Аз чаҳ нагӯям сипоси эзади бичўн

از چه نگویم سپاس ایزد بیچون

Аз чаҳ наронам дуруди толеъи маймун

از چه نرانم درود طالع میمون

Аз чаҳ нболми баҳр чаҳ дар замӣ эдар

از چه نبالم بهر چه در زمی ایدر

Аз чаҳ ннозми бҳркаҳ дар фалак айдун

از چه ننازم بهرکه در فلک ایدون

Каз шарафи хизмат амир мӯед

کز شرف خدمت امیر موید

Каш фар Искандарасту рои Флотўн

کش فر اسکندرست و رای فلاطون

Таъна занад қадарам аз ҷамол ба хуршед

طعنه زند قدرم از جمال به خورشید

Сухра кунад садрам аз ҷалол ба гардун

سخره‌کند صدرم از جلال به‌گردون

Ходими қасри марои дафинаи хусрав

خادم قصر مرا دفینهٔ خسرو

Чокркохи марои хазинаи қорун

چاکرکاخ مرا خزینهٔ قارون

Садаам омўдаҳ аз дрории махзан

سدّه‌ام آموده از دراری مخزن

Даргаами оканда аз лолии мхзўн

درگهم آکنده از لآلی مخزون

Ҷомаи худоами даргаами ҳамаи дебо

جامهٔ خدّام درگهم همه دیبا

Кисвати суккон садаам ҳамаи аксўн

کسوت سکان سده‌ام همه اکسون

Тузӣ вктоншони либос дар озор

توزی وکتانشان لباس در آذار

Қоқму санҷобашони лбўс ба конӯн

قاقم و سنجابشان لبوس به‌کانون

Синаи ҳосиди зи рашки ҷоҳами дӯзах

سینهٔ حاسد ز رشک جاهم دوزخ

Дидаи душмани зи шарми қадарами Ҷайҳун

دیدهٔ دشمن ز شرم قدرم جیحون

Ончии ҷалолат ба ҷоҳи ман ҳамаи мзмр

آنچه جلالت به جاه من همه مضمر

Ончии саодат ба бахти ман ҳамаи мақрун

آنچه سعادت به بخت من همه مقرون

Гуҳи зи бути содаи ҳуҷраи созами гулшан

گه ز بت ساده حجره سازم ‌گلشن

Гуҳи зи бти бодаи чеҳраи орми гулгун

گه ز بط باده چهره آرم‌گلگون

Айши мҳнои марои ҳамораи муҳайё

عیش مهنا مرا هماره مهیا

зи ахтари маймуни брғми ҳосиди мтъўн

ز اختر میمون برغم حاسد مطعون

Аз чаҳ набошад чунин ки ҳаст ба фарқам

از چه نباشد چنین ‌که هست به فرقم

Соя фикан шҳпр эй ҳумоюн

سایه فکن شهپر همای همایون

Аз ҳасади нутқ ӯ ки рашк тбр зад

از حسد نطق او که رشک طبر زد

Ашк тбр зад гирифтаи ранги тбри хӯн

اشک طبر زد گرفته رنگ طبر خون

Қадари вай аз баси азими малики ҷаҳони танг

قدر وی از بس عظیم ملک جهان تنگ

Гӯйии Юсуф ба сҷни омадаи мсҷўн

گویی یوسف به سجن آمده مسجون

Форс чаҳ Эрони замини кадом ки шаҳрӣаст

فارس چه‌ایران‌زمین کدام که‌شهریست

Дар назари ҳимматаши сарочаи маскӯн

در نظر همتش سراچهٔ مسکون

Насраши козрм ҳарчӣ лўлўи мансур

نثرش ‌کازرم هرچه لولو منثور

Змши кошўб ҳарчӣ гавҳари макнун

ظمش‌کآشوب هرچه‌گوهر مکنون

Моштаҳи чеҳр ҳарчӣ шоҳиди маънӣ

ماشطهٔ چهر هرچه شاهد معنی

Воситаи ақд ҳар чаҳ гавҳари мзмўи Н

واسطهٔ عقد هر چه‌ گوهر مضمو‌ن

Соҳати конӯн ба як хитоби ту ҷинат

ساحت‌ کانون به یک خطاب تو جنّت

Арсаи ҷинат ба як итоби ту конӯн

عرصهٔ جنت به یک عتاب تو کانون

Малики малик аз баҳори ҷоҳи ту хуррам

ملک ملک از بهار جاه تو خرم

Фалаки фалак аз нисори ҷӯади ту машҳун

فُلک فلک از نثار جود تو مشحون

Чун барӣ аз баҳри вақъаи даст ба ханҷар

چون بری از بهر وقعه دست به خنجر

Чун наҳй аз бҳркинаҳи пой бар арғўн

چون نهی از بهرکینه پای بر ارغون

Сайҳун гардад зи туфи теғи ту саҳро

سیحون‌گردد ز تف تیغ تو صحرا

Саҳро ояд зи хӯни хасми ту Сайҳун

صحرا آید ز خون خصم تو سیحون

Чарх наёрад туро ҳам?ил ба найранг

چرخ نیارد تو را همال به نیرنگ

Даҳр наҷуед турои мисол ба афсун

دهر نجوید ترا مثال به افسون

Боди нбнддксии зи ҳила ба чанбар

باد نبنددکسی ز حیله به چنبر

Об нисоед касе зи худъа ба ҳоўўн

آب نساید کسی ز خدعه به هاوون

Субҳи зи қаҳрат чу ҷони тира ҳомон

صبح ز قهرت چو جان تیرهٔ هامان

Шоми зи меҳрат чу рои равшани ҳрўн

شام ز مهرت چو رای روشن هرون

Гарна ду сад дидагони бадяши зи анҷум

گرنه دو صد دیدگان بدیش ز انجم

Ҷяши ту ҳараш задӣ ба чархи шабихун

جیش تو هرش زدی به چرخ شبیخون

Не ба ҷузи арқони танӣ ба аҳди ту мискин

نی به جز ارکان تنی به عهد تو مسکین

Не ба ҷуз аз ӣам дилӣ ба асри ту маҳзун

نی به جز از یم دلی به عصر تو محزون

Ршҳаҳ ӣӣ аз лаҷа навол ту дарё

رشحه‌یی از لجهٔ نوال تو دریا

Қатра аз қулзуми атои ту омўн

قطرهٔ از قلزم عطای تو آمون

Гар на саодат буд ба бахти ту ошиқ

گر نه سعادت بود به بخت تو عاشق

Варна ҷалолат буд ба бахти ту мафтӯн

ورنه جلالت بود به بخت تو مفتون

Азчаҳ ҳаморааст он ба бахти ту ҳамдам

ازچه هماره است آن به بخت تو همدم

Аз чаҳ ҳамешааст ин ба тахти ту мақрун

از چه‌ همیشه‌ است‌ این‌ به‌ تخت تو مقرون

Догарои доўрои манам ки ба аҳдат

دادگرا داورا منم‌ که به عهدت

Дод дили хўдгрФтм аз фалаки дун

داد دل خودگرفتم از فلک دون

Дар тани ман сорӣаст меҳри ту чун раг

در تن من ساری است مهر تو چون رگ

Дар раги ман ҷорӣаст ҷӯади ту чун хӯн

در رگ من جاری است جود تو چون خون

Рӯзӣ агар садҳазори бозкнми шукр

روزی اگر صدهزار بازکنم شکر

Боз буд неъматати зи шукри ман афзӯн

باز بود نعمتت ز شکر من افزون

Дар бар ман ҳамчуи дили вафои ту мзмр

در بر من همچو دل وفای تو مضمر

Дар дили ман ҳамчуи ҷони ризои ту макнун

در دل من همچو جان رضای تو مکنون

Ҳар сари мӯ гар шавад ҳазор забонам

هر سر مو گر شود هزار زبانم

Шокири як неъматат чигуна шавад чун

شاکر یک نعمتت چگونه شود چون

Бар рагам аз нештар зананд дамодам

بر رگم از نیشتر زنند دمادم

Аз рагам ояд чу хӯни санои ту берун

از رگم آید چو خون ثنای تو بیرون

Токагар анбори пушти токи зи ънқўд

تاکه‌گر انبار پشت تاک ز عنقود

То ки нигунсори шохи нахли зи ърҷўн

تا که نگونسار شاخ نخل ز عرجون

Кишварат аз қидкиди ҳодисаи эмин

کشورت از قیدکید حادثه ایمن

Млктт аз тиши ҷяши ҳодисаи Маъмун

ملکتت از طیش جیش حادثه مامون

Шеъри ман он сарви бӯстони маъонӣ

شعر من آن سرو بوستان معانی

Чун қади хубон ба боғи мадҳи ту мавзун

چون قد خوبان به باغ مدح تو موزون

Умри ту ҳамчун рӯй а дар охири ашъор

عمر تو همچون روی‌ا در آخر اشعار

Бодои охири мадоргардаши гардун

بادا آخر مدارگردش گردون

Давлату умрати чунон дароз ки ҳасраш

دولت و عمرت چنان دراز که حصرش

Каси натавонад ба ғайри эзад бе чун

کس نتواند به غیر ایزد بی‌چون