эй тарки ман эй иди ту чун рӯй ту маймун

ای ترک من ای عید تو چون روی ‌تو میمون

Бар турраи мафтӯли ту дилҳо ҳамаи мафтӯн

بر طرهٔ مفتول تو دلها همه مفتون

Ақли ту куҳани бахти ту нави вақти ту хуррам

عقل تو کهن بخت تو نو وقت تو خرم

Соли ту накӯи ҳоли ту хуши фоли ту маймун

سال تو نکو حال تو خوش فال تو میمون

Зонгўнаҳ ки бар халқ ҳумоюн гузарад ид

زانگونه که بر خلق همایون گذرد عید

Бар мо бигузар то гузарад иди ҳумоюн

بر ما بگذر تا گذرد عید همایون

Чун бӯса буд тӯшаи ҷони хосса ба наврӯз

چون بوسه بود توشهٔ جان خاصه به نوروز

эй тарк баётот бабўсам лаб мегаван

ای ترک بیاتات ببوسم لب میگون

Ҳаии бўимти он лаб ки ба таъмаст тбрзд

هی بویمت آن‌ لب‌ که به‌ طعمست طبرزد

Ҳаии бўсмти он рух ки ба рангаст тбрхўн

هی بوسمت آن رخ‌ که به‌رنگست طبرخون

Маъҷун ҳаётаст лаби лаъли ту аирок

معجون حیاتست لب لعل تو ایراک

Марҷони лтиФист ба марҷон шудаи маъҷун

مرجان لطیفیست به مرجان شده معجون

Ту ҷилваи диҳии сарвӣ чун табъи ман озод

تو جلوه دهی سروی چون طبع من آزاد

Ман арза кунам шеърӣ чун қади ту мавзун

من عرضه‌کنم شعری چون قد تو موزون

эй турфаи сар аз ғурфаи буруни ору буруни ой

ای طرفه سر از غرفه برون آر و برون آی

Комди маи Нитсаон ва бишуд навбати конӯн

کآمد مه نیسان و بشد نوبت‌ کانون

Қонӯни нишотӣ ки ба конӯни шиддат аз даст

قانون نشاطی ‌که به‌ کانون شدت از دست

Нав кун ба май сурхтар аз оташи конӯн

نو کن به می سرخ‌تر از آتش ‌کانون

Лухтии бхрўшим ва Биҷӯшем ва банушем

لختی بخروشیم و بجوشیم و بنوشیم

Зон май ки бар ӯ рашки баради рои Флотўн

زان می ‌که بر او رشک برد رای فلاطون

Зон май ки азуи лаъл буд наъл дар оташ

زان می ‌که ازو لعل بود نعل در آتش

Худ қӯти дили мо дили ёқӯти азуи хӯн

خود قوت دل ما دل یاقوت ازو خون

Биншин ва бихӯр бода магӯ бода хӯрам чанд

بنشین و بخور باده مگو باده خورم چند

Бархез ва бидиҳ бӯса магӯ бӯсаи даҳум чун

برخیز و بده بوسه مگو بوسه دهم چون

Он қадар бидиҳ бӯса ки бихўд шавам эдар

آن قدر بده بوسه ‌که بیخود شوم ایدر

Он қадар ба хури бода ки аз худ рӯй айдун

آن قدر به خور باده‌ که از خود روی ایدون

Қонӯни чакании бӯса ва май ҳардуи фузуни даҳ

قانون چکنی بوسه و می هردو فزون ده

Адл маликаст ончӣ бурунаст зи қонӯн

عدل ملکست آنچه برونست ز قانون

Шоҳаншаҳи офоқи Муҳамади шаҳи ғозӣ

شاهنشه آفاق محمد شه غازی

Каши тахти сулаймон буду бахти Фаридун

کش تخت سلیمان بود و بخت فریدون

Бурҷӣаст ҷаҳони бахти шаҳаши кавкаби рхшо

برجی است جهان بخت شهش کوکب رخشا

Дрҷисти замини тахти кеши лўлўи макнун

درجیست زمین تخت‌کیش لولو مکنون

эй кӣсаи конҳо зкФи ҷӯади ту холӣ

ای‌کیسهٔ‌کانها زکف جود تو خالی

Ваии косаи ҷонҳо з май меҳри ту машҳун

وی‌کاسهٔ جانها ز می مهر تو مشحون

Ҷузи шабаҳ ва қарин чист ки яздонат надода

جز شبه و قرین چیست ‌که یزدانت نداده

То ман ба дуо хоҳамаш аз холиқ бе чун

تا من به دعا خواهمش از خالق بی‌چون

Фавҷӣ буд аз лашкари ҷаррори ту анҷум

فوجی بود از لشکر جرار تو انجم

Мавҷӣ буд аз лаҷаи аФзоли ту гардун

موجی بود از لجهٔ افضال تو گردون

Ғайбӣ набӯд аз назари ҳзми ту ғоиб

غیبی نبود از نظر حزم تو غایب

Ҷое набӯд аз ҷиҳати ҷоҳи ту берун

جایی نبود از جهت جاه تو بیرون

Зон сон ки ҳамеи илм ба такрор фазояд

زان سان که همی علم به تکرار فزاید

Фари ту зи такрор ва аъодт шавад афзӯн

فر تو ز تکرار و اعادت شود افزون

Нодам набӯд ходими бахти ту ба гетӣ

نادم نبود خادم بخت تو به گیتی

Эмин нашавад тоъати тахти ту зи тоъӯн

ایمن نشود طاعت تخت تو ز طاعون

Иқдоми ту аз ёди баради вақъаи Қоран

اقدام تو از یاد برد وقعهٔ قارن

Анъоми ту бар бод диҳад махзани қорун

انعام تو بر باد دهد مخزن قارون