Дӯш чун шуд риштаи парвини аён аз осмон

دوش چون شد رشتهٔ پروین عیان از آسمان

Дидаам парвин фишон шуд доманами парвини нишон

دیده‌ام پروین‌فشان شد دامنم پروین‌نشان

Бар замин аз бас ҳуҷум оварад ашкам чун нуҷум

بر زمین از بس هجوم آورد اشکم چون نجوم

Май нёрстми заминро фарқ кард аз осмон

می‌نیارستم زمین را فرق‌ کرد از آسمان

Барқи оҳам машъалӣ афрӯхт дргитӣ ки гашт

برق آهم مشعلی افروخت درگیتی‌که‌گشت

Аз буруни ҷомаи рози хотири мардуми аён

از برون جامه راز خاطر مردم عیان

Бскаҳи гирдогирди ман сафи саф ҳуҷум оварад ғам

بسکه‌ گرداگرد من صف‌صف هجوم آورد غم

Ҷаҳд мекардам ки худро бозҷӯем аз миён

جهد می‌کردم‌که خود را بازجویم از میان

Гоҳе аз баси зардӣ рухсора будам бими онк

گاهی از بس زردی رخساره بودم بیم آنک

Соядам бар ҷабҳаи ҳиндӯе ба ҷонии заъфарон

سایدم بر جبهه هندویی به جانی زعفران

Алғрз будам дарин ҳолат ки ногуҳи дррсид

الغرض بودم درین حالت‌که ناگه دررسید

Бар серуми он сарви боло чун балои ногаҳон

بر سرم آن سرو بالا چون بلای ناگهان

Не хато гуфтам балое ба зи айши мустадом

نی خطا گفتم بلایی به ز عیش مستدام

Не ғалат гуфтам фаное ба зи умри ҷовдон

نی غلط گفتم فنایی به ز عمر جاودان

Зулфи як харвори сунбули чеҳраи як гулзори гул

زلف یک خروار سنبل چهره یک ‌گلزار گل

Лаъли як анбори мли гесуаши як мзмори ҷон

لعل یک انبار مل‌گیسوش یک مِضمار جان

Фитнаи як хонқаҳи тақвои зи чашми длФриб

فتنهٔ یک خانقه تقوی ز چشم دلفریب

Душмани як савмиъаи тоъати зи холи длснон

دشمن یک صومعه طاعت ز خال دلسنان

Офати як рӯми тарсо аз ду парчини силсила

آفت یک روم ترسا از دو پرچین سلسله

Ғорати як дайри роҳиб аз ду мишкӣни тилсон

غارت یک دیر راهب از دو مشکین طیلسان

Зулф чун шоми муҳаррами чеҳра ҳамчун субҳи ид

زلف‌ چون‌ شام‌ محرم چهره همچون صبح عید

Субҳи идашро шудаи шоми муҳаррами соябон

صبح عیدش را شده شام محرم سایبان

Дар даҳон ӯ сухан чунону ҷўдӣ дар адам

در دهان او سخن چونان و‌جودی در عدم

Бар миён ӯ камар чунон яқинӣ бар гумон

بر میان او کمر چونان یقینی بر گمان

Рӯй симинаши сипари гесуии мишкӣнаши каманд

روی سیمینش سپر گیسوی مشکینش کمند

Зулфи парчинаши зираи мижгони хӯни резиши синон

زلف پرچینش زره مژگان خون‌ریزش سنان

Бар қадаши гесу чу Марӣ бар фарози норван

بر قدش گیسو چو ماری بر فراز نارون

Дар лабаши дандон чу дарӣ дар миёни нордон

در لبش دندان چو دری در میان ناردان

Ҳам Рахш дар зери зулф ва ҳам хаташ бар гирди лаб

هم رخش در زیر زلف و هم خطش بر گرد لب

ҒотФр дар Зангбору навба дар Ҳиндӯстон

غاتفر در زنگبار و نوبه در هندوستان

Аз фусун чашм барбастам забони оре ба саҳар

از فسون چشم بربستم زبان آری به سحر

Соҳир аз бодоми мардумро кунад ақди аллсон

ساحر از بادام مردم را کند عقد اللسان

Рӯйиши андари турраи мишкӣни қамар дар сунбула

رویش اندر طرّهٔ مشکین قمر در سنبله

Холаши андари чеҳраи симини Зуҳал бар Фрқдон

خالش اندر چهرهٔ سیمین زحل بر فرقدان

Ишқ дорад мор бар сарви равонгар мункирӣ

عشق دارد مار بر سرو روان ‌گر منکری

Зулф чун мораш бибин бар қад чун сарви равон

زلف چون مارش ببین بر قد چون سرو روان

Бо ду лаъл нӯшхандаш менанӯшам нешикар

با دو لعل نوشخندش می‌ننوشم نیشکر

Бо ду зулфи дръи пӯшиш май набавӣами зимрон

با دو زلف درع‌پوشش می‌نبویم ضیمران

Ғайри зулф чун духонаш бар рухони оташин

غیر زلف چون دخانش بر رخان آتشین

наменадидам каз ҳавои сӯии замини ёзди духон

می‌ندیدم کز هوا سوی زمین یازد دخان

Зулф ӯ бар рӯй симини ақрабӣ дар моҳтоб

زلف او بر روی سیمین عقربی در ماهتاب

Ҷаъд ӯ бар чеҳри рангини сунбулӣ бар арғавон

جعد او بر چهر رنگین‌ سنبلی بر ارغوان

Зулф бар дӯшаши ъзозилӣ ба дӯши Ҷабраил

زلف بر دوشش عزازیلی به دوش جبرئیل

Дил дар оғӯшаши дамовандии миёни парниён

دل در آغوشش دماوندی میان پرنیان

Ишқ ӯро ҳафт водӣ буд ва ман дар ҳар якаш

عشق‌او را هفت وادی بود و من در هر یکش

Заҳматӣ дидам ки дид Исфандиёр аз ҳФтхон

زحمتی دیدم‌که دید اسفندیار از هفتخان

Оташини рӯйиш чу дидам ҷустам аз ҷо чун сапанд

آتشین ‌رویش ‌چو دیدم‌ جستم ‌از جا چون سپند

Вази сапандаши ақлро оташ задам дар дудмон

وز سپندش عقل را آتش زدم در دودمان

Гуфтамаш эй тарки ғоратгар ки дар иқлӣми ҳасан

گفتمش ای ترک غارتگر که در اقلیم حسن

Некӯонро шаҳриёрии дилбаронро қаҳрамон

نیکوان را شهریاری دلبران را قهرمان

Кӯҳро дуздӣу пӯшӣ дар қсб кинам сарин

کوه را دزدی و پوشی در قصب‌ کاینم سرین

Мӯиро ореу бандии дркмр кинам миён

موی را آری و بندی درکمر کاینم میان

Токӣ аз дардат бимирам гуфт бахи бахи гӯи бимир

تاکی از دردت بمیرم‌گفت بخ‌بخ‌ گو بمیر

Токӣ аз ҳиҷрат нмонм гуфт ҳаии ҳаии гӯи ммон

تاکی از هجرت نمانم ‌گفت هی‌هی‌ گو ممان

Гуфтамаш ёрам ки бошад дар ғамати гуфтои аҷал

گفتمش یارم ‌که باشد در غمت ‌گفتا اجل

Гуфтамаш корам чаҳ бошад бе рахти гуфтои фиғон

گفتمش ‌کارم چه باشد بی‌رخت‌ گفتا فغان

Гуфтамаш шаб бе ту ноед хоби андари чашми ман

گفتمش شب بی‌تو ناید خواب اندر چشم من

Гуфт оре хоб меноед ба чашми посбон

گفت آری خواب می‌ناید به چشم پاسبان

Гуфтам аз васли даҳонат то ба кӣ ҷӯям асар

گفتم از وصل دهانت تا به‌ کی جویم اثر

Гуфт то он гуҳ ки ҷӯӣ аз даҳони ман нишон

گفت تا آن گه ‌که جویی از دهان من نشان

Гуфтам охир бар рухи ман аз чаҳ хндии шарми дор

گفتم آخر بر رخ من از چه خندی شرم دار

Гуфт ҳай ҳай мендонӣ хандаи оради заъфарон

گفت هی‌هی می‌ندانی خنده آرد زعفران

Гуфтам эй гулчеҳра чун ман боғбонӣ боядат

گفتم ای‌گلچهره چون من باغبانی بایدت

Гуфт рӯи рӯи ман ним он гул ки хоҳад боғбон

گفت رو رو من نیم آن‌ گل ‌که خواهد باغبان

Гуфтамаш эй тарк чун ман тарҷумонӣ шоядат

گفتمش ای ترک چون من ترجمانی شایدت

Гуфт бахи бахи ман на он таркам ки ҷӯяд тарҷумон

گفت بخ‌بخ من نه آن ترکم‌ که جوید ترجمان

Гуфтам охир чанд монад рози ҷаврати сар ба меҳр

گفتم آخر چند ماند راز جورت سر به مهر

Меҳр бурдор аз замир ва қуфл бигушо аз забон

مهر بردار از ضمیر و قفل بگشا از زبان

Гуфт эй аблаҳ ндонӣ аинқдркзи васли ту

گفت ای ابله‌ ندانی اینقدرکز وصل تو

Ман ҳамон байнам ки биндглшн аз боди хазон

من همان بینم‌که بیندگلشن از باد خزان

Бенишоне чун туро чун ман нишоед ҳамнишин

بی‌نشانی چون تو را چون من نشاید همنشین

Мизбонӣ чун туро чун ман набояд миҳмон

میزبانی ‌چون ترا چون من نباید میهمان

Турраам Марӣ на каши чанг ту бошад моргир

طره‌ام‌ ماری نه‌ کش چنگ‌تو باشد مارگیر

Ғабғабами гӯйӣ на каши даст ту бошад сўлҷон

غبغبم‌گویی نه کش دست تو باشد صولجان

Ту б ҳи қомат чу Н камоне ман ба қомати ҳамчуи тир

تو ب ه‌قامت چو‌ن ‌کمانی من به‌ قامت همچو تیر

Тир парон бугзарад чун ҷуфт гардад бокмон

تیر پران بگذرد چون جفت‌ گردد باکمان

Бо чунин рухсори мункир бо чунин андоми зишт

با چنین رخسار منکر با چنین اندام زشت

ӣнқадари ҳуҷҷати мҷўӣу ӣнқадари таййибати марон

اینقدر حجت مجوی و اینقدر طیبت مران

Манзари зебои надории ёр зебору махоҳ

منظر زیبا نداری یار زیبارو مخواه

Мантиқи ширини надории шӯхи ширини лаби мхўи ан

منطق شیرین نداری شوخ شیرین‌لب مخو‌ان

Рӯй зишти худ ндидстии магар дар оина

روی زشت خود ندیدستی مگر در آینه

То ба ҷаҳд аз худ гурезии қирвон то қирвон

تا به‌جهد از خود گریزی قیروان تا قیروان

Сӯрати зишти турои сӯратгарӣ гар баркашад

صورت زشت ترا صورتگری ‌گر برکشد

Калакаш аз таъсири он сӯрати бхўшд дар бенон

کلکش از تأثیر آن صورت بخوشد در بنان

Бар рухи зардати з ҳар ҷониби нишони обила

بر رخ زردت ز هر جانب نشان آبله

Пашша хокӣаст монон бар брозӣ пурфишон

پشهٔ خاکیست مانان بر برازی پرفشان

Байнят чун новдону оби азуи ҷорӣ чунонк

بینیت چون ناودان و آب ازو جاری چنانک

Рӯз боронаш нишоед фарқ кард аз новдон

روز بارانش نشاید فرق‌ کرد از ناودان

Рӯй зиштат гар шавад дар сӯрати бути ҷилва гар

روی زشتت ‌گر شود در صورت بت جلوه‌گر

Кофарамгар ҳеҷ кофари бути пурситад дар ҷаҳон

کافرم‌ گر هیچ ‌کافر بت پرستد در جهان

Врксӣ науммат кунад бар дарҳаму динори нақш

ورکسی نامت‌کند بر درهم و دینار نقش

Дарҳаму динор рокс менагирад ройгон

درهم و دینار راکس می‌نگیرد رایگان

Гар намое рӯй ман бо рӯй зишти худ қиёс

گر نمایی روی من با روی زشت خود قیاس

Озмӯни ойӣнаро баргир ва дар шабаҳати ммон

آزمون آیینه را برگیر و در شبهت ممان

Морро нисбат гунаҳ бошад ба товуси Ирам

مار را نسبت‌گنه باشد به طاووس ارم

Хорро шабаҳат хато бошад ба гулзори ҷинон

خار را شبهت خطا باشد به ‌گلزار جنان

Вари Тогоеи васли ман бас дилкашасту дилпазир

ور توگویی وصل‌من بس دلکشست و دلپذیر

Як нафас бо чун худӣ биншин з рӯй имтиҳон

یک‌ نفس با چون خودی بنشین ز روی امتحان

То чаҳ крдстми гунаҳ то бо ту бошам ҳамнишин

تا چه‌ کردستم‌ گنه تا با تو باشم همنشین

ё чаҳ крдстми хато то бо ту бошам дар ғамон

یا چه ‌کردستم خطا تا با تو باشم در غمان

Мари турои тоъат чаҳ бошад то худоят дар ҷазо

مر ترا طاعت چه باشد تا خدایت در جزا

Аз висол чун манӣ бахшад ҳаёти ҷовдон

از وصال چون منی بخشد حیات جاودان

ё марои исён чаҳ бошад то ба кайфари кирдигор

یا مرا عصیان چه باشد تا به‌کیفر کردگار

Аз ҷамол чун туе гуяд ба дӯзах кун макон

از جمال چون تویی‌گوید به دوزخ ‌کن مکان

Гоҳи хуонеи суст меҳрам ҳастам оре инчунин

گاه خوانی سست‌مهرم هستم آری اینچنین

Гоҳи хуоне сахт рӯем ҳастам ореи он чунон

گاه خوانی سخت رویم هستم آری آن چنان

Сахти рўистм вале бо вени ту ёрии сусти табъ

سخت‌رویستم‌ولی‌با ون‌تو یاری سست‌طبع

Сусти мҳрстм вале бо чун ту хории сахти ҷон

سست ‌مهرستم ‌ولی ‌با چون ‌تو خاری سخت ‌جان

Ростиро дар шгФтстми зи атвори сипеҳр

راستی را در شگفتستم ز اطوار سپهر

Ростиро дар шгрФстми зи адвори ҷаҳон

راستی را در شگرفستم ز ادوار جهان

Каз чаҳ ҳарҷо ғарча ӣӣ днгии дбнгии диўрнг

کز چه هرجا غرچه‌یی دنگی دبنگی دیورنگ

Аблаҳии гӯлии фузулии ноқабӯлии қлтбон

ابلهی گولی فضولی ناقبولی قلتبان

Алкнии кӯрии карии лангии шулии зиштии куллӣ

الکنی کوری کری لنگی شلی زشتی کلی

Бдсрштии аи ҳавлии зиштии наҳифии нотавон

بدسرشتی ا‌حولی زشتی نحیفی ناتوان

Сода ӣӣ гирад сбиҳ ва дилбарӣ хоҳад малеҳ

ساده‌یی گیرد صبیح‌و دلبری‌خواهد ملیح

Ҳамсарии хуи аҳади ҷамил ва шоҳидӣ ҷӯяд ҷавон

همسری‌ خو‌اهد جمیل‌ و شاهدی جوید جوان

Кўбкў тозон ки гардад бо нигорӣ ҳамнишин

کوبکو تازان‌که گردد با نگاری همنشین

Дрбдри ёзон ки гардад бо зарифии ройгон

دربدر یازان‌ که گردد با ظریفی رایگان

Гар тҷнб бинад аз ёрии бгриди абрўор

گر تجنب بیند از یاری بگرید ابروار

Вар тақарруб бинад аз шухии бихандади барқи сон

ور تقرب بیند از شوخی بخندد برق‌سان

Гоҳ бо маъшӯқ гуяд инат ҷавр бе ҳисоб

گاه با معشوق‌ گوید اینت جور بی‌حساب

Гоҳ бо манзур гуяд инат зулм бе карон

گاه با منظور گوید اینت ظلم بی‌کران

Дилбари мазлӯм аз хиҷлати бнсроиди сухан

دلبر مظلوم از خجلت بنسراید سخن

Шоҳиди маҳҷӯб аз ҳасрати бнгшоиди забон

شاهد محجوب‌از حسرت بنگشاید زبان

Худ намояди ҷавр ва аз маъшӯқ нолад ҳар нафас

خود نماید جور و از معشوق نالد هر نفس

Худед зулм ва аз маҳбӯб мӯед ҳар замон

خود اید ظلم و از محبوب موید هر زمان

Ҷаври он ин ббн ки гардад бо нигории мқтрн

جور آن این ببن‌ که ‌گردد با نگاری مقترن

Зулми он ин бас ки ҷӯяд бо ҷавонии ақтрон

ظلم آن این بس‌که جوید با جوانی اقتران

Он азин ҷуфти нишот ва ин азон ёри мҳн

آن ازین جفت نشاط و این ازان یار محن

Ин азон андари ҷҳим ва он азин андари ҷинон

این ازان اندر جحیم و آن ازین اندر جنان

Ростиро дилбарии девона бояд ҳамчуи ман

راستی را دلبری دیوانه باید همچو من

То магар бо зишти рӯе чун ту гардад тавъамон

تا مگر با زشت‌رویی چون تو گردد توأمان

Чашми хираи хашми чира рӯй тираи хуии зишт

چشم خیره‌ خشم چیره‌ روی تیره‌ خوی زشت

Рухи гиреҳи нихвати фараи сӯрати зираи қомати камон

رخ‌گره نخوت فره صورت زره قامت‌کمان

Бахти лоғари ранҷи фарбеҳи мағзи холии ҷаҳли пар

بخت لاغر رنج فربه مغز خالی جهل پر

Ғами фаровони дили навони дониши сабки хотиргарон

غم‌ فراوان دل‌نوان دانش سبک خاطرگران

Оҳи сарду ашки гарму рӯҳи зор ва тан назор

آه سرد و اشک ‌گرم و روح زار و تن نزار

Рӯй сахту табъи сусту ҷони нижанду дили навон

روی‌سخت ‌و طبع‌سست ‌و جان‌نژند و دل‌نوان

Қомати пасти ту байнам ё рухи пари обила

قامت پست تو بینم یا رخ پر آبله

Ҳайкали зафти ту байнам ё дили номеҳрбон

هیکل زفت تو بینم یا دل نامهربان

Ту чаҳ бинӣ аз ман он бинӣ ки роғ аз фурӯдин

تو چه بینی از من آن بینی‌ که راغ از فرودین

Ман чаҳ ёбам аз ту он ёбам ки боғ аз меҳргон

من چه یابم از تو آن یابم ‌که باغ از مهرگان

Ту марои боби малолии ман турои оби зулол

تو مرا باب ملالی من ترا آب زلال

Ту марои ранҷи равонии ман турои ганҷи равон

تو مرا رنج روانی من ترا گنج روان

Ман турои дори Наимами ту марои нори ҷҳим

من ترا دار نعیمم تو مرا نار جحیم

Ман турои боғи ҷнонми ту марои доғи ҷинон

من ترا باغ جنانم تو مرا داغ جنان

Ту марои душмани ҷони ми Н марое ҳамнишин

تو مرای دشمن جان م‌ن مرایی همنشین

Ман туроем роҳати тан чун туроем ҳамАннан

من ترایم راحت تن چون ترایم همعنان

Ман чаҳ байнам аз ту он байнам ки аз сарсари чароғ

من چه بینم از تو آن بینم ‌که از صرصر چراغ

Ту чаҳ бинӣ аз ман он бинӣ ки аз роҳи равон

تو چه بینی از من آن بینی که از راح روان

Ту марои он заҳматии каши васфи берун аз ҳадис

تو مرا آن‌زحمتی‌کش وصف بیرون از حدیث

Ман турои он раҳматами каши мадҳи берун аз баён

من ترا آن رحمتم‌کش مدح بیرون از بیان

На туро яздон фиристад раҳматии бартари азин

نه ترا یزدان فرستد رحمتی برتر ازین

На мрогиҳони писандади заҳматии бартар аз он

نه مراگیهان پسندد زحمتی برتر از آن

Васл ту маргасту марг аз умр нагузорад асар

وصل تو مرگست و مرگ از عمر نگذارد اثر

Рӯй ту ранҷасту ранҷ аз шахсбирабоед тавон

روی تو رنجست و رنج از شخص برباید توان

Ъшқбозӣ чун ту зишту шоҳидии зебо чу ман

عشقبازی ‌چون ‌تو زشت و شاهدی ‌زیبا چو من

Фии алмисли доне чаҳ бошад осмону ресмон

فی‌المثل دانی چه باشد آسمان و ریسمان

Ин буд инсоф ёрб каз висол чун туе

این بود انصاف یارب ‌کز وصال چون تویی

Ман ббошми ноумед ва ман ббошми нотавон

من بباشم ناامید و من بباشم ناتوان

Вена раво бошад худоро каз висол чун манӣ

وین روا باشد خدا را کز وصال چون منی

Ту бпоиии шодком ва ту Бамонеи шодмон

تو بپایی شادکام و تو بمانی شادمان

Бо ту чун бошам набошад ҳеҷам аз шодии асар

با تو چون باشم نباشد هیچم از شادی اثر

Бо ту чун монам намонад ҳеҷам аз ъушрати нишон

با تو چون مانم نماند هیچم از عشرت نشان

Ранҷ бинад подшо чун бо гадо гардад қарин

رنج بیند پادشا چون با گدا گردد قرین

Наҳс гардад муштарӣ чун бо Зуҳал ҷӯяд қирон

نحس گردد مشتری چون‌ با زحل جوید قران

Хўшдлиро моя ӣӣ бояд марои бсрои ҳин

خوشدلی را مایه‌یی باید مرا بسرای هین

Некуиро оятӣ шояд маро бинмоӣ ҳон

‌نیکویی را آیتی شاید مرا بنمای هان

эй дриғококии самоӣ худ дидӣ ба чашм

ای‌دریغاکاکی سمای خود دیدی به چشم

То ба пои хештан аз хештани ҷустии карон

تا به پای ‌خویشتن از خویشتن جستی‌ کران

Ту агар бӯсии марои бӯсида ӣӣ маро ҷабин

تو اگر بوسی مرا بوسیده‌یی مه را جبین

Ман агар бӯсами туро бӯсидаам харро фалон

من اگر بوسم ترا بوسیده‌ام خر را فلان

Гар марои хоҳӣ дуое кард борӣ кун чунин

گر مرا خواهی دعایی کرد باری کن چنین

Каз висол чун туе дорад худоем дар амон

کز وصال چون تویی دارد خدایم در امان

Гуфтам эй сарви қбопўши ӣнҳамаи тавсани мтоз

گفتم ای سرو قباپوش اینهمه توسن متاز

Гуфтам эй моҳи каллаи дори ӣнқадари мураккаби марон

گفتم ای ماه ‌کله‌دار اینقدر مرکب مران

Ғмзҳои дилбаронро рамзҳо бошад наҳуфт

غمزهای دلبران را رمزها باشد نهفت

Нозҳои некӯонро розҳо бошад ниҳон

نازهای نیکوان را رازها باشد نهان

Ҳасан намеҳаст олӣ нрдбонсн чист ишқ

حسن بامی‌هست‌عالی‌نردبانثن چیست عشق

Ҳечкас бар бом менатавон шудан бе нардбон

هیچکس بر بام می‌نتوان شدن بی‌نردبان

Ишқ хусрав кард шукрро ба ширинӣ мисл

عشق خسرو کرد شکر را به شیرینی مثل

Варна шукри номи бсёрстии андари Исфаҳон

ورنه شکر نام بسیارستی اندر اصفهان

Ҳам арабро бӯда чун Лайлии ҳазорон длФриб

هم عرب را بوده چون لیلی هزاران دلفریب

Ҳам аҷамро бӯда чун ширини ҳазорон длстон

هم عجم را بوده چون شیرین هزاران دلستان

Шӯри маҷнӯнии мар ӯ рокрди маърӯфи змн

شور مجنونی مر او راکرد معروف زمن

Шавқи Фарҳодии мари инро сохт машҳури замон

شوق فرهادی مر این را ساخت مشهور زمان

Аз Зулайхои Юсуфи андар хубрӯе шуд мисл

از زلیخا یوسف اندر خوبرویی شد مثل

Азксири ъзаҳи а иззат ёфт дар малики ҷаҳон

ازکثیر عزه‌ا عزت یافت در ملک جهان

Гар набӯдӣ Вомиқ аз узро ки пурседӣ асар

گر نبودی وامق از عذرا که پرسیدی اثر

Вар набӯдӣ ърўаҳ аз ъФрокаҳ донистӣ нишон

ور نبودی‌عروه از عفراکه دانستی نشان

Ҳиндӯеи хуршеди рахшонро ситоиш ме накард

هندویی خورشید رخشان ‌را ستایش می‌نکرد

То на зоўли ҳайрат ҳрбо фикандаш дргмон

تا نه زاول حیرت حربا فکندش درگمان

Шамъ аз ҷонбозӣ парвона омад сарфароз

شمع از جانبازی پروانه آمد سرفراز

Вис аз дили бурдани ромин мисл шуд дар ҷаҳон

ویس از دل بردن رامین مثل شد در جهان

Срўкӣ болад ба бустон гар нанолад фохта

سروکی بالد به بستان‌گر ننالد فاخته

Гул куҷо хандад ба гулзор ар нзорди зндхўон

گُل‌کجا خندد به‌ گلزار ار نزارد زندخوان

Гар набӯдӣ достони тавбау Лайлӣ мисл

گر نبودی داستان توبه و لیلی مثل

Аз ҳади авҳом номӣ менабӯдӣ дар миён

از حد اوهام نامی می‌نبودی در میان

Вари ҷамил аз дил набӯдӣ толиби ҳасани ҷамол

ور جمیل از دل نبودی طالب حسن جمال

Кофарамгар ҳеҷ ронадӣ аз бсинаҳи достон

کافرم ‌گر هیچ راندی از بُثینه‌ داستان

Шоири моҳир чу Фирдавсии ббоистии ҳаме

شاعر ماهر چو فردوسی ببایستی همی

То ба даҳри андар хабар монадӣ згрди систон

تا به دهر اندر خبر ماندی زگرد سیستان

МФлқии доно чу хоқонии бшоистии ҳаме

مفلقی دانا چو خاقانی بشایستی همی

То ба даврони достони гўидкс аз шоҳи ахстон

تا به دوران داستان‌گویدکس از شاه اخستان

Лоҷарам бояд чу Қоонии адибии ҳӯшманд

لاجرم باید چو قاآنی ادیبی هوشمند

То ба гетӣ достон монад зи шоҳи расатон

تا به‌ گیتی داستان ماند ز شاه راستان