Садр аъзам шуд чу бахти шаҳриёр аз нави ҷавон

صدر اعظم شد چو بخت شهریار از نو جوان

Аз нишоти онкии шоҳ беқарин раст аз қирон

از نشاط آنکه شاه بی‌قرین رست از قران

Чун скндршоаҳ шуд соҳибқирону хоҷаи Хизр

چون سکندرشاه شد صاحبقران و خواجه خضر

Каз ҳаёти шоҳаш эзад дод умри ҷовдон

کز حیات شاهش ایزد داد عمر جاودان

Хости эзади шоҳро огаҳ кунад аз кед хасм

خواست ایزد شاه را آگه‌ کند از کید خصم

Варна ҳаргизи ин қазои нозили нгшии зосмон

ورنه هرگز این قضا نازل نگشی زآسمان

Гарчи пераст осон лек ӣнқадар мабҳут нест

گرچه‌ پیرست آسان لیک اینقدر مبهوت نیست

Каз худояш шарм ноед вази шаҳаншоҳи ҷавон

کز خدایش شرم ناید وز شهنشاه جوان

Ҷуз бар аъдои малик аз шарми тири хасми шоҳ

جز بر اعدای ملک از شرم تیر خصم شاه

Ҳеҷ тирии баъди азин то ҳашар ноед бар нишон

هیچ تیری بعد ازین تا حشر ناید بر نشان

Оташи намрудён бар қаҳрамони обу хок

آتش نمرودیان بر قهرمان آب و خاک

Шуд гулистон варна бар бод фано рафтӣ ҷаҳон

شد گلستان ورنه بر باد فنا رفتی جهان

Аз қазои рӯзӣ ки бигузашт ин қирон аз шаҳриёр

از قضا روزی که بگذشت این قران از شهریار

Ман ба шаҳр андар бидам бо дуашон ҳамдостон

من به شهر اندر بدم با دوشان همداستان

Мадҳи шоҳ ва хоҷа мехондам ба овози баланд

مدح شاه‌ ‌و خواجه می‌خواندم به آواز بلند

Бо беоне нағзи каш буд аз фасоҳати тарҷумон

با بیانی نغز کش بود از فصاحت ترجمان

Ногаҳон май хӯрда ва хуй карда он моҳи хутан

ناگهان می خورده و خوی‌کرده آن ماه ختن

Омаду зи абрӯӣу мижгони ҳмрҳши тиру камон

آمد و ز ابروی و مژگان همرهش تیر و کمان

Чун каманди паҳлавонони зулфи чини чин то камар

چون‌ کمند پهلوانان زلف چین چین تا کمر

Ҳамчуи доми сидгирони ҷаъди хами хам то миён

همچو دام صیدگیران جعد خم‌خم تا میان

Ҷои мижгон аз бар оҳӯии чсбмши руста буд

جای مژگان از بر آهوی چثبمش رسته بود

Нохуни чрғи шикории панҷаи шери жён

ناخن چرغ شکاری پنجهٔ شیر ژیان

Аз ду чашмаши хуррамии пайдо чу нур аз нирин

از دو چشمش خرمی پیدا چو نور از نیرین

Вази ду чеҳраши ваҷди зоҳир чун фурӯғ аз Фрқдон

وز دو چهرش وجد ظاهر چون ‌فروغ ‌از فرقدان

Гуфт Қоонии з ҷо бархезу ҷонро муждаи даҳ

گفت قاآنی ز جا برخیز و جان را مژده ده

Коинки эзади аҳли Эронро з нав бахшед ҷон

کاینک ایزد اهل ایران را ز نو بخشید جان

Ҷисму ҷону ақлу дайну молу ҳолу симу зар

جسم‌ و جان ‌و عقل ‌و دین ‌و مال ‌و حال ‌و سیم‌ و زر

Кардамаш эсор ва гуфтам ҳон накӯтар кун баён

کردمش ایثار و گفتم هان نکوتر کن بیان

Гуфт даии коФтоди моҳи андари муҳоқ аз нури меҳр

گفت دی ‌کافتاد ماه اندر محاق از نور مهر

Ин қирон шуд ошкор аз гардиши даври замон

این قران شد آشکار از گردش دور زمان

Ҷам ба азми сайди ваҳш аз тахт шуд бар бодпо

جم به عزم صید وحش از تخت شد بر بادپا

Дар сафаши пӯёни пиёдаи боди резон аз Аннан

در صفش پویان پیاده باد ریزان از عنان

Ҷам дар эшон чун нигин дар ҳалқаи ангуштарӣ

جم در ایشان چون نگین در حلقه انگشتری

Бар сараш аз сояи мурғони ҷинати соябон

بر سرش از سایه مرغان جنت سایبان

Ҷини гирифтаи девӣ аз пеши сулаймони ҳамчуи бод

جن گرفته دیوی از پیش سلیمان همچو باد

Ҷуст ва дар морон оҳан карда мӯронро ниҳон

جست و در ماران آهن ‌کرده موران را نهان

Сурхи мороне ки гашт аз он сияҳи морони падед

سرخ‌مارانی که گشت از آن سیه‌ماران پدید

Муҳраи позҳри сӯй шаҳ фиканданд аз даҳон

مهرهٔ پازهر سوی شه فکندند از دهان

Варна ҳошо заҳрашон мешудгар андаки коргар

ورنه حاشا زهرشان می‌شد گر اندک ‌کارگر

Ҳамчуи тахти ҷами ҷаҳон бар бод рафтӣ ногаҳон

همچو تخت جم جهان بر باد رفتی ناگهان

Хоҷаи ҳоли исм аъзам хонд ва чун осиф дамид

خواجه‌حال‌اسم‌اعظم‌خواند و چون آصف دمید

Бар сулаймон то зкид аҳриман ёбад амон

بر سلیمان تا زکید اهرمن یابد امان

Ҳудҳудии ин муждаи ҳолеи баради зии билқиси аср

هدهدی این مژده حالی برد زی بلقیس عصر

Каз дадони инс ва ҷон барраед шоҳи инсу ҷон

کز ددان انس و جان برهید شاه انس و جان

Боз чун срҳ ммрд шуд машйади малики вгшт

باز چون‌صرح مُمَرّد شد مشید ملک وگشت

Бодсон бар деву дади ҳукми сулаймонии равон

بادسان بر دیو و دد حکم سلیمانی روان

Аз шарӯр душманон шуд шоҳро ҳосили сарвар

از شرور دشمنان شد شاه را حاصل سرور

Дар ҳавоӣ сӯрӣ шуд хасмро восили ҳўон

در هوای سوری شد خصم را واصل هوان

То нагӯйӣ шаҳ дар ин наҳзати шикор Аслан накард

تا نگویی شه در این نهضت شکار اصلا نکرد

Кард нахҷӣрӣ казу то ҳашар монад достон

کرد نخجیری کزو تا حشر ماند داستان

Азми нхчр ғизолон дошт хӯкон кард сайд

عزم نخچر غزالان داشت خوکان‌کرد صید

То ки юзон ва сегонро сайр созад зостхўон

تا که یوزان و سگان را سیر سازد زاستخوان

Алғёс эй садри аъзами чораи некӯи сгол

الغیاث ای صدر اعظم چارهٔ نیکو سگال

То дадони маликро оташи занӣ дар дудмон

تا ددان ملک را آتش زنی در دودمان

Охири шаволро ҳар соли зини пас ид кун

آخر شوال را هر سال زین پس عید کن

Чокарони шоҳро даъвати намо аз ҳар карон

چاکران شاه را دعوت نما از هر کران

Ҳай бигӯ шоҳиди биё зоҳид бирав хозин бубахш

هی بگو شاهد بیا زاهد برو خازن ببخش

Ҳай бигӯ соқӣ бидиҳ чангӣ бизан мутриб бихон

هی بگو ساقی بده چنگی بزن مطرب بخوان

Абди қурбон шаҳаш кун ном ва ҳамчун гӯсфанд

عبد قربان شهش ‌کن نام و همچون‌ گوسفند

Душманонро сари бабр дар роҳи шоҳи Комрон

دشمنان را سر ببر در راه شاه‌ کامران

Душманонгар қобили қурбони шаҳ гаштан наянд

دشمنان‌ گر قابل قربان شه‌ گشتن نیند

Дӯстонро ҷумла қурбон кун ба хоки остон

دوستان را جمله قربان ‌کن به خاک آستان

Аз равони дӯстони рӯҳи аломинро соз назул

از روان دوستان روح‌الامین را ساز نزل

зи устихон душманон кун каркасонро миҳмон

ز استخوان دشمنان کن کرکسان را میهمان

То фалак гардад ба гирди дарга доро бигард

تا فلک‌ گردد به گرد درگه دارا بگرد

То ҷаҳон монад ба зери сояи яздони бимон

تا جهان ماند به زیر سایهٔ یزدان بمان

Ҳам ба Қоонӣ бифармо то бабўсад дасти ту

هم به قاآنی بفرما تا ببوسد دست تو

То даҳонаш дар сухан гардад чун дастати дирафшон

تا دهانش‌ در سخن‌ گردد چون دستت درفشان