Дӯши андар хоб дидам бар қади сарвии ҷавон
دوش اندر خواب دیدم بر قد سروی جوان
Сояи густари гашти хуршед аз фарози осмон
سایه گستر گشت خورشید از فراز آسمان
Бо маъбари субҳ чун гуфтам бигуфт аз малики рай
با معبّر صبح چون گفتم بگفت از ملک ری
Шаҳ фиристад хлътӣ аз баҳри солори замон
شه فرستد خلعتی از بهر سالار زمان
Осмон малик райасту офтобаши подшоҳ
آسمان ملک ریست و آفتابش پادشاه
Сояи ташрифи малики сарви ҷавони садри ҷаҳон
سایه تشریف ملک سرو جوان صدر جهان
Мо дарин суҳбат ки ногуҳ аз дар омад моҳи ман
ما درین صحبت که ناگه از در آمد ماه من
Бо лабии ҳамранги хӯн ва бо тании ҳамсанги ҷон
با لبی همرنگ خون و با تنی همسنگ جان
Гулшани чеҳраши шукуфтаи фурӯдин дар фурӯдин
گلشن چهرش شکفته فرودین در فرودین
Сабзаи хаташи дамидаи бӯстон дар бӯстон
سبزهٔ خطش دمیده بوستان در بوستان
Ҷустам ва бигирифтам ва тангаш кашидам дар бағал
جستم و بگرفتم و تنگش کشیدم در بغل
Бар шумори чини зулфаш бӯса додам бар даҳон
بر شمار چین زلفش بوسه دادم بر دهان
Лоҷарам чун чини зулфаш бӯса ам шуд бишмор
لاجرم چون چین زلفش بوسهام شد بیشمار
Ореи ореи чини зулфашро шумурдан кӣ тавон
آری آری چین زلفش را شمردن کی توان
Шуд зи акси чеҳра ӯ чашми ман пари офтоб
شد ز عکس چهرهٔ او چشم من پر آفتاب
Шуд зи буии турра ӯ мағзи ман пари зимрон
شد ز بوی طرهٔ او مغز من پر ضیمران
Дар сарои ман з қадаш раст гуфтӣ норван
در سرای من ز قدش رست گفتی نارون
Вази ду чашми ман зи лаълаш рехт гуфтӣ нордон
وز دو چشم من ز لعلش ریخت گفتی ناردان
Зулф ӯ бўиидму ҳай атса кардам бишмор
زلف او بوییدم و هی عطسه کردم بیشمار
Лаъл ӯ бӯседаму ҳай нукта гуфтам длстон
لعل او بوسیدم و هی نکته گفتم دلستان
Гашт дар мӯӣ майонаш ақли ман борӣки байн
گشت در موی میانش عقل من باریکبین
Ақл ва ман монанди мӯе ҳар ду рафтем аз миён
عقل و من مانند مویی هر دو رفتیم از میان
Бӯса додан бар даҳонаш ғуссаро зоил кунад
بوسه دادن بر دهانش غصه را زایل کند
Оре оре кардаам ин нуктаро ман имтиҳон
آری آریکردهام این نکته را من امتحان
Ростиро ҳайрат оварадам чу дидам қад ӯ
راستی را حیرت آوردم چو دیدم قد او
Зонка бар сарви равон ҳаргиз надидам гулистон
زانکه بر سرو روان هرگز ندیدم گلستان
ё надидам брдмд аз шохи тўбоиии биҳишт
یا ندیدم بردمد از شاخ طوبایی بهشت
ё надидам бушковад бар шохи шамшоди арғавон
یا ندیدم بشکفد بر شاخ شمشاد ارغوان
Дар дандон дар даҳон ӯ чу дар Аммони гуҳар
در دندان در دهان او چو در عمان گهر
Зулфи торӣ бар рухон ӯ чу бар оташи духон
زلف تاری بر رخان او چو بر آتش دخان
Гуфт Қоонии турогар мужда ӣӣ некӯи даҳум
گفت قاآنی ترا گر مژدهیی نیکو دهم
Муждагониро чаҳ хоҳӣ дод гуфтам нақди ҷон
مژدگانی را چه خواهی داد گفتم نقد جان
Гуфт фардои баҳри соҳиби ихтиёри малики ҷам
گفت فردا بهر صاحباختیار ملک جم
Хлътӣ фархунда ояд аз хдиўи Комрон
خلعتی فرخنده آید از خدیو کامران
Хлътӣ чун зевари анҷум бар андоми сипеҳр
خلعتی چون زیور انجم بر اندام سپهر
Хлътӣ чун ҷома ҳастӣ ба болои ҷаҳон
خلعتی چون جامهٔ هستی به بالای جهان
Хлътӣ ҳамчун либоси офариниш бе қусӯр
خلعتی همچون لباس آفرینش بیقصور
Хлътӣ ҳамчун бисоти осмони гавҳари нишон
خلعتی همچون بساط آسمان گوهر نشان
Хлътӣ дар равшанӣ чун партави нури азал
خلعتی در روشنی چون پرتو نور ازل
Хлътӣ аз некуӣ чун талъати ҳури ҷинон
خلعتی از نیکویی چون طلعت حور جنان
Шамсаи алмоси он чун бенгарӣ гӯйии ҳаме
شمسهٔ الماس آن چون بنگری گویی همی
Шамси худро таъбия кардаст дар ваии осмон
شمس خود را تعبیه کردست در وی آسمان
Гуфтам он халъати мубораки бод бар мейри аҷам
گفتم آن خلعت مبارک باد بر میر عجم
Бадари дайни садри ҳудои ғиси замини ғўси замон
بدر دین صدر هدی غیث زمین غوث زمان
Осмони рифъату шавкати ҳусайни хон онкӣ ҳаст
آسمان رفعت و شوکت حسین خان آنکه هست
Теғ ӯ ҷўҳрншону дасти аўгўҳрФшон
تیغ او جوهرنشان و دست اوگوهرفشان
Он фалаки қадару малики садрӣ ки бо икрон ӯст
آن فلک قدر و ملک صدری که با یکران اوست
Бахту давлати ҳамрикобу фатҳу нусрати ҳамАннан
بخت و دولت همرکاب و فتح و نصرت همعنان
Ростиро дӯст дорад он қадр кандар вғо
راستی را دوست دارد آنقدر کاندر وغا
Бо синону тири ҷанги орад на бо теғи вкмон
با سنانو تیر جنگ آرد نه با تیغ وکمان
Фитна ӣӣ гар ҳаст дар аҳдаши манам дар шоирӣ
فتنهیی گر هست در عهدش منم در شاعری
Бо ду чашми дӯсти кон ҳам ҳаст дрхўоби гарон
با دو چشم دوست کان هم هست درخواب گران
Ҷзктоби насри ман конро парешонаст ном
جزکتاب نثر منکانرا پریشانست نام
Дар ба аҳд ӯ намондаст аз парешонеи нишон
در به عهد او نماندست از پریشانی نشان
Ризқу марги олам аз теғу қадаҳ дар даст ӯст
رزق و مرگ عالم از تیغ و قدح در دست اوست
Рӯзи разму базми вена рокрдаҳам баси имтиҳон
روز رزم و بزم وین راکردهام بس امتحان
Зонка чун теғ ва қадаҳ бигирифт гоҳи разму базм
زانکه چون تیغ و قدح بگرفت گاه رزم و بزم
Ояд аз ин ризқ мардум зояд аз он мрки ҷон
آید از اینرزقمردم زاید از آنمرک جان
Срўрои садрои бзргои доўрои Фрмондҳо
سرورا صدرا بزرگا داورا فرماندها
эй ки аз он бартарии ков софат ояд дар гумон
ایکه از آن برتریکاو صافت آید در گمان
То чаҳ крдстӣ ки ҳар рӯзати броФрозди худоӣ
تا چه کردستی که هر روزت برافرازد خدای
Басӣ наёяд кат басоед сар ба фарқи Фрқдон
بسی نیاید کت بساید سر به فرق فرقدان
Хўоси яздон кат кунад дар сӯрату маънии баланд
خواس یزدان کت کند در صورت و معنی بلند
Зон ба қади сарви равонии вази шарафи рӯҳи равон
زان به قد سرو روانی وز شرف روح روان
Гоҳи таърифати намояди шаҳриёр бе қарин
گاه تعریفت نماید شهریار بیقرین
Гоҳ ташрифат фиристад хусрави соҳибқирон
گاه تشریفت فرستد خسرو صاحبقران
Осифи аҳдати гуҳии меҳр сулаймонӣ диҳад
آصف عهدت گهی مهر سلیمانی دهد
То шӯй зон меҳр дар малики сулаймони Комрон
تا شوی زان مهر در ملک سلیمانکامران
Меҳр ӯ шуд аз шарафи меҳри арӯси бахти ту
مهر او شد از شرف مَهر عروس بخت تو
Ваа чаҳ Меҳрӣ ваа чаҳ Меҳрии меҳрҳо дар ваии ниҳон
وه چه مهری وه چه مَهری مِهرها در وی نهان
Тока аз сайёр ва собит ҳаст дар офоқи ном
تاکه از سیار و ثابت هست در آفاق نام
Бод дар офоқи умрати собиту амрати равон
باد در آفاق عمرت ثابت و امرت روان
Ҳам бинолад бадсиголати ҳам биболади чокарат
هم بنالد بدسگالت هم ببالد چاکرت
То бинолад арғунун ва то биболади арғавон
تا بنالد ارغنون و تا ببالد ارغوان
Ҷовдон то ҷилва ҳастӣ бимонад барқарор
جاودان تا جلوهٔ هستی بماند برقرار
Дар ҷаҳон чун ҷилав ҳ ҳастӣ Бамонеи ҷовдон
در جهان چون جلوهٔ هستی بمانی جاودان