش هردم از جان آفرین بادآفرینها بر روان
Ъушри бхўсоти балади чандон ки буд аз чори ҳад
عُشرِ بخوساتبلد چندان که بود از چار حد
Кард аз карами вақфи абад то суд ёбад зини зиён
کرد از کرم وقف ابد تا سود یابد زین زیان
з оғоз дид анҷомро зад пушти пои айём ро
ز آغاز دید انجام را زد پشت پا ایام را
Биниҳод беруни гомро пеш аз аҷали зини хокдон
بنهاد بیرون گام را پیش از اجل زین خاکدان
Танҳо на ин фаррухи насаби гашти ин мабоониро сабаб
تنها نه این فرخنسب گشت این مبانی را سبب
эй баси бнокши ҷаду аби гаштанди бонӣ дар ҷаҳон
ای بس بناکش جد و اب گشتند بانی در جهان
Аз ҷадаш ар ҷӯии асари комад ба уқбои паии сипар
از جدش ار جویی اثر کامد به عقبی پیسپر
Ваз фазл додаш додгари ҷо дар биҳишти ҷовдон
وز فضل دادش دادگر جا در بهشت جاودان
Ҳоҷии сулаймони бад каз ӯ дунёу дайнро обрӯ
حاجی سلیمان بد کز او دنیا و دین را آبرو
Ҳам неки рӯи ҳам никхўи ҳам покдли ҳам поки ҷон
هم نیکرو هم نیکخو هم پاکدل هم پاکجان
Варгирӣ аз бобаши хабари шаҳри фазойили рост дар
ور گیری از بابش خبر شهر فضایل راست در
Дар ҳар камолии мштҳр бар ҳар Муродии Комрон
در هر کمالی مشتهر بر هر مرادی کامران
Ҳоҷии мҳмдкзкрм аз санг нашносад дирам
حاجی محمدکزکرم از سنگ نشناسد درم
Кӯбаши ҳарами хеши Ирами ёраши қавии хасмаши навон
کوبش حرم خویش ارم یارش قوی خصمش نوان
Фармуд дар ҷаҳруми баннои чандон баннои длгшо
فرمود در جهرم بنا چندان بنای دلگشا
То боғи хлдшш дар ҷазо бахшад худои инсу ҷон
تا باغ خلدشش در جزا بخشد خدای انس و جان
Ҳам мударрисии афкандаи паии Юнон ба рашк аз хоки вай
هم مدرسی افکنده پی یونان به رشک از خاک وی
Дар ваии асоси ҷаҳли тай чун дар ҷинони ҳўну ҳўон
در وی اساس جهل طی چون در جنان هون و هوان
Ҳам худ сабаби таъсисро ҳам мояи худ тадрис ро
هم خود سبب تاسیس را هم مایه خود تدریس را
Нойиби мноби Идрӣсро ҳргаҳ ки бигушоед забон
نایبمناب ادریس را هرگه که بگشاید زبان
Ҳам масҷидии афкандаи бен олитар азкохи сухан
هم مسجدی افکنده بن عالیتر ازکاخ سخن
Аз нусрати рои куҳан аз ёрии бахти ҷавон
از نصرت رای کهن از یاری بخت جوان
Ҳам боргоҳии дилнишини ҳам гунбадии гардуни қарин
هم بارگاهی دلنشین هم گنبدی گردون قرین
Бар мзҷъи моҳи замин бар марқади шоҳи замон
بر مضجع ماه زمین بر مرقد شاه زمان
Шҳзодаҳи аъзами ҳусайни он Исфаҳонро нури айн
شهزادهٔ اعظم حسین آن اصفهان را نور عین
Аъдои азу дар шӯру шини аҳбоби азу бо қадару шан
اعدا ازو در شور و شین احباب ازو با قدر و شان
Ҳам аз паии зуввор ӯ бунёни ниҳоди он неки ху
هم از پی زوّار او بنیان نهاد آن نیکخو
Дилкаши работии баси накӯ каш нест фарқ аз Фрқдон
دلکش رباطی بس نکو کش نیست فرق از فرقدان
Борӣ чу он фаррухи писар бар одати ҷаду падар
باری چو آن فرخ پسر بر عادت جد و پدر
Дар ҷаҳруми ин волооср биниҳоду фориғи гашт аз он
در جهرم این والااثر بنهاد و فارغ گشت از آن
Шҳзодаҳи фаррух насаб биниҳод ҷаҳрумро лақаб
شهزادهٔ فرخنسب بنهاد جهرم را لقب
Дороломонии зини сабаб комадамонеро макон
دارالامانی زین سبب کامد امانی را مکان
Ҳар сӯи паии таърих ӯ Қоонӣ омад розгў
هر سو پی تاریخ او قاآنی آمد رازگو
Бо ҳар адибии розҷу бо ҳар лбибии воздон
با هر ادیبی رازجو با هر لبیبی وازدان
Бардошти сари як тани з ҷо фармуд ин мисроъ ро
برداشت سر یک تن ز جا فرمود این مصراع را
Дороломонии Форсро бод аз балои дороломон
دارالامانی فارس را باد از بلا دارالامان